ตอนที่ 6 หึงหวง nc18+

"อ๊ะ พีคีย์ บะเบาๆ" ร่างเล็กส่งเสียงคล้ายอ่อนแรงเพราะตั้งแต่ที่กลับมาถึงคอนโดนแฟนหนุ่มก็ทำรักกับเธออย่างไม่เหน็ดเหนื่อยหลายชั่วโมงจับเธอเปลี่ยนไปหลายท่า เซ็กส์ครั้งนี้มันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงมันไม่ใช่ความอ่อนโยนอย่างเดียวแต่มันแฝงไปด้วยความดุดันและร้อนแรง

และอารมณ์หึงหวง

"พี่ไม่ชอบให้เจ้าขาไปคุยกับมัน!!" น้ำเสียงดุดันเปล่งออกมาด้วยความไม่พอใจและเอวสอบก็ยังคงขยับเข้าออกอยู่แบบนั้นโดนไม่มีความปราณี

ตั่บบบ ตั่บบบ ตั่บบบบ

"อร๊าๆ จะเจ็บ อ๊า" เธอเริ่มรู้สึกแสบบริเวณร่องสาวของเธอเป็นอย่างมากคงจะบวมแดงแน่ๆ แต่เธอก็ยังคงยอมเพราะอยากให้เขาคลายอารมณ์หงุดหงิดลง

ตั่บบบ ตั่บบบ ตั่บบบบ

"อ๊ะๆ เจ็บ อื้อ บะเบา" ร่างเล็กถูกจับเปลี่ยนท่าในท่านอนคว่ำตัวใบหน้าสวยแนบหมอนลำตัวสั่นคลอนแคลนตามแรงกระแทกของอีกฝ่ายอย่างไม่ลดละ

ตั่บบบ ตั่บบบ ตั่บบบบ

"ถ้าเจ็บก็จำไว้ซะว่าอย่าทำอะไรให้สิ่งที่พี่ไม่ชอบ ดูไม่ออกหรอว่ามันคิดไม่ซื่อกับเธอ" เวลาที่เขาโกรธสรรพนามที่เคยเรียกเธออย่างอ่อนโยนก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงจนเธอรู้สึกกลัวขึ้นมา

ตั่บบบ ตั่บบบ ตั่บบบบ

"อึก อ๊ะ เจ็บ อึก เจ้าขาเจ็บแล้ว อื้อ" ร่างเล็กหลับตาพริ้มปล่อยหยาดน้ำตาไหลรินออกมาเพราะความเจ็บและควาใจุกเสียดจนน้ำตาเล็ด

ริมฝีปากกดจูบแผ่นหลังขาวเนียนเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของจนถึงก้นงามลำคอขาวผ่องเต็มไปด้วยรอยรักมากมายจากเจารอยขบเม้ม ขบกัด จนเลือดซิบออกมาเล็กน้อยจนเธอเบ้หน้าเพราะแฟนหนุ่มไม่เคยมอบเซ็กส์แบบนี้ให้เธอและนี่เป็นครั้งที่สองในรอบหลายปี

"เจ็บแล้วก็จำว่าเธอเป็นของพี่ ของพี่คนเดียว เข้าใจใช่มั้ย พูด!" น้ำเสียงดุดันเปล่งออกมาเพื่อให้เธอรู้สึกกลัวเขาบ้างเธอจะได้จดจำและไม่คุยกันคนอื่นลับหลังเขาอีก

ตั่บบบ ตั่บบบ ตั่บบบบ

"อ๊ะๆ เจ็บ ฮึก" เสียงสะอึ้นเล็กๆ หลุดออกมาจากลำคอที่เคยส่งเสียงครวญครางออกมาจนแหบพร่า

ฟรึบ!! ร่างเล็กถูกพลิกตัวกลับมาในท่าเดิมมือเล็กทั้งสองข้างถูกจำประสานกันแน่นเหนื่อศรีษะเล็ก ชายหนุ่มก้มลงไปซุกไซร้ซอกคอที่เคