Mag-log inShare
Chapter 2.1 ซวยซ้ำซวยซ้อน
Petsa ng paglalathala:
2026-10-18 22:55:50จากที่ตั้งใจจะแวะไปหาหมอ ตอนนี้ออกัสรู้สึกหงุดหงิดเลยตัดสินใจกลับบ้านแทนที่จะไปโรงพยาบาล อันที่จริงผมเป็นคนค่อนข้างติดบ้าน ติดครอบครัว เวลาว่างส่วนใหญ่จะอยู่บ้านพักผ่อน หรือใช้เวลาว่างในการเล่นกับลูก ๆ สัตว์เลี้ยงของเขาที่ชื่อ ล็อตเต้ เป็นสุนัขสายพันธุ์ปอมเมอเรเนียน ตัวสีขาวน่ารัก
ออกัสขับรถมาถึงบ้าน เมื่อลงจากรถก็เจอเข้ากับหัวหน้าพ่อครัวและสาวรับใช้ ที่ยืนรอต้อนรับอยู่
“ยินดีต้อนรับกลับครับคุณหนู”
“ป๊ากลับมาหรือยังครับ” ออกัสพยักหน้ารับแล้วเอ่ยถามกลับไป
“ยังค่ะคุณหนู คุณหนูจะรับของว่างไหมคะ”
“ก็ดีครับงั้นเดี๋ยวเอาไปให้ผมที่ห้องฉายภาพยนตร์แล้วกันนะครับ วันนี้ผมขอเครื่องดื่มเป็นน้ำแอปเปิลนะ” ก่อนจะเดินขึ้นไปบนห้องนอนเพื่อเปลี่ยนชุดนักศึกษานี้ออกเสียที
วันนี้ออกัสตั้งใจคุยกับป๊าเรื่องคนขับรถ แต่ป๊ายังไม่กลับบ้าน เขาจึงฆ่าเวลาด้วยการมานั่งดูหนังผ่อนคลายสมองที่ห้องฉายภาพยนตร์ที่พ่อสั่งทำเป็นพิเศษ นับเป็นอีกหนึ่งห้องที่เป็นมุมโปรดของคนในครอบครัว
ภายในเขตอาณาจักรพื้นที่ของครอบครัว สิริโชคอำนาจ จะมีบ้านอยู่ทั้งหมด 4 หลัง หลังหนึ่งเป็นบ้านใหญ่ที่พ่อกับแม่แล้วก็ธันวา น้องชายคนสุดท้องของตระกูลพักอยู่ด้วยกัน แต่จะมีห้องเดิมของทุกคนอยู่ด้วยถ้าเกิดไม่อยากกลับบ้านตัวเอง
อีกสองหลังเป็นบ้านพี่สาวทั้งสอง คือเมษาพี่คนโตและจูนพี่คนรอง ส่วนอีกหนึ่งหลังที่อยู่ติดกับบ้านใหญ่ก็คือบ้านของออกัส เขาได้บ้านหลังนี้มาเป็นของขวัญ เข้ามหาวิทยาลัยปีหนึ่งเช่นเดียวกับพี่สาวทั้ง 2 คน
พ่อกับแม่ของครอบครัวนี้ ค่อนข้างจะเข้าใจลูก ๆ ว่าเด็กแต่ละคนอยากก็มีพื้นที่ส่วนตัว ก็เลยสร้างบ้านให้คนละหลัง แต่ส่วนใหญ่ออกัสจะชอบมานั่งเล่นที่บ้านใหญ่ เพราะเขาเองยังติดพ่อกับแม่พอสมควร แล้วในอนาคตก็คงจะต้องมีอีกหนึ่งหลังที่เป็นของขวัญสำหรับน้องชายคนสุดท้องของบ้าน
ส่วนคนรับใช้จะมีอีกอาณาเขตที่อยู่ติดกับพื้นที่สิริโชคอำนาจโดยมีรั้วกั้นปิดเอาไว้เวลาจะเข้าออกต้องผ่านประตูเล็กใกล้ ๆ บ้านออกัสและเข้าออกทางประตูหลักของตระกูลเท่านั้น
ครอบครัวของผมมีธุรกิจมากมายที่ต้องคอยดูแล แต่อย่างหนึ่งที่เหมือนเป็นกิจวัตรประจำวันของคนในบ้านที่ทำร่วมกัน คือทุกคนจะต้องได้กินข้าวเย็นด้วยกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา
