Library
Search
Home / Mafia / Owned by La Guardia / CHAPPTER THIRTEEN

Share

CHAPPTER THIRTEEN

Author: ashteurs
last update publish date: 2026-08-29 19:45:43

“Sandali magpapaliwanag ako. Hindi sa akin iyan!” Tinaas ni Axellyn ang mga kamay na parang sumusuko. Nag-iinit ang kaniyang pisngi dahil sa hiyang nararamdaman. Sigurado siyang kulay kamatis na ang kaniyang mukha dahil sa matinding pamumula.

"Wala pa akong sinasabi Axellyn masyado ka namang defensive. Kung hindi sayo ay kanino? Hindi tayo pwedeng magpatuloy ng lalaki dito dahil kapag nalaman iyon ng boss natin, magagalit siya. May boyfriend ka na ba?" Nandidiri na binitawan ni Leslie ang boxer
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter

Latest chapter

  • Owned by La Guardia    CHAPTER THIRTY NINE

    "Huwag ka ng umiyak. Nandito na ako, Axellyn." Niyakap siya muli ng mahigpit ni Josiah. He touched her face and wiped her tears with his thumb. He kissed her forehead. "Huwag ka nang matakot babalik na tayo sa rest house." His voice is so soft and gentle. Kahit sa dilim kitang kita niya ang pag-aala at pagod sa mukha nito. Kaya mas lalo lamang siyang naging emosyonal. Galit siya sa bianta pero hindi niya maitago na magpapasalamat siya. Binuhat siya nito na parang isang bagong kasal. "Kaya ko pang maglakad, Josiah." "Napagod ka nang maglakad kaya hayaan mo na akong buhatin ka. Malayo ka na sa rest house. I was so busy with my work that I didn't check on you." Hindi siya sumagot sa lalaki hinayaan niya lang ito. Tanging ang gusto niya lang ngayon ay makauwi na at magpahinga. Wala na siyang lakas na makipagtalo sa lalaki. "Akala ko ay gusto mo pa rin na makulong." He let out a heavy sighed. "Thankfull I checked the CCTV footage. Ilang oras ka na palang hindi nakakabalik. I was so

  • Owned by La Guardia    CHAPTER THIRTY EIGHT

    "Nagluto ako ng pagkain sa baba. Kung ayaw mo akong makita, aalis muna ako para makakain ka. Hindi ako babalik kaagad."Wala si Josiah na narinig na sagot mula kay Axellyn sa loob ng kwarto. That was his cue to leave. Inayos niya ang pagkain ng babae bago tuluyang umalis sa bahay. Tanghali na nang bumalik siya, pero kung ano ang iniwan niya, ganoon din ang nadatnan niya.Walang nagalaw o nabawasan man lang sa pagkain na iniwan niya. Mariin siyang napasabunot sa kaniyang buhok. Hindi kumakain si Axellyn. Kagabi, kaunti lang ang kinain nito. Hindi niya maiwasang mag-alala sa babae.Nagluto siya ng panibagong pagkain at nagtimpla rin ng fresh mango juice. Inayos niya iyon sa isang maliit na wooden tray at dinala pataas.He knocked on Axellyn's door. Alam niyang hindi iyon bubuksan ng babae; he just wanted to make sure that she ate on time. Kahit hindi siya nito pansinin, huwag lang nitong pabayaan ang sarili.To his shock, she opened the door. His mouth fell open. Hindi siya nakagalaw n

  • Owned by La Guardia    CHAPTER THIRTY SEVEN

    "You're awake. I cooked breakfast. These are all your favorite foods. Have a seat and let's eat together." Nagkukumahog si Josiah na ipaghila siya ng upuan. Pagsilbihan dahil baka sakali ay magbago ang isip niya at mabawasan ang galit niyang nararamdaman dahil sa mga ginagawa nito ngayon para sa kaniya. Ganoon ba iyon kadali? Hindi. Dahil buong tiwala niya ang binigay niya. Parang ang ilang buwan niyang pananatili kasama ito ay isang malaking kasinungalingan. "I already did the laundry and cleaned the whole house. I wash the dishes after you're done." Walang emosyon niyang tiningnan ang lalaki. Hindi pa rin mawala ang kirot na naiwan ng mga piraso na nabasag sa kaniyang puso. Hindi pagkain ang gusto niyang gawin ngayon, dahil hindi maganda kung mananatili pa siya rito nang hindi ginagawa ang trabaho niya."Mas mabuti siguro kung umuwi na ako dahil hindi mo na ako kailangan dito. Kaya mo nang magluto, maglinis, at maglaba. Lahat ng iyon, trabaho

