LOGIN"Kailangan ko ng pera. Kahit ano gagawin ko basta bigyan mo ako ng pera," She broke down completely, her shoulders shaking violently.He held both of the woman's shoulders and lowered his face to meet hers. Gently, using the backs of his hands, he wiped away her abundant tears. Every sob that ripped from her throat felt like a physical blow to his chest, causing his heart to clench painfully. She is too precious for this, his chest tightening as he reached out to sooth her. He hated this sight of her ceying. He wanted nothing more than to erase her sorrow, to bring back the beautiful smile he fell in love with. He wanted to give her the world just to ensure she would never have to shed another tears."Stop crying. Calm down first." He calmed her down from crying. He whispered a lot of comforting words, brushing his hands on her back. "I will give you money." He guided her do inhale and exhale. Kumuha siya ng tubig at binigay sa dalaga. Noong medyo kumalma na ito ay saka siya nagta
"What the f*ck! Why are you looking at me like that?""Can you just shut your mouth for a second," iritang saad niya."It's not my fault, brother. Mag-isip ka naman ng ibang dahilan mo kung gusto mo ba matulog sa kwarto ni Axellyn. Bakit parang kasalanan ko?""You should not say that so loud," he hissed. "You f*cker. Narinig niya ang sinabi mo. That was one of the most idiotic things you've said.""Pero noong ginawa mo iyon, hindi mo naisip. Axellyn is smart; I know she will get it."Kanina pa silang dalawa nagbabangayan na magkapatid. Simula noong sabihin ni Tyron na maayos naman ang aircon sa loob ng kwarto niya. Ang kasinungalingan niya para lang makasama ang dalaga."Hindi ko nga kasalanan. You should learn how to tame your woman. Do not use that tactic of yours. Nasiraan ng aircon? Hindi tayo naghihirap para hindi mo mapalaitan kaagad. Ang baduy!" Tyron groaned as he said his sentiments."What is baduy?" Mas lalong hindi magpinta ang mukha niya. Hindi niya maintindihan ang sinab
"Miss Axellyn, eto na pala yung mga pinapakuha mo. Inaayos ko na po lahat, nandiyan na rin ang mga bigay ni Sir Josiah." "Thank you, Enrico. Pwedeng nandito mo na lang sa loob ilagay. Nabigat kasi ang kabinet na yan. Baka mahirapan akong buhatin." Nagtawag si Enrico ng isa pa nitong kasamahan at pinagtulungan ng mga ito na buhatin ang kabinet. Galing ang kabinet kay Leslie, nagpalit kasi ito kaya binigay sa kaniya. Kulay puti, at may ilang gasgas lamang sa gilid pero maayos pa naman at hindi pa kupas ang pintura. Kinuha naman niya dahil marami siyang kailangan na ilagay. May ilan siyang mga gamit na sa ilalim lamang ng kama niya nilagay.Pagkatapos na buhatin umalis din kaagad ang katuwang ni Enrico. Hindi man lang ito nagsalita, seryosong seryoso. Kaya ang lalaki na lamang ang naiwan. Nasa six footer si Enrico, isa siyang morenong lalaki, malaki ang pangagatawan, iyon siguro ang kadalasan na hinahanap sa trabaho nila. Ngunit medyo maamo ang mukha nito hindi katulad ng ibang guards.
"Axellyn, sabi ko naman sa 'yo na ipapaalam ko na lang kay Senyorito na nadulas ka, kaya ika-ika kang maglakad. Hindi ko kayang tingnan kang ganyan. Bahala na kung magalit siya sa akin," puno ng pag-aalalang suhestyon ni Leslie.Dahil sa ginawa nila kagabi ni Josiah masakit talaga ang buong katawan niya, pati na ang pagkababae niya, kaya naman ika-ika siya kung maglakad. Panay ang paghawak niya sa bewang dahil nakaramdam siya ng kirot kapag gagalaw. Walang hiyang lalaking iyon. Pero may kasalanan din naman siya sa dinaramdam niya ngayon. "Oo nga, hija. Mas nag-aalala ako sa kalagayan mo — wala naman masyadong gagawin ngayon dito sa mansyon," dagdag pa ni Manang Vangie. Hindi niya nalayan na narito na rin pala ang matanda pinapanood siya. Bakas ang awa sa mukha nito. At kung malalaman man nila ang totoong dahilan ay baka ay makurot siya nito sa singit niyang masakit.Napapikit siya, parang nilalamon siya ng hiya sa kasinungalingang ginawa niya. Sabik na sabik silang dalawa ni Josiah
It's our grandparents. Nothing to worry about. Naiintindihan niyang gusto ng mga ito na makausap si Axellyn dahil nandito ito sa Maynila. Kailangan niya talagang ipasira o baka tangalin na lang ang aircon niya sa kwarto para lagi niyang makasama ang babae. Gusto niya na palaging kasama ito. Ilang araw niya na hindi ito mawala sa isip niya. Damn his brother, maybe he was cursed by him. Sinabihan siya nitong huwag magkaroon ng involvedment sa mga tauhan niya. Pero hindi rin naman nito magawa ang sinabi nito. Dahil inlove ito kay Leslie. Napapikit siya habang naliligo, he used all of Axellyn essential. Gusto niyang tangalin ang init na nararamdaman niya. Ayaw niyang takutin ang babae kung bigla na lamang niya itong hahalikan. Gustong gusto niyang balik balikan ang mga malambot nitong labi. "Fuck, Josiah. You're insane. Wala pa siyang ginagawa pero baliw na baliw ka na." That's how Axellyn affects him. Hindi pa man tuluyan na naghihilom ang sugat niya pero pawala na iyon. Kaya niya n
She can’t help but to glared at Josiah. Hindi niya alam kung paano sasabihin sa kaniyang Lola na boss niya iyon pero inaaya siyang maligo sila ng magkasama. Dinadaga ang puso niya sa kaba. Tumaas ang kilay ng lalaki at ngumisi pa ito na mas lalo niyang kinainis.“Kausap ko ang Lola Olive ko kaya pwede ba sir manahimik ka muna.”“Si Lola natin?”“Akin lang hindi sayo…”“Apo. Axellyn magpaliwanag ka nga sa akin, may asawa ka na ba dyan sa Maynila. Bakit hindi mo man lang pinaalam sa amin ng Lolo mo.”“Lola wala po akong asawa. Nagbibiro lang po… Boss ko po ang nagsalita.” Huminga siya ng malalim. “Itatago ko ba po sainyo ang bagay na iyon. Nandito po ako para magtrabaho hindi para mag-asawa.”“Axellyn, kung may gustong maging asawa ka ay kailangan humarap muna siya sa akin. Kikilatisin ko kung bagay ba siya sa apo natin, Olive.” Narinig niya ang boses ng kaniyang Lolo Rodolfo.Tumango siya kahit hindi nakikita ng mga ito. “Opo, Lolo Rodolfo. Huwag po kayong mag-alala dahil kung meron ma







