Share

KABANATA 3

Author: Supremo
last update publish date: 2026-03-11 10:34:04

Hindi isa o dalawang beses kundi maraming beses na nakikita ko araw-araw si Ninong Alaric na may kalampungan sa sala. Minsan naririnig ko pa ang babae na umuûngol, pero hindi ko pinapansin.

Hindi na ako magugulat kung may anak na siya. Pero iyong nakaraan, daddy lang ang tawag sa kanya no'ng bata.

Nagpakabulag ako sa mga nangyayari kahit sa loob-loob ko, may nararamdaman akong kirot.

"Nica! Ipaghanda mo kami ng meryenda!" At imbes na ituring niya akong inaanak niya, ginawa niya akong katulong.

Malugod ko naman itong sinunod. Wala naman akong magagawa dahil nakikitira lang ako. Susundin ko na lang ang gusto niya.

Sa ilang araw na paiba-iba ang babaeng dinadala niya rito, hindi na rin niya ako ginalaw. Hindi ko alam kung bakit, pero baka mas nagagalingan siya sa iba niyang babae.

"Heto na po, ninong." Nilapag ko ang tray sa lamesa at tumalikod na. Pero bago pa man ako makahakbang narinig ko ang usapan nila.

"Hindi na ba nagla-live si Miss Red?" tanong ng babae.

Kumabog ng mabilis ang dibdib ko. Kilala niya si Miss Red?

"Parati ka pa namang nakatutok doon. Sarap na sarap ka pa kapag siya ang pinapanood mo," dagdag pa ng babae. "Ni hindi mo kami pinapansin."

Kami? Marami sila?

"I just realized it was a waste of time and money," malamig na tugon ni ninong. "Natikman ko naman kaya wala na akong pakialam."

Napakagat-labi ako at nagpatuloy patungong kusina. Natikman na niya ako kaya wala na siyang pakialam sa akin.

Mapakla akong ngumiti at naghugas na lamang ng pinggan.

"What do you mean natikman mo na?! You mean si Miss Red?! Wow!" dinig kong sabi ng babae.

Connected naman ang sala at kusina kaya rinig ko pa rin ang usapan nila.

"Masarap ba? Masikip? Virgin?"

"Huwag na natin pag-usapan, Era. Nawawala ako sa mood." Nanlamig ako sa sinabi niya. "Nica, isa pang bote ng alak!"

Nataranta ako. "Opo, Ninong!"

Agad akong tumalima at kinuha ang alak sa cabinet. Dali-dali akong bumalik sa sala. Sa pagmamadali, hindi ko napansin ang sahig na hindi pa natutuyo mula sa pagma-mop ko. Nadulas ako.

Napapikit ako. Nabasag yong bote sa kamay ko. Nagkalat ang bubog at may ilang bumaon sa balat ko. Napangiwi ako sa sakit.

"Ang tanga mo naman kasi girl!" Napatingin ako kay Era. Tinulungan niya akong tumayo. "Tumingin ka kasi sa nilalakaran mo. Bakit ba parang aligaga ka?"

Tumingin ako sandali kay ninong. Malamig lang itong nakatingin sa akin. Walang emosyon. Walang awa. Nag-iwas ako ng tingin.

"Pasensya na po. Kukuha na lang po ulit ako—"

"Don't bother. Wala na akong ganang uminom. Era, hayaan mo na yan kay Nica. Sa taas na tayo." Tumalikod na sa amin si Alaric at umakyat.

Napayuko na lang ako. Nasasaktan ako sa pagtrato niya sa akin. Hindi naman siya ganito sa akin noon.

"Are you in good terms with your ninong?" usisa ni Era. "Napapansin ko kasi iba ang trato niya sa'yo ngayon."

"Ayos naman po kami. Lilinisin ko na po ang kalat." Pagtalikod ko, nagsunod-sunod maglaglagan ang mga luha ko. Masakit pala iyong itrato ng ganito. Na parang wala lang ako sa kanya.

Hindi ko napansin na sumunod sa akin si Era sabay hagod sa aking likod. "Huwag mo na lang pansinin ang ninong mo. Ganun talaga siya minsan. Sa taas na ako ah?" paalam niya. Tumango na lang ako.

Kinagabihan, habang mag-isa siyang kumakain, bigla siyang tumigil.

"Hindi mo ba ako sasaluhan, Nica?" malamig nitong tanong. "Are you just going to stand there and watch?" Umalingawngaw ang boses niya.