พวกเขาเชื่อว่าการที่สมาชิกได้ใช้เวลาร่วมกันในทุก ๆ มื้ออาหารจะทำให้ความสัมพันธ์ในครอบครัวเหนียวแน่น นั่นก็คงจะเป็นอีกหนึ่งเหตุผลหนึ่งที่บ้านของออกัสกลายเป็นครอบครัวที่อบอุ่น จนหลาย ๆ ครอบครัวพากันอิจฉา
“ไงคุณลูกชาย ได้ข่าวว่าให้แม่จัดการซื้อที่ทำลานจอดรถเลยหรือไง”
“ก็กัสเบื่อที่ต้องคอยไปแย่งลานจอดรถกับคนอื่นแล้วนี่ครับป๊า”
สิงหาเดินมาหาลูกชายที่ห้องฉายภาพยนตร์หลังจากได้รับแจ้งว่าออกัสมารอเขาอยู่สักพักใหญ่แล้ว
“แล้วแบบนั้นคนที่เขาอยู่ที่หอเขาไม่เดือดร้อนเหรอลูก หอนั้นก็มีแต่นักศึกษามหาวิทยาลัยเดียวกันกับลูกไม่ใช่หรือไง” ออกัสรู้อยู่แล้วว่าสิงหาจะต้องมาพูดแบบนี้
เพราะพ่อของเขาเป็นคนใจอ่อน ขี้เกรงใจ ขี้สงสาร แต่สุดท้ายความเป็นลูกชายคนโปรดก็คงชนะเหมือนทุก ๆ ครั้งที่ผ่านมา
“ป๊าครับ ป๊าดูผลจากการที่กัสไปวนหาที่จอดรถนะครับ” ออกัสชี้ไปที่รอยแดงบนจมูกให้พ่อดู
“หน้ากัสไม่พังก็ดีแค่ไหนแล้ว อีกอย่างก็ให้ทางหอจ่ายเงินชดเชยให้คนที่เขาพักด้วย มันก็มากพอที่จะให้เขาไปหาหอพักใหม่ได้สบาย ๆ” ออกัสพูดจบก็หันไปดูจอภาพยนตร์ต่อ
“ป๊าก็ไม่ได้ว่าอะไร ดีกันแล้วกันนะลูก แล้วนี่ทำแผลหรือยังบวมเขียวขนาดนั้น ให้ป๊าตามลุงหมอมาที่บ้านไหม” คนเป็นพ่อเมื่อเห็นท่าทีของลูกที่ไม่สนใจตนก็คิดว่าออกัสงอนเลยพูดออกมาแบบนั้น และถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นรอยบนใบหน้าของเขา
“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวกัสจัดการเอง” เหตุผลที่ใคร ๆ ต่างก็พากันเอาอกเอาใจออกัสมากเป็นพิเศษ เพราะความเป็นลูกรักของบ้านนี้และจะเป็นทายาทรุ่นต่อไปที่ครอบครัวตั้งใจจะยกกิจการทั้งหมดให้เขาเป็นคนดูแลต่อทั้งหมด
“ป๊าครับ แล้วเรื่องคนขับรถของกัสละครับ” ออกัสถามในขณะที่สายตายังจับจ้องภาพยนตร์ที่กำลังฉายอยู่
“ป๊ากำลังหาให้อยู่ เดี๋ยวยังไงป๊าบอกลูกอีกที แล้วนี่ยังไงลงไปกินข้าวไหม แม่กับพี่ ๆ น้อง ๆ รอแย่แล้ว” เมื่อสิงหาเห็นลูกชายสนใจแต่ภาพยนตร์ จึงเอ่ยถามขึ้น
“ไปครับ” พูดจบออกัสรีบลุกขึ้น เพื่อไปยังห้องอาหารพร้อมกับสิงหา
เวลาของมื้อค่ำผ่านไปอีกคืน พรุ่งนี้ออกัสมีเรียนแต่เช้า คืนนี้ก็คงต้องนอนไวกว่าปกติ
“กัส พี่ได้ยินแม่บอกว่าแกให้แม่ซื้อหอพักข้างมหาวิทยาลัยไปทุบทำลานจอดรถเหรอ
เมษา แวะมาหาน้องชายที่บ้านพักส่วนตัวแล้วเดินขึ้นมายังห้องนอน
