Share

Kabanata 3

Author: Docky
last update publish date: 2026-06-16 12:43:04

“Kaya mo 'to, Kiara. Para sa promosyon at mas mataas na sahod!” bulong ni Kiara sa kaniyang sarili habang nakatingin siya sa mataas na gusali kung saan siya nagtatrabaho. Bumuntong hininga muna siya bago siya naglakad papasok ng mall.

Makalipas ang limang taon ay walang ibang ginawa si Kiara kung hindi ang magpakasubsob sa trabaho. Nagbago ang takbo ng buhay niya at tuluyan na niyang kinalimutan ang pamilya niya. Namuhay siya ng mag-isa sa loob ng maraming taon habang dala-dala niya ang sakit nang pagkamatay ng mga anak niya.

Malinaw pa rin sa ala-ala niya ang oras na iyon at hindi niya mapigilang maluha kapag sumasagi iyon sa kaniyang isip.

“Miss Kiara Tatlonghari…”

Ngumiti si Kiara sa doktor sa kabila ng sakit na kaniyang nararamdaman. Hindi pa lubusang nakakarekober ang kaniyang katawan mula sa operasyon. "Nasaan ang mga anak ko?” tanong niya habang lumilinga sa paligid. Ang kaniyang mga mata ay puno ng kasiyahan at pag-asa subalit hindi nagtagal ang ganoong pakiramdam.

"I'm sorry, Miss Kiara. Nagkaroon po ng matinding kumplikasyon ang kambal at hindi po nila kinaya ang gamutan kaya…”

Tuluyan nang tumulo ang mga luha ni Kiara. Hindi maganda ang kutob niya. Sobrang bigat ng pakiramdam niya na para bang sasabog na siya sa sobrang kalungkutang biglang bumalot sa kaniyang sistema.

Umiling si Kiara. “Please, don't tell me…”

"They didn't make it. I'm sorry po pero namatay po ang mga anak niyo. Nakikiramay po ako at ang buong hospital sa inyo,” nakayukong anunsyo ng doktor bago tuluyang umalis ng maternity ward.

“Hindi…Hindi maaari. Buhay ang mga anak ko! Ibigay niyo sila sa akin! Bu…Buhay ang kambal ko!" sigaw ni Kiara habang rumaragasa ang mga luha sa kaniyang mga mata.

Isang bulyaw ng babaeng nakabangga niya sa loob ng mall ang nagpabalik sa wisyo ni Kiara. Agad niyang pinahid ang kaniyang mga luha nang maalala niya ang pinakamasakit na tagpo na naranasan niya sa buong buhay niya.

“Pasensya na po, ma’am.”

"Tumingin kasi sa dinadaanan.”

Nagpatuloy sa paglalakad si Kiara hanggang sa makarating siya sa mismong shop na pinagtatrabahuhan niya. Sa ngayon, siya ay  isa ng independent woman at nagtatrabaho bilang Jewelry Sales Consultant sa isang sikat at marangyang shop sa mall. Dahil sa kaniyang sipag at natural na galing sa pagpapadulas ng mga salita sa mga mayamang kliyente ay consistent siyang Top Sales Consultant kada buwan. Halos sa kaniya na umiikot ang malaking kita ng branch.

“I'm ready to be promoted! Here I come!" masiglang sabi ni Kiara bago siya kumatok sa pinto. Bitbit niya ang isang folder kung saan nakatala ang kaniyang sales reports sa nakalipas na dalawang quarter.

“Come in," boses ng Store Manager na si Freddy.

Kailangan ni Kiara ng dagdag na kita. Lumalaki na ang mga gastusin niya at kahit wala sa piling niya ang kaniyang mga anak ay buwan-buwan siyang nag-do-donate sa isang orphanage kung saan maraming bata ang naroon. At ang mga batang iyon ang tumulong sa kaniya para makalimot sa masalimuot na bahagi ng buhay niya.

Itinulak ni Kiara ang pinto at saka ngumiti nang propesyonal. “Good afternoon, Sir Freddy. May ilang minuto ka ba? Gusto ko lang sanang i-discuss sa'yo ang sales performance ko.”

