ตอนที่ 13 รู้สึกผิด nc18+

ร่างเล็กโยกคลอนตามแรงกระแทกใบหน้าสวยส่ายไปมาเพราะความจุกเสียดที่โดนมือหนากดทับหน้าท้องแบนราบของเธอที่ตอนนี้ยังคงมีแก่นกายขยับเข้าออกภายในตัวเธอไม่ห่าง

ตั่บบ ตั่บบ ตั่บบ

"อ๊ะ มะไม่ไหว อ๊า" ร่างเล็กถูกอุ้มขึ้นมาในท่าอุ้มแตงซึ่งมันทำให้แก่นกายใหญ่ของเขาเข้ามาได้ลึกกว่าเดิมจนเธอจุกตัวแทบงอ

ตั่บบ ตั่บบ ตั่บบ

ชายหนุ่มตั้งฉากบนเตียงในขณะที่เธอยังมีโซ่ล่ามที่ขาเอาไว้ร่างเล็กถูกยกสะโพกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเกิดอาการจุกเสียดเมื่อมาเฟียหนุ่มกระแทกกายสวนใส่อย่างไม่ยั้งแรง

ตั่บบ ตั่บบ ตั่บบ

"อร๊า จะจุก อ๊ะ!" ร่างเล็กซบในหน้าลงบ่าแกร่งอย่างอ่อนแรงน้ำเสียงเริ่มแหบแห้งเพราะส่งเสียงครางเป็นเวลานาน

ตั่บบ ตั่บบ ตั่บบ

"อ๊ะๆ จะจุก มะไม่ไหว อร๊าย!!" ร่างเล็กปลดปล่อยออกมาก่อนที่แฟนหนุ่มจะปลดปล่อยออกมาเช่นกัน

ถุงยางอนามัยถูกถอดออกจนเธอผวากอดเขาแน่นเพราะความเจ็บและรู้สึกแปลก ถุงยางเปื้อนเลือดสีสดถูกถอดออกก่อนที่ชายหนุ่มจะผลักตัวเธอลงและปลดปล่อยน้ำรักขาวขุ่นลงบริเวณเนินอกขาวผ่องของเธอ

"ทำความสะอาดมันสิเด็กดี" เขาลุกขึ้นมานั่งคร่อมหน้าอกเธออย่างไม่ลงแรงนักและจ่อแก่นกายใหญ่เข้าไปในโพรงปากเธอให้เธอทำความสะอาดให้เรียบร้อย

อ็อก อ็อก อ็อก

แก่นกายใหญ่ขยับเข้าออกภายในอุ้งปากของเธอจนเธอจุกลำคอไปหมดแต่ก็พยายามทำให้เขาพอใจที่สุดเพราะเธอไม่ไหวแล้ว

อ็อก อ็อก อ็อก

"อ๊าส์ อย่างนั้นแหละคนดี เร็วๆอีก" ชายหนุ่มครวญครางด้วยความพอใจและในที่สุดเขาก็ปลดปล่อยออกมา

ร่างเล็กเหนื่อยหอบเนื้อตับยังคงกระตุกเกร็งเพราะอารมณ์กระสันเสียวซ่าน

นานนับชั่วโมงหญิงสาวถูกลงโทษทัณฑ์จากแฟนหนุ่มจนร่างกายเหนื่อยอ่อนก่อนจะรู้สึกตัวตื่นอีกครั้งแต่ผู้เป็นแฟนหนุ่มยังคงขยับเข้าออกกลางระหว่างขาของเธออยู่

ตั่บบ ตั่บบ ตั่บบ

"อ๊าส์!! ขนาดหลับยังตอด ซี๊ด~~โครตเสียว"

วันต่อมา

หญิงสาวร่างเล็กนอนหลับไหลบนเตียงด้วยพิษไข้อ่อนๆ แผ่นหลังขาวเนียนถูกประคบไปด้วยยาที่แฟนหนุ่มกำลังทำแผลให้โชคดีที่เขาไม่ได้ใช้แซ่มากเกินไปจึงมีเพียงรอยแค่ไม่กี่รอย

"อึก เเสบ" ร่างเล็กหลุดเสียงสะอึ้นออกมาในขณะที่ดวงตายังคงปิดมือเล็กกอดแขนแกร่งแน่นขึ้น

"ชู่ว!! ไม่ร้องสิคะ" ชายหนุ่มกดจูบขมับบางที่ยังติดแผ่นเจลลดไจ้อยู่ และเดินออกไปเพื่อเก็บของและหาผ้ามาเช็ดตัวให้เธอ

"มะไม่เอาแบบนี้แล้ว ฮรึก เจ็บ" ชายหนุ่มสำรวจตามร่างกายของเธอก็รู้สึกผิดขึ้นมาและเช็ดตัวให้เธออย่างเบามือ

เขาไม่น่าหึงหวงเธอขนาดนี้เลย!

ถ้าเธอไม่ปิดบังเขาสักนิดเขาจะไม่ทำแบบนี้กับเธอ ยิ่งเธอปกป้องมันเท่าไหร่เขาก็ยิ่งเจ็บปวดเช่นกัน เขาหึงหวงเธอแทบบ้า

ชายหนุ่มล้มตัวลงไปนอนกอดเธอเบาๆ และหลับตาตามเธอเข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง

ร่างเล็กรู้สึกตัวอีกคนพยายามปรับโฟกัสภาพตรงหน้าก่อนจะเห็นใบหน้าแฟนหนุ่มและเผลอตกใจ ถามความทรงจำเมื่อคืนไหลวนกลับมาอีกครั้งจนเธอเริ่มกลัวเขา

เธอจะไม่ท้าทายอีกแล้ว หลาบจำ!!

