เข้าสู่ระบบ—Ang Pagtatapos— Ito na ang sandali na maglalakad si Macy patungo sa dambana. Nakatayo siya sa bungad ng aisle at nakahawak sa braso ng kanyang ina. Sa hirap at ginhawa, lalo na sa araw na napakahalaga sa kanya, sapat na ang kanyang ina. Hindi man siya lumaki sa kumpletong pamilya, ngayon ay may
3rd Person POV Sa wakas, dumating na ang araw na pinakahihintay, ang araw ng kasal. Dalawang linggo pa lang ang nakalipas nang matapos mag proposed si Enzo. Walang kaalam-alam si Macy kung saan gaganapin ang kasal nila. Bilang may-ari ng isang wedding planning company, sanay siyang siya ang kumo
Mabilis akong lumingon sa stage. Tama nga ako, kay Enzo ang boses na yun. Nakatayo siya sa stage at nasa likuran niya ang band members na nagsisimula nang patugtugin ang kanilang instrumento. Hawak ni Enzo ang stand ng microphone at diretsong nakatingin sa akin habang kumakanta.Nang marinig ko ang
Nagtaxi na lang ako papuntang opisina. Nasa bahay ang kotse ko. Simula nung nagkasecurity ako hanggang sa mangyari ang aksidente ay hindi pa ako muling nagkakapagdrive. Pagdating ko sa BRIDES, agad kong hinanap ang mga business permit inspector na mula pa sa Business Permit Licensing Office. Pero h
Katatapos ko lang punasan ang buong katawan ni Enzo. Lagi siyang nakatingin sa akin tuwing ginagawa ko ito. Magtu-two weeks na rin simula nang magising siya. Last week pa nung tanggalin ang dextrose sa kanya. Pero pansin ko lang na parang mas matagal ang recovery niya kesa sa inaasahan ko. Akala ko
Hindi ako mapakali habang hinihintay na lumabas ang doktor mula sa ICU. “Macy, relax ka lang. Maupo ka muna.” saway sa akin ni Mommy.Siya namang bukas ng pinto ng ICU at niluwal nun ang doktor. Agad ko siyang sinalubong at halos hindi na ako makahinga dahil sa sobrang kaba.“Mrs. Buenavista, maga
Magkasama silang naghalungkat ng basura. Gumagawa ng ingay ang mga bote sa bawat galaw nila. Kumakaskas din ang balat nila sa yupi yuping karton at mamasa-masang mga papel.“Asan na ba yun?” narinig pa ni Mike ang frustrated na boses ng pinsan.Ilang minuto pa ay may nahila siyang isang kahon ng sa
Biglang tumunghay si Enzo “Hindi siya yun.” sambit nito. Napalingon naman sa kanya si Mike. Muling nagsalita si Enzo. “Hindi si Ella ang nagligtas sa akin, nine years ago…. Si Macy ang batang kasama ko nung gabing yun.” pagtatama niya pagkuway napaiyak na naman. Dahil sa sinabi ay napatitig
Halos paliparin na ni Enzo ang sasakyan sa kagustuhang makarating agad sa hospital. Wala na siyang pakialam kung mahagip man ng camera na overspeeding na siya. Pagdating niya sa parking lot ng hospital, agad siyang bumaba at humahangos niyang tinahak ang pasilyo. Lumapit agad siya sa front desk p
Panay ang pukpok ni Enzo sa manibela kapag napapalitan ng pula ang kulay ng traffic light. Kinuha niyang muli ang cellphone at dinayal ang number ni Macy pero unattended ito. Nang magpalit ang kulay nang traffic light ay mabilis niya pinaandar ang sasakyan. Hindi na niya napapansin na overspeedin







