OMG รักซ้อน ซ่อนรัก

ท่ามกลางไฟแสงสีที่สาดส่องไปมา ร่างอรชรนับสิบพากันวาดลวดลายออกลีลาการเต้นอย่างสนุกสนาน ชีวิตมนุษย์มันก็มีแค่นี้ ตื่น ทำงาน เที่ยว นอน วัน ๆ หมดไปกับกิจวัตรประจำวัน

กิเลสมักมีอยู่ในร่างของมนุษย์ทุกคน อยู่ที่ว่าจะกิเลสด้านไหนก็แค่นั้น

และเมื่อเกิดกิเลส ก็ต้องสนองความต้องการของตัวเอง ไม่ได้สนองมันก็จะรู้สึกค้างคา ใช้ชีวิตไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย

ตัวผมนั้นเป็นตัวสนองกิเลสให้สาว ๆ ที่หงอยเหงา คิดว่าตัวเธออยู่ในจุดดิ่ง หาคุณค่าในตัวเองไม่เจอ จากที่พวกเธอรู้สึกเหมือนตกนรก ผมจะพาพวกเธอทะยานขึ้นสู่สวงสวรรค์ลืมนรกในใจเลยล่ะ

ทว่าคนอย่างผมทำอะไรฟรี ๆ ไม่เป็นด้วยสิ ถ้าอยากได้ก็ต้องจ่าย มีปัญญาจ่าย ผมก็มีปัญญาขาย

บังเอิญว่ารูปร่างหน้าตาของผมมันสมบูรณ์เพอร์เฟกต์ไปซะหมดทุกอย่าง ต้องขอบคุณพ่อกับแม่ที่ปั้นผมมาอย่างสมบูรณ์แบบ ผู้หญิงหน้าไหนที่ผมเดินผ่านก็อยากจะได้ผมทั้งนั้น ไม่ได้หลงตัวเองมันคือเรื่องจริง

คนมันหล่อ ช่วยไม่ได้ครับ และเมื่อร่างกายที่แสนเพอร์เฟคนี้เป็นของผม ผมจะทำอะไรกับมันก็ได้ เพราะฉะนั้นผมก็เลยเอามันมาแสวงหากำไรด้วยการให้บริการผู้หญิงที่พร้อมจ่ายให้กับค่าตัวของผม

“กลับห้องกันดีมั้ย ผมว่าใบหน้าของคุณเวลาอยู่บนเตียงสนุกกว่าตอนนี้เป็นไหน ๆ” ผมเอ่ยชวนลูกค้ารายหนึ่งที่ทำหน้าเหมือนปลากำลังขาดน้ำ ทั้งที่ก่อนจะออกมาผมเติมน้ำให้เธอมากพอสมควรแล้ว

“ยังอยากนั่งแบบนี้อยู่เลย อาร์เบื่อแล้วเหรอ ถ้าอาร์เบื่อไปหาอะไรทำก่อนก็ได้นะ” เบื่อสิวะ นั่งแบบนี้มาหลายชั่วโมงแล้วเว้ย ‘อาร์’ ที่ลูกค้าคนนี้เรียกย่อมาจากคำว่า ‘เรซ’ เวลาทำงานผมใช้ชื่อนั้น

“ไม่เป็นไรครับ ผมอยากจะนั่งเป็นเพื่อนคุณมากกว่า เพราะผู้หญิงเวลาอกหักไม่ควรปล่อยให้อยู่คนเดียว” เมื่อตกลงดีลงานกับลูกค้าไว้แล้ว ก็ต้องดูแลให้เธอถึงใจ บริการให้เหมือนว่าเธอเป็นคนพิเศษของผม แม้ว่าผมจะไม่ได้ไปอยู่ในใจของเธอก็ตาม ผมก็แค่ขายเซ็กซ์ แถมความรักเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น

ผมแถมความรัก แต่ไม่ได้อยากได้ความรักกลับมานะครับ กรุณาอย่าเข้าใจผิดเพี้ยน

“ถ้าแฟนเก่าเราน่ารักเท่าอาร์ มันก็คงดีนะ” ผู้หญิงนี่ชอบพร่ำเพ้อจริง ๆ ทำไมไม่มองหลักความเป็นจริงบ้าง ถ้ามีผู้ชายน่ารักเท่าผม พวกเธอจะมาซื้อเซ็กซ์แพง ๆ จากผมทำไมกัน

แบบนี้เรียกโง่ได้เลยนะ

“ไม่เอาสิครับ อยู่กับผมต้องไม่เครียด มาครับดื่มกัน ดื่มให้ลืมความทุกข์ในใจ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เช้าแล้ว” แม้ว่าในใจผมจะรู้สึกขัดแย้งกับการกระทำ แต่ถ้าอยากมีเงินใช้สบาย ๆ ก็ต้องทำตามการกระทำมากกว่าความรู้สึก

“นั่นสินะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เช้าแล้ว” เธอหันมายิ้มด้วยใบหน้าอมทุกข์ และคว้าแก้วเหล้าเพียว ๆ ขึ้นดื่ม

อ่า ดื่มโหดสัสรัสเซีย อีกสักพักคงเป็นภาระของผมนี่แหละครับ

แล้วก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ 20 นาทีต่อมาเธอน็อคกลางอากาศไปแล้ว

ถึงจะเจอเหตุการณ์แบบนี้จนเคยชิน แต่ถ้าหากเลือกได้ผมว่าอย่าน็อคหลับจะดีกว่า เสียพลังงานของผมโดยเปล่าประโยชน์ แต่ถ้าจบงานแล้วให้ทิปเพิ่มอันนี้ก็พอแบกได้อย่างเต็มใจ

ท้ายที่สุดผมก็แบกลูกค้าของผมกลับมาที่โรงแรม โรงแรมที่เธอเป็นคนเองออกทุกอย่าง ตัวผมแค่คอยบริการเท่านั้นครับ

และตอนนี้ผมกำลังทำหน้าที่สุภาพบุรุษสุด ๆ ด้วยการเช็ดตัวให้เธอ ตามข้อตกที่วางเอาไว้ก่อนเริ่มงาน

มันก็แค่งานเท่านั้น หมดชั่วโมงก็คือคนแปลกหน้า เธอไม่ใช่คนพิเศษในชีวิตจริงของผม เธอคือคนสำคัญคนหนึ่งในเวลางาน