"Busog pa—"

"Busog?! Binusog ka ba ng magaling mong boyfriend?!" Napapikit ako sa lakas ng boses niya. "Kakain ka o hindi?"

"Kakain po."

Naghila siya ng upuan sa tabi niya. "Dito ka umupo." Puno ng awtoridad niyang sabi.

Sumunod ako. Pakiramdam ko hindi ko malunok ang kinakain ko. Naramdaman ko ang paghawak niya sa hita ko, pero hanggang doon lang.

"Stay here," sabi niya at biglang tumayo pagkatapos kumain.

Inubos ko agad ang pagkain ko. Magliligpit na sana ako nang hawakan niya ang siko ko.

"Upo, Nica." Utos niya.

Umupo ako. Napansin ko ang hawak niyang kit. Binuksan niya 'yon at kinuha ang kamay ko na may mga sugat.

Habang ginagamot niya ang sugat ko, hindi ko maiwasang mapatitig sa kanya. Hindi na ako nakapigil. Pagtingin niya sa akin, hinalikan ko siya. Natigilan siya sa ginawa ko, pero sa huli, tumugon siya.

Pinangko niya ako nang di pinuputol ang halikan namin. Inangat ko ang damit ko at pinalamas sa kanya ang magkabila kong susó. Pagdating namin sa kwarto niya, mas lalong naging mapusok ang halikan namin.

Nagmamadali kaming nagtanggal ng suot hanggang sa mauna itong humiga. "Ride my mouth, Nica. I want to lick you. Namiss kong kainin ang puke mo."

Pinosisyon ko ang sarili ko sa bibig niya. Nakatapat ngayon ang puke ko sa mukha niya, ramdam ang mainit nitong hininga sa aking puke. Dinakma niya malulusog kong susô bago ko i-upo ang pagkababåe ko sa bibig niya.

"Ahh!" Impit kong ungôl. Nilamutak niya ang hiyas ko habang agresibong minamasahe ang malaman kong susó.

Nag-atras-abante ako sa bibig niya. Damang-dama ko ang paggalugad ng bibig niya sa naglalawa kong puke. Pinapasok niya ang pinatigas niyang dila sa loob ko.

"Ahh ninong!" Giniling ko pa ang katawan ko sa mukha niya.

Hindi nagtagal nararamdaman ko na malapit na ako.

"Ang sarap ng puke mo, Nica," anas niya at muling nilaplap ang naglalawa kong hiyas.

"Malapit na ako ninong—ahh ahh ahh!" Sunod-sunod kong ungôl nang hindi ko namalayan na nakatuwad na ako sa kanya habang naglalabas-masok na ito sa butas ko.

Mahigpit ang hawak niya sa baywang ko habang umuulos ito. Sarap na sarap ako sa pagkantôt niya sa akin. Ang galing-galing talaga ng ninong ko. Namiss ko siya. Namiss ko ang pag-angkin niya sa akin.

Inangat niya lalo ang katawan ko. Nakatayo siya ngayon sa likuran ko habang bumabayó sa loob ko.

Halos lumabas ang dila ko sa sarap, tumitirik na ang mata. Dinig na dinig ko ang salpukan ng katawan namin hanggang sa sabay kaming labasan.

"Bisitahin natin ang nanay mo bukas," malambing niyang sabi. Dinakma niya ang kaliwa kong susó at nilamas 'yon habang nakahiga ako sa dibdib niya. "Namiss mo ba ako, Nica?"

"Opo, ninong." Tiningala ko siya at hinalikan.

"Mahal mo ba si ninong?"

Pumatong ako sa kanya at tumango. "Mahal ko po si Ninong Alaric." Ipinasok ko ang paglalaki niya sa puke ko at sinunggaban siya ng halik.

Umupo siya at yumakap sa akin. Pinulupot ko ang binti ko sa kanya habang sinasalubong ang paglabas-masok ng alaga niya sa loob ko.

Hindi ko alam kung paano natapos ang gabing 'yon. Basta paggising ko kinabukasan, wala na siya sa tabi ko.

Agad akong tumakbo sa banyo nang maramdaman kong parang bumabaliktad ang sikmura ko. Nagsuka ako, sunod-sunod. Halos maiyak ako sa sakit nang wala na akong maisuka.

Pumunta agad ako kay Brea at sinabi sa kanya ang nararamdaman ko.