Umayos ng upo si Freddy, isang lalaking nasa late 40’s na may katabaan at palaging malagkit kung tumingin sa mga kababaihan. Nang makita niya si Kiara ay biglang nagbago ang ekspresyon niya at ngumiti nang malawak. Masyadong malawak na naging dahilan para makaramdam agad ito ng kaunting kaba at pagka-ilang.

“Oh, Kiara! Ang paborito kong Top Sales Consultant. Siyempre naman, para sa’yo ay lagi akong may oras,” masayang tugon ni Freddy sabay turo sa upuan sa harap ng desk niya. “Maupo ka. Ano ba 'yan?”

Inilapag ni Kiara ang folder at binuklat ito. “Gusto ko lang sanang ipakita sa'yo ang consistent growth ng sales ko sa nakaraang anim na buwan. Kung mapapansin mo, sir, nalagpasan ko ng halos 40% ang quota ko ngayong quarter. Dahil dito, gusto ko sanang mag-request. Baka naman p'wedeng mai-suggest mo sa management… sa itaas ang incentives ko? At kung may opening para sa Store Supervisor o mas mataas na posisyon ay baka p'wede mo akong irekomenda para sa promotion.”

Sumandal si Freddy sa kaniyang upuan. Pinaglalaruan niya ang isang mamahaling ballpen habang ang mga mata niya ay bumaba sa mukha at leeg ni Kiara, imbes na sa hawak nitong report.

“Alam mo, Kiara, alam ko namang magaling ka. Grabe ang hatak mo sa mga VIP clients natin.” Malambing ang tono ng boses ni Freddy na tila nagpapatamis. “Pero mahirap kausapin ang HR at ang upper management pagdating sa pagpapataas ng incentives at lalo na pagdating sa promotion. Maraming proseso at maraming approvals na kailangang pagdaanan.”

Naramdaman ni Kiara ang bigat sa dibdib niya ngunit pilit pa rin siyang nakiusap. “Kahit recommendation lang po mula sa’yo, sir. Malaking tulong na kasi 'yon. Kaya sana kung maaari ay tulungan niyo ako. Pinapangako ko pong mas gagalingan ko pa at mas dodoblehin ko pa ang sales ko sa mga susunod na mga buwan!”

Biglang tumayo si Freddy at umikot sa likod ng desk niya. Huminto siya sa mismong tabi ng upuan ni Kiara. Masyado na siyang malapit na halos maamoy na nito ang matapang niyang pabango. Pumatong ang kamay niya sa likod ng sandalan ng upuan niya.

Awtomatikong napaatras ng kaunti si Kiara. Pilit niyang pinapakalma ang sarili kahit na diring-diri na siya sa presensya ng lalaki. Kung hindi niya lang ito boss ay baka nasuntok na niya ang mukha nito.

“Actually, may mas madaling paraan naman, Kiara,” bulong ni Freddy habang bahagya niyang hinawakan ang dulo ng buhok ng dalaga. “Bakit ka ba nagpapakahirap magbenta araw-araw? Isang salita ko lang naman sa may-ari, bukas na bukas supervisor ka na. Doble pa ang incentives mo.”

Nilingon ni Kiara ang boss niya, pinapanatili niya ang pormal na mukha. “Ano pong ibig ninyong sabihin, sir?” Tumaas ng kaunti ang kilay niya.

Ngumiti nang nakakaloko si Freddy at lalo niyang inilapit ang kaniyang mukha kay Kiara. “Simple lang naman. Mag-date tayo, seryosohin mo ako, at pagkatapos ay pakasalan mo ako. Kapag naging akin ka na, hindi mo na kailangang mamroblema sa pera o sa posisyon dito sa shop. Ako na ang bahala sa lahat ng kapritso mo. Magiging buhay reyna ka KUNG papakasalan mo ako.”

Halos masuka si Kiara sa narinig. Asawa? Pakasalan? Alam ng buong staff na may pagka-babaero si Freddy at mahilig itong mambiktima ng mga baguhang sales lady. Ngunit hindi niya akalaing pati siya ay lalandiin nito nang ganito kadirekta, gamit pa ang kaniyang pangarap na promosyon bilang pain. Nangilabot siya sa ideyang hahawakan o hahalikan siya ng lalaki.

Mabilis na tumayo si Kiara mula sa upuan para lumayo ng ilang hakbang kay Freddy. Kinuha niya ang kaniyang folder at niyakap ito sa kaniyang dibdib bilang proteksyon.

