LOGINMaaga pa lang gumising na ako para maglaba. Iniwan ko sa kwarto si Brea dahil mahimbing pa ang tulog.
Naabutan ko si Ninong Alaric sa sala kaya pinagtimpla ko na rin ito ng kape. Hinain ko na rin iyong binili kong pandesal. "You're early." Nakasunod ang tingin niyang sabi. "Bakit hindi ka pumunta sa kwarto ko kagabi?" Naramdaman ko ang mainit niyang tingin. Hinawakan niya ako sa hita hanggang sa makapa niya ang pagkababáe ko. "Ninong... maga pa po," sabi ko, pero nasasarapan at nag-iinit sa ginagawa niya. "Kung papasukan niyo po ako... ahh... ninong..." Halos manghina ako nang kamutin niya ang pûke ko sabay hagod. "Ahh... ninong naman..." Napakapit ako sa maugat niyang kamay. "M-Maglalaba pa po ako." Bago pa man mauwi yon sa kung ano, lumayo agad ako. Nakita kong dinilaan niya ang mga daliri niya bago sumimsim sa kanyang kape. Dali-dali akong lumabas ng bahay. Nakahawak ako sa dibdib ko dahil sa sobrang bilis ng tib0k ng puso ko. Naglaba na ako at napansin na tila may nakasilip. "Marc?" Tumingkad ako para makita siya. "Ikaw nga! Kailan ka pa nakabalik? Huwag ka ngang sumilip lang dyan!" Hinila ko siya dahilan para magdikit kami. Napatingin siya sa dibdib ko kaya lumayo agad ako. "Sorry." Napakamot ako ng buhok. Nailang ako bigla. Ex-boyfriend ko si Marc. Ldr kami dati. Hindi lang kinaya kaya naghiwalay. Nag-aaral kasi siya noon sa Maynila kaya ako na ang tumapos sa relasyon namin. "Kamusta kana?" nahihiyang tanong niya. "Pwede ba kitang mayakap? Namiss lang kita." "Oo naman..." Ako na ang naunang yumakap sa kanya. "Namiss rin kita, Marc." "Pwede pa ba?" malambing niyang tanong. "Liligawan ulit kita. Mahal pa rin kita hanggang ngayon, Nica." Niyakap ko siya ng mahigpit. "Sige. Tayo na ulit." Nakangiting payag ko. Hindi ko alam na sa pagpayag kong 'yon, nakikinig pala sa amin ang ninong ko. Pinagalitan niya ako dahil gusto ko nang tapusin kung anong meron sa amin, pero ayaw niyang pumayag. "Pero ninong kita!" sigaw ko at nanlumo nang tingnan niya ako ng mariin. "Hindi po pwede itong ginagawa natin." Humina ang boses ko. "Hinayaan mo 'kong tikman ka. Halos mabaliw ka sa ginagawa ko tapos ngayon, gusto mong bawiin?! Baka nakakalimutan mong ako ang nagbayad ng hospital bills ng nanay mo?!" Natahimik ako sa sinabi niya. Para akong sinampal. "Ako halos ang nagbabagsak ng gifts sayo sa live tapos ano? Bumalik lang ang boyfriend mo, aatras kana?!" Napayuko ako. "Pasensya na po, ninong." "Matapos tumirik ng mga mata mo dahil sa akin, makikipagbalikan ka sa ex mo?!" sigaw pa niya na halos ikapikit ko na. Takot na takot ako sa puntong 'to na hindi ko na siya magawang tingnan pa. "Para alam mo, Nica, hindi mo ako ninong. Pinambayad ka lang sa akin. Kinupkop ko kayo ng nanay mo dahil naawa lang ako." Galit na galit siyang tumayo. "Whether you like it or not, you're not getting back together with that man. Akin ka sa ayaw at sa gusto mo. Nagkakaintindihan ba tayo?!" "O-Opo, ninong." Lumapit siya sa akin at marahás na inangat ang mukha ko. "Makipagbalikan ka sa boyfriend mo kung gusto mo, pero mananatili kang parausan ko." Tumalikod na siya at dumiretso sa taas. Hindi ko siya ninong. Pambayad lang ako. Paano nangyari 'yon? *** Sa mga nagdaang linggo, pumunta na ako kay Brea. Kailangan ko nang sabihin ito sa kanya. "Oh, napaano ka?" bungad sa akin ni Brea at naupo sa tabi ko. Wala akong matakbuhan kundi siya lang. Hindi naman pwede