Share

KABANATA 3

Author: Supremo
last update Petsa ng paglalathala: 2026-03-11 10:34:04

Hindi isa o dalawang beses kundi maraming beses na nakikita ko araw-araw si Ninong Alaric na may kalampungan sa sala. Minsan naririnig ko pa ang babae na umuûngol, pero hindi ko pinapansin.

Hindi na ako magugulat kung may anak na siya. Pero iyong nakaraan, daddy lang ang tawag sa kanya no'ng bata.

Nagpakabulag ako sa mga nangyayari kahit sa loob-loob ko, may nararamdaman akong kirot.

"Nica! Ipaghanda mo kami ng meryenda!" At imbes na ituring niya akong inaanak niya, ginawa niya akong katulong.

Malugod ko naman itong sinunod. Wala naman akong magagawa dahil nakikitira lang ako. Susundin ko na lang ang gusto niya.

Sa ilang araw na paiba-iba ang babaeng dinadala niya rito, hindi na rin niya ako ginalaw. Hindi ko alam kung bakit, pero baka mas nagagalingan siya sa iba niyang babae.

"Heto na po, ninong." Nilapag ko ang tray sa lamesa at tumalikod na. Pero bago pa man ako makahakbang narinig ko ang usapan nila.

"Hindi na ba nagla-live si Miss Red?" tanong ng babae.

Kumabog ng mabilis ang dibdib ko. Kilala niya si Miss Red?

"Parati ka pa namang nakatutok doon. Sarap na sarap ka pa kapag siya ang pinapanood mo," dagdag pa ng babae. "Ni hindi mo kami pinapansin."

Kami? Marami sila?

"I just realized it was a waste of time and money," malamig na tugon ni ninong. "Natikman ko naman kaya wala na akong pakialam."

Napakagat-labi ako at nagpatuloy patungong kusina. Natikman na niya ako kaya wala na siyang pakialam sa akin.

Mapakla akong ngumiti at naghugas na lamang ng pinggan.

"What do you mean natikman mo na?! You mean si Miss Red?! Wow!" dinig kong sabi ng babae.

Connected naman ang sala at kusina kaya rinig ko pa rin ang usapan nila.

"Masarap ba? Masikip? Virgin?"

"Huwag na natin pag-usapan, Era. Nawawala ako sa mood." Nanlamig ako sa sinabi niya. "Nica, isa pang bote ng alak!"

Nataranta ako. "Opo, Ninong!"

Agad akong tumalima at kinuha ang alak sa cabinet. Dali-dali akong bumalik sa sala. Sa pagmamadali, hindi ko napansin ang sahig na hindi pa natutuyo mula sa pagma-mop ko. Nadulas ako.

Napapikit ako. Nabasag yong bote sa kamay ko. Nagkalat ang bubog at may ilang bumaon sa balat ko. Napangiwi ako sa sakit.

"Ang tanga mo naman kasi girl!" Napatingin ako kay Era. Tinulungan niya akong tumayo. "Tumingin ka kasi sa nilalakaran mo. Bakit ba parang aligaga ka?"

Tumingin ako sandali kay ninong. Malamig lang itong nakatingin sa akin. Walang emosyon. Walang awa. Nag-iwas ako ng tingin.

"Pasensya na po. Kukuha na lang po ulit ako—"

"Don't bother. Wala na akong ganang uminom. Era, hayaan mo na yan kay Nica. Sa taas na tayo." Tumalikod na sa amin si Alaric at umakyat.

Napayuko na lang ako. Nasasaktan ako sa pagtrato niya sa akin. Hindi naman siya ganito sa akin noon.

"Are you in good terms with your ninong?" usisa ni Era. "Napapansin ko kasi iba ang trato niya sa'yo ngayon."

"Ayos naman po kami. Lilinisin ko na po ang kalat." Pagtalikod ko, nagsunod-sunod maglaglagan ang mga luha ko. Masakit pala iyong itrato ng ganito. Na parang wala lang ako sa kanya.

