CHAPTER 1 : THE FINISH LINE OF A LIE

MAYA'S POV

“Go, Kenji! Wooo!”

Halos mawalan ako ng boses sa pagsigaw habang iwinawagayway ang hawak kong banner sa VIP section ng Grand Apex Velocity Arena. Ang ingay ng paligid. Bawat ugong ng makina ng mga sports car ay yumayanig sa dibdib ko. Pero wala akong pakialam. Lahat ng pagod ko bilang college instructor, ang maghapon na pagwawasto ng mga test paper ng mga pasaway kong estudyante ay biglang napawi.

Ngayong araw ang Grand Apex International Cup (GAIC). At ang boyfriend ko na si Kenji Sandoval ang nangunguna sa karera.

“And car number 7 crossess the finish line! Kenji Sandoval wins the championship!”

Gumalaw ang announcer sa giant LED screen.

Napatalon ako sa tuwa, halos maiyak habang nakikita ang sasakyan ni Kenji na nag-drifting sa gitna ng track. Proud na proud ako, syempre boyfriend ko 'yan!

Dali-dali akong bumaba mula sa VIP stands bitbit ang isang bote ng tubig at tuwalya. Gusto ko siyang salubungin sa pit lane bago pa siya dagsain ng mga reporter. At dahil girlfriend niya ako, kilala ako ng mga security guards kaya hinayaan nila akong makapasok sa restricted area.

Habang naglalakad sa hallway patungo sa awarding area, napansin kong nakatutok ang lahat ng tao sa mga monitor. May malalaking TV screens din sa bawat sulok. Ang kakaiba lang, imbis na magdiwang, biglang naging tahimik ang mga crew. Ang iba pa ay dahan-dahang lumingon sa akin, ang lalaki ng mga mata na tila naaawa.

Anong meron? Bakit ganyan sila makatingin?

Kusa ring napadako ang tingin ko sa pinakamalapit na screen. Live broadcast ang pinapalabas. Nandoon si Kenji, kakababa lang sa kaniyang race car, suot ang kaniyang racing suit. Pero hindi siya nag-iisa.

May isang babaeng tumakbo palapit sa kaniya. Naka-crop top ito at high-waisted shorts, fit na fit ang katawan. Agad na binuhat ni Kenji ang babae sa baywang at inikot-ikot ito.

Nalaglag ang hawak kong banner.

Ang puso ko, parang biglang piniga sa sakit. Hindi ako pwedeng magkamali. Kabisado ko ang mukha ng babaeng iyon. Si Chloe. Si Chloe na co-worker ko sa unibersidad, ang katabi ko sa faculty room na palaging nagtatanong tungkol sa mga hilig ni Kenji dahil 'fan' daw siya.

Sa harap ng daan-daang camera, sa harap ng milyong-milyong taong nanonood ng live telecast, hinawakan ni Kenji ang mukha ni Chloe at hinalikan ito nang matagal. Sa labi.

Tangina. Grabe, ang sakit pala kapag ang tiwala mo ay dinurog sa harap ng buong mundo. Para akong binuhusan ng nagyeyelong tubig habang pinapanood silang magyakapan sa screen. Ang lalakeng inalagaan ko, ang lalakeng akala ko ay tapat sa akin, ay kasalukuyang nakikipagpalitan ng laway sa babaeng halos araw-araw kong kasama sa trabaho.

Hindi ko na namalayan na tumutulo na ang luha ko. Ang mga bulungan ng mga tao sa paligid ay nagsisimula nang pumasok sa tenga ko.

“Hala, si Maya 'di ba 'yan? 'Yung totoong girlfriend?”

“Kawawa naman, pahiya sa buong bansa.”

Hindi ko kaya. Gusto kong magtago. Hindi ko kayang harapin si Kenji ngayon dahil baka makasakit lang ako ng tao. Humakbang ako pabalik, tumalikod, at nagsimulang tumakbo sa kung saan-saang direksyon sa loob ng arena para lang takasan ang mga matang nakatingin sa akin. Patuloy ang pag-agos ng luha ko habang lumalabo ang paningin.

Nakarating ako sa isang pribado at tahimik na hallway kung saan nakalinya ang mga mamahaling locker room ng mga elite racers.