kay Marc. Baka mas lalo lang magalit si ninong kapag nalaman niya. "Umiyak ka ba? Pinagalitan ka ba ng ninong mo?" "Hindi ko siya ninong," mahinang sabi ko. "Pambayad lang ako." "Ha?! Anong hindi? Sigurado ka ba? Kalat kaya dito na ninong mo siya! Alam mo kulang lang 'yan sa tulog." "May nangyayari sa amin, Brea." Pumiyok ang boses ko. Natahimik siya. "Gabi-gabi niya akong inaangkin. Kung talagang ninong ko siya, hindi niya—" "Like nagse-sèx kayo araw-araw?" Tumango ako. "Araw-araw, Brea. Alam niya lahat. Iyong sa live. Siya ang bigating spender ko. Iyong tungkol kay Marc. Alam niya lahat." "Nakipagkasundo ka sa kanya?" "Nahuli niya ako. Alam niya. Nasarapan ako. Bumigay ako. Anong gagawin ko?" Napasabunot ako sa buhok at napaluha na lang. "Ang tanga tanga ko!" "Bilang kapalit, ginawa ka niyang parausan?" "Oo." "Sa araw-araw na may nangyayari sa inyo, wala kang naramdaman? Hindi ka na-attach?" kuryoso niyang tanong. "Kasi kung meron—" "Meron." Pag-amin ko. "Kaya gusto kong makipagbalikan kay Marc para..." Napaigik ako nang hampasin niya ako. "Gaga ka! Gagawin mong rebound iyong tao?" Natahimik ako. "Hindi ko na alam ang gagawin ko, Brea." Napatulala ako sa kawalan. "Speaking of your ninong, sino yong kasama niyang babae?" May kaakbay si ninong na babae. Hindi ko kilala pero nakakasiguro ako na isa na naman sa mga babae niya. Kilala si ninong dito sa baryo na maraming babae at walang seneseryoso. "Sundan ba natin?" tanong ni Brea na may nakakalokong ngisi. Hindi pa ako nakakasagot nang hilahin niya ako. Nagtago kami sa isang malaking puno. Mukhang sa palengke sila pupunta kaya ito si Brea hila-hila ako. Para kaming may mission sa ikinikilos namin. "Umuwi na lang tayo, Brea. Wala tayong mapapala kay ninong. Babaero siya. Alam ko na yon. Tanggap ko na." Nayayamot kong sabi. "Gaga ka. Paano kung may tinatago pala siya? Like sa sobrang pagiging babaero niya, may anak na pala." Natigilan ako sa sinabi niya. Paano kung meron nga? "Dito." Agad kaming nagtago nang biglang lumingon si Ninong Alaric. "Shet! Muntik na tayo doon ah." Kahit ako, tatakasan ng hininga. Sabay kaming sumilip at nakitang pumasok sila sa mini-bar dito sa barangay. Siya rin may-ari no'n, pero selected lang ang pwedeng pumasok. "Tara—" "Hindi tayo makakapasok dyan. Makikita niya tayo." Pigil ko sa kanya. Uuwi na ako. Hindi ko na kaya ang mga nabubuo sa isip ko. "Ako ang papasok. Hintayin mo ako dito sa labas—shet! Lumabas siya!" Nagtago ulit kami. Baka atakihin ako sa puso dahil sa pinagagawa ng babaeng to. Habang nagtatago, nakita kami ni Marc. Kumaway pa sa direksyon namin. "Nica! Brea!" "Anak ng teteng!" bulalas ni Brea. Lumapit sa amin si Marc, pero mas may nauna sa kanya. Sa amoy pa lang ng pabango, alam ko na kung sino. Sabay kaming napatingala ni Brea. "Ninong..." "Are you following me?" Malamig itong tumitig sa amin. Pati boses kasing lamig ng yelo. "Nica..." "Daddy Alaric!" Napatingin ako sa batang kasama ng babaeng kasama ni Alaric kanina. Daddy? Anak niya ang batang 'to?"No thanks," iritable kong sagot sabay kuha ng folder. "I have actual work to do. Excuse me."Tumalikod ako at mabilis na lumabas ng opisina niya, naririnig pa ang mahinang tawa ni Alaric sa likod ko bago nasara ang pint0.Buong tanghali hindi ko kinausap si Alaric. Kahit nung nagpadala siya ng lunch sa desk ko mula sa paborito kong restaurant, hindi ko iyon ginalaw at itinabi ko lang