Chapter 2

Your lips are so addictive, babe” bulong ni Edward habang marahang hinahaplos ang pisngi ni Emma na may kasamang pagnanasa.

“Talaga bang gusto mo ako, sir?” tanong ni Emma, nakataas ang kilay.

“Of course. I really like you, babe. You’re hot and beautiful.”

Liar, bulong ni Emma sa isip. Alam niyang binobola lang siya ng lalaki. Pero sasakyan niya ang lahat—kahit mapudpod pa ng halik Ang labi niya. Gagawin niya ang lahat para sa kapatid.

Then I like you too, babe…” bulong ni Emma bago siya dahan-dahang lumapit sa lalaki.

Agad siyang hinila ni Edward at siniil ng halik. Mainit. Mapang-angkin.

Parang gustong parusahan ang bawat paghinga niya.

Gusto sanang kumalas ni Emma, ramdam ang pagkapusok nito, pero lalo lang humigpit ang hawak ni Edward sa baywang niya. Mas lalong lumalim ang halik ng lalaki—parang ayaw siyang pakawalan, parang siya lang ang tanging kailangan nitong maramdaman sa sandaling iyon.

Pagkatapos ng halikan, ngumisi si Emma.

“So, paano ’yan, babe? Tayo na ba?”

Napakunot-noo si Edward.

“What do you mean ‘tayo na’?”

“Like, boyfriend and girlfriend.”

“Are you kidding me? No way. I don’t like commitment.”

Tumawa si Emma.

“Relax, babe. Joke lang. Alam ko naman na ayaw mo ng commitment.”

“Good. At least you know my rules.”

Lumapit ang lalaki na may mapanuksong ngiti.

“Pero gusto kita bilang bedmate. Willing ka ba?”

“Yeah, babe. I like you too. But, may isang kondisyon ako.”

“Ano ’yon?”

“Pwede ba akong tumira sa condo mo? Pinapaalis na ako ng landlady ko kasi hindi ako nakabayad.”Isang kasinungalingan, pero kailangan niya ito para mas mapalapit sa lalaki.

Ngumisi si Edward.

“Sure. Simple lang ’yan. Mabuti nga na ikaw mismo ang nag-suggest. Mas madali para sa akin kapag kailangan ko ng babae.”

At muling sinakop ng lalaki Ang mga labi ni Emma.

Days Later

Nakalipat na si Emma sa unit ni Edward. Kaunting damit lang ang dala niya, dahil alam niyang pansamantala lang siya doon. Magkaiba sila ng kwarto, bagay na pabor sa kanya. Mas mabuti ang may sariling espasyo.

Wala si Edward sa unit at hindi niya alam kung saan nagpunta. Today is Weekend kaya wala rin siyang pasok. Nagbihis siya para lumabas may sarili siyang susi kaya kahit anong oras niya gugustuhin pwede siyang umalis.

Pero bago pa man siya tuluyang nakalipat sa unit ni Edward, may malinaw na kasunduan sila lalo na mula mismo kay Edward. Siya ang gumawa ng kontrata, at tatlong rules ang nakasulat doon.

Una, bawal magtanong ng personal na bagay tungkol sa isa’t isa.

Pangalawa, bawal makialam sa mga desisyon o gusto ng bawat isa.

At panghuli, ang pinakamahalaga kay Edward ay bawal ma-inlove.

Walang naging problema kay Emma.

Lahat ng nakasaad sa kontrata pabor sa kanya.

Mas madali iyon para sa kanya, mas ligtas. Walang komplikasyon, walang kailangan ipaliwanag. At si Edward, tila mas kampante siyang ganon ang set-up nila.

Klaro. Walang emosyon at Walang abala.

Samantala, si Edward ay abala sa pag-inom sa isang bar. May dalawang babae sa tabi niya, parehong lasing. Naghahanap lang siya ng pampalipas oras.

Habang tumatagay, biglang pumasok sa isip niya Ang  secretary.

Kumusta kaya si Emma sa condo?What’s she doing right now? Hinihintay ba niya akong makauwi.? Biglang napangisi si Edward sa mga naisip.

“CR lang ako, babe,” paalam ng babaeng katabi niya na siyang nagpabalik sa ulirat niya. Bumalik sa tamang pag iisip Ang Ang utak niya kaya mabilis na sinaway. “Huwag kang magpapaniwala sa kamandag ng babaeng yon. Baka pera lang ang habol sayo” yan Ang mga katagang nasa isip ni Edward habang pilit tinatanggal sa isipan si Emma. Naniniwala siyang tulad lang din ng  mga babaeng nagdaan sa buhay niya puro lust lamang Ang nararamdaman niya.

