登入(ห้าปีผ่านไป) คีย์ Part @คลีนิคทันตกรรม พ่อคร้าบ...ไนท์กลัว “ “ไม่ต้องกลัว ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย เชื่อพ่อนะครับคนเก่ง” “จริงเหรอครับ” มิดไนท์ คือลูกชายชองผมกับน้องฟ้าใส ตอนนี้เจ้าตัวเล็กห้าขวบเเล้ว “ไม่เห็นมีอะไรเจ็บเลย สุดหล่อของน้าเเคร์” ที่นี่เป็นคลีนิคทันตกรรมของเเป้งเเคร์ น้องสา
พี่คีย์กำลังจุดเตาพิงไฟให้ ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหน้าเตาผิง พอจุดเตาเสร็จ พี่คีย์ก็เข้ามานั่งโอบกอดฉันเอาไว้ ฉันเเทบจะไม่สนใจพี่คีย์ เพราะสนใจเเต่ไอศครีมในมือ "พอเเล้วครับ พี่ไม่ให้กินเเล้ว เดี๋ยวน้องก็เเพ้อีก" พี่คีย์เอาไอศครีมออกจากมือของฉัน เเล้วเขาก็พามันออกไปทิ้งต่อหน้าต่อตาของฉ
ฟ้าใส Part -ช่วง Winter ฤดูหนาวในปีนึง- ว้าว~ วิวสวยสุดยอดไปเลย...ตอนนี้เราอยู่ประเทศญี่ปุ่น อากาศตอนนี้ติดลบสององศา เรามากันในช่วง Winter (หน้าหนาว) ตอนนี้อากาศค่อนข้างเย็น ติดลบไปประมาณสององศา เเต่ยังไม่มีหิมะตกลงมา คนอะไรนับวันยิ่งหล่อ มีเสน่ห์ขึ้นเรื่อยๆ พี่คีย์ดูไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
ตอนนี้ฉันเรียนจบเเล้ว ...ก็เข้ามาทำงานที่บริษัทของครอบครัวนี่เเหละ บริษัทของพ่อเป็นบริษัทที่ผลิตทั้งละคร ผลิตทั้งดารานักแสดงเเถวหน้ามากมาย เเละก็ตรงกับสายที่ฉันเรียน ...ฉันเริ่มทำงานจากการฝึกเเละเรียนรู้งานเเทบจะทุกเเผนก ..เเต่ในส่วนของฉันไม่ได้หนักมาก ...เพราะฉันมีฟ้าครามคอยช่วยในงานด้านบริหาร
ฉันเป็นฝ่ายจูบ …จูบชนิดที่ว่าเอาใจพี่คีย์สุดๆ เขาจะใจเเข็งได้สักเเค่ไหนเชียว ฉันช้อนสายตาขึ้นไปมองสบตากับพี่คีย์ ในขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงจูบ เเต่ฉันจูบไม่เก่งไง ฉันสอดใส่ลิ้นเข้าไปขนาดนี้เเล้วจะไม่จูบตอบกลับมาจริงๆ เหรอ สายตาฉันก็ยั่วยวน อีกทั้งหน้าอกหน้าใจก็เเนบลงบนอก เเต่พี่คีย์ยังคงนิ่ง… (ห้
“ไม่เอา…มันน่าเกียจอ่ะ ฟ้าไม่อยากให้พี่เห็น” คนตัวเล็กส่ายหน้าร้องไห้งอเเงออกมาอย่างหนัก “ฟังพี่นะ ในสายตาของพี่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงเธอก็เป็นเธอ” “เเต่ตอนนี้มันน่าเกียจอ่ะ…ผื่นขึ้นเต็มไปหมดเเล้ว” “พี่จะทำให้หายเอง …เเค่นี้ไม่ได้ทำให้พี่มองน้องเปลี่ยนไปหรอก” “จะ…จริงนะ” “อืม” “กอดหน่อยได้
“แหม่~ จ้าาาาาาา” บิวตี้ลากเสียงยาวกรอกตามองบน ตามมาด้วยควีนที่พร้อมสบทบ “ปฏิเสธผู้ชายทั้งมหาลัยเพื่อเธอคนเดียว มีอยู่จริง” “เราไปหลังมอกันเลยดีป่ะ นี่ก็จะหกโมงเย็นแล้ว” ดิวถาม ฉันหันกลับไปมองที่ซุ้มก็เห็นพี่โฬมมองมาพอดี พอเห็นฉันพี่เขาก็ระบายยิ้มมาให้ ฉันยิ้มตอบกลับไปก็หันไปหาเพื่อนตัวเอง ใช้เว
เฟย์ Part เนื่องจากวันนี้มีงานกิจกรรมนักศึกษาจัดที่ลานคนเดินหลังมอ มีซุ้มของนักศึกษาหลากหลายคณะ ทั้งซุ้มกิจกรรม และซุ้มขายของกิน กลุ่มพวกฉันจึงนัดกันไปเดินเล่นหาอะไรกินกัน กว่าจะพากันเดินไปถึงลานกิจกรรม เราตกลงกันว่าจะไปเดินเล่นที่ซุ้มกิจกรรมของนักศึกษาก่อน แล้วจะพากันไปกินก๋วยเตี๋ยวป้าไก่เจ้าเด็ด
พี่โฬม เอาเข้าจริงๆ แล้วฉันรู้สึกประหม่า ด้วยทั้งเวลาในยามนี้ที่เกือบจะเที่ยงคืน และด้วยเขาที่เป็นผู้ชาย แม้เราจะรู้จักกันแต่เขาก็เหมือนคนแปลกหน้าคนหนึ่งที่ฉันไม่ได้รู้จักนิสัยใจคอดีด้วยซ้ำ แต่จะเอายังไง ฟู่ว ~ พ่นลมหายใจออกมาเบาๆ ข่มความประหม่า ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดประตู คนตรงหน้าประตูอยู่ในชุดน
ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือต่อสายไปหาเพลงทันที! แต่มันไม่รับสายเหมือนรู้ หรือไม่ก็เมาหลับไปแล้วก็ไม่แน่ใจ ยัยเพื่อนตัวดี! เอาไว้ก่อน ไว้ฉันไปจัดการที่มหา’ ลัย ถัดมาคงต้องโทรไปหาเพื่อนอีกสองคน ไม่รู้ว่าเมาหลับไปแล้วหรือยัง ตอนนี้ภายในใจฉันมันว้าวุ่นจนต้องระบายให้ใครสักคนฟัง พิมพ์ข้อความส่งเข้าไปในกลุ่มค







