ตอนที่ 47 ทำคะแนน

"ไอ้คานส์คนท้องต้องกินอาหารอะไรวะถึงจะมีประโยชน์" ชายหนุ่มที่เมื่อคืนแทบไม่ได้หลับได้ได้นอนแทบทั้งคืนเพราะเมียโกรธแถมตื่นเช้ามาก็ต้องรีบมาทำอาหารให้เมียทาน

"ผมจะไปรู้หรอครับผมไม่เคยมีเมีย" คานส์เอ่ยขึ้นแต่ก็ต้องชะงัก

"นายหญิงท้องอ่อครับ!!?" คานส์ถึงกับรีโหลดอัตโนมัติ

"เอ้อ เมียกูท้อง!!" ชายหนุ่มกรอกเสียงดังก่อนจะรีบหาข้อมูลและรีบลงมือทำอาหารเพื่อรอเมียตื่นขึ้นมาทาน

ผ่านไปร่วมชั่วโมงครึ่งชายหนุ่มจัดเตรียมอาหารให้เมียสาวด้วยสีหน้าที่พึงพอใจ

"อรุณสวัสดิ์ครับนายหญิง" คานส์เอ่ยทักทายผู้เป็นนายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มซึ่งก็ต้องหุบยิ้มลงเมื่อเจ้านายเดินผ่านโดยไม่พูดอะไรอักเลย

"มาแล้วหรอคะพี่ทำอาหารไว้รอเยอะเลย นั่งครับ" ชายหนุ่มจัดเก้าอี้ให้ภรรยาสาวแต่ก็ต้องหุบยิ้มเมื่อเห็นว่าเธอมำท่าทางแปลกๆ

"กินกันเถอะค่ะไม่หิว เหม็น ไม่ต้องส่งคนตามนะคะวันนี้จะไปเที่ยวกับเมฆ" ร่างเล็กพูดเสียงเรียบนิ่งก่อนจะเดินผ่านหน้าสามีหนุ่มไปอย่างไร้เยื่อใย

"นายโอเคหรือเปล่าครับ" คานส์สังเกตเห็นว่าเจ้านายหนุ่มหน้าหงอยลบจึงเดินเข้าไปหา

"อืม ไม่เป็นไรหรอก ไปทำงานเถอะ" ชายหนุ่มขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะจะได้ออกไปทำงานต่อ ภายในใจของเขามันน้อยใจเธอแต่จะให้ทำไงได้ก็เขาทำเธอไว้เยอะเลยนี่

อดทนเว้ย!!! เขานึกคิดในใจเพราะนึกถึงตอนที่ทำให้เธอเสียใจเขาเทียบไม่ได้ด้วยซ้ำ

"เอ่อ เขาจะไม่น้อยใจหรอ" เมฆาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวนั่งทำหน้าเรียบเฉยแต่แววตากลับเศร้าหมอง

"ไม่หรอก ไปเถอะ" วันนี้เธอมีนัดตรวจครรภ์ตรวปกติเพราะวันนี้เธอจะได้เห็นหน้าลูกเธอแล้ว

"ยินดีด้วยนะคะน้องมาทั้งสองคนเลยค่ะ" แพทย์สาวกล่าวออกมายิ้มๆ

"จะจริงหรอคะ" หญิงสาวเก็บอาการตื่นเต้นไว้แทบไม่มิดซึ่งปฏิกิริยาของเธอก็ทำให้เมฆยิ้มตามไปด้วย

"ส่วนเพศหมอยังบอกไม่ได้หรอกนะคะเพราะน้องปิดเอาไว้ค่ะ ต้องรอตรวจครั้งต่อไป ส่วนคุณแม่ต้องทานยาสม่ำเสมอนะคะน้องจะได้แข็งแรงและสมบูรณ์"

"ขอบคุณมากๆ นะคะ"

หลังจากนั้นเมฆก็อาสาไปรับยาให้เธอโดยที่เธอไม่ได้เอ่ยขอสักนิด

ทั้งสองแวะมาทานข้าวที่ห้างก่อนกลับ

"อร่อยหรือเปล่า" ชายหนุ่มเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าคุณแม่มือใหม่กำลังนั่งทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อยจนเขาต้องยิ้มออกมา

"อื้อ อร่อยมาก" หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาทำให้แก้มของเธอป่องออกมาอย่างน่ารักน่าเอ็นดู

หลังจากทานข้าวเสร็จหญิงสาวก็เข้ามาในช็อปเกี่ยวกับคู่มือของแม่และเด็กส่วนข้างๆ จะเป็นของเด็กทั้งหมดซึ่งเธอก็เดินดูไปสองชั่วโมงเพราะมีแต่สิ่งที่อยากได้

"น่ารักจัง" หญิงสาวคลี่ยิ้มมองเสื้อผ้าเด็กทารกตรงหน้าด้วยแววตาที่อยากได้แต่เธอจะยังไม่ซื้อตอนนี้เพราะเธอเองก็ยังไม่รู้ว่าลูกในท้องของเธอเป็นเพศอะไร

"กลับเลยมั้ยหรือจะแวะไปที่ไหนก่อน" เมฆาเอ่ยถามเผื่อว่าหญิงสาวข้างกายจะอยากได้ของใช้ส่วนตัว