ดูเหมือนว่าทุกคนกำลังให้ความสนใจเรื่องลานจอดรถของออกัสมากจริง ๆ เพราะปกติพี่เมษา ผู้ซึ่งไม่เคยมาถามเรื่องอะไรเลยของน้องชายแบบเขา แต่ครั้งนี้เธอกลับตามมาคุยถึงในห้องนอนได้
“ครับพี่เม กัสแค่เบื่อที่คอยไปแย่งที่จอดกับคนอื่นเขา”
“มันไม่เกินไปเหรอกัส นักศึกษาตั้งกี่คนที่พักในหอนั้น เขาเดือดร้อนนะ”
“กัสก็ไม่ได้ให้เขาย้ายออกกะทันหันนะครับ กัสมีเวลาให้ตั้ง 7 วัน แถมจ่ายเงินชดเชยให้เขาด้วย มันมากพอกับการที่พวกเขาจะไปหาหอใหม่ได้สบาย ๆ”
“เฮ้อ กัส แกนี่มันเกินเยียวยาจริง ๆ” เสียงถอนหายใจอย่างเอือมระอาจากพี่สาว ที่ไม่รู้จะแก้เรื่องความเอาแต่ใจของน้องชายยังไงดี สุดท้ายจึงทำได้แค่เดินหนีไปจัดการตัวเอง
พี่สาวทั้งสองคนของออกัสไม่ได้ทำธุรกิจกับที่บ้าน ทั้งสองต่างก็มีธุรกิจเป็นของตัวเอง พ่อกับแม่ก็เลยจะไม่ค่อยอะไรกับพี่เมษาและพี่จูนมากเท่าไร
และหลังจากพี่เมษาออกไป ออกัสก็มานั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง มองดูเงาสะท้อนของตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่
จมูกยังคงมีอาการบวมอยู่นิดหน่อย แต่ไม่ได้เจ็บอะไรมาก เมื่อเย็นหลังกินข้าว แม่เอายาแก้ปวดกับแก้อักเสบให้กินกันมีไข้ขึ้นเรียบร้อยแล้วพรุ่งนี้เช้าอาการคงจะดีขึ้น
Pinakabagong kabanata
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 10
“พี่เป็นคนขโมยล็อตเต้มาเหรอครับ” วันเดย์ถึงกับหน้าเหวอ เมื่อออกัสเอ่ยถามจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แล้วไหนจะความบังเอิญที่เราทั้งสองเจอกันบ่อย ๆ อีก“ที่ถามคือคิดมาแล้วใช่ไหม ถ้าจะขโมยจริงจะมานั่งอยู่ตรงนี้หรือไง” วันเดย์ถามกลับมา แทนการตอบคำถามของออกัส“ก็ไม่แน่ ล็อตเต้ค่าตัวไม่ใช่ถูก ๆ”“หมาตัวนี้มันมาจากไหนไม่รู้ มันโดนหมาเจ้าถิ่นใต้ตึกไล่หนีมานอนซึมอยู่ใต้ต้นไม้ พี่สงสารเลยอุ้มมันมาตรงนี้ กลัวว่าจะถูกหมาใหญ่กัดตาย” วันเดย์พยายามอธิบายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ตอนนี้ออกัสไม่ได้สนใจฟังเท่าไร“ผมเอาใส่กระเป๊าไว้อย่างดี มันจะมาเองได้ไงถ้าพี่ไม่ได้ขโมยมา”“นี่น้องครับ!!! คราวหน้า ถ้ารู้ว่าไม่มีปัญญาดูแลก็ควรเอามันไว้ที่บ้าน ในมหาวิทยาลัยหมาเจ้าถิ่นมันเยอะ แล้วดูตัวมันก็กระเปี๊ยกเดียว โดนกัดทีก็จมเขี้ยวตายแล้ว” วันเดย์สุดจะทนจึงตะโกนใส่ออกัสที่พูดกล่าวหาเขาไม่หยุด“หมาผม!! พี่ไม่ต้องยุ่ง ไปค่ะล็อตเต้กลับบ้านเรากันดีกว่า” ออกัสตรงเข้าไปอุ้มล็อตเต้ขึ้นมา เนื้อตัวลูกสาวเต็มไปด้วยฝุ่นจนน่าสงสาร“อย่าให้ผมรู้แล้วกันว่าพี่จงใจทำอะไรหมาผม เพราะคิดจะเอาคืนเรื่องที่ร้านไอศกรีม
