Chapter 4

“So, people recommended us to you, Mr. Drake. We wanted to try another brand. I hope we can trust you and your wines?” tanong ni Mr. Grayson.

“They already arrived, huh?” I thought, forcing a business smile.

“Absolutely, Mr. Grayson. We make the best wines here,” I assured him.

Maayos naman ang usapan namin hanggang sa lumabas ang isa sa kanila para sagutin ang tawag. Pagbalik nito ay may ibinulong kay Mr. Grayson. Biglang nagbago ang ekspresyon ng mukha niya.

“We’re sorry, Mr. Drake, but we’re no longer interested,” Mr. Grayson said flatly.

“What? Why? We already discussed this. Why the sudden change?” I asked, trying to keep calm despite the frustration tightening my jaw.

“I’m sorry, but we can’t buy from you anymore.”

“Trust me, we make the best wines in the whole city,” pagpupumilit ko pero hindi kumibo si Mr. Grayson.

Aalis na sana sila nang may isang boses na umalingawngaw sa likuran nila. Isang boses na kilalang-kilala ko.

“We make the best wines in the whole city. Trust me, Casa Fortalejo Wine Company is the best, if the best is really what you’re looking for,” nakangiting sabi ni Blaire.

She stepped forward with the kind of confidence that demanded attention.

“And how sure are you?” Mr. Grayson asked, eyeing her curiously.

“I’ve worked here for long. And I can tell you that I’m one hundred percent sure,” she said with a bright smile.

Ngumiti pabalik si Mr. Grayson. Mukhang tuluyang naalis ang kanyang pagdududa.

“I’m trusting you. Don’t make me regret this.”

Blaire gave him full assurance, and just like that, the deal was saved. Kaming tatlo ay napanganga.

“How the hell was she able to persuade them?” Bulong ni Rhyd.

Pagkaalis na pagkaalis ng mga buyer, hinawakan ko agad ang pulso ni Blaire.

“Hindi ko sinabi sa 'yo na magsalita ka para sa akin. And this is definitely not your job,” I snapped.

Mabilis siyang humarap sa akin at tinaliman ako na tingin.

“Ang yabang mo. Dahil hindi ka natutuwa sa ginawa ko, sasabihin ko na lang sa kanila na huwag nang bumalik dito.”

Hindi ako nakagalaw ng halos isang segundo. Before I knew it, she was already striding toward the door. Nang hawakan niya ang seradura at sumigaw. Bigla akong nataranta.

“Mr. Grayson!” sigaw niya. Mabuti na lamang at walang nakarinig.

Akmang tatawagin ulit ni Blaire nang sumugod ako palapit sa kanya. Sa isang mabilis na kilos ay hinablot ko siya mula sa likod, at inilayo sa pinto. But the problem? My hands landed exactly where they shouldn’t. Napisil ko ng madiin ang dibdib niya.

Shít. Her body went stiff, and internally, I panicked. Napasigaw siya nang malakas. Pakiramdam ko bigla akong nabingi.

“Manyak! Bakit mo hinawakan ng madiin ang dibdib ko?! Papatayin kita, Drakula!” galit niyang sigaw.

And I believed she would.

•••••෴⁠⊙ᕙ⁠[⁠･⁠۝･⁠]⁠ᕗ⊙⁠෴••••••

“Papatayin talaga kita, Drakula!” sigaw ko, nagpupumiglas sa pagkakahawak ni Drake.

Sinusubukan kong makawala, pero hindi ako binitawan ng nakakainis na malakas na braso ni Drake hanggang sa makalabas kami ng pinto.

Nang bitawan niya ako sa wakas ay umikot ako at malakas na sinampal ang kanyang pisngi.

Gulat na napahawak si Drake sa mukha niya. Pero bago siya makapagsalita ay sinampal ko ulit ang kabilang pisngi niya. Rhyd and Sevi gasped at the same time.

