Chapter 3

Huminto ang kotse sa mismong harap ng gate ng bahay ng aking ama. The guard opened it the moment Anjo called, and he drove in carefully, parking straight into the garage.

Pagbaba ko, napansin kong may mga workers at maids na nag-uusap habang palihim na sumusulyap sa akin. I ignored their greetings. Wala ako sa mood makipag-small talk. I just wanted to get this over with.

“Brother! Sweetest brother in the whole world!”

Bumungad ang boses ni Astraea bago pa man ako makarating sa pinto. Ilang segundo lang, halos bumalandra na siya sa akin para yakapin ako. My ever-dramatic younger sister.

“What do you want?” I asked, cold and flat.

She rolled her eyes. “Is it now a crime to be happy to see your brother?”

“You’re only this sweet when you want something,” I shot back.

Humaba ang kanyang nguso. “I only missed my sweet brother. I’m happy to see you, that’s all.” She flashed an exaggerated smile.

“Okay. Then out of my way.”

“Kuya, wait!” mariing sabi ni Astraea dahilan para mapatigil ako sa paghakbang.

“Yes?” I turned, already exhausted by her theatrics.

“Well, it’s not like I love disturbing you. Pero…” She twirled a strand of her hair. “May nakita kasi akong designer shoes, and I’m madly in love with them.”

I knew it. Of course.

“I just knew it,” I chuckled dryly.

“So, bibigyan mo ako ng pera o hindi?” She lifted her shoulders in a fake-cute shrug.

“Is that a question or a threat?” I asked.

“All of the above.” She smirked.

“May pera ka naman, 'yon ang gamitin mo,” I rasped.

“Wala, Kuya. Kinumpiska ni Dad ang credit card ko.” Nag-pout siya na parang batang inagawan ng candy.

Tinaliman ko siya ng tingin. “Because you spend unnecessarily.”

“Like spending on girls isn’t unnecessary,” she muttered.

“Anong sabi mo?”

“Nothing!” She raised both hands in surrender.

“Please, kuya. Bigyan mo na ako ng pera baka maunahan pa ako,” madramang pagmamakaawa niya.

“Of course I’m giving you the money. Hindi pa ako handang mamatay,” bulong ko.

I took one of my credit cards and handed it to her.

“Subukan mo lang ubusin ang laman niyan at mawala lahat ng damit at sapatos mo,” I warned.

She giggled. “I won’t finish it, kuya. You’re the best Kuya in the—”

“Tigilan mo na nga ang pambobola sa akin kun'di kukunin ko 'yang credit card.”

She disappeared instantly, and I couldn’t help but laugh. Pagpasok ko sa living room, bumati ako sa dalawang taong nakaupo sa sofa.

“Good evening, Mom and Dad.”

“We thought you’d forgotten us,” Mom said.

I scoffed. “I’ve been choked up with work, Mom,” I said calmly while sitting down.

“And girls,” Dad added, without missing a beat.

Umigting ang panga ko. “I shouldn’t have come, I guess.”

“Kailan mo ba balak itigil ang mga kalokohang ginagawa mo, Drake?” Dad asked sharply.

“When I feel like it,” I answered, matching his rudeness.

“Hindi rin naman ako umaasa ng positibong sagot.” Dad gave a dry laugh. “So, how’s the company? I hope you haven’t run it down already.”

“Damn it, Dad! Give it a break.” Naputol na ang pasenya ko.

“Alright, alright.” Itinaas niya ang kanyang dalawang kamay. “How are you, son?”

Everyone was weird today, honestly. Kanina lang pinapangaralan niya ako, at ngayon tinatanong niya kung okay lang ako.

“I’m okay, Dad,” I replied simply.

“Drakey baby, you’ve lost weight. What’s wrong? Hindi ka ba kumakain nang maayos?” Mom asked, her worried eyes studying me.

“Mom, I’m fine. I’ve been feeding well.”

Tumayo ito at nilapitan ako.

“But you look slimmer, baby. Sigurado ka bang wala kang sakit?” She touched my forehead then my neck, checking my temperature.

“Kailan ba ako tumaba? I’ve always been slim.”

“But—”

“Mom, I'm fine.” Dahan-dahan kong sinabi ang bawat salita, tapos bumuntong hininga.

Tumikhim si Dad. “Handa ka na bang sabihin sa amin kung bakit kinansela mo ang 'yong—”

“Don’t start, please. I’m not here because of that.” Tumuwid ako ng tayo. “You know what? I think I’ve overstayed my welcome. Goodnight, parents.”

“Make sure you eat before going to bed—”

“Just let me be!” sigaw ko paakyat ng hagdan.

•••••෴⁠⊙ᕙ⁠[⁠･⁠۝･⁠]⁠ᕗ⊙⁠෴•••••

“Home sweet home,” pagod na bulong ko habang papasok sa bahay.

Bago pa man ako makahakbang ulit, kumakahol si Pepper at iwinawagayway ang kanyang buntot na parang helicopter, sinusubukang tumalon sa akin.

“Aww... you missed me too, didn’t you?” Binuhat ko siya at niyakap nang mahigpit. “Miss na miss din kita,” tumawa ako at hinahalikan ang kanyang ulo.

Pagtingin ko sa dining table, napansin ko agad si Dad at ang stepmom kong si Cressilda na kumakain na parang picture-perfect family. I felt my chest tighten.

I still wasn’t fine with father remarrying after Mom and my sister died. Hindi ko pa kayang tanggapin.

“Good evening, Dad,” I said curtly before walking off toward the stairs.

“Really, Blaire?” Dad called.

