LOGINShare
Chapter 146
publish date:
2026-04-20 16:06:18
Latest chapter
Paid to Say I Do Chapter 149
Javier’s POVHindi na ako nag-isip.Sumugod ako agad.“Lumayo ka sa kanya!” sigaw ko habang diretso akong tumakbo papunta sa lalaking naka-uniform.Mabilis siyang kumilos.Mas mabilis kaysa sa inaasahan ko.Bago pa ako tuluyang makalapit, sinubukan niyang itusok ang syringe pababa.“Damn it!”Hinablot ko ang pulso niya sa ere.Mariin.Narinig ko ang mahinang lagutok ng buto.Napangiwi siya pero hindi bumitaw.Sa halip, sinubukan niyang ilapit ang syringe sa akin.Napaatras ako nang bahagya, pero hindi ko binitawan ang kamay niya.Sumiklab ang adrenaline sa katawan ko.Isang maling galaw lang tapos na.“Anong tinurok mo?” madiin kong tanong, pilit kinokontrol ang galit.Ngumiti siya.Parang baliw.“Hindi mo na kailangang malaman.”Mas lalo akong nainis.Hindi na ako nag-aksaya ng oras.Isang malakas na suntok ang pinakawalan ko diretso sa mukha niya.Napaatras siya, pero agad ding bumawi.Sinubukan niyang sipain ako sa tagiliran.Tumama.Napaatras ako ng isang hakbang.Pero hindi sapat
Paid to Say I Do Chapter 148
Isabella’s POVTahimik ang paligid.Pero hindi katahimikan ang laman ng isip ko.Plano.Sunod-sunod.Maayos.Eksakto.Nakatayo ako sa harap ng malaking bintana, nakatanaw sa madilim na kalsada sa ibaba. Ilang araw na akong ganito—hindi nagpapakita, hindi gumagalaw nang hindi sigurado.Hindi dahil natatakot ako.Kundi dahil ayoko magkamali.Isang beses lang ako pumalya.At sapat na ‘yon.Napahigpit ang hawak ko sa baso ng tubig sa kamay ko.Cyanne.Hindi ko alam kung ano ang mas nakakainis yung katotohanang buhay pa siya…o yung katotohanang konektado siya sa akin sa paraang ayaw kong tanggapin.Napabuntong-hininga ako.Hindi na mahalaga kung ano siya sa akin.Ang mahalaga kung ano ang kailangan kong gawin.Lumapit ako sa mesa kung saan nakalatag ang ilang litrato at notes.Hospital.Schedule.Mga taong nakapaligid sa kanya.Javier.Ethan.Lahat naka-annotate.Lahat may pattern.“Hindi ka madaling lapitan…” mahina kong bulong habang tinitigan ang litrato niya.“Pero hindi ka rin imposi
Paid to Say I Do Chapter 147
Isabella’s POVHindi ko na mabilang kung ilang araw na akong nagtatago.Pare-pareho na ang itsura ng bawat sulok ng kwartong ‘to madilim, tahimik, at walang buhay.Pero hindi ako nababaliw.Sanay ako sa ganito.Mas malinaw pa nga ang isip ko kapag ganito.Tahimik.Walang istorbo.Walang emosyon.Nakatutok ang tingin ko sa mga papel na nakalatag sa mesa mga litrato, records, pangalan, koneksyon.Lahat tungkol sa iisang tao.Cyanne.Dahan-dahan kong hinawakan ang isang folder.Makapal.Punong-puno ng kasinungalingan.O katotohanan.Depende kung sino ang tatanungin.Napangiti ako nang bahagya habang binubuksan ito.Ang akala ko noong una isa lang siyang babae na humarang sa buhay ko.Isang babaeng umagaw sa lalaking dapat sa akin.Pero mali ako.Sobrang mali.May mas malalim pa.Mas personal.Mas… nakakadiri.“Hindi ka lang pala bastos…” bulong ko habang tinitigan ang isang lumang dokumento.“Bunga ka pala ng pagkakamali.”Mahigpit kong hinawakan ang papel.Birth record.Date.Lugar.Pan
Paid to Say I Do Chapter 146
Veronica’s POVHindi na ako makakatakas.Kahit anong iwas ko, kahit ilang taon ko pang itago.Darating at darating ang araw na kailangan kong sabihin ang totoo.At ngayon…Nandito na kami.Pagpasok ko ulit sa kwarto, gising pa rin si Cyanne.Hindi na siya umiiyak.Mas nakakatakot.Tahimik lang siya, nakatingin sa akin na parang hindi na ako yung Mommy niya.Parang… isa na lang akong estranghero na may tinatagong kasalanan.“Mom.”Mahina.Pero diretso.“Gusto ko ng totoo.”Napahigpit ang hawak ko sa pinto.Sandali akong hindi nakagalaw.Pero alam kong wala na akong choice.Dahan-dahan akong lumapit at umupo sa tabi niya.Hindi ko agad siya tinignan.Hindi ko kaya.“Yung sunog…” panimula niya. “Hindi ‘yon aksidente, diba?”Napapikit ako.Isang luha ang tumulo bago ko pa mapigilan.“Hindi,” mahina kong sagot.Tahimik.Mas lalong bumigat ang hangin.“Then bakit?” tanong niya. “Bakit may gustong pumatay sa akin?”Doon ako tuluyang napatingin sa kanya.Diretso.At sa unang pagkakataon hindi
