Share

KABANATA 1

Author: Supremo
last update publish date: 2026-03-11 10:33:05

"Ang galante pala ng ninong mo, eh!" Umakbay sa akin ni Brea habang ako nakatulala sa kawalan. "Hindi mo na pproblemahin ngayon ang hospital bills! Dapat kasi humingi ka na lang ng tulong sa kanya."

"Nakakahiya, Brea. Nakikitira na nga kami sa kanya. Hihingi pa ako ng tulong." Umiling-iling ako.

Saka isa pa, kuripot si Ninong Alaric.

Lumabas na kami ng ospital. Gusto ko sanang dumiretso sa bahay, pero baka maabutan ko si ninong doon. Hanggang ngayon kasi hindi pa rin magsink-in sa akin na may nangyari sa amin.

"Siya nga pala, pansin ko pa kanina, bakit paika-ika?" tanong ni Brea.

Tumingin ako sa kanya at hilaw na ngumiti. "Nadulas ako sa banyo. Punta tayo sa peryahan?"

"Sige ba!"

Agad kaming sumakay ng traysikel, pero pagdating namin doon, hindi ko inaasahan na makita doon si ninong na nakikipagtawanan sa mga babae.

Nang makita niya kami at nagtama ang tingin namin, agad akong umiwas. Hinatak ko si Brea sa ibang lugar at kung saan-saan na sumakay ng rides.

Sa sobrang pagod, tumigil muna kami sandali.

"Pagod na ako, mamaya naman," reklamo ni Brea at sumalampak sa isa sa mga bench. "Papunta dito ang ninong mo."

Napatayo ako. Tatakbo na sana ako nang hawakan ni Brea ang kamay ko.

"Oh saan ka puputa? Uuwi kana? Hindi ka man lang magpapasalamat sa ninong mo?"

Hindi ako mapakali. Ang higpit ng pagkakahawak sa akin ni Brea.

"Nica," tawag ni ninong.

Nanigas ako sa kinatatayuan ko. "Po, ninong? May i-utos po ba kayo?"

Pinasadahan niya ako ng tingin. "Wala naman. I just wanna know... kamusta pakiramdam mo?"

"Ah... eh... ayos lang po ako. Hindi naman po ganun kasakit ang pagkakabagsak ko sa sahig," dahilan ko.

Napansin kong nagsalubong ang kilay niya at maya-maya pa'y ngumisi. "Ah... nadulas ka nga pala."

Napakamot ako ng buhok at hilaw na ngumiti. "Opo, ninong. Siya nga po pala, marami pong salamat sa pagbayad ng hospital bills ni nanay."

"No problem. Sabihan mo lang ako, Nica. Hindi ako magdadalawang isip maglabas ng pera." Napalunok ako dahil sa sinabi niya. Para kasing may ibang ibig sabihin. "Gabi na. Umuwi na kayo."

Tumayo si Brea at umakbay sa akin. "Uuwi na po kami! Okay lang po ba na doon muna ako matulog sa inyo?"

"Sure," sagot niya bago bumaling sa akin. "Nica, pagdating ko sa bahay, kunin mo sa kwarto ko ang pinamili kong chocolate."

Kumabog ang dibdib ko sa di malamang dahilan. "O-Opo, ninong."

Pag-uwi namin, si Brea inatupag agad ang pagla-live. Talagang wala na siyang hiya kung makita ko man ang pinaggagawa niya.

Lumabas ako ng kwarto para sana maghanda ng hapunan namin, pero nagulat ako nang mahuli ko si ninong na nagsasarili sa kusina. Ang libôg ng ninong ko.

"Don't just stand there, Nica. Help me." Hindi siya nag-abalang tumingin sa akin.

Kusang gumalaw ang katawan ko papunta sa kinaroroonan niya. Pagtapat ko sa kanya agad niyang ibinaba ang shorts ko. Humantad sa kanya ang malaman kong pang-upo at mahinang sinampal 'yon.