Hindi ko napansin na sumunod sa akin si Era sabay hagod sa aking likod. "Huwag mo na lang pansinin ang ninong mo. Ganun talaga siya minsan. Sa taas na ako ah?" paalam niya. Tumango na lang ako.

Kinagabihan, habang mag-isa siyang kumakain, bigla siyang tumigil.

"Hindi mo ba ako sasaluhan, Nica?" malamig nitong tanong. "Are you just going to stand there and watch?" Umalingawngaw ang boses niya.

"Busog pa—"

"Busog?! Binusog ka ba ng magaling mong boyfriend?!" Napapikit ako sa lakas ng boses niya. "Kakain ka o hindi?"

"Kakain po."

Naghila siya ng upuan sa tabi niya. "Dito ka umupo." Puno ng awtoridad niyang sabi.

Sumunod ako. Pakiramdam ko hindi ko malunok ang kinakain ko. Naramdaman ko ang paghawak niya sa hita ko, pero hanggang doon lang.

"Stay here," sabi niya at biglang tumayo pagkatapos kumain.

Inubos ko agad ang pagkain ko. Magliligpit na sana ako nang hawakan niya ang siko ko.

"Upo, Nica." Utos niya.

Umupo ako. Napansin ko ang hawak niyang kit. Binuksan niya 'yon at kinuha ang kamay ko na may mga sugat.

Habang ginagamot niya ang sugat ko, hindi ko maiwasang mapatitig sa kanya. Hindi na ako nakapigil. Pagtingin niya sa akin, hinalikan ko siya. Natigilan siya sa ginawa ko, pero sa huli, tumugon siya.

Pinangko niya ako nang di pinuputol ang halikan namin. Inangat ko ang damit ko at pinalamas sa kanya ang magkabila kong susó. Pagdating namin sa kwarto niya, mas lalong naging mapusok ang halikan namin.

Nagmamadali kaming nagtanggal ng suot hanggang sa mauna itong humiga. "Ride my mouth, Nica. I want to lick you. Namiss kong kainin ang puke mo."

Pinosisyon ko ang sarili ko sa bibig niya. Nakatapat ngayon ang puke ko sa mukha niya, ramdam ang mainit nitong hininga sa aking puke. Dinakma niya malulusog kong susô bago ko i-upo ang pagkababåe ko sa bibig niya.

"Ahh!" Impit kong ungôl. Nilamutak niya ang hiyas ko habang agresibong minamasahe ang malaman kong susó.

Nag-atras-abante ako sa bibig niya. Damang-dama ko ang paggalugad ng bibig niya sa naglalawa kong puke. Pinapasok niya ang pinatigas niyang dila sa loob ko.

"Ahh ninong!" Giniling ko pa ang katawan ko sa mukha niya.

Hindi nagtagal nararamdaman ko na malapit na ako.

"Ang sarap ng puke mo, Nica," anas niya at muling nilaplap ang naglalawa kong hiyas.

"Malapit na ako ninong—ahh ahh ahh!" Sunod-sunod kong ungôl nang hindi ko namalayan na nakatuwad na ako sa kanya habang naglalabas-masok na ito sa butas ko.

Mahigpit ang hawak niya sa baywang ko habang umuulos ito. Sarap na sarap ako sa pagkantôt niya sa akin. Ang galing-galing talaga ng ninong ko. Namiss ko siya. Namiss ko ang pag-angkin niya sa akin.

Inangat niya lalo ang katawan ko. Nakatayo siya ngayon sa likuran ko habang bumabayó sa loob ko.

Halos lumabas ang dila ko sa sarap, tumitirik na ang mata. Dinig na dinig ko ang salpukan ng katawan namin hanggang sa sabay kaming labasan.

"Bisitahin natin ang nanay mo bukas," malambing niyang sabi. Dinakma niya ang kaliwa kong susó at nilamas 'yon habang nakahiga ako sa dibdib niya. "Namiss mo ba ako, Nica?"

"Opo, ninong." Tiningala ko siya at hinalikan.

"Mahal mo ba si ninong?"

Pumatong ako sa kanya at tumango. "Mahal ko po si Ninong Alaric." Ipinasok ko ang paglalaki niya sa puke ko at sinunggaban siya ng halik.

Umupo siya at yumakap sa akin. Pinulupot ko ang binti ko sa kanya habang sinasalubong ang paglabas-masok ng alaga niya sa loob ko.

Hindi ko alam kung paano natapos ang gabing 'yon. Basta paggising ko kinabukasan, wala na siya sa tabi ko.

Agad akong tumakbo sa banyo nang maramdaman kong parang bumabaliktad ang sikmura ko. Nagsuka ako, sunod-sunod. Halos maiyak ako sa sakit nang wala na akong maisuka.

Pumunta agad ako kay Brea at sinabi sa kanya ang nararamdaman ko.

"Hindi kaya... buntis ka?"

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 18

    Nanlaban ako. Sa gulat, marahas kong itinulak ang dibdib ni Alaric nang buong lakas. Bahagya siyang napaatras. A playful smirk remained on his lips, as if he had done nothing wrong. Isang malutong na sampal ang lumapat sa kaliwang pisngi niya. Tumagilid ang mukha niya sa lakas niyon. Nabura ang ngisi niya at napalitan ng seryosong tingin, habang ako naman habol ang hininga, nand1diri at nanginginig ang katawan. “Wala kang karapatan! Wala kang karapatang gawin sa akin ‘to, Alaric!” bulyaw ko sa kanya. “Ang kapal ng mukha mo! Akala mo ba nakalimutan ko kung paano mo ako binalewala noon? Akala mo ba sa isang halik mo lang, titiklop na ako? You’re pathetic! You are nothing but a ghost of a mistake I wish I never made!” Nakita ko ang pagtalim ng mga mata niya at pag-igting ng panga nito. “Hindi kita kailangan, Alaric. Hinding-hindi kita kakailanganin. So please, leave me and my life alone!” Mabilis akong lumabas ng banyo, hindi na tiningnan kung sumunod ba siya. Dumiretso ako sa table

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 17

    Pinaningkitan ko siya ng mata nang balingan ko siya ng tingin. “Hinahamon mo ba ako?” iritang tanong ko. Ngumisi lang ito, tila nag-e-enjoy. “If it sounds like that, then yes, Nica, hinahamon kita. Text him. Sabihin mong magkasama tayo.” Nanginig ang labi ko, hindi dahil sa takot kundi sa naghahalong galit at tensyon. Nagkibit-balikat ako at nagsimulang mag-type. “I’m with Alaric. Namili kami ng tela. Nasaan ka? Sunduin mo ako rito,” reply ko kay Ashi. Sinend ko sa kanya ang location bago ako nag-text ulit. “Date tayo sa labas.” Send. “Ah, so iiwan mo ako?” sarkastikong tanong ni Alaric at namulsa. “Oo, tapos na, ’di ba? Sinamahan na kita, ano pang gusto mo? Look, I have a boyfriend and a life outside work, at alam ko, meron ka rin. Maybe Ali is waiting for you. Iyon na lang sana ang atupagin mo.” Lumayo ako sa kanya nang matanaw ko ang pamilyar na sasakyan ni Ashi na papalapit. Nang tumigil ito sa tapat namin, agad akong pinagbuksan ni Ashi ng pinto mula sa loob. Walang lingon

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 16

    “What do you want this time, Alaric?” naniningkit ang mga mata kong tanong sa kanya nang mabungaran ko siyang nakasandal sa kanyang kotse habang nilalaro ang susi nito. “Fabric selection? Really? What a lame excuse. I’m not in the clothing line. Bags ang focus ko, Alaric. Anong kinalaman ko sa tela para sa damit?”​Ngisi-ngisi siyang lumapit sa akin. Bahagya akong napaatras, kasabay ng mabilis na pagkabog ng dibdib ko sa hindi maipaliwanag na dahilan.​“Still, you got here even if you knew,” he countered, his voice smooth like velvet. “Hindi ba pwedeng gusto ko lang ng tulong mo? And besides, we’re partners, right? I want to hear your opinion on what fabrics you want for our collab. It should be a masterpiece, Nica.”​I scoffed, trying to hide the fact that his presence was starting to overwhelm me. “Then what are you waiting for? Let’s go.”​Hindi siya sumagot, sa halip ay mabilis siyang umikot patungo sa passenger side at pinagbuksan ako ng pinto. Nanatili siyang nakatayo roon, hinih