พี่คีย์ในตอนเมื่อคืนนี้เขาน่ากลัวมาก ราวกับคนที่เธอไม่เคยรู้จัก เขาเปลี่ยนไป เขาไม่เคยพูดคำหยาบแต่วันนี้ก็พูด และที่มากไปกว่านั้นคือเขาถ่ายวิดีโอทุกครั้งเวลาที่เรามีอะไรกันซึ่งเธอไม่เคยรู้ แต่เขารับรองว่าไม่มีหลุดเธอจึงสบายใจไปอีกขั้น

หญิงสาวลุกขึ้นจากเตียงนอนเพื่อที่จะลงไปอาบน้ำทำธุระส่วนตัวแต่ก็ต้องก้มลงไปเพราะเจ็บกายสาวและขายังคงสั่น

"อ๊ะ เจ็บ อีก" ร่างเล็กสะอื้นไห้เมื่อสัมผัสได้ถึงความเปียกแฉะกลางกายก่อนจะเอื้อมมือไปแตะดูจึงว่าเลือดไหลออกมา

"ฮรึก พี่คีย์!!!!" เธอเอ่ยเรียกเขาเสียงดังลั่นจนเขาตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ (แกล้ง)

Part Key 🔑

"ตามจริงผมก็รู้สึกตัวตื่นมาก่อนเธอนั่นแหละเพราะรู้ว่าเธอตื่นผมจึงแกล้งหลับต่อเพราะอยากรู้ว่าเธอจะทำยังไงต่อ จะทุบตี ต่อว่า งอน หนี โกรธ บอกเลิก แต่ผมก็ไม่ยอมหรอกถ้าเธอบอกเลิกหรือห่างกันกับผมสักพักก็เถอะ"

"ถ้าเป็นเรื่องอื่นผมยอม และมันก็ผิดคาดเพราะเธอไม่ได้โวยวายแถมพยายามลุกออกจากเตียงเงียบๆ ซะด้วย"

"ผมตกใจมากแทบจะลุกลงไปทันทีเมื่อเห็นว่าเธอเจ็บจนล้มลงไปและเธอก็ตวาดเสียงดังเพื่อเรียกชื่อผม และผมก็แกล้งตกใจ ยอมรับว่าเมื่อคืนผมขาดสติมาก ผมรุนแรงกับเธอเพราะความหึงหวงที่เธอโกหกและพยายามปกป้องมันผมจึงฟิวขาด"

"เจ็บมากมั้ยคะ มาค่ะพี่อุ้มพาไปทานข้ามทานยาก่อน" กายสาวของเธอเลือดไหลออกมาจนเขารู้สึกผิด

หลังจากทานข้าวทานยาอาบน้ำเสร็จชายหนุ่มก็พาแฟนสาวไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจอาการดู และเป็นไปตามคาด ร่องสวาทของเธอบวมแดงจนเห็นได้ชัดและรอยฉีกเป็นทางยาวหมอจึงสั่งงดไปเกือบเดือนหรือจนกว่าจะหายดี

"โกรธพี่เหรอคะ หื้ม" ตั้งแต่นั่งรถกลับมาจากโรงพยาบาลเธอก็นั่งเงียบไม่พูดไม่คุยจนเขาเป็นห่วง

"เจ้าขามีสิทธิ์โกรธพี่คีย์ด้วยหรอคะ.." ใบหน้าสวยเอ่ยเสียงเรียบนิ่งไม่แม้แต่จะมองหน้าเขาสักนิด

"เจ้าขา.. พี่ขอโทษครับ หายโกรธนะ" เขาพยายามชวนคุยแต่ไม่เลยเธอยังคงเฉยเมยใส่เขา

"เจ้าขาง่วง ถึงแล้วปลุกด้วยนะคะ" ร่างเล็กปรับเบาะนอนลงพร้อมห่มผ้าและหลับตาเพื่อไม่อยากเห็นหน้าเขา

"มีใครอยากไปทานชาบูหรือเปล่าน๊า" ชายหนุ่มพยายามเอาของโปรดมาหลอกล่อเพื่อให้เธอหายโกรธ

"เห้อ จุ๊บ รักนะคะ" เมื่อรถติดไฟแดงชายหนุ่มก็โน้มตัวมากดจูบขมับเล็กอย่างแผ่วเบาจนใจเธอเต้นแรง

เธอแพ้คำว่ารักของเขาทุกที ไม่เคยโกรธหรืองอนเขาได้นานสักครั้ง เพียงแค่เขาพูดคำหวานเธอก็พร้อมโอนอ่อนและให้อภัยในทันทีไม่รู้เป็นเพราะอะไร

เธอคงรักเขามากจนไม่ลืมหูลืมตาใช่มั้ย?

********************************

ไรท์ : ผู้มาไม่ตรงเวลา และมาดึกตลอดเวลา

ขอบคุณที่ทนอยู่ด้วยกันจ้า555

รี๊ด : เปล่า ที่ทนอยู่ก็เพราะไม่มีเรื่องอ่าน😂

ยังไม่แก้คำผิด

ฝันดีนะ