"Upuan mo ako, Nica." Malanding saad niya. Hinila niya ang baywang ko. Napaigtad at napaliyad ako nang kalkalin niya ang puke ko bago kiniskis ang pagkalalakî niya sa aking bukana.

"Ninong, dahan-dahan! Mahapdi pa po!" reklamo ko at napakagat-labi ng daliriin niya ang namamasa kong puke.

Sumiklab ang init sa katawan ko hanggang sa ako na mismo magpasok ng alaga niya sa bukana ko.

"Ah..." ungol ko at nagsimulang gumiling.

Napakapit ako magkabila kong susô habang kagat ang ibabang labi dahil sa pinaghalong sarap at kiliti. Nag-angat-baba ako sa kanya habang sinasalubong naman niya ang galaw ko.

Kumapit siya sa baywang ko habang sinasagad niya ang katigasan niya sa loob ko.

"Ahh! Ahh! Ninong!" Halinghing ko, dinig na dinig sa kusina ang pagsalpukan ng katawan namin.

Halos tumirik ang mga mata ko sa sarap habang binibilisan niya ang pagkantót sa akin. Nang hindi pa siya makontento, pinatuwad niya ako sa lamesa habang nakasampay ang mga hita ko sa magkabilang panig ng upuan.

Damang-dama ko ang paglusob ng alaga niya sa loob ko na para bang gigil na gigil. Nang hindi ko na kayang pigilan pa ang namumuo sa puson ko, tuluyan nang sumabôg ang katas ko. Habang sumisirit ang malapot kong likido, tuloy-tuloy naman si ninong sa pagkantôt sa akin.

"Ahh~ ang sarap mo Nica!" Sinampal niya ang kaliwang pisngi ng pang-upo ko bago niya sinagad lalo ang alaga sa loob ko. "Fvck!" At doon pa lang siya sumabôg.

"Ninong!" Napapikit ako, dinadama ang pagsambulat ng katas niya sa loob ko.

Dumagan siya sa akin. Sinapo niya mula sa ilalim ang nakaipit kong mga susô bago muling umulos, pero banayad.

"I'm hungry, Nica," bulong niya. Kinagat-kagat pa nito ng marahan ang tuktók ng tenga ko habang pinaglalaruan ng mga daliri niya ang mga ut0ng ko. "Cook for me and I will reward you later. Kakainin ko ulit ang pûke mo."

Mas lalo akong nag-init sa pagbulong niya. "Sige pa, Ninong... kantutîn mo pa ako."

At malugod niyang sinunod 'yon. Umibabaw siya sa akin sa lamesa habang nakaharap ako sa kanya at mapusok na nakikipagpalitan sa kanya ng halik.

Binuka ko lalo ang mga hita ko habang umuulos ito ng mabilis. Niyakap ko siya, tinatanggap ang hagupit ng paglabas-masok niya sa aking puke.

Hindi ko alam na ganito kagaling ang ninong ko. Wala nga siyang gilrfriend, pero ang galing naman kumantót.

Akala ko ay titigil na siya pagkatapos naming labasan, pero nagawa pa niyang lamutakin ang utông ko habang banayad na umuulos.

"Ninong pagod na po ako," hingal kong sabi.

Tumigil naman siya at sandaling pumisil sa magkabila kong bundok. Pinasadahan niya ng tingin ang katawan ko na para bang gandang-ganda siya.

"Hindi ako nagkamali," aniya. "Mas masarap ka sa personal kesa live."

"N-Nanonood din po kayo sa live ko?" Pagod kong tanong sa kanya. Tiningnan ko ang katawan niya at nakitang tayong-tayo pa rin ang alaga niya. Nakadikit pa yon sa kanyang puson, namumula at puno ng katas namin. "Masarap po ba ako ninong?"

Lumuhod siya at hinatak ang magkabila kong hita. Napapikit ako sa sarap nang sunggaban niya ang naglalawa kong pûke.

"Sobrang sarap, Nica. Pwede ko na tong gawing hapunan ko." At walang humpay niyang nilaplap at nilinis ang pagkababáe ko. "Your juice tastes so sweet."

