LOGIN"Ang galante pala ng ninong mo, eh!" Umakbay sa akin ni Brea habang ako nakatulala sa kawalan. "Hindi mo na pproblemahin ngayon ang hospital bills! Dapat kasi humingi ka na lang ng tulong sa kanya."
"Nakakahiya, Brea. Nakikitira na nga kami sa kanya. Hihingi pa ako ng tulong." Umiling-iling ako. Saka isa pa, kuripot si Ninong Alaric. Lumabas na kami ng ospital. Gusto ko sanang dumiretso sa bahay, pero baka maabutan ko si ninong doon. Hanggang ngayon kasi hindi pa rin magsink-in sa akin na may nangyari sa amin. "Siya nga pala, pansin ko pa kanina, bakit paika-ika?" tanong ni Brea. Tumingin ako sa kanya at hilaw na ngumiti. "Nadulas ako sa banyo. Punta tayo sa peryahan?" "Sige ba!" Agad kaming sumakay ng traysikel, pero pagdating namin doon, hindi ko inaasahan na makita doon si ninong na nakikipagtawanan sa mga babae. Nang makita niya kami at nagtama ang tingin namin, agad akong umiwas. Hinatak ko si Brea sa ibang lugar at kung saan-saan na sumakay ng rides. Sa sobrang pagod, tumigil muna kami sandali. "Pagod na ako, mamaya naman," reklamo ni Brea at sumalampak sa isa sa mga bench. "Papunta dito ang ninong mo." Napatayo ako. Tatakbo na sana ako nang hawakan ni Brea ang kamay ko. "Oh saan ka puputa? Uuwi kana? Hindi ka man lang magpapasalamat sa ninong mo?" Hindi ako mapakali. Ang higpit ng pagkakahawak sa akin ni Brea. "Nica," tawag ni ninong. Nanigas ako sa kinatatayuan ko. "Po, ninong? May i-utos po ba kayo?" Pinasadahan niya ako ng tingin. "Wala naman. I just wanna know... kamusta pakiramdam mo?" "Ah... eh... ayos lang po ako. Hindi naman po ganun kasakit ang pagkakabagsak ko sa sahig," dahilan ko. Napansin kong nagsalubong ang kilay niya at maya-maya pa'y ngumisi. "Ah... nadulas ka nga pala." Napakamot ako ng buhok at hilaw na ngumiti. "Opo, ninong. Siya nga po pala, marami pong salamat sa pagbayad ng hospital bills ni nanay." "No problem. Sabihan mo lang ako, Nica. Hindi ako magdadalawang isip maglabas ng pera." Napalunok ako dahil sa sinabi niya. Para kasing may ibang ibig sabihin. "Gabi na. Umuwi na kayo." Tumayo si Brea at umakbay sa akin. "Uuwi na po kami! Okay lang po ba na doon muna ako matulog sa inyo?" "Sure," sagot niya bago bumaling sa akin. "Nica, pagdating ko sa bahay, kunin mo sa kwarto ko ang pinamili kong chocolate." Kumabog ang dibdib ko sa di malamang dahilan. "O-Opo, ninong." Pag-uwi namin, si Brea inatupag agad ang pagla-live. Talagang wala na siyang hiya kung makita ko man ang pinaggagawa niya. Lumabas ako ng kwarto para sana maghanda ng hapunan namin, pero nagulat ako nang mahuli ko si ninong na nagsasarili sa kusina. Ang libôg ng ninong ko. "Don't just stand there, Nica. Help me." Hindi siya nag-abalang tumingin sa akin. Kusang gumalaw ang katawan ko papunta sa kinaroroonan niya. Pagtapat ko sa kanya agad niyang ibinaba ang shorts ko. Humantad sa kanya ang malaman kong pang-upo at mahinang sinampal 'yon. "Upuan mo ako, Nica." Malanding saad niya. Hinila niya ang baywang ko. Napaigtad at napaliyad ako nang kalkalin niya ang puke ko bago kiniskis ang pagkalalakî niya sa aking bukana. "Ninong, dahan-dahan! Mahapdi pa po!" reklamo ko at napakagat-labi ng daliriin niya ang namamasa kong puke. Sumiklab ang init sa katawan ko hanggang sa ako na mismo magpasok ng alaga niya sa bukana ko. "Ah..." ungol ko at nagsimulang gumiling. Napakapit ako magkabila kong susô habang kagat ang ibabang labi dahil sa pinaghalong sarap at kiliti. Nag-angat-baba