Huminga ako ng malalim bago humarap dito.

“Yeah, really. Pagod ako at kailangan kong magpahinga,” malamig kong sabi.

“How was your first day at work?”

Saglit akong natigilan. Himala yata na naalala niya akong tanungin na gano'n.

“Maayos naman. Goodnight, Dad.”

“Pwede ka bang bumaba para kumain pagkatapos mong maligo?” he asked hopefully.

Nginitian ko siya nang matamis. “Sure, Dad.”

His face lit up too early.

“Pero saka na kapag handa na akong mamatay. Until then, I’ll keep making my own food,” I added coldly, throwing a glare at Cressilda.

Bumuntong hininga nang malalim si Dad.

“Stupid girl,” bulong ni Cressilda.

Umirap ako at tinalikuran sila. Kahit ilang taon pa ang lumipas. Hindi ko kayang pakisamahan si Cressilda lalo pa't pakitang-tao lamang ang ugaling mayro'n ito. Kailanman man ay hindi nito mahihigitan ang Mommy ko.

Pagkapasok ko sa kwarto, inilagay ko ang bag sa shelf at pabagsak na humiga sa kama. Pagod na pagod ako kahit unang araw ko pa lang. Halos tambakan ako ni Drakula ng mga documents kanina sa opisina. Walang katapusan ang pagpapahatid nito ng mga papeles. Halatang pinapahirapan ako sa trabaho. Akala siguro nito mapapaalis ako nang gano'n kadali. He was deeply mistaken. There was no way he could just throw me out of the company.

Biglang tumalon sa aking kama si Pepper.

“Hey, Pepper, what did you eat while I was gone?” She only licked my face enthusiastically.

“Kadiri!” I laughed, giving her a playful tap.

“Kailangan ko nang maligo at hindi ka invited,” sabi ko habang naghuhubad ng damit. Inihagis ko ang mga ito sa sahig para labhan, at agad namang pinaglaruan ni Pepper.

I grabbed my towel and headed to the bathroom, finally ready to wash away the stress of the day.

I went into the bathroom and turned on the shower. Pumikit ako at hinayaan ang mainit na tubig na bumagsak sa katawan ko. Huminga ako ng malalim, pinapahinga ang mga balikat na puno ng tensyon. Habang nililinis ko ang buhok, naalala ko ang buong araw ko sa trabaho. Hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala na ang magiging boss ko ay ang lalaking isinumpa ko na sana hindi magtagpo ang aming landas.

Hindi naman sinabi sa akin ni Raki ang buong pangalan ng magiging boss ko. Kung alam ko lang, pero wala na 'tong atrasan. Kailangan ko ng trabaho kaya titiisin kong makita araw-araw ang pagmumukha ni Drake.

Matapos mag-shower, niyapos ko ang tuwalya sa katawan at lumabas ng banyo. Isang maluwag na t-shirt at shorts ang isinuot ko. Habang naglalakad ako papunta sa kama, nadatnan ko si Pepper na nakatulog sa paanan ng kama ko.

“Good night, sweetie.” Hinaplos ko ang malambot nitong balahibo bago kinumutan.

Before I finally drifted off to sleep, my eyes fell on the photo of Mommy, my sister, and me resting on the side table. Hinaplos ko ang mga mukha nila.

“Miss na miss ko na kayo,” bulong ko.

Pinikit ko ang aking mga mata at hinayaan ang antok na sakupin ako. Sa aking panaginip ay kasama ko silang muli. Masaya at nagtatawanan. Sana hindi na ako magising pa.

Kinabukasan, maaga akong pumasok sa trabaho. Pagkapasok ko sa building, dumiretso ako sa elevator. I didn’t even bother looking around. I needed to finish the work I wasn’t able to complete yesterday.

Nang bumukas ang elevator sa floor ko, bigla akong napahinto. The first two faces I saw were exactly the last two I wanted to deal with.

Naningkit ang mga mata ko. Wala bang trabaho ang dalawang 'to?

“Of course. I should’ve known these two jerks would be here,” I muttered, rolling my eyes.

“Hey, Blaire. Ang tagal na rin simula nang huli tayong magkita. Good to see you again,” Sevi greeted, looking annoyingly cheerful.

“Yeah, and I still bite like a dog,” I smirked.

Nagkatinginan silang dalawa bago bumulalas sa pagtawa.

“You haven't changed at all,” sabi ni Rhyd habang tumatawa pa rin.

“Neither did you two jerks. I’ve got work to do. Bye!”

I walked away quickly, letting my perfume trail behind me. Narinig ko pa silang parehong huminga nang malalim na parang sinadyang langhapin ang amoy ko. Kahit kailan, mga gago pa rin ang dalawang 'to. Kaibigan nga sila ni Drakula.

“So, how was the asking-her-out plan?” Sevi teased.

Napahinto ako sa paglalakad nang marinig ko ang sinabi ni Sevi. Taas kilay na hinarap ko ang dalawa.

“That was just a welcoming meeting,” Rhyd said confidently. “Wait for the proper introduction.”

“I thought nagkakaroon ka na ng sentido, but apparently, you’re losing it.” tawa ni Sevi habang tinatapik ang ulo ni Rhyd.

“Are you insane?!” sigaw ni Rhyd na hinihimas ang ulo at tinatangkang gumanti pero kumaripas ng takbo si Sevi sa loob ng elevator at pinindot ang button.

Sumara ang pinto sa harap mismo ng mukha ni Rhyd.

“Sevi!” he yelled.

Naiiling na pinagmasdan ko ang dalawang baliw.