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 15

    Nanigas ako sa kinatatayuan ko, hindi makapaniwala. All those years. All those nights I cried, thinking he was building a family with someone else while I was left struggling, drowning in hardship and longing. Lahat ng galit na itinanim ko, lahat ng rason kung bakit ko siya pilit na itinaboy… gumuho sa isang iglap.Hindi ko magawang i-proseso. Pabalik-balik sa isip ko ang sinabi niya, parang sirang plaka.​“Leave, Alaric. Please,” mahina kong sabi, halos pabulong na lang dahil sa bigat ng rebelasyon niya.​“Nica—”​“Umalis ka na!” sigaw ko, kasabay ng pag-agos ng mga luhang kanina ko pa pinipigilan.Hindi na siya nakipagtalo. Tinitigan niya lang ako, may halong sakit at pagsisisi, bago dahan-dahang lumabas ng opisina. Pagkasara ng pinto, tuluyan akong napaupo sa sahig. The silence in the room felt as if it were screaming in my ears.Iyong katotohanang hindi niya pala tunay na anak si Ali, hindi nagpagaan ng pakiramdam ko, lalo lang nitong ginulo ang isip ko.Paano na si Ashi? Paano an

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 14

    "Anong ginagawa mo rito?" tanong ko nang mahagip ng mata ko si Alaric na nakasandal sa frame ng pinto ng opisina ko. "Hindi ba't sinabi ko na sa tawag na busy ako? Hindi ka ba makaintindi? Alin doon ang mahirap unawain? Ang kulit mo rin, 'no?"Pumirma muna ako sa huling folder bago siya hinarap. Pero nang makita ko siyang nakangiti nang pilyo, mas lalong uminit ang ulo ko. Busy-ng busy na nga ako dahil sa mga demands niya sa collaboration namin, tapos nagawa pa niyang pumunta rito? The audacity!Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang sarili ko. Baka kasi makalimutan kong katrabaho ko ang lalakeng 'to at kung ano pa ang magawa ko."Ano bang pakay mo rito? Naliligaw ka ba?" masungit kong tanong.Sa halip na sumagot, pumasok siya at dahan-dahang isinara ang pinto. Bigla akong nakaramdam ng kaba. Bakit kailangang i-lock? Pinagpawisan ako bigla kahit malakas ang aircon. Pagod na nga ako sa trabaho, dadagdag pa siya sa iisipin ko."Ganoon ba karami ang demands ko para mapagod ka nang

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 13

    Ipinatong ko ang mga sketches sa mesa nang may diin. I tried to keep my explanation steady as I talked about the textures, color palettes, and the fusion of leather and fabric. Ngunit mahirap mag-focus dahil pakiramdam ko, bawat galaw ko, nararamdaman ko ang mapanuring titig ni Alaric. Hindi siya sa papel nakatingin, kundi sa akin nakatingin.Kung pwede ko lang siya sawayin, kaso... nasa kalagitnaan kami ng trabaho.​“The transition from the strap to the bodice of the dress should be seamless,” paliwanag ko, itinuturo ang isang bahagi ng disenyo. “I want the bag to look like an extension of the clothing, hindi lang basta sabit.”​“I agree,” baritono niyang sagot, dahan-dahang lumapit para tingnan ang sketch. “But the silhouette is too conservative. Just like you, I guess? Like now? Tingin mo?”​Bago pa ako makasagot at makabawi sa sinabi niya, biglang bumukas ang pinto ng opisina ko nang walang katok.Magagalit na sana ako nang, ​“Love? I’ve been calling you—oh.”​Nanigas ako sa kinata

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status