sa gilid. Bahala siya riyan. Magpa-kape siya kay Violet!Alas-singko na ng hapon nang matapos ang trabaho. Nagliligpit na ako ng mga gamit ko para sunduin si Nancy sa school nang biglang lumiit ang tao sa floor at lumabas si Alaric mula sa opisina niya.Nakatupi ang sleeves ng kaniyang polo at nakatanggal na ang tie. Naglakad siya diretso sa mesa ko at humawak sa edge ng desk ko, nakatitig sa akin."Are you going now?" tanong niya."Obviously," tipid kong sagot habang ipinapasok ang laptop sa bag. "Kailangan kong sunduin si Nancy.""I'll come with you," aniya."Huwag na. Baka may pupuntahan ka pa kasama
Business talk again?Nakasuot ito ng tight beige power suit, katamtaman ang taas ng heels, at puyod ang buhok. She was gorgeous, smart, and an influential investor for the Montefalco Group. Actually okay lang naman sa akin na pumupunta siya dito, pero halos araw-araw na siyang may business inquiry sa opisina ni Alaric."Good morning, Ms. Nica," maarte niyang bati sa akin nang magkatapat kami sa hallway."Good morning, Ms. Violet," I greeted back, keeping my face completely neutral. "If you're looking for Mr. Montefalco, he's inside his office.""I know," she smiled, a bit too sweet for my liking. "We have a quick catch-up regarding the European expansion. Thanks!"Deretso siyang pumasok sa opisina ni Alaric nang hindi man lang kumakatok. Napaikot na lang ang mga mata ko at dumiretso sa desk ko.Naupo ako sa upuan ko at hinarap ang laptop, pero ang totoo, wala sa screen ang atensyon ko. Alaric’s office had a huge glass wall. Even with the door closed, I could clearly see them inside.
Iyong makita na masayang-masaya ang anak ko nang malaman niyang si Alaric ang tunay niyang daddy, pakiramdam ko nabunot ang napakalaking tinik sa dibdib ko. Sobrang saya ng puso ko!Dahil sa pagod, takot, at sunod-sunod na intriga nitong mga nakaraang buwan, nakalimutan kong ang pinakamahalaga lang naman talaga ay ang kaligayahan ni Nancy.No’ng Sabado, pagkatapos ng mahabang pag-uusap namin ni Alaric, sinabi na namin kay Nancy ang totoo. No more hiding. No more drama. Just a simple conversation over pancakes in the kitchen."So... you're my real Daddy?" tanong ni Nancy habang nakatitig kay Alaric, nanlalaki ang bilugan niyang mga mata.Alaric, who was used to facing the company’s board members with unwavering confidence and authority, suddenly became shy, his hands visibly trembling as he knelt in front of our daughter's chair. Mapapatanong ka na lang kung CEO pa ba 'to? O iyong anak namin?"Yes, baby," mahinang sagot ni Alaric, bakas ang kaba sa boses. "I'm your Daddy. At sorry kun
Alaric chuckled. Bumungisngis ako nang pisilin niya ang ilong ko. "Kung ako ang tatanungin mo, alam mo na ang sagot dyan." Napahilamos ako ng mukha. "Gusto kong marinig—" "Ehem!" Sabay kaming napalingon sa tumikhim. Wala sa sariling naitulak ko si Alaric nang makita kong si Violet 'yon, iyong pumunta noon sa condo ni Alaric. "Pasensya na ulit ha? Pero kasi nirerequest nila kayo sa loob. They want Nica to walk the runway with her signature bag. I think kanina ka pa hinahanap ng kaibigan mo. I actually informed her about the request." Napatingin ako kay Alaric. He just nodded with a smile. "Ako talaga? Mismo? I mean, si Alaric? Hindi ba pwedeng magkasama kami?" paninigurado ko. "Pwede naman—" "It's fine, baby. I'll just watch you," agap ni Alaric at pinagsiklop ang mga daliri namin. "Let's go? Brea is looking for you." Nakaramdam ako ng kaba. Yes, I'm a bag designer, pero ang tagal na kasi no'ng huli kong lakad sa runaway. Nakakapressure naman 'to. Sana man lang na-inform ako ag