Nanghihina ang mga tuhod ko. Kailangan ko ng matataguan.

Nakakita ako ng isang pinto na may nakasulat na 'RESTRICTED: AUTHORIZED PERSONNEL ONLY.'

Bahala na. Pinihit ko ang door knob at mabilis na pumasok, sabay sara ng pinto sa likod ko habang nakasandal ako rito, humihingal at umiiyak.

“Ah... w-walanghiya,” bulong ko sa sarili ko, habang pinupunasan ang basang mukha.

“What the hell are you doing here?”

Isang malalim, baritono, at sobrang lamig na boses ang bumasag sa katahimikan ng kwarto.

Napatalon ako sa gulat at napatingin sa unahan. Halos mabulunan ako sa sarili kong laway. Nakatayo sa gitna ng marangyang kwarto ang isang lalaki.

Half-naked siya at naka-racing pants lang na nakababa sa balakang, habang may puting tuwalya sa leeg. Kitang-kita ko ang perpektong six-pack abs at malalapad na balikat sa ilalim ng liwanag. Pero mas nakakatakot ang mukha niya. Matangos ang ilong, matalim ang panga, at ang mga mata ay parang yelong nakatitig sa akin.

Si Nikolai Sandoval.

Ang panganay na kapatid ni Kenji. Ang itinuturing na 'King of the Track,' ang multi-billionaire CEO ng Sandoval Group na kilala sa pagiging walang puso at suplado.

“I asked you a question,” seryosong ulit niya, habang dahan-dahang humahakbang palapit sa akin. May hawak siyang bote ng tubig at mukhang bagong ligo. “Bakit ka nandito? How did the security let a gold-digger like you slip inside my room?”

Aba, teka. Gold-digger? Mukha ba akong gold-digger sa lagay na 'to?

“H-Hindi ako gold-digger, Naligaw lang ako. At tsaka... m-may emergency.”

Nikolai smirked, a cold, mocking sound escaping his lips. Lumapit pa siya lalo, kaya naman napilitan akong sumandal nang husto sa pinto. Amoy na amoy ko ang mamahalin niyang cologne na may halong amoy ng shampoo.

“Emergency? Oh, right. I saw the screen,” sabi niya, sabay turo sa maliit na TV sa loob ng kwarto niya na nagpapalabas pa rin ng interview ni Kenji at Chloe.

“You’re Kenji’s background girl. So, pinanood mo kung paano ka ipagpalit ng kapatid ko sa mas kaakit-akit na babae, at ngayon ay pumasok ka sa kwarto ko para subukang akitin ako? Is that your backup plan to stay rich?”

Napanganga ako sa narinig ko. Ang kapal ng mukha ng lalaking 'to! Oo, guwapo siya, pero ang ugali niya ay mas maitim pa sa gulong ng race car niya! Katatapos lang akong lokohin ng kapatid niya, at ngayon naman ay hinuhusgahan niya ang pagkatao ko?

“Excuse me? Mukha ba akong nang-aakit sa'yo?!” gigil kong sabi.

“Pumasok ako rito dahil kailangan ko ng matataguan! Hindi ko alam na kwarto mo 'to! At hinding-hindi ko ipagpapalit ang dignidad ko para lang sa inyong mga Sandoval!”

“Then get out,” malamig niyang utos, sabay talikod sa akin na tila ba dumi lang ako na istorbo sa paningin niya. “I don’t waste my time with desperate women. Umalis ka bago ko tawagin ang security at ipakulong ka.”

Sasagot pa sana ako nang biglang may marinig kaming mga mabibigat na yabag ng sapatos sa labas ng pinto. Kasunod noon ang pamilyar na boses na naging sanhi ng pagkadurog ng puso ko ilang minuto lang ang nakalipas.

“Maya! Maya, nasaan ka ba?! Sabi ng security nakita ka nilang dumaan dito!” boses iyon ni Kenji.

Nanlaki ang mga mata ko.

Tumingin ako kay Nikolai na ngayon ay nakataas ang isang kilay sa akin at may mapang-asar na ngiti sa kaniyang mga labi.

Kapag lumabas ako ngayon, mahuhuli ako ni Kenji at ng mga reporter na nakasunod sa kaniya.

Magiging malaking iskandalo ito.