Paid to Say I Do Chapter 145
Tiffany’s POVHindi na ako makatulog.Kahit ilang beses kong ipikit ang mga mata ko, bumabalik lang ang parehong eksena.Apoy.Sigaw.At yung boses na paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip ko.“Walang dapat makaligtas.”Napahigpit ang hawak ko sa kumot.Hindi ‘yon panaginip.Hindi na.Dahan-dahan akong bumangon mula sa kama, maingat na hindi magising sina Javier at Ethan. Tahimik ang buong kwarto tanging mahinang tunog lang ng monitor ang maririnig.Pero sa loob ko sobrang gulo.Napatingin ako sa gilid ng kama kung saan nakaupo si Mommy kanina.Nandoon pa rin siya.Gising.Tahimik lang na nakatingin sa akin.Parang… hinihintay niya na magsalita ako.“Mom…”Mahina ang boses ko.Pero sapat para mapatingin siya agad.“Bakit gising ka pa, anak?” tanong niya, marahan ang tono pero halata ang pag-aalala.Hindi ako agad sumagot.Sa halip, dahan-dahan akong tumayo at lumapit sa kanya.Bawat hakbang ko, parang mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hanggang sa tuluyan akong tumigil sa harap niya.Ti
Paid to Say I Do Chapter 144
Veronica’s POVNang marinig ko ang nangyari kay Cyanne, parang may humigpit agad sa dibdib ko.Akala ko tapos na.Akala ko nailayo na namin siya sa panganib.Pero mali ako.Hindi ko inasahan na babalikan pa siya ng mga taong minsan nang nagtangkang kitilin ang buhay niya.Mas lalong bumigat ang pakiramdam ko nang sabihin ni Javier na may naalala na si Cyanne—isang alaala mula sa nakaraan na matagal na naming pilit binabaon.Ang sunog.Isang sunog na hindi aksidente.Isang sunog na sinadya… para mawala ang anak ko.Hanggang ngayon, hindi pa rin namin alam kung sino ang may kagagawan noon.Walang nakakaalam kung nasaan si Cyanne noong mga panahong iyon—dahil kami mismo ang nagdesisyon na ilayo siya. Ipinagkatiwala namin siya kay Jessica, at para sa kaligtasan niya, mas pinili naming huwag nang alamin kung saan siya dinala.Mas ligtas iyon.O ‘yun ang akala namin.Mabilis ang naging biyahe ko papunta sa ospital, pero para sa akin, parang napakatagal ng bawat segundo. Halos hindi ako mapa
Paid to Say I Do Chapter 61
Scarlett’s POVMagdamag akong hindi umalis sa ospital.Tahimik ang kwarto.May steady rhythm ng heart monitor.May amoy ng antiseptic sa hangin.Stable na siya.Head trauma. Fractured rib.Walang internal bleeding.Pero hindi pa rin ako mapakali.Bandang madaling araw, gumalaw siya.Unti-unting imi
Last Updated : 2026-03-27Paid to Say I Do Chapter 49
Cyanne’s POVPagpasok ko sa kwarto… napahinto ako.Maayos.Hindi lang basta maayos kundi perpekto.Walang kahit isang alikabok sa ibabaw ng mesa.Maayos ang kama, plantsado ang bedsheets, parang hindi ito kwarto na matagal nang walang nakatira.Parang… may naghihintay.Dahan-dahan akong naglakad pa
Last Updated : 2026-03-25Paid to Say I Do Chapter 47
Cyanne’s POVHindi ako aalis dahil galit ako.Paulit-ulit kong sinasabi iyon sa sarili ko habang nakaupo ako sa gilid ng kama, nakatitig sa malamlam na ilaw ng kwarto.Dalawang araw bago ang kasal.Dalawang araw bago ko tuluyang itali ang buhay ko kay Javier.Doon ko pa nalaman ang tunay na pagkata
Last Updated : 2026-03-25Paid to Say I Do Chapter 51
Javier’s POVHindi ko alam kung anong klaseng kaba ang nararamdaman ko ngayon.Kanina pa ako balisa. Kaninang umaga, tumawag na ako kay Veronica. Sinabi ko sa kanya na nawawala si Cyanne.Pero sa sobrang gulo ng isip ko, saka ko lang na-realize hindi man lang siya nag-panic.Hindi man lang siya nag
Last Updated : 2026-03-25
You may also like
Insensitive SPG
Nelia881.1K viewsWin Me Back, My CEO Husband!
Glazed Snow1.7M viewsThe Tycoon's Triplets
Rhea mae804.3K viewsRunning away from the Billionaire
SenyoritaAnji359.5K viewsMs. Angas at Mr. Arogante
MysterRyght3.9K viewsPlayful Destiny
Rocel384 viewsHiding Xandros' Son
Admiralzxc222 viewsAfter Letting Him Go, I Became a Billionaire's Wife
Sienna Fox10.8K views
