Chapter 3

Kasalukuyan akong nasa office ni Sir Edward. Akala ko may ipapagawa siya sa akin,. Pero nagkamali ako gusto lang pala niya akong landiin. Kahit oras ng trabaho, ganun pa rin siya.

Pagkabigay ko ng mga files, hindi na niya ako pinayagan lumabas. Parang may hinihintay siyang mangyari, at ramdam ko ang paglapit niya habang unti-unting tumitindi ang init sa loob ng opisina.

“Sir, tigilan mo na ako. Nasa trabaho tayo,” pigil ko sa kanya ng aakmang hahalikan ang leeg ko. Nakikiliti ako.

“You turn me on, babe,” bulong niya. “Kung hindi lang tayo nasa office, kanina pa kita sinunggaban.”

Hinalikan niya ako sa labi, at tinugon ko rin iyon.

Pero biglang naputol Ang halikan namin ng may sunod-sunod na katok mula sa pinto.

Mabilis akong bumitaw at inayos ang nagusot kong blouse bago lumapit sa pintuan.

Pagbukas ko—

“Why are you so long to open the door?!” sigaw ng isang babae sa akin. Hindi ko siya kilala, pero base sa damit at dating nito alam ko na kung sino ang sadya niya.

“Ano’ng tinitingin-tingin mo? Get out of my way,” singhal niya at dumiretso sa loob.

“Hi babe,” sabi niya kay Edward. “Pagalitan mo nga secretary mo. Ang tagal niyang nagbukas!”

Lumapit si Edward sa kanya at ngumiti.

“Don’t worry, babe. Andito ka na,” sagot niya. Tapos lumingon siya sa akin. “When you leave, just close the door. Don’t allow anyone inside.”

Naghalikan pa sila sa harap ko.

Hello? Nandito pa ako, bulong ko sa isip.

Lumabas ako at marahan kong sinara ang pinto. Napa-iling na lang ako.

Ngayon ko lalo na-realize—tama ang kapatid ko. Babaero talaga si Edward. At hindi man lang sila nahiya kahit nasa harap ako.

KINAGABIHAN

Dumeretso ako sa bar pagkatapos ng trabaho. Wala akong gana umuwi sa unit ni Edward.

Pagkatapos ng nakita ko, parang nawala ang mood ko. Pero hindi dapat. May mission ako. ’Yon ang dapat kong tandaan.

Isang red wine lang ang inorder ko. Ayaw kong magpakalasing dahil wala akong kasama. Gusto ko lang ma-refresh ang utak.

“Hi, you’re here again,” bati ng pamilyar na boses.

Si Dave.

“Hello, Dave,” sagot ko sabay ngiti.

“Come join me,” aya ko.

“Thanks,” ngiti rin niya at umupo sa harap ko.

Nagkuwentuhan lang kami habang umiinom ng wine. Light lang. Masarap siyang kausap.

“So, why are you always alone when I see you here?” tanong niya.

“Nothing. Choice ko lang,” sagot ko. “Tsaka wala naman akong pwedeng isama.”

“I see, well, if you need someone to go out with, just call me,” sabi niya. “Gusto ko rin kasi makapasyal habang nandito ako.”

“Sure. Kahit saan mo gusto.”

“Thanks, Emma. I’m glad na nakilala kita. Sa lahat ng nakausap ko dito, ikaw ang pinaka-matinong kausap.”

“Ay wow. Compliment ba ’yon?”

“Yeah,” sabay tawa niya.

Hindi ko namalayan nakaubos na kami ng isang bote. Nalasing ako nang hindi ko inaasahan.

SA LABAS NG BAR

Inalalayan ako ni Dave palabas.

“Where can I drop you? Ihahatid na kita,” sabi niya.

“Is it okay?”

“Of course. Hindi kita pwedeng iwan na ganito.”

Pinakita ko ang address.

At sinakay niya ako.

Wala pang 20 minutes dumating na kami sa unit. Nagulat si Edward nang makita kami.

“Where have you been?” tanong niya kay Dave.

“I just accompanied her, bro. Lasing na siya,” sagot ni Dave.

“I told you David, hindi ako lasing,” sabi ko sabay ngiti. “Napainom lang. Thanks sa paghatid, Dave. I’ll call you about our plan.”

“Sure, Emma. Bye.”

Pagkaalis ni Dave, napaupo ako sa sofa.

Lumapit si Edward.

“Who’s that man?”

“It’s Dave. Friend ko. Hinatid niya ako.”

“Anong karapatan mong magdala ng lalaki sa unit ko?” malakas niyang tanong.

“What are you trying to say ?”

“Don’t act stupid!. Kung may gagawin kayo ng lalaki mo, dapat sa hotel kayo tumuloy hindi dito. Kung wala ako, baka pinapasok mo pa.”

“What the h*ll is your problem? Eh ikaw nga kahit sa office may milagro kang ginagawa! Akala ko ba ako lang babae mo?!”

“Are you kidding me?” balik niya. “Wala sa usapan natin na porket pinatira kita dito, hindi na ako pwedeng makipagkita sa iba. You’re just my reserve. Tapos ikaw pa ang nagpilit tumira dito.”

“Pero iisang unit ang tinitirhan natin, Edward.”

“It’s bullshit! Tumigil ka na, Emma, baka hindi kita matansya.”

“Ah gano’n?” tumayo ako. “Then come on. Ano pang hinihintay mo?!”

Walang sabi-sabi, hinila niya ang braso ko at hinalikan ako galit, marahas, halos magdugo ang labi ko. Pero kalaunan, lumambot ang halik. At tinugon ko rin.

KINABUKASAN

Nagising akong nakahiga sa sofa, katabi si Edward. Hubad kaming pareho, kumot lang ang nakatakip. Naalala ko ang nangyari kagabi.

Tulog pa siya. Dahan-dahan akong tumayo.

Ngunit hinawakan niya ang bewang ko.

“Where are you going, babe?”

“Good morning. Maliligo lang sana ako.”inaantok pa na saad ko, naramdaman ko Ang kirot sa sintido ko.

“Later. Maaga pa.”

Hinalikan niya ako. Sandali lang.

“Babe, pwede ba akong mag-leave ng one week by next month?” tanong ko.

“And why?”

“May pupuntahan kasi ako. Sa probinsya. Dadalawin ko ang kamag-anak ko.”

“Sure. No problem.”

“Thank you,” masaya kong sagot, sabay halik sa labi niya.

Pagkatapos, nag-shower ako para makapagluto ng breakfast. May pasok pa kami.

“What is your problem?!” sigaw ni Edward pagpasok niya. Kagagaling lang niya sa meeting at nadatnan niya akong halos makipag sabunutan sa isang babae.

“I hate her, babe!” sumbong ng babae. “Pinapalayas niya ako sa office mo!”

“No, I’m not!” balik ko. “Sinabi ko lang na mamaya pa balik niya dahil nasa meeting ka. Siya ang nagpupumilit pumasok!”

“And who are you?” tanong ko ni Edward sa babae.

“You forgot about me, babe? Kahapon lang ako pumunta dito sa office mo. Hindi mo na ako kilala?”

“Emma, get out,” malamig na sabi ni Edward.

Parang tinamaan ako ng sampal. Akala ko ’yung babae ang papalayasin niya, hindi ako.

Paglabas ko ng pinto, halos sumabog at manginig sa galit Ang kalamnan ko.

What the hell is happening to me?

Hindi pwede!. Hindi kasama sa plano ’yon.

Mabilis akong naglakad palayo. Parang hindi ako makahinga.