ako sa kanya habang sinasalubong naman niya ang galaw ko. Kumapit siya sa baywang ko habang sinasagad niya ang katigasan niya sa loob ko. "Ahh! Ahh! Ninong!" Halinghing ko, dinig na dinig sa kusina ang pagsalpukan ng katawan namin. Halos tumirik ang mga mata ko sa sarap habang binibilisan niya ang pagkantót sa akin. Nang hindi pa siya makontento, pinatuwad niya ako sa lamesa habang nakasampay ang mga hita ko sa magkabilang panig ng upuan. Damang-dama ko ang paglusob ng alaga niya sa loob ko na para bang gigil na gigil. Nang hindi ko na kayang pigilan pa ang namumuo sa puson ko, tuluyan nang sumabôg ang katas ko. Habang sumisirit ang malapot kong likido, tuloy-tuloy naman si ninong sa pagkantôt sa akin. "Ahh~ ang sarap mo Nica!" Sinampal niya ang kaliwang pisngi ng pang-upo ko bago niya sinagad lalo ang alaga sa loob ko. "Fvck!" At doon pa lang siya sumabôg. "Ninong!" Napapikit ako, dinadama ang pagsambulat ng katas niya sa loob ko. Dumagan siya sa akin. Sinapo niya mula sa ilalim ang nakaipit kong mga susô bago muling umulos, pero banayad. "I'm hungry, Nica," bulong niya. Kinagat-kagat pa nito ng marahan ang tuktók ng tenga ko habang pinaglalaruan ng mga daliri niya ang mga ut0ng ko. "Cook for me and I will reward you later. Kakainin ko ulit ang pûke mo." Mas lalo akong nag-init sa pagbulong niya. "Sige pa, Ninong... kantutîn mo pa ako." At malugod niyang sinunod 'yon. Umibabaw siya sa akin sa lamesa habang nakaharap ako sa kanya at mapusok na nakikipagpalitan sa kanya ng halik. Binuka ko lalo ang mga hita ko habang umuulos ito ng mabilis. Niyakap ko siya, tinatanggap ang hagupit ng paglabas-masok niya sa aking puke. Hindi ko alam na ganito kagaling ang ninong ko. Wala nga siyang gilrfriend, pero ang galing naman kumantót. Akala ko ay titigil na siya pagkatapos naming labasan, pero nagawa pa niyang lamutakin ang utông ko habang banayad na umuulos. "Ninong pagod na po ako," hingal kong sabi. Tumigil naman siya at sandaling pumisil sa magkabila kong bundok. Pinasadahan niya ng tingin ang katawan ko na para bang gandang-ganda siya. "Hindi ako nagkamali," aniya. "Mas masarap ka sa personal kesa live." "N-Nanonood din po kayo sa live ko?" Pagod kong tanong sa kanya. Tiningnan ko ang katawan niya at nakitang tayong-tayo pa rin ang alaga niya. Nakadikit pa yon sa kanyang puson, namumula at puno ng katas namin. "Masarap po ba ako ninong?" Lumuhod siya at hinatak ang magkabila kong hita. Napapikit ako sa sarap nang sunggaban niya ang naglalawa kong pûke. "Sobrang sarap, Nica. Pwede ko na tong gawing hapunan ko." At walang humpay niyang nilaplap at nilinis ang pagkababáe ko. "Your juice tastes so sweet." "Ninong..." tawag ko sa kanya, halos mamilipit na sa sarap ng ginagawa niya sa puke ko. "Isa ka ba sa mga bigating spender ko sa live?" Nakita kong tumango siya. "I-Ikaw ba y-yong-ahh Ninong! Ang sarap!" Napaliyad ako nang ngabngabin niya ang pûke ko bago sipsîpin ang tinggîl ko. "I-Ikaw ba si Red's husband?" "Ako—" "Nica! Nasaan ka?! Luto tayo pancit canton!"Narinig ko ang mahinang pagbuga niya ng hangin bago siya tuluyang umikot sa gilid ng aking mesa.“Hindi tungkol sa kagabi ang ipinunta ko rito,” seryoso niyang sagot habang mataman akong tinitingnan. “Tingnan mo muna ang sarili mo.”Napairap ako kahit umiikot na ang paningin ko. “Excuse me? Sabi ko naman sa 'yo, ang mga revisions ay nasa folder na. Kunin mo na 'yan at umalis ka na.”Hindi niya pinansin ang utos ko. Sa isang mabilis na galaw ay inilapag niya ang kaniyang palad sa noo ko. Kaagad akong napaatras, muntik nang mawalan ng balanse kung hindi ko lang nahawakan ang gilid ng mesa.