“Sure, babe.”

Pagkaalis ng isa, mabilis namang hinalikan ng natirang babae si Edward.

___

Kakarating lang ni Emma sa bar ng agad niyang makita si Edward may kahalikan na naman ibang babae.

Hindi na siya nagulat parang normal na lang iyon sa sa lalaki.

Sa tingin niya, parang appetizer lang ang mga babae sa buhay ni Edward, hindi yata ito mabubuhay ng isang araw na walang babaeng pinaglalaruan.

Isang ngisi lamang Ang pinakawalan niya mula sa labi sabay sabi,

“Sige lang, Edward… magpakasaya ka muna sa piling ng iba,” mahina niyang bulong habang pinagmamasdan ang eksena sa harap niya.

Makalipas Ang ilang segundo nagkibit balikat siya saka dumeresto sa loob at nakahanap ng bakanteng mesa sa sulok. Kita pa rin niya ang ginagawa ng amo mula sa kina uupuan nito.

Lumapit agad Ang bartender kay Emma at tinanong Ang order nito.

“Ma’am, ano pong order niyo?”

“Red wine lang.” simpleng sagot niya.

“Anything else?”

“No, thanks.”

Pagbalik ng tingin niya sa mesa ni Edward wala na ito roon.

Malamang, may ganap na sa mga ito, sa isip niya. 

Well, Hindi siya nagpunta sa bar para bantayan si Edward, nandito siya upang ikalma Ang utak. Sa mga nakalipas na linggo hanggang sa naging buwan ngayon lang siya muli nagawi sa bar, masyado siyang naging abala sa pagpasok sa buhay ni Edward. Pero maswerte siya dahil walang kahirap-hirap Ang plano niya. Iba talaga kapag may angking Ganda. At yon ang dahilan kung bakit mabilis niyang napapayag si Edward na tumira sa unit nito.

Dumating ang waiter dala ang wine.

“Thanks.” Pasalamat niya sabay lagok ng wine sa baso.

“Welcome, ma’am.”

Wine lang Ang napili niyang inumin dahil wala siyang balak magpakalasing ngayong gabi. Gusto lang niya Uminom para pag uwi niya sa unit ni Edward aantukin siya agad.

“Hi, miss. Are you alone?”

Isang lalaking may itsura ang lumapit sa kanyang table.

“Sure. You can sit.” Walang pagdadalawang salitang sagot niya sabay inom ulit ng wine sa baso.

“Hindi ako makapaniwalang sa ganda mong yan, mag isa lamang sa table?”

Mga lalaki talaga, mambobola, bulong niya sa isip, pero ngumiti pa rin siya ng pilit.

“Well, since nandito ka na, I’m not alone anymore.”

Ngumiti ang lalaki.

“I’m Dave. Phil-Am.”

“Kaya pala iba ang itsura mo.”

“Pero marunong akong mag-Tagalog.”

“Ayos, para magkaintindihan tayo.”

Nagbaba ng boses si Dave.

“Pasensya na kung na-intimidate kita kanina. Wala akong masamang balak. Gusto ko lang magkaroon ng kaibigan, bago palang ako dito sa pinas”

Tumango si Emma.

“Okay lang. Welcome to the Philippines. I’m Emma.”

“Thanks, Emma.”

Hindi naman pala siya masama, isip niya.

Samantala, nasa private room sa itaas ng bar si Edward. Katatapos lang niyang makipagtalik sa babaeng kakakilala lang.

“Thanks, babe. I really enjoyed. Next time ulit?” tanong ng babae.

“Sorry, babe. I won't repeat.” Ma Awtoridad na wika ni Edward upang mahintakutan Ang babae. Pero nagtanong pa muli, Ganda lang Ang meron, pero Ang utak nasa talampakan.

“Why? Hindi ba kita nasatisfy?”

“Satisfied ako. Pero rules ko ’yon. Now get out!.” Taboy niya muli sa babae.

Tumalikod siya at nagbihis.

“Saan ka galing kagabi?” tanong ni Emma sa lalaki kahit alam na niya ang sagot.

Tumaas ang kilay ni Edward.

“Anong klaseng tanong ’yan?”

“I’m just asking.”

Lumapit ang lalaki, seryoso ang mata.

“Last time I checked, babe, wala kang karapatan tanungin ako. Bedmate lang kita.”

“May karapatan ako dahil dito ako nakatira,” sagot ni Emma na hindi magpapatalo.

“At nakita kitang may kasamang babae kagabi sa bar.”

Biglang binagsak ni Edward ang kutsara, halos mabasag.

“Are you stalking me?”