"Ninong..." tawag ko sa kanya, halos mamilipit na sa sarap ng ginagawa niya sa puke ko. "Isa ka ba sa mga bigating spender ko sa live?"

Nakita kong tumango siya. "I-Ikaw ba y-yong-ahh Ninong! Ang sarap!" Napaliyad ako nang ngabngabin niya ang pûke ko bago sipsîpin ang tinggîl ko. "I-Ikaw ba si Red's husband?"

"Ako—"

"Nica! Nasaan ka?! Luto tayo pancit canton!"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 19

    Marahas kong binawi ang pulsuhan ko mula sa pagkakahawak niya at hinarap siya nang may nanlilisik na mga mata.“Wala kang anak, Alaric,” mahina pero madiin kong sagot. “Ang tanging meron ka rito ay ang clothing line mo. Iyon lang. Huwag mong idamay ang anak ko sa mga laro mo.”“Anak natin siya, Nica! Hindi mo mababago ang katotohanang iyon kahit ilang taon mo pa akong talikuran!” Umalingawngaw sa loob ng conference room ang boses niya. “May bahagi ako sa anak natin. May karapatan ako.”“Karapatan?” Natawa ako nang mapait, iyong tawang puno ng hinanakit. “Nasaan ang karapatang sinasabi mo noong mga araw na mag-isa akong nagpapacheck-up dahil hindi ko alam kung paano ko bubuhayin ang dinadala ko? Nasaan ka noong halos mawalan ako ng trabaho dahil sa pagod at puyat sa pag-aalaga sa kaniya? You lost your right the moment you chose your pride and that woman over us!”Hindi ko na hinintay ang sagot niya. Mabilis ang bawat hakbang ko palabas ng conference room. Pumasok ako sa sarili kong opi

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 18

    Nanlaban ako. Sa gulat, marahas kong itinulak ang dibdib ni Alaric nang buong lakas. Bahagya siyang napaatras. A playful smirk remained on his lips, as if he had done nothing wrong. Isang malutong na sampal ang lumapat sa kaliwang pisngi niya. Tumagilid ang mukha niya sa lakas niyon. Nabura ang ngisi niya at napalitan ng seryosong tingin, habang ako naman habol ang hininga, nand1diri at nanginginig ang katawan. “Wala kang karapatan! Wala kang karapatang gawin sa akin ‘to, Alaric!” bulyaw ko sa kanya. “Ang kapal ng mukha mo! Akala mo ba nakalimutan ko kung paano mo ako binalewala noon? Akala mo ba sa isang halik mo lang, titiklop na ako? You’re pathetic! You are nothing but a ghost of a mistake I wish I never made!” Nakita ko ang pagtalim ng mga mata niya at pag-igting ng panga nito. “Hindi kita kailangan, Alaric. Hinding-hindi kita kakailanganin. So please, leave me and my life alone!” Mabilis akong lumabas ng banyo, hindi na tiningnan kung sumunod ba siya. Dumiretso ako sa table

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 17

    Pinaningkitan ko siya ng mata nang balingan ko siya ng tingin. “Hinahamon mo ba ako?” iritang tanong ko. Ngumisi lang ito, tila nag-e-enjoy. “If it sounds like that, then yes, Nica, hinahamon kita. Text him. Sabihin mong magkasama tayo.” Nanginig ang labi ko, hindi dahil sa takot kundi sa naghahalong galit at tensyon. Nagkibit-balikat ako at nagsimulang mag-type. “I’m with Alaric. Namili kami ng tela. Nasaan ka? Sunduin mo ako rito,” reply ko kay Ashi. Sinend ko sa kanya ang location bago ako nag-text ulit. “Date tayo sa labas.” Send. “Ah, so iiwan mo ako?” sarkastikong tanong ni Alaric at namulsa. “Oo, tapos na, ’di ba? Sinamahan na kita, ano pang gusto mo? Look, I have a boyfriend and a life outside work, at alam ko, meron ka rin. Maybe Ali is waiting for you. Iyon na lang sana ang atupagin mo.” Lumayo ako sa kanya nang matanaw ko ang pamilyar na sasakyan ni Ashi na papalapit. Nang tumigil ito sa tapat namin, agad akong pinagbuksan ni Ashi ng pinto mula sa loob. Walang lingon