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 9
ออกัสเลิกสนใจในตัวคนขับรถคนใหม่ก่อนจะเรียกให้คนไปยกของของลูกสาวขึ้นรถและขับออกมา วันนี้ฟ้าฝนเป็นใจ ท้องฟ้าปลอดโปร่ง รถก็ไม่ติด เขาใช้เวลาไม่นานก็ถึงมหาวิทยาลัย“กัส ทางนี้” เสียงไข่มุกเรียกออกัสดังขึ้น“รอนานไหม พอดีตื่นสายไปหน่อย” ออกัสตอบไข่มุก เมื่อเห็นว่าตอนนี้เลยเวลานัดมา 15 นาทีแล้ว“เพิ่งมาถึงเหมือนกัน นี่ก็รอวายุอยู่ ว่าแต่วันนี้พาลูกสาวมาด้วยเหรอ” ไข่มุกตอบออกมาตามจริงก่อนจะหันไปสนใจลูกสาวตัวน้อยที่เขาพามาด้วย“ล็อตเต้คิดถึงพี่มุกไหมคะ” เพื่อน ๆ ของออกัสต่างพากันเอ็นดูลูกสาวของเขาด้วยกันทั้งนั้นทั้งสองนั่งรอวายุกันอยู่พักใหญ่ ๆ ทันทีที่สมาชิกครบ เราทั้งสามก็รีบพากันไปหาหนังสือที่ต้องใช้ทำรายงานทันทีแต่ออกัสดันลืมคิดไปว่าห้องสมุดมีกฎห้ามพาสัตว์เลี้ยงเข้า เขาเลยจำเป็นต้องวางกระเป๊าที่ใส่ล็อตเต้เอาไว้ข้างนอก โชคดีว่ากระเป๊าใบนี้เป็นแบบสั่งทำพิเศษมีเครื่องปรับอุณหภูมิอัตโนมัติเลยตัดความกังวลเรื่องอากาศร้อนออกไปได้เราทั้งสามใช้เวลาไม่นานก็ได้หนังสือที่จะต้องใช้ครบตามต้องการและออกจากห้องสมุด เพื่อไปหาที่สงบ ๆ นั่งทำรายงานกัน“ไอ้กัส!!!! กระเป๊าลูกมึง” เสียงวาย
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 4.2
“นี่แม่ยังทำเรื่องลานจอดรถให้น้องอีกเหรอคะ เมนึกว่าแม่จะไม่เห็นด้วย”“ก็ไม่มีอะไรที่ต้องไม่เห็นด้วยนะลูก แค่ลานจอดรถเอง น้องอยากได้แม่ก็ไม่เห็นว่ามันจะใหญ่โตอะไร”“ป๊ากับแม่ก็แบบนี้ทุกที ตามใจจนน้องเสียนิสัยไปแล้ว”“ไม่เอาสิเมษา ไม่ว่าน้องนะลูก มาช่วยแม่เตรียมกับข้าวมา วันนี้แม่จะทำกับข้าวเองเลยนะ” ออกัสเดินเข้ามาในบ้านใหญ่ก็ได้ยินเสียงเมษากำลังงอแงเรื่องลานจอดรถของเขาอยู่ ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะทำให้คนในบ้านไม่พอใจสักเท่าไรพี่เมษานิสัยค่อนข้างคล้ายกับผู้เป็นพ่อ คือขี้สงสาร ขี้เห็นใจ จนมีหลายครั้งที่มักจะทำให้ตัวเองต้องเดือดร้อน เพราะความสงสารเหล่านั้นส่วนพี่จูนพี่คนรอง รายนั้นไม่ค่อยสุงสิงกับใครเท่าไร ยิ่งช่วงนี้เพิ่งเปิดธุรกิจใหม่ก็เลยวุ่นวายอยู่แต่กับงานของตัวเอง“พี่เมเลิกบอกให้แม่เปลี่ยนใจเลยครับ ทีตอนพี่ขอให้แม่ซื้อสนามกอล์ฟกัสยังไม่ขัดพี่เลย ฉะนั้นเรื่องลานจอดรถนี้กัสขอ” ออกัสมองคนเป็นพี่ด้วยสายตาอ้อน ๆ พร้อมกับเข้าไปเกาะแขน จนเมษาถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียว“อ้อนเก่งไปแล้วนะตัวแสบ” เมษาว่าพร้อมกับเอามือมายีหัวออกัสจนฟู“คริคริ” ออกัสหัวเราะออกมาด้วยความจั๊กจี้เมื่อพี่เ
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 4.1 กรรมติดจรวด
“ฮะ!!! อะไรนะครับ” จากออเดอร์ลูกค้าอย่างออกัสเหมือนว่าตอนนี้วันเดย์จะหันมาสนใจเขาได้สักทีไอศกรีมชุดที่ออกัสสั่งถือว่าเป็นชุดที่ราคาสูงที่สุดในร้าน ใน 1 บ็อกซ์เซตจะมีทั้งหมด 4 กระปุก ซึ่ง 2 กระปุกแรกเป็นไอศกรีมที่ต้องตักสด ๆ ตามที่ลูกค้ารีเควสต์หน้าร้าน อีก 1 กระปุกเป็นท็อปปิงที่เป็นผลไม้สดและกระปุกสุดท้ายเป็นท็อปปิงขนมตกแต่งและแยม แน่นอนว่าเป็นใครก็คงต้องตกใจด้วยทั้งนั้นที่ได้ยินออกัสสั่ง“นี่นาย!!!!” วันเดย์ชี้หน้าออกัสทันทีที่เงยหน้าขึ้นมาเห็นว่าใครสั่งออเดอร์“นาย นายอะไรเหรอครับคุณพนักงาน ตอนนี้ผมอยู่ในฐานะลูกค้านะครับ คุณอยากตกงานหรือไง” ออกัสพยายามใช้เสียงให้เบาที่สุด ยิ่งได้เห็นสีหน้าหงุดหงิดของวันเดย์เขาก็ยิ่งรู้สึกสะใจ เพราะตอนนี้คนตรงหน้าไม่สามารถแม้แต่จะเอ่ยปากเถียงได้ด้วยซ้ำ“เร็วหน่อยนะครับ ผมมีธุระต้องไปทำต่อ”“รีบมากไม่เสือกมาสั่งตั้งแต่เมื่อวานวะ ไอศกรีมร้อยชุดนะ ไม่ใช่สองลูก”“พี่ว่าอะไรนะครับ ผมได้ยินไม่ถนัด สงสัยต้องลองถามผู้จัดการร้าน”“สักครู่นะครับคุณลูกค้า” วันเดย์กัดฟันพูดก่อนจะก้มทำออเดอร์ที่ออกัสสั่งออกัสยืนกอดอกพลางหัวเราะกับท่าทางข
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 3.2
“เดี๋ยวก่อน สิริโชคอำนาจ นี่ นามสกุลมึงใช่ไหม” เสียงของวันเดย์เอ่ยรั้งออกัสไว้“จะใช่หรือไม่ใช่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่”“กูก็แค่ไม่แปลกใจ ว่าต้องเป็นคนประเภทไหนที่จู่ ๆ ก็มาซื้อหอพักนักศึกษาเอาไปทุบทำลานจอดรถของตัวเอง”“ก็คนรวยแบบผมนี่แหละ แค่นี้ใช่ไหม ผมขอตัว” ออกัสรีบเดินออกมาจากตรงนั้น เพราะเหนื่อยที่จะต้องไปเสียเวลาต่อปากต่อคำด้วย ยิ่งได้เห็นท่าทางคำพูดคำจาที่ไม่ดีของวันเดย์ ยิ่งทำให้เขาไม่ชอบหน้ารุ่นพี่กลุ่มนั้นมากขึ้นไปอีก“กัสคิดอะไรอยู่หรือเปล่า” ไข่มุกเอ่ยถามเมื่อเห็นสีหน้าขบคิดอะไรสักอย่างของเพื่อนตน“เกลียดขี้หน้าไอ้รุ่นพี่คนเมื่อกี้ เรากำลังคิดอยู่ว่าจะเอาคืนยังไงดี”“เราว่าอย่าไปยุ่งกับพวกเขาเลยดีกว่านะ”“มุกคิดว่าคนอย่างเราจะยอมให้ใครหรือไง ไอ้รุ่นพี่วันเดย์อะไรนั้นต้องโดนเอาคืนสักวัน คอยดูนะ” ออกัสเดินมาส่งไข่มุกขึ้นรถ ก่อนที่ทั้งสองคนจะแยกย้ายกันกลับบ้านวันนี้มีเรียนแค่วิชาเดียวเลยตั้งใจว่าจะไปเดินซื้อขนมกับของเล่นให้ล็อตเต้สักหน่อย ส่วนรถคันที่เกิดอุบัติเหตุเมื่อเช้า สิงหาได้ส่งรถคันใหม่มาเปลี่ยนให้เรียบร้อย เพราะไม่อยากให้ลูกชายต้องใช้รถที
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 3.1 หนีกันไม่พ้นจริง ๆ
ออกัสภาวนาว่าอย่าให้มหาวิทยาลัยแคบไปกว่านี้เลย…แม้จะไม่อยากเจอรุ่นพี่คนนั้นมากแค่ไหน แต่สุดท้ายคงหนีไม่พ้น เพราะเขามีความจำเป็นต้องตามหาเจ้าของกระเป๊าสตางค์ให้เจอในตอนนี้หลังจากที่เข้าเรียนเสร็จ ออกัสชวนไข่มุกกับวายุมาด้วย ตอนแรกตั้งใจว่าจะมากันสามคน แต่วายุดันมีธุระต้องรีบกลับบ้านด่วน เขาเลยต้องมากับไข่มุกแทนซึ่งพอข้ามมาฝั่งของเขตนักศึกษาภาคปกติ ออกัสชักเริ่มไม่แน่ใจว่าคิดถูกหรือเปล่าที่ชวนเพื่อนสาวคนสวยมาด้วย เพราะทันทีที่ไข่มุกปรากฏตัว สายตาหลายคู่ก็พากันจับจ้องมาที่ทั้งสองคนโดยอัตโนมัติ แต่สาเหตุสำคัญน่าจะมาจากคนที่เดินข้าง ๆ เขาเสียมากกว่า ไข่มุกเป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่งแถมมีตำแหน่งดาวคณะคอยการันตีอีกต่างหากจริง ๆ ไข่มุกควรเป็นดาวของหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ เพราะเธอเกิดอุบัติเหตุเลยทำให้ประกวดไม่ได้ แต่นั่นก็ไม่ได้ลดความน่าสนใจของเธอลงเลย เธอเป็นผู้หญิงผิวขาวลูกเสี้ยว ไทย จีนและเยอรมัน ใบหน้าสวยคมได้จากไทยผสมเยอรมัน ผิวขาวเนียนแบบคนเชื้อสายจีนแท้ เส้นผมสีน้ำตาลธรรมชาติยาวสลวย เพราะได้รับการดูแลมาเป็นอย่างดี บวกกับความสูง 170 เซนติเมตรของเธอยิ่งน่าดึงดูดมากขึ
Maaari mong magustuhan
มาเฟียกับเมียรับจ้าง (Mpreg)
อักษรปรุงรัก4.4K viewsMaid เมดจำเป็น
Storytellers3.7K viewsจริตหมอนวดทำรัก
CokeAuttaphon2.5K viewsINVINCIBLE LOVE.สายลับสวมรอยรัก
youdimple1.9K viewsหัวใจศิขริน
บาริสต้าสายรุ้ง420 viewsเหยื่อนายครั่งรัก
Sun flower🌻479 viewsผมเป็นคนไทยแต่หัวใจโชซอน NC อัลฟ่าxอัลฟ่า
พู่กันฟู457 viewsลำนำบุปผาหมื่นดารา
ภวังค์วิฬาร์496 views