"Hindi kaya... buntis ka?"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 23

    Narinig ko ang mahinang pagbuga niya ng hangin bago siya tuluyang umikot sa gilid ng aking mesa.“Hindi tungkol sa kagabi ang ipinunta ko rito,” seryoso niyang sagot habang mataman akong tinitingnan. “Tingnan mo muna ang sarili mo.”Napairap ako kahit umiikot na ang paningin ko. “Excuse me? Sabi ko naman sa 'yo, ang mga revisions ay nasa folder na. Kunin mo na 'yan at umalis ka na.”Hindi niya pinansin ang utos ko. Sa isang mabilis na galaw ay inilapag niya ang kaniyang palad sa noo ko. Kaagad akong napaatras, muntik nang mawalan ng balanse kung hindi ko lang nahawakan ang gilid ng mesa.“Alaric!” singhal ko sa kaniya habang sapo ang aking dibdib, pilit na pinapakalma ang sunod-sunod na ubo na muntik na namang kumawala sa lalamunan ko. “What the hell do you think you're doing?”Ngunit hindi siya natinag sa talas ng tingin ko. Sa halip, lalo lang nagsalubong ang kaniyang mga kilay habang nakatitig sa namumula kong mukha.“You have a fever. Inaapoy ka ng lagnat, Nica.”“Wow. Thank you,

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 22

    I was so stressed last night. Hindi ako pinatulog ng mga sinabi ni Alaric. I tried and tried, pero parang sirang plakang paulit-ulit na bumabalik sa isipan ko ang huling niyang mga sinabi.Bukod doon, hindi ko rin makalimutan kung paano nagharap si Alaric at ng anak ko. Pakiramdam ko sa mga oras na 'yon kukunin niya sa akin si Nancy, pero... pero hindi 'yon ang nakita ko. It was the longing I saw in his eyes.Kung babalikan no'ng unang punta sa amin ni Alaric kasama si Ashi, ganun din ang nakita ko sa mga mata niya, pero mabilis din niya 'yon naikubli.At ngayon, napagtanto ko na baka talagang alam na niya na anak niya si Nancy no'ng una pa lang, pero hindi siya nagsalita. Maybe because he knew I was still mad at him.Sino ba naman ang matutuwa, 'di ba? Pagkatapos lahat ng pinagdaan ko, babalik siya? Pagkatapos niyang sabihin noon na ipa-ab0rt ang anak namin, ngayon, babalik siya? Para ano? Magpakatatay sa anak ko?Hindi ko siya kailangan. May kinikilala ng ama si Nancy at 'yon ay si

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 21

    “Si Alaric,” bulong ko, mabilis na pinunasan ang aking mga luha sa pisngi at tumayo. “Nasa labas siya. Brea, bantayan mo si Nancy sa kwarto. Huwag mo siyang hahayaang lumabas kahit anong marinig mo rito sa sala. Pakiusap.”“Nica, you can't just meet him. You are vulnerable right—”“Gagawin ko ang dapat kong gawin para protektahan ang anak ko,” matigas kong putol sa kaniya bago ako naglakad patungo sa pinto.Binuksan ko ang pinto at lumabas ng bahay. Nakita kong bumaba si Alaric mula sa kanyang sasakyan. His corporate suit jacket was gone, he wore only his white shirt with the sleeves rolled up, yet his posture remained entirely commanding and full of confidence. Naglakad siya papasok sa aking bakuran na tila ba sa kaniya ang lugar na ito.“Anong ginagawa mo rito?” galit na salubong kong singhal nang makalapit siya sa akin sa tapat ng pinto. “Sabi ko sa ‘yo, lumayo ka sa buhay ko, Alaric! Huwag mo kaming guluhin! Nakuha mo na ang gusto mo, di ba? We're partners now! Ano pa ba ang gusto

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 20

    “Nica, look at me,” malumanay pero may diin na utos ni Ashi nang makalabas kami ng elevator at maglakad patungo sa parking lot ng gusali.Huminto ako, pinipilit na huwag manginig ang aking mga tuhod habang nakatingala sa kaniya. Inabot niya ang aking kamay, his fingers were cold, but his grip was tight, a familiar anchor that, for the first time, seemed to weigh heavily on my chest instead of bringing me comfort.Alam kong nakakahalata na siya kaya siya sa akin nagtatanong ngayon.“Tell me, Nica, may problema ba? Hindi lang 'to tungkol sa mga disenyo ng bag at clothing line, hindi ba?” tanong niya, his eyes seemed to search my face, looking for any fracture in my expression. “Kagabi pa kita napapansin. Ngayong araw naman, parang kulang na lang ay lamunin ka ng buhay ni Alaric sa sarili mong opisina. Kung binabast0s ka niya o kung may ginagawa siyang hindi maganda, sabihin mo sa akin, love. Ako ang lalapit sa kaniya bilang boyfriend mo.”“Wala, Ashi. Walang anumang problema. Pagod lang