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 16

    “What do you want this time, Alaric?” naniningkit ang mga mata kong tanong sa kanya nang mabungaran ko siyang nakasandal sa kanyang kotse habang nilalaro ang susi nito. “Fabric selection? Really? What a lame excuse. I’m not in the clothing line. Bags ang focus ko, Alaric. Anong kinalaman ko sa tela para sa damit?”​Ngisi-ngisi siyang lumapit sa akin. Bahagya akong napaatras, kasabay ng mabilis na pagkabog ng dibdib ko sa hindi maipaliwanag na dahilan.​“Still, you got here even if you knew,” he countered, his voice smooth like velvet. “Hindi ba pwedeng gusto ko lang ng tulong mo? And besides, we’re partners, right? I want to hear your opinion on what fabrics you want for our collab. It should be a masterpiece, Nica.”​I scoffed, trying to hide the fact that his presence was starting to overwhelm me. “Then what are you waiting for? Let’s go.”​Hindi siya sumagot, sa halip ay mabilis siyang umikot patungo sa passenger side at pinagbuksan ako ng pinto. Nanatili siyang nakatayo roon, hinih

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 15

    Nanigas ako sa kinatatayuan ko, hindi makapaniwala. All those years. All those nights I cried, thinking he was building a family with someone else while I was left struggling, drowning in hardship and longing. Lahat ng galit na itinanim ko, lahat ng rason kung bakit ko siya pilit na itinaboy… gumuho sa isang iglap.Hindi ko magawang i-proseso. Pabalik-balik sa isip ko ang sinabi niya, parang sirang plaka.​“Leave, Alaric. Please,” mahina kong sabi, halos pabulong na lang dahil sa bigat ng rebelasyon niya.​“Nica—”​“Umalis ka na!” sigaw ko, kasabay ng pag-agos ng mga luhang kanina ko pa pinipigilan.Hindi na siya nakipagtalo. Tinitigan niya lang ako, may halong sakit at pagsisisi, bago dahan-dahang lumabas ng opisina. Pagkasara ng pinto, tuluyan akong napaupo sa sahig. The silence in the room felt as if it were screaming in my ears.Iyong katotohanang hindi niya pala tunay na anak si Ali, hindi nagpagaan ng pakiramdam ko, lalo lang nitong ginulo ang isip ko.Paano na si Ashi? Paano an

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 14

    "Anong ginagawa mo rito?" tanong ko nang mahagip ng mata ko si Alaric na nakasandal sa frame ng pinto ng opisina ko. "Hindi ba't sinabi ko na sa tawag na busy ako? Hindi ka ba makaintindi? Alin doon ang mahirap unawain? Ang kulit mo rin, 'no?"Pumirma muna ako sa huling folder bago siya hinarap. Pero nang makita ko siyang nakangiti nang pilyo, mas lalong uminit ang ulo ko. Busy-ng busy na nga ako dahil sa mga demands niya sa collaboration namin, tapos nagawa pa niyang pumunta rito? The audacity!Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang sarili ko. Baka kasi makalimutan kong katrabaho ko ang lalakeng 'to at kung ano pa ang magawa ko."Ano bang pakay mo rito? Naliligaw ka ba?" masungit kong tanong.Sa halip na sumagot, pumasok siya at dahan-dahang isinara ang pinto. Bigla akong nakaramdam ng kaba. Bakit kailangang i-lock? Pinagpawisan ako bigla kahit malakas ang aircon. Pagod na nga ako sa trabaho, dadagdag pa siya sa iisipin ko."Ganoon ba karami ang demands ko para mapagod ka nang

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status