  • Owned by La Guardia    CHAPTER THIRTY SIX

    Her eyes flooded with her tears. She can't believe on what she saw. Mas kilala pa ni Josiah ang mga magulang niya kaysa sa kaniya dahil sa pag-iimbistiga nito sa mga magulang niya. Mas kilala pa nito ang sarili niya. "Bakit may folder ang mga magulang ko sa laptop mo? Pinapa-imbistigahan mo ba ako? Wala kang tiwala sa akin, dahil ba hanggang ngayon sa tingin mo may nagpadala sa akin dito?" Itinuro niya gamit ang nanginginig na kamay ang nakabukas na screen ng laptop ni Josiah. Nakabukas pa rin iyon, sa mga files na kita niya.Seryoso ang binata, napakalmado nito. Hindi ito umiwas ng tingin sa kaniya na para bang inaasahan na nito. Hindi rin ito kaagad sumagot sa tanong niya. "No—" Mas lalong nag-alab ang nararamdaman niya. "Huwag kang nagsinungaling sa akin. Nakita ko ang background ko sa folder na yan, pati mga magulang ko. Kaya pala ayaw na ayaw mo na hawakan ko ang gamit mo." "Mali ang iniisip mo, Axellyn. Hindi kita pinagduduhan.

  • Owned by La Guardia    CHAPTER THIRTY FIVE

    "Thank you, Axellyn. That was wonderful you really never fail to amazed me all the time." "Na markahan na natin ang kuweba," natawa siya sa sarili niyang sinabi. "Yes. We still have a lot of place to mark. Marami ang hindi pa natin napupuntahan sa isla. Tapos ang rest house." Hindi niya mapigilang kurutin ang balikat ni Josiah. "Bukas naman. Ayaw ko ng gawin ulit iyon ngayong araw, Josiah. Baka hindi na ako makalakad sa laki mo." His eyes softened. "I'm sorry honey. Hindi ko ito kayang paliitin para sayo, your boyfriend is bless with long d*ck." Umiling siya. "Hindi ko naman gusto na lumiit ang sayo. It should be something that we should be proud of." "Yes honey." Hinalikan ni Josiah ang kaniyang noo. "You're always a good girl talking all of me. Pahinga ka na muna bago tayo bumalik sa rest house." Isinuot sa kaniya ni Josiah ang damit nito. Niyakap niya ang binata habang nakaupo siya sa kandungan nito at nakasand

  • Owned by La Guardia    CHAPTER THIRTY FOUR

    Kaagad niyang kinastigo ang kaniyang isipan dahil sa pag-iisip na siya ang gustong sisirin ni Josiah. Ang lagoon ang gusto nitong sabihin at hindi siya. Bakit ba naman kasi naghubad ang lalaki kahit ang boxer nito ay wala itong itinira. Hindi rin kasi sila nagdala ng damit, ayaw siguro ng lalaki na mabasa ito. Tanging mga sarili lang nila ang bitbit noong pumunta sila ritong dalawa. Hindi rin naman kasi nila balak magtagal ng lalaki dahil balak nilang maglakad-lakad pa. "Don't you want to swim with me?" Yakag ni Josiah habang nasa ilalim ito ng tubig. Kumikinang ang tubig na tumatama sa mukha ng binata. Hindi siya sumagot sa binata. Bagkus inumpisahan niyang hubarin ang kaniyang suot na dress, ang kaniyang panty at bra. Wala siyang itinirang saplot sa katawan katulad ni Josiah. When he looked at Josiah direction again he was looking at her intently with his burning gazed fearing on her body. "Wala akong d

More Chapters

You May Also Like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status