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 19

    Marahas kong binawi ang pulsuhan ko mula sa pagkakahawak niya at hinarap siya nang may nanlilisik na mga mata.“Wala kang anak, Alaric,” mahina pero madiin kong sagot. “Ang tanging meron ka rito ay ang clothing line mo. Iyon lang. Huwag mong idamay ang anak ko sa mga laro mo.”“Anak natin siya, Nica! Hindi mo mababago ang katotohanang iyon kahit ilang taon mo pa akong talikuran!” Umalingawngaw sa loob ng conference room ang boses niya. “May bahagi ako sa anak natin. May karapatan ako.”“Karapatan?” Natawa ako nang mapait, iyong tawang puno ng hinanakit. “Nasaan ang karapatang sinasabi mo noong mga araw na mag-isa akong nagpapacheck-up dahil hindi ko alam kung paano ko bubuhayin ang dinadala ko? Nasaan ka noong halos mawalan ako ng trabaho dahil sa pagod at puyat sa pag-aalaga sa kaniya? You lost your right the moment you chose your pride and that woman over us!”Hindi ko na hinintay ang sagot niya. Mabilis ang bawat hakbang ko palabas ng conference room. Pumasok ako sa sarili kong opi

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 18

    Nanlaban ako. Sa gulat, marahas kong itinulak ang dibdib ni Alaric nang buong lakas. Bahagya siyang napaatras. A playful smirk remained on his lips, as if he had done nothing wrong. Isang malutong na sampal ang lumapat sa kaliwang pisngi niya. Tumagilid ang mukha niya sa lakas niyon. Nabura ang ngisi niya at napalitan ng seryosong tingin, habang ako naman habol ang hininga, nand1diri at nanginginig ang katawan. “Wala kang karapatan! Wala kang karapatang gawin sa akin ‘to, Alaric!” bulyaw ko sa kanya. “Ang kapal ng mukha mo! Akala mo ba nakalimutan ko kung paano mo ako binalewala noon? Akala mo ba sa isang halik mo lang, titiklop na ako? You’re pathetic! You are nothing but a ghost of a mistake I wish I never made!” Nakita ko ang pagtalim ng mga mata niya at pag-igting ng panga nito. “Hindi kita kailangan, Alaric. Hinding-hindi kita kakailanganin. So please, leave me and my life alone!” Mabilis akong lumabas ng banyo, hindi na tiningnan kung sumunod ba siya. Dumiretso ako sa table

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 16

    “What do you want this time, Alaric?” naniningkit ang mga mata kong tanong sa kanya nang mabungaran ko siyang nakasandal sa kanyang kotse habang nilalaro ang susi nito. “Fabric selection? Really? What a lame excuse. I’m not in the clothing line. Bags ang focus ko, Alaric. Anong kinalaman ko sa tela

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 15

    Nanigas ako sa kinatatayuan ko, hindi makapaniwala. All those years. All those nights I cried, thinking he was building a family with someone else while I was left struggling, drowning in hardship and longing. Lahat ng galit na itinanim ko, lahat ng rason kung bakit ko siya pilit na itinaboy… gumuh

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 4

    Nagpatest agad ako. Habang hinihintay namin ni Brea ang apat na result ng pt, magkahawak kamay kami. Parehong nanlalamig. Napapikit ako nang biglang sumigaw si Brea. Pakiramdam ko sasabog ang dibdib ko. Hindi ko alam ang mararamdaman ko. "Positive lahat, besh!" tili niya. Natulala ako sa kawalan

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 2

    Maaga pa lang gumising na ako para maglaba. Iniwan ko sa kwarto si Brea dahil mahimbing pa ang tulog.Naabutan ko si Ninong Alaric sa sala kaya pinagtimpla ko na rin ito ng kape. Hinain ko na rin iyong binili kong pandesal."You're early." Nakasunod ang tingin niyang sabi. "Bakit hindi ka pumunta s

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status