“You manwhore! Pervert! Paano mo ako nagawang hawakan nang gano'n? Baliw ka ba?!” Dumagundong ang boses ko sa hallway habang nag-aalab ang galit sa loob ko.

Nakatayo lang doon si Drake habang hawak ang magkabilang pisngi na parang hindi makapaniwala sa nangyari.

“I am not one of those bitches you sleep around with. Next time you try that shít with me, I swear. Hindi lang kita sasampalin. Bubuhusan ko ng asido ang mukha mo!” I spat, my chest rising and falling.

I took a step closer, making sure he saw every ounce of my hatred.

“Kahit boss kita, wala kang karapatang hawakan ako. Kahit pa CEO ka ng kompanyang ito. Baka nakalimutan mo na ako pa rin si Blaire Vilarde mula sa St. Celestine Academy.” Inayos ko ang suot na blouse at humarap sa direksyon ng opisina ko. “Now, if you’ll excuse me, I’ve got work to do. Bye.”

And I walked away without giving him another glance.

Ibinagsak ko ang pinto ng opisina sa likod ko at bumagsak sa upuan. Kumikirot ang palad ko dahil sa lakas ng pagkasampal ko kay Drake, at sa totoo lang? I felt good about it. But then the guilt crept in.

“Sumobra ba ako?” bulong ko habang nakatitig sa screen ng computer. The longer I sat there, the more my chest tightened.

Pero hinawakan niya ang dibdib ko. Paano niya nagawang hawakan ang mga babies ko gamit ang marurumi niyang kamay na ginagamit niya sa pakikipaglandian?

Mariin akong pumikit at hinilamos ang mukha. Nakokonsensya pa rin ako. Siguro sumobra nga ako.

My frustration bubbled again, and I grabbed my phone. Tanging sina Jasneen at Hyraelle lang ang makakatulong sa akin na i-reset ang aking utak. Pinindot ko ang button para sa group video call. Jas picked up first, her whole face lighting up.

“How are you, sweetheart?” she beamed.

Bumuka ang aking bibig, handa ng magreklamo kay Jas nang biglang pumasok si Hyra na literal nitong pinuno ng mukha ang screen nang sumali sa video call.

“Sabihin niyo sa akin ang lahat ng napag-usapan niyo. Huwag kayong magtago ng chismis!” sigaw ni Hyra.

Napairap si Jas. “Mukhang may hangover ka pa yata.”

“Okay, okay, okay! Good morning, Miss Crazy and Secretary Crazy.” Hyra teased, and we all cracked up.

“Jas, why are you even asking me to greet you? Hindi ba binati na kita kaninang umaga bago ako pumasok sa trabaho?” tinignan siya ni Jas nang may pagtataka.

“Bukod sa napakalaking plato ng pagkain na nilamon mo, kung bibigyan pa kita ng isa, hindi mo ba kakainin?” ganting tanong ni Jas.

“Of course I’ll eat, and ask for more!” malakas na tumawa si Hyra.

“Then stop making noise and obey us,” Jas said like a dictator.

Naiiling na pinagmasdan ko ang dalawa. Kapag sila ang kausap ko, saglit na nawawala ang mga problemang iniisip ko.

“Sweetheart, kumusta ka na sa bagong mong trabaho?” tanong ni Jas.

“Sobrang gulo. Hulaan niyo kung saang kumpanya ako nagtatrabaho.” Bahagya akong lumapit sa screen, at umiling-iling dahil hindi pa rin ako makapaniwala.

“Sabihin mo na sa amin!” Hyra snapped, practically vibrating with impatience.

“Drakula Fortalejo. Ang sobrang mayabang at bastos na nilalang,” sabi ko.

“Si Drake Fortalejo! Ang boyfriend mo!” sabay nilang sigaw.

“Tawagin niyo pa siyang boyfriend ko ulit at makakatikim kayo sa akin,” I warned, hissing. They just laughed harder.

“Wait, seryuso ka?” tanong ni Jas na naniningkit ang mga mata.

“Mukha ba akong nagbibiro?” I shot back dryly.