“Sir Freddy, respeto naman po.” Mariin ngunit kontroladong seryoso ang boses ni Kiara. Ayaw niyang magmukhang masama kahit na siya na nga itong binabastos. “Nandito ako para pag-usapan ang trabaho ko, hindi ang personal kong buhay. Kung ang kondisyon para sa promosyon ko ay ang pakasalan ka, huwag na lang po. Kaya kong makuha 'yon gamit ang sarili kong diskarte at pagod.”

Nawala ang ngiti sa mukha ni Freddy, napalitan iyon ng inis dahil sa tahasang pagtanggi ni Kiara sa alok niya. Bihira siyang mahindian ng mga empleyado niya.

“Talaga lang, Kiara? Ang taas din ng pride mo, 'no?” may halong banta sa tono ni Freddy habang naka-cross arms siya. “Tandaan mo, ako ang manager mo rito. Isang masamang report ko lang sa management tungkol sa attitude mo, p’wedeng-p’wede kitang tanggalan ng mga VIP clients. Tingnan natin kung maging Top Sales Consultant ka pa. O kaya maaari kang tuluyang mawala sa trabahong ito.”

Nasaktan si Kiara ngunit mas nangibabaw ang galit sa kaniyang systema. Tinitigan niya nang diretso sa mata ang kaniyang manager.

“Gawin mo ang gusto mo, sir. Pero hinding-hindi ko ibebenta ang sarili ko para lang sa trabahong ito,” matapang na sagot ni Kiara. “Isa pa… may asawa na rin po akong tao. Ayaw ko pong sirain ang tiwala ng asawa ko sa akin. Loyal po ako, at mahal na mahal ko rin ang asawa ko,” pagsisinungaling niya.

“Talaga? Kasal ka na? Kung gano'n, ipakilala mo sa akin kung sino ang maswerteng lalaking iyon dahil kung hindi, tatanggalin kita sa trabaho mo," nakangiting sambit ni Freddy. Sa pagkakaalam niya ay single pa si Kiara kaya malabo nitong mapatunayan ang sinasabi nito.

"Sige pero kapag napatunayan kong kasal na ako ay ibibigay mo ang nais ko–promosyon at karagdagang insentibo at kita,” hamon ni Kiara.

"Deal, Miss Tatlonghari.”

Ngumiti lang si Kiara at saka mabilis na tumalikod para lumabas ng opisina. Pagkasara ng pinto, huminga siya nang malalim para pigilan ang panginginig ng kaniyang mga kamay. Puno siya ng takot na baka nga harangin ni Freddy ang kaniyang career, pero alam niya sa sarili niya na hinding-hindi siya magpapasupil sa mga katulad nito. Limang taon na ang nakalipas mula nang huli siyang nagpaapi at hindi na niya hahayaang mangyari ulit 'yon ngayon.

"Now, I need to find a husband for rent?” Nanlambot bigla ang mga tuhod ni Kiara. "Saan naman kaya ako makakakita ng lalaking papayag na magpanggap bilang asawa ko?" 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Oops! Our Accidental Babies Made Us One    Author's Note

    If you read this far, thank you so much for supporting this book. Sana po ay nagustuhan niyo ang story nina Kiara, Eiden, Kara at Kairo. At sana po ay may natutunan kayo sa kwentong ito. Mahirap nang mabuo ulit ang tiwala kapag nasira na ito ng taong pinakamamahal natin. Mahirap magpatawad ngunit ang pinakamahirap sa lahat ay ang makalimot. Subalit, tandaan natin na hindi sa lahat ng pagkakataon ay sinasadya ang mga kamalian. May mga kasalanang dulot ng pagkalito, maling akala, takot at sobrang pagmamahal tulad nang ginawa ni Eiden kay Kiara. Bilang isang ina, mahirap mawalay sa mga anak lalo na kung inaakala mong panghabambuhay na iyon subalit bilang isang mapagmahal na ina, mas pipiliin pa rin talaga natin ang mas makabubuti para sa ating mga anak, tulad nang ginawa ni Kiara. She forgave Eiden for their children and for the sake of their love. Love maybe, is sweeter the second time around lalo na kung nakikita mo namang nagsisisi talaga 'yong tao at lalo na kung ipinaparamdam sa'