Humarap ako sa kanya at pekeng ngumiti. Nakita ko ang pagdaan ng inis sa mga mata niya, tila hindi nagustuhan ang sinabi ko.Nagtatanong lang naman ako ng maayos, na sa kanya na kung mamimisinterpret niya."Meron. Kakastart pa lang. Saka bakit ka ba dikit nang dikit kay Alaric? Do you think I don't know what you've been doing? You've been chasing after him and using your company as an excuse to get close to him!"I chuckled, completely unfazed. "Hinahabol? Liliene, baka nakakalimutan mo, si Alaric ang nagpumilit sa collaboration na 'to. Look, if you're trying to trigger me because I'm already successful, don't. You'll only embarrass yourself. And if this is about Ashi, please, iyong-iyo na siya. In fact, you’d be doing me a favor by taking my problem away."Nanlaki ang mga mata niya. "What did you say?""Narinig mo ako," I said firmly, taking a step closer to her. "I know what you and Ashi were trying to do to my company. I know about the attempted takeover. So don't act high and migh
Dahan-dahan siyang humakbang palapit sa akin. Inabot niya ang kamay ko at inayos ang isang stray strand ng buhok ko sa likod ng tainga ko. His fingers brushed lightly against my skin, sending a chill down my spine."You look stunning, Nica," mahina niyang sabi.Napakurap ako. Nawala bigla ang lahat ng baon kong pambara sa kaniya. "S-Salamat. Ikaw din naman... mukhang tao ngayong gabi."Tumawa siya ng mahina. "Let's go. Nakaabang na ang kotse sa ibaba."Bumaba kami sa basement parking. Dahil nasa akin pa rin ang susi ng kotse niya mula kanina, inabot ko iyon sa kaniya. "O, mag-drive ka na. Hindi ako nagtrabaho dito para maging driver mo."Kinuha niya ang susi at mabilis niyang binuksan ang passenger door para sa akin. " Hop in, partner."Sumakay ako at pumasok din siya sa driver's seat. Habang nasa byahe, he gave me a heads up na hindi na pala raw private fashion show 'yong pupuntahan namin kundi Metro Gala. Buti na lang talaga maganda 'yong suot ko.Pagdating namin sa venue, napakaram
Nagpatest agad ako. Habang hinihintay namin ni Brea ang apat na result ng pt, magkahawak kamay kami. Parehong nanlalamig. Napapikit ako nang biglang sumigaw si Brea. Pakiramdam ko sasabog ang dibdib ko. Hindi ko alam ang mararamdaman ko. "Positive lahat, besh!" tili niya. Natulala ako sa kawalan
Hindi isa o dalawang beses kundi maraming beses na nakikita ko araw-araw si Ninong Alaric na may kalampungan sa sala. Minsan naririnig ko pa ang babae na umuûngol, pero hindi ko pinapansin.Hindi na ako magugulat kung may anak na siya. Pero iyong nakaraan, daddy lang ang tawag sa kanya no'ng bata.
"Ang galante pala ng ninong mo, eh!" Umakbay sa akin ni Brea habang ako nakatulala sa kawalan. "Hindi mo na pproblemahin ngayon ang hospital bills! Dapat kasi humingi ka na lang ng tulong sa kanya.""Nakakahiya, Brea. Nakikitira na nga kami sa kanya. Hihingi pa ako ng tulong." Umiling-iling ako.Sa
Nica's POV"Subukan mo lang, Nica, tayo lang naman ang nandito." Udyok sa akin ni Brea, ang kaibigan ko. "Subukan mong ipakita ang cleavage mo. Ayan ganyan. Malaki naman ang susô mo kaya papaldo ka dyan. Isipin mo ang nanay mong nakaratay sa ospital."Pikit-mata kong sinunod ang kaibigan ko. No'ng