“My gosh! Paano nangyari 'yon?” sumandal si Hyra na parang nanonood ng telenovela.

“Tadhana ang naglapit sa kanila ulit. Alam mo naman na sila talaga ang para sa isa't isa,” pang-aasar ni Jas.

“You both are sick. I will end this call if you keep talking rubbish.”

Mabilis nilang itinikom ang mga bibig. Iniba naman ni Jas ang usapan.

“Kamusta naman ang mga kaibigan niya? Si Ryhd at Sevi?”

“Nagtatrabaho rin dito ang mga baliw niyang kaibigan.”

Muling sumigaw ang dalawa. Halos mapairap ako. Alam kong matagal na nilang gusto ang mga kaibigan ni Drake.

“You're kidding? So nagtatrabaho rin diyan ang baby boy ko?!" tili ni Jas na ang tinutukoy ay si Rhyd. ”Magre-resign na ako sa trabaho ko at pupunta ako diyan para magtrabaho!”

“Tumigil ka. Huwag mong sirain ang buhay mo sa gunggong na 'yon,” I warned.

“But seriously, Blaire. It’d be nice to see them again after all these years,” Jas added.

“Lalo na si Drake,” panunukso ni Hyra.

I rolled my eyes so hard they almost fell out.

“So how are you, Blaire?” tanong ni Jas.

“Okay lang. Medyo stressed pero nag-eenjoy naman ako magtrabaho dito," pag-amin ko na may ngiti sa labi.

“Syempre naman. Binigyan ka ng full access para guluhin ang buhay ni Drake,” Hyra teased, and I burst out laughing.

Hindi siya nagkakamali. I would make Drake Fortalejo repay every hellish moment he put me through in high school.

“Whatever,” I muttered, even though my grin betrayed me.

“Kumusta naman ang clothing business mo? May naipon ka na bang sapat na pera?" tanong ni Jas.

“Still working on it. Hopefully by the end of the month,” I replied.

“Good luck, sweetheart. But I’m still mad you won’t let us help you,” Jas pouted.

Ngumiti lamang ako. They knew me too well.

“Alam mo namang ayaw ni Blaire kapag tinutulungan siya,” nakasimangot na sabi ni Hyra.

“True,” si Jas.

Natahimik ako. Ayaw ko silang idamay kung anuman ang problema ko.

“Let’s go party tonight, girls! What do you think?” sabi ni Hyra habang sumusubo ng mani.

“We should! It’s been a while,” Jas agreed.

I bit my lip. They were about to kill me.

“I don’t think I want to, girls. I’m not in the mood. Let’s party tomorrow,” I said sheepishly.

“Party pooper! I knew it!” Jas groaned dramatically.

“I literally agreed to tomorrow! How am I still a party pooper?” I protested.

“Basta 'wag kang magbago ng isip bukas,” Jas warned.

“I won’t,” I sighed.

“Talk to you later, girls. I’ve got a lot of work to do,” I said.

“Alright, sweetheart,” Hyra chimed.

“Say hi to Rhyd!” Kumindat si Jas.

Umirap ako. “Hindi naman kalayuan ang opisina ng crush mo. Daanan mo na lang, at ikaw ang magsabi.”

“Out of 365 days in a year, choose at least one day to not be a fun spoiler,” Jas shrieked.

“She can’t. Spoiling fun runs in her blood,” Hyra added.

“Lumayo nga kayo sa phone ko!” I snapped, ending the call.

Sumandal ako at bumuntong-hininga.

“Gosh, who asked me to call those two? Pero na-miss ko sila. At mas gumaan ang pakiramdam ko ngayon.” Napangiti ako.

Biglang nanlaki ang mga mata ko nang may maalala. Teka, may meeting pala akong dapat i-schedule para bukas!

Nagmadali akong umayos ng upo at ginulo ang buhok bago nagtipa nang mabilis.

”Blaire, focus,” bulong ko sa sarili habang mabilis na dumadampi ang mga daliri sa keyboard.