Napatras si Emma.

“Saan ka pupunta?”

Huminto ang lalaki sa harap niya, malamig ang mata.

“Tandaan mo ’to. Wala kang pakialam sa gagawin ko. At kung ayaw mo sa rules ko, lumayas ka sa unit ko. Hindi naman kita napapakinabangan.”

Naapakan ang ego ni Emma, pero hindi siya nagpatalo.

“Ah ganun? Gusto mo pala may mangyari sa atin?” mariin niyang tanong, halos pabulong pero puno ng inis.

Parang biglang nagdilim ang isip ni Emma.

Wala siyang pakialam sa sasabihin ng iba, o sa kung ano mang puri ang masisira sa kanya.

Ang mahalaga sa kanya ngayon ay maipakita kay Edward na hindi siya basta-bastang babae na pwedeng tapakan.

Tumayo siya ng diretso, tinitigan si Edward nang malamig.

“Kung laro ang gusto mo, sige. Hindi ako uurong,” bulong niya, pero ramdam ang panginginig ng damdamin niya galit, at matinding pride na ayaw niyang bumigay. Pero Para sa kanyang “kapatid” Ang salitang yon Ang paulit-ulit sa isip niya.

“Madali lang naman pala ang hinihiling mo, boss. Sana sinabi mo lang nang diretso sa akin,” malambing pero may halong tapang na sabi ni Emma.

Lumapit siya kay Edward, mabagal ang bawat hakbang, saka marahang hinila ang kwelyo ng suot nitong polo.

“Hmm,, ano? Dito na ba natin gagawin?” tanong niya sa mapanuksong boses.

Nag-iba ang itsura ni Emma, mula sa galit ay napalitan ito ng mapang-akit at kumpiyansa sa sarili. Hindi maipinta ang gulat sa mukha ni Edward habang nakatitig sa kanya.

“Not so fast, babe,” sabi ng lalaki, bahagyang nakangisi. “Pero kung hindi ka makakapaghintay, as you wish.”

Mabilis niyang hinawakan si Emma at hinalikan ng mariin—mainit, mabigat, na puno ng emosyon na parang gusto siyang supilin.

Nagulat si Emma nang bigla siyang buhatin ng lalaki.

Mahigpit ang yakap nito habang dinadala siya papasok sa kwarto, at hindi maalis ang tingin nito sa kanya na puno ng pagnanasa.

___

“What the h*ll? Bakit hindi mo sinabi sa akin ang totoo?” galit na tanong ng lalaki habang nakahiga sa kama pagkatapos may maganap sa kanila.

“Bakit ko sasabihin? Hindi naman big deal. I like you. Kaya hindi ako nagdalawang-isip ibigay ’yon sa’yo.” Walang pakialam na saad ni Emma, nakasandal sa headboard ng kama.

Tinapunan ng lalaki ng malamig na tingin si Emma.

“Huwag kang umasa na pakakasalan kita. Hindi mangyayari ’yon.”

Tumawa si Emma.

“Sino bang nagsabing gusto kitang pakasalan? Alam ko, kung saan ako lulugar. Bedmate lang tayo, diba?.”

Ngumiti si Edward.

“Good. At least nagkakaintindihan tayo.”

At muli siyang hinalikan ng lalaki,  hindi siya tinigilan ng araw na yon.

“Food is ready!” tawag ni Emma sa lalaki ng umagang yon. Katatapos lang niyang magluto.

“Yeah, babe. Coming.”

Simula nang may mangyari sa kanila, parang mag-asawa ang setup nila.

Si Emma ang nagluluto, naglilinis at nagsisilbi.

Si Edward naman parang walang pakialam, pero nasanay na rin sa presensya niya.

Paglapit ng lalaki, agad siyang niyakap mula sa likod at hinalikan ang batok.

“Ano ba, Edward, amoy pagkain ako.”

“Kahit ano pang amoy mo, babe I really like it.”

“Gutom ka na, ’di ba?”

“Yeah, but I think, may gusto pa akong kainin—”

“Tumigil ka nga. Male-late ka na sa work. Kumain ka na.”

Pinaupo niya si Edward at nilagyan ng pagkain ang plato. Halos Hindi siya patulugin ng lalaki kagabi, mabuti nagising pa siya ng maaga at naka pagluto ng almusal.

“Pasalamat ka, babe, gutom ako at may trabaho ako. Kung hindi… ikaw ang kakainin ko.”

Ngumisi ang lalaki at sinubo ang pagkain.

Umupo si Emma sa harap niya at nagsimulang kumain, pilit na kalmado at Iniignore Ang bawat titig ng lalaki na tila may kahulugan.