7

“พระแม่ลักษมีท่านสงสารหนูนะ รับรู้ว่าหนูเจ็บปวดและโหยหาความรักที่ดี พื้นที่ปลอดภัย ท่านเลยอยากส่งผู้ชายคนนั้นมาให้จริง ๆ อยากให้หนูสมหวัง”

“แล้วก็หนูเคยขอกับท่านไปก่อนหน้านี้แล้วใช่ไหม ที่ไม่ใช่ครั้งล่าสุดที่ไปมา” แม่หมอมองตรงพร้อมรอยยิ้มเมื่อได้รู้อะไรบางอย่างมาเพิ่มจากญาณทิพย์ของตนที่สื่อสารออกมาเป็นคำตอนหลับตาปล่อยหิน

“ป้าเห็นเหรอคะ.. ใช่ค่ะ หนูเคยตั้งจิตขอผ่านโทรศัพท์ก่อนจะไปไหว้ท่านที่ห้างไรแลนด์ค่ะ..”

แม่หมอเอ่ยถามโดยที่ใยไหมยังไม่บอกเลยว่าก่อนหน้านั้นเธอทำอะไรมาแล้วพรอะไรที่เธอไปขอ แต่แม่หมอกลับเอ่ยออกมาก่อนอย่างกับตาเห็น

ก็ใช่ที่แม่หมออาจจะรู้ว่าพระแม่ลักษมีกำลังโด่งดังเรื่องความรัก แต่แม่หมอไม่มีทางรู้เลยว่าจิตใจเธอตอนขอเป็นยังไงหรือที่เธอขอก่อนไปไหว้สถานที่จริง

“ใช่ เพราะว่าพระแม่ท่านมากระซิบบอดว่าเคยทำให้ทั้งสองคนเจอไปแล้วหนึ่งครั้ง” แม่หมอยิ้มกรุ้มกริ่ม นอกจากเธอจะได้ยินเห็นคำพูดเธอยังสามารถเห็นภาพในอดีตและอนาคตที่จะเกิดขึ้นได้ อาจมีคลาดเคลื่อนเล็กน้อย

“ฮะ!! จริงเหรอคะ!! ทำไมหนูไม่รู้ตัวเลย เจอกันตอนไหนคะ??!!” คนตัวเล็กเบิกตาโตอ้าปากค้าง

แม่หมอหลับตารวบหินทั้ง 7 ก้อน ใส่มือแล้วปล่อยลงพื้นเพื่อดูคำตอบให้ใยไหม ก้อนหินเรียงกันเป็นวงกลม ส่วนคนตัวเล็กตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิมที่ได้รู้ว่าเธอเคยเจอกับเนื้อคู่มาแล้ว

‘ฮือ เจอตอนไหนเนี่ย’

“ตอนเจอกันเขาไม่ได้เปิดเผยหน้าตาให้ได้เห็นชัด เหมือนจะมีหมวกมีแว่นตาบดบังนะที่ป้าเห็นน่ะ เหมือนจะเป็นการเข้ามาช่วยอะไรหนูสักอย่าง เป็นระยะเวลาสั้น ๆ แต่ดูหนูก็ยังจำเขาได้นะ..”

“..” เพียงคำพูดนั้นของแม่หมอก็ทำให้ใยไหมนึกออกทันที ต้องเป็นผู้ชายคนนั้นอย่างแน่นอน คนที่เข้ามาช่วยเธอ สัมผัสอบอุ่นที่เธอไม่เคยลืม..

“แล้วจะได้เจอกันไหมคะ.. นานหรือเปล่าคะ..”

“หนูได้เจอเขาอีกแน่นอน ไม่เกินหนึ่งเดือน แล้วการเจอกันครั้งนี้จะไม่ใช่แค่ผิวเผินเหมือนอย่างที่ผ่านมา..”

“ป้าอวยพรให้หนูสมหวังนะลูก”

“หนูก็หวังให้เป็นอย่างนั้นค่ะ..”

“เขาอายุมากกว่าหนูใช่ไหมคะ..”

“อายุมากกว่า แล้วก็ไม่ใช่คนไทย”

“โอเคเลยค่ะ พอใจที่สุดคำตอบนี้ ฮ่า ๆ”

หลังดูดวงเสร็จใยไหมอยู่ทานข้าวกลางวันกับแม่หมอก่อนจะแยกย้ายกลับหอในมหาวิทยาลัยเจเนซิส ในใจเอาแต่เฝ้ารอว่าจะได้เจอกับเขาคนนั้นเมื่อไหร่ 1 เดือนที่ฟังดูไม่นานตอนนี้กลับคล้าย 1 ปี

แต่ก็มีความกังวล หวังว่าเขาจะไม่ใช่พวกอาจารย์หรอกนะ แต่ตอนนั้นเจอว่าเขาเดินเข้าไปในมหาวิทยาลัย แต่มหาวิทยาลัยไม่มีนักศึกษาต่างชาตินี่นา..

‘โอ๊ย เครียด อยากเจอคุณแล้ว.. คุณเบบี๋’