All Chapters of Paghihiganti ni Emma: Chapter 1 - Chapter 10

Your lips are so addictive, babe” bulong ni Edward habang marahang hinahaplos ang pisngi ni Emma na may kasamang pagnanasa.“Talaga bang gusto mo ako, sir?” tanong ni Emma, nakataas ang kilay.“Of course. I really like you, babe. You’re hot and beautiful.”Liar, bulong ni Emma sa isip. Alam niyang binobola lang siya ng lalaki. Pero sasakyan niya ang lahat—kahit mapudpod pa ng halik Ang labi niya. Gagawin niya ang lahat para sa kapatid.Then I like you too, babe…” bulong ni Emma bago siya dahan-dahang lumapit sa lalaki.Agad siyang hinila ni Edward at siniil ng halik. Mainit. Mapang-angkin.Parang gustong parusahan ang bawat paghinga niya.Gusto sanang kumalas ni Emma, ramdam ang pagkapusok nito, pero lalo lang humigpit ang hawak ni Edward sa baywang niya. Mas lalong lumalim ang halik ng lalaki—parang ayaw siyang pakawalan, parang siya lang ang tanging kailangan nitong maramdaman sa sandaling iyon.Pagkatapos ng halikan, ngumisi si Emma.“So, paano ’yan, babe? Tayo na ba?”Napakunot-no

Maaga akong nagising kinabukasan. Tahimik ang buong unit, maliban sa mahinang tunog ng shower sa banyo nasa loob si Edward naliligo.Napailing ako. Kahit anong galit ko kagabi, heto ako ngayon, nagluluto ng breakfast. Hindi dahil gusto kong magpaka-martyr, pero dahil kailangan ko. Bahagi ito ng plano ko. At kailangan ko siyang paikutin sa paraan na hindi niya namamalayan.Habang hinihiwa ko ang sibuyas, Hindi ko namalayan Ang paglapit ni Edward, naramdaman ko nalang Ang mga kamay nitong humawak sa bewang ko. “Babe, ang aga ah,” sabi niya sa masculine na boses. Amoy ko Ang mabangong sabon na ginamit nito.“’Di ba gusto mo ng breakfast? Kaya ayan,” sagot ko nang hindi lumilingon. “May baon ka rin mamaya. Para hindi ka na mag-order sa labas.”Umaalis si Edward sa likod ko at Umupo sa high chair sa kitchen counter habang pinapanood ako.Parang hari. Ako ang taga-luto, taga-asikaso. Pero sige lang. Kakayanin ko.Paglingon ko, seryoso siyang nakatitig sa akin.“Emma,” sabi niya, “hindi mo

Tahimik ang buong office nang pumasok si Emma dala ang mga files at schedule ni Edward. Pagbukas niya ng pinto, naabutan niya itong nakaupo, nakatungo, at tila malalim ang iniisip.Napatigil si Emma.“Weird, hindi ganito si Edward.”“Akala ko hindi ka tinatablan ng lungkot,” nakangisi niyang puna habang nilalapag ang mga documents sa mesa.Hindi siya tinignan ng lalaki. “Don’t joke on me. Wala ako sa mood,” sagot ni Edward, may halong irita ang boses.“Halata nga,” biro ni Emma habang pinipigilan ang tawa.Sanay siya sa pilyo, mayabang, at palaging astig na Edward. Pero ngayon? Tahimik. Parang may mabigat na problema.Umupo si Emma sa harap niya, seryoso ang tingin.“Ano bang gumugulo sa isip mo? Baka naman may maitutulong ako sa’yo bilang secretary mo.”Unti-unting nag-angat ng tingin si Edward. Diretso, parang may biglang nabuo sa utak niya. Hindi siya kumurap.“Hey!” sabi ni Emma, bahagyang kumaway. “Titingnan mo nalang ba ako? Hindi ka magsasalita?”Huminga ng malalim si Edward. “

Pagdating nila sa unit, hindi pa man nakakabawi si Emma sa pagod ay agad siyang hinapit ni Edward. Akma siyang hahalikan ng lalaki nang pigilan niya ito sa balikat.“Wait lang,” nakangiting sabi ni Emma. “Excited ka masyado.”Ngumiti lang si Edward at tuluyang hinalikan siya bago sila naupo sa sopa sa sala.“Tahimik at mabait ang kapatid mo,” sabi ni Emma. “Sa totoo lang, sa unang tingin ko, akala ko ikaw siya.”Napabuntong-hininga si Edward. “Yeah. Fraternal twins kami ni Eddie. Simula pagkabata, nasa America na siya. Doon siya nag-aral at doon rin nagtapos.” Paminsan-minsan lang umuwi ng pinas, sa tuwing holidays lang.“Bakit ngayon lang siya bumalik?” tanong ni Emma.“Si mommy ang nag-utos. Siya ang gusto niyang mag-manage ng isa pa naming company. Matagal na niyang plano ‘yon.”Nakakunot ang noo ni Emma. “Eh ano naman ang problema roon? Kapatid mo siya. Natural lang na hati kayo sa kumpanya.”Sandaling natahimik si Edward bago sumagot. “May share naman ako… pero hindi pa talaga sa

Nasa mall ako kasama ang mama ni Edward.“Iha, try mo ito,” masiglang saad ng ginang habang inaabot sa akin ang isang dress.“Tita, ang dami n’yo na pong nabili sa akin. Sa tingin ko, sapat na po ito,” nahihiya kong sagot.“Naku, kaunti pa lang ‘yan. Sige na, pumili ka pa,” giit niya.Wala na akong nagawa kundi sumunod. Pagkatapos ng mga damit, bumili pa kami ng sapatos. Halos sampung paper bag na ang bitbit ng kasamang katulong. Hindi ko maiwasang humanga sa kabaitan ng mama ni Edward. Binilhan pa niya ako ng alahas.Sa totoo lang, hindi ko naman kailangan ang lahat ng iyon dahil may mga gamit na rin ako sa apartment. Pero dahil siya ang nag-aalok, pumayag na lang ako. Kanina pa ako tumatanggi, pero wala rin namang saysay.Matapos kaming mamili, pumasok kami sa isang salon.“Miss, pagandahin mo ang daughter-in-law ko,” proud na sabi ng ginang.Napatigil ako. Biglang sumiksik sa dibdib ko ang kakaibang emosyon. Para bang totoong anak na ang turing niya sa akin. Nakonsensya ako. Akala