"เราอยากไปร้านตุ๊กตาเราอยากได้" เธอเหลือบไปมองร้านตรงข้ามเพราะมันมีตุ๊กตาที่เธออยากได้ช่วงนี้เธอชอบของสวยงามมากผิดปกติและเวลาที่เห็นของเล่นเด็กผู้ชายเธอก็อยากได้

"โอเคครับ"

เธอเข้าไปดูตุ๊กตาอยู่นานสองนานและสรุปเธอก็ไดตุ๊กตาหมีแคร์แบร์มาสองตัวใหญ่เป็นสีม่วงและสีชมพู

"เมฆช่วยเราเลือกหน่อยสิว่าเด็กผู้ชายชอบแบบไหน" เธอชวนเมฆเดินมาที่อีกโซนจะเป็นโซนของเล่นผู้ชายทั้งหมด

"เท่าที่เพื่อนสนิทในกลุ่มเรามีลูกชายเวลาเราไปเยี่ยมจะเห็นแต่ไดโนเสาร์และรถบังคับอ่ะ" เมฆาใช้เวลาเลือกอยู่นานสองนานและสรุปได้ว่าได้ตุ๊กตาและรถบังคับในหลายชิ้น

"เราจ่ายเองเป็นของขวัญรับขวัญหลานล่วงหน้าแล้วกันนะ" เมฆาขนของลงมาช่วยเพราะเธอจะได้ไม่เหนื่อย

"นั่งรอเราที่นี่แหละเดี๋ยวเราไปเก็บมาให้เอง" เขาพูดจบก็เดินออกไปท่ามกลางความรู้สึกผิดของเธออยู่หน่อยๆ

"ขอโทษนะลำบากเมฆเยอะเลย และไหนจะพาเราไปเที่ยวไปหาหมออีก" หญิงสาวพูดด้วยสีหน้าที่เกรงใจขึ้นมาจนเมฆอมยิ้มแล้วรีบอธิบายเพื่อไม่ให้คนท้องคิดมาก

"ไม่ต้องเกรงใจหรอกเธอก็รู้ว่าเราเต็มใจอยู่แล้ว เธออยู่คนเดียวหรอให้เราอยู่เป็นเพื่อนมั้ย" รู้สึกเป็นห่วงเธออยู่ไม่น้อยเพราะเกรงว่าเธอจะเป็นอะไรฉุกเฉินตอนที่อยู่คนเดียว

"มึงกลับไปได้แล้วเมียคนเดียวกูดูแลเองได้" เมื่อเสียงเจ้าของมาทำให้ทั้งสองถอนหายใจและแยกย้ายกันออกไปอย่างเบื่อหน่าย

"ขับรถกลับบ้านดีๆ นะเมฆ" ประโยคที่แฝงไปด้วยคำเหน็บแนมส่งไปให้ใครบางคน

"โอเคครับ แล้วไว้เจอกันใหม่นะ" ชายหนุ่มโบกมือลาเธอก่อนจะแยกตัวออกไป

"วันนี้ไม่กินข้าวนะคะเพิ่งทานอิ่มมา" หญิงสาวพูดจบก็เดินขึ้นไปโดยไม่สนใจสามีหนุ่มที่ยืนทำหน้ายักษ์อีกเลย

กลางดึก

แกร๊ก!! ชายหนุ่มเอากุญแจสำรองไขประตูห้องเข้ามาหาเมียสาวกลางดึกก่อนจะก้มลงพูกกับลูกน้อยเบาๆ เพื่อไม่ให้เมียรู้ตัว

"จุ๊บ!! เด็กดีอย่าดื้อนะครับให้แด๊ดดี๊ได้เข้าใกล้หม่ามี๊หน่อยได้มั้ยครับ แด๊ดดี๊คิดถึงอยากกอดอยากหอมหม่ามี๊ใจจะขาด" ชายหนุ่มพูดเสียงแผ่วเบาพรมจูบหน้าท้องเธอไม่หยุดโดยไม่รู้ว่าการกระทำของตัวเองอยู่ในสายตาคนเป็นเมียอยู่ตลอดเวลาซึ่งเธอก็อมยิ้มออกมาเบาๆ

ชายหนุ่มลุกขึ้นมานอนบนเตียงกอดภรรยาสาวจนหลับไหลไปก่อนจะลุกขึ้นในช่วงเช้ามืดเพื่อทำอาหารและเตรียมตัวไปทำงานเพื่อไม่ให้เมียรู้ว่าตัวเองแอบย่องไปนอนกอด

"หิวจังเลยค่ะ" หญิงสาวได้กลิ่นอาหารแล้วอยากจะทานฝีมือเขาอย่างผิดปกติ

"นี่ครับอาหารของคุณหนูทานให้เยอะๆ นะครับแด๊ดดี๊ตั้งใจทำสุดฝีมือเลยครับ" เมื่อมีโอกาสก็เร่งทำคะแนนและเอาอกเอาใจง้อเธอสารพัดจนเธอคลี่ยิ้มออกมาเพื่อไม่ใหญ่เขาเห็นและลงมือทานอาหารฝีมือสามีหนุ่มเงียบๆ โดยที่ไม่พูดอะไรจนเขาใจแป่ว

********************************

หว๊ายๆ หมาหัวเน่า🤣🤭

ยังไม่แก้คำผิด