“Alaric!” singhal ko sa kaniya habang sapo ang aking dibdib, pilit na pinapakalma ang sunod-sunod na ubo na muntik na namang kumawala sa lalamunan ko. “What the hell do you think you're doing?”Ngunit hindi siya natinag sa talas ng tingin ko. Sa halip, lalo lang nagsalubong ang kaniyang mga kilay habang nakatitig sa namumula kong mukha.“You have a fever. Inaapoy ka ng lagnat, Nica.”“Wow. Thank you,
I was so stressed last night. Hindi ako pinatulog ng mga sinabi ni Alaric. I tried and tried, pero parang sirang plakang paulit-ulit na bumabalik sa isipan ko ang huling niyang mga sinabi.Bukod doon, hindi ko rin makalimutan kung paano nagharap si Alaric at ng anak ko. Pakiramdam ko sa mga oras na 'yon kukunin niya sa akin si Nancy, pero... pero hindi 'yon ang nakita ko. It was the longing I saw in his eyes.Kung babalikan no'ng unang punta sa amin ni Alaric kasama si Ashi, ganun din ang nakita ko sa mga mata niya, pero mabilis din niya 'yon naikubli.At ngayon, napagtanto ko na baka talagang alam na niya na anak niya si Nancy no'ng una pa lang, pero hindi siya nagsalita. Maybe because he knew I was still mad at him.Sino ba naman ang matutuwa, 'di ba? Pagkatapos lahat ng pinagdaan ko, babalik siya? Pagkatapos niyang sabihin noon na ipa-ab0rt ang anak namin, ngayon, babalik siya? Para ano? Magpakatatay sa anak ko?Hindi ko siya kailangan. May kinikilala ng ama si Nancy at 'yon ay si
“Si Alaric,” bulong ko, mabilis na pinunasan ang aking mga luha sa pisngi at tumayo. “Nasa labas siya. Brea, bantayan mo si Nancy sa kwarto. Huwag mo siyang hahayaang lumabas kahit anong marinig mo rito sa sala. Pakiusap.”“Nica, you can't just meet him. You are vulnerable right—”“Gagawin ko ang dapat kong gawin para protektahan ang anak ko,” matigas kong putol sa kaniya bago ako naglakad patungo sa pinto.Binuksan ko ang pinto at lumabas ng bahay. Nakita kong bumaba si Alaric mula sa kanyang sasakyan. His corporate suit jacket was gone, he wore only his white shirt with the sleeves rolled up, yet his posture remained entirely commanding and full of confidence. Naglakad siya papasok sa aking bakuran na tila ba sa kaniya ang lugar na ito.“Anong ginagawa mo rito?” galit na salubong kong singhal nang makalapit siya sa akin sa tapat ng pinto. “Sabi ko sa ‘yo, lumayo ka sa buhay ko, Alaric! Huwag mo kaming guluhin! Nakuha mo na ang gusto mo, di ba? We're partners now! Ano pa ba ang gusto
“Nica, look at me,” malumanay pero may diin na utos ni Ashi nang makalabas kami ng elevator at maglakad patungo sa parking lot ng gusali.Huminto ako, pinipilit na huwag manginig ang aking mga tuhod habang nakatingala sa kaniya. Inabot niya ang aking kamay, his fingers were cold, but his grip was tight, a familiar anchor that, for the first time, seemed to weigh heavily on my chest instead of bringing me comfort.Alam kong nakakahalata na siya kaya siya sa akin nagtatanong ngayon.“Tell me, Nica, may problema ba? Hindi lang 'to tungkol sa mga disenyo ng bag at clothing line, hindi ba?” tanong niya, his eyes seemed to search my face, looking for any fracture in my expression. “Kagabi pa kita napapansin. Ngayong araw naman, parang kulang na lang ay lamunin ka ng buhay ni Alaric sa sarili mong opisina. Kung binabast0s ka niya o kung may ginagawa siyang hindi maganda, sabihin mo sa akin, love. Ako ang lalapit sa kaniya bilang boyfriend mo.”“Wala, Ashi. Walang anumang problema. Pagod lang
Marahas kong binawi ang pulsuhan ko mula sa pagkakahawak niya at hinarap siya nang may nanlilisik na mga mata.“Wala kang anak, Alaric,” mahina pero madiin kong sagot. “Ang tanging meron ka rito ay ang clothing line mo. Iyon lang. Huwag mong idamay ang anak ko sa mga laro mo.”“Anak natin siya, Nica! Hindi mo mababago ang katotohanang iyon kahit ilang taon mo pa akong talikuran!” Umalingawngaw sa loob ng conference room ang boses niya. “May bahagi ako sa anak natin. May karapatan ako.”“Karapatan?” Natawa ako nang mapait, iyong tawang puno ng hinanakit. “Nasaan ang karapatang sinasabi mo noong mga araw na mag-isa akong nagpapacheck-up dahil hindi ko alam kung paano ko bubuhayin ang dinadala ko? Nasaan ka noong halos mawalan ako ng trabaho dahil sa pagod at puyat sa pag-aalaga sa kaniya? You lost your right the moment you chose your pride and that woman over us!”Hindi ko na hinintay ang sagot niya. Mabilis ang bawat hakbang ko palabas ng conference room. Pumasok ako sa sarili kong opi
Nanlaban ako. Sa gulat, marahas kong itinulak ang dibdib ni Alaric nang buong lakas. Bahagya siyang napaatras. A playful smirk remained on his lips, as if he had done nothing wrong. Isang malutong na sampal ang lumapat sa kaliwang pisngi niya. Tumagilid ang mukha niya sa lakas niyon. Nabura ang ngisi niya at napalitan ng seryosong tingin, habang ako naman habol ang hininga, nand1diri at nanginginig ang katawan. “Wala kang karapatan! Wala kang karapatang gawin sa akin ‘to, Alaric!” bulyaw ko sa kanya. “Ang kapal ng mukha mo! Akala mo ba nakalimutan ko kung paano mo ako binalewala noon? Akala mo ba sa isang halik mo lang, titiklop na ako? You’re pathetic! You are nothing but a ghost of a mistake I wish I never made!” Nakita ko ang pagtalim ng mga mata niya at pag-igting ng panga nito. “Hindi kita kailangan, Alaric. Hinding-hindi kita kakailanganin. So please, leave me and my life alone!” Mabilis akong lumabas ng banyo, hindi na tiningnan kung sumunod ba siya. Dumiretso ako sa table
Maaga pa lang gumising na ako para maglaba. Iniwan ko sa kwarto si Brea dahil mahimbing pa ang tulog.Naabutan ko si Ninong Alaric sa sala kaya pinagtimpla ko na rin ito ng kape. Hinain ko na rin iyong binili kong pandesal."You're early." Nakasunod ang tingin niyang sabi. "Bakit hindi ka pumunta s
Nagpatest agad ako. Habang hinihintay namin ni Brea ang apat na result ng pt, magkahawak kamay kami. Parehong nanlalamig. Napapikit ako nang biglang sumigaw si Brea. Pakiramdam ko sasabog ang dibdib ko. Hindi ko alam ang mararamdaman ko. "Positive lahat, besh!" tili niya. Natulala ako sa kawalan
Hindi isa o dalawang beses kundi maraming beses na nakikita ko araw-araw si Ninong Alaric na may kalampungan sa sala. Minsan naririnig ko pa ang babae na umuûngol, pero hindi ko pinapansin.Hindi na ako magugulat kung may anak na siya. Pero iyong nakaraan, daddy lang ang tawag sa kanya no'ng bata.
Nica's POV"Subukan mo lang, Nica, tayo lang naman ang nandito." Udyok sa akin ni Brea, ang kaibigan ko. "Subukan mong ipakita ang cleavage mo. Ayan ganyan. Malaki naman ang susô mo kaya papaldo ka dyan. Isipin mo ang nanay mong nakaratay sa ospital."Pikit-mata kong sinunod ang kaibigan ko. No'ng






![SOLD and OWNED by the BILLIONAIRE [R18]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