  • Oops! Our Accidental Babies Made Us One    Kabanata 162

    Sa nakalipas na apat na buwan, sa mga picture na kuha ng mga bata at sa social media account lang ni Kiara nakikita ni Eiden ang mukha nito. Pero ngayon, napakalapit nito sa kaniya. Amoy na amoy niya ang pamilyar nitong pabango at narinig niya ang boses nito. Nanginginig ang mga kamay ni Eiden habang nakapatong sa kaniyang kandungan, sobrang kaba at hindi mapakali hanggang sa matapos ang buong recital.Nang matapos ang palabas, nakalabas na sila sa auditorium. Sobrang saya nina Kairo at Kara habang hawak ang mga ibinigay nilang bulaklak.Pagdating sa parking lot, biglang lumingon si Kiara sa mga bata at kay Eiden. "Kairo, Kara... Kain tayo sa labas para mag-celebrate?""Yehey! Kain tayo sa labas kasama sina Daddy at Mommy!" masayang sigaw nina Kairo at Kara habang pumapalakpak sa saya.Mabilis na unang pumasok at sumakay ang dalawang bata sa backseat ng kotse. Naiwang nakatayo sa labas sina Kiara at Eiden. Malamig ang hangin ng hapon, at puno ng emosyon sa pagitan nilang dalawa.Tumi

  • Oops! Our Accidental Babies Made Us One    Kabanata 161

    Kinaumagahan, dahan-dahang iminulat ni Eiden ang kaniyang mga mata habang sumisilip ang liwanag ng araw sa bintana ng silid. Naramdaman niya ang matinding sakit sa kaniyang ulo, pero mabilis niyang kinapa ang kabilang bahagi ng kama.Napabalikwas si Eiden mula sa pagkakahiga. “Kiara?”Inilibot ni Eiden ang kaniyang tingin sa paligid ng kuwarto. Malinis ang silid at wala na ang mga personal na gamit at damit ni Kiara. Mabilis siyang bumangon, nagsuot ng robe, at patakbong bumaba sa salas at sa kwarto ng mga bata. Nadatnan niya ang mga kasambahay at ang kambal na kumakain ng almusal.“Sir Eiden...” Lumapit ang mayordoma na may hawak na isang sobre. “Umalis po si Ma'am Kiara kaninang maagang-maaga. Ipinaiwan po niya ito para sa inyo.”Napatulala si Eiden habang dahan-dahan niyang kinukuha ang sobre. Tumingin siya sa pint0 ng mansyon na nakabukas nang bahagya. Wala na ang asawa niya.Apat na buwan ang mabilis na lumipas. Sa loob ng panahong iyon, ni minsan ay hindi na ulit nagkita nang p

  • Oops! Our Accidental Babies Made Us One    Kabanata 160

    "Mom, hindi ko maalala ang lahat!" depensa ni Eiden habang pumapatak ang sarili niyang mga luha. "Nawala ang mga alaala ko sa buwan na 'yon dahil sa aksidente ko noon! Umasa lang ako sa mga kwento at lumang ulat ni Enzo! K-Kaya hindi ko siya namukhaan. Kaya hindi ko nakilala na siya pala ang babaeng ‘yon.”"Kahit na, Eiden!" matalim na galit ni Donya Felomina. Lumapit siya at dinaluhong niya ang kaniyang anak ng tingin. "Naging halimaw ka sa paningin ng babaeng 'yan! Inagawan mo siya ng mga anak at pinalabas mong patay ang mga bata, tapos pumasok ka sa buhay niya na parang wala kang ginawang kasalanan! Kung ako ang nasa lugar ni Kiara, hindi lang malamig na pakikitungo ang ibibigay ko sa iyo! Hinding-hindi na kita mapapatawad kailanman! I-I know na iba ka… nanay mo ako. Ako ang nagpalaki sa iyo, at nakikita ko kung gaano ka kalamig, ka walang emosyon, at walang pakialam sa mga taong nakapalibot sa iyo. But I expected better from you, anak. Kaya pala hindi mo masagot ang mga tanong ko

  • Oops! Our Accidental Babies Made Us One    Kabanata 159

    Napayuko si Eiden, desperado at nanghihina. “Wala akong maipaliwanag sa iyo dahil hindi ko talaga maalala ang buong detalye. I-I couldn’t remember your face. Ang alam ko lang ay may babae akong nakasama. Pinahanap ko, pinahalughog ko ang buong bansa, tapos nalaman ko na buntis siya. Ang sabi ni Enzo ay nalaman ko raw na ang nanay ng mga bata ay isang babaeng mahilig makisama sa mga matatandang mayaman. Kaya nagpasya akong kunin ang mga bata, kaysa lumaki sa isang inang magulo ang buhay. Bilang isang ama, inakala ko… inakala ko raw na mas makakabuti para sa kambal kung sa akin sila lalaki at malalayo sila sa ganoong klase ng kapaligiran.”Napatigil si Kiara. Tinitigan niya si Eiden nang may hindi maipaliwanag na pait, gulat, at matinding poot. Parang pinagsasaksak ang puso niya sa narinig na pag-amin mula sa kaniyang asawa. Isang pilit at napakapait na ngiti ang sumilay sa nanginginig na mga labi ni Kiara habang umiling-iling siya.“Prostitute ba ang naging tingin mo sa akin?” mahinang

  • Oops! Our Accidental Babies Made Us One    Kabanata 158

    Dahan-dahang gumalaw ang mga daliri ni Kiara mula sa pagkakahiga niya sa sofa. Nanatiling nakapikit ang kaniyang mga mata habang bahagyang kumukunot ang kaniyang noo. Pilit niyang nilalabanan ang matinding kirot na pumupukpok sa kaniyang ulo at ang matinding pagkahilo.Nang imulat ni Kiara ang kaniyang mga mata, bumungad agad sa kaniya ang puting kisame ng presidential suite at ang mabilis na pagbabalik ng mga salita ng doktor bago siya mahimatay… “Biological mother and son sila... 99.99% match.”Kasabay nang pagbabalik ng kamalayan ni Kiara ay ang pag-akyat ng matinding galit sa kaniyang dibdib. Mabilis siyang bumangon mula sa pagkakahiga. Tumingin siya sa malaking kama kung saan tahimik na natutulog si Kairo habang may nakakabit ditong IV drip, at sa kabilang sofa kung saan mahimbing ding natutulog si Kara.Pilit na pinigilan ni Kiara ang sarili niyang sumabog o humagulgol nang malakas para hindi magising ang dalawang bata.Inangat niya ang kaniyang tingin at nakita niya si Eiden n

  • Oops! Our Accidental Babies Made Us One    Kabanata 13

    ‘Akala ko ba, gold digger siya?’ sa isip-isip ni Eiden. Naging malikot ang kaniyang mga mata. Medyo nalilito na siya sa tunay na katauhan ng babae.Napatitig muli kay Kiara si Eiden. Ang kaniyang mga labi ay bahagyang nakaawang ngunit walang salitang lumalabas. Sa buong buhay niya bilang isang maka

  • Oops! Our Accidental Babies Made Us One    Kabanata 8

    “Kairo, what the hell are you doing? Ibinubugaw mo ang sarili mong ama sa babaeng hindi mo naman lubusang kilala? Are you out of your mind? At saka, bakit ba hindi kayo nangongo-po sa akin ha?” may inis na turan ni Eiden ngunit hindi siya pinansin ng kaniyang anak.Mas lumapit pa si Kairo sa babae.

  • Oops! Our Accidental Babies Made Us One    Kabanata 5

    Mabilis na bumukas ang pinto ng sasakyan at nagmamadaling bumaba si Eiden. Agad na nag-unahan ang kaba at galit sa kaniyang dibdib habang pinagmamasdan niya ang mabilis na pagtakbo ng kambal patungo sa madilim at mataong bahagi ng parke.“Kairo! Kara! Bumalik kayo rito!” sigaw ni Eiden, ngunit tila

  • Oops! Our Accidental Babies Made Us One    Kabanata 4

    Pagod na sumandal si Eiden sa back seat ng kaniyang marangyang SUV habang tinatahak ang kahabaan ng kalsada mula sa paliparan. Kakalapag lang ng kanilang eroplano mula sa limang taong pananatili sa Amerika kung saan niya pansamantalang pinalaki ang kambal.Sa tabi ni Eiden ay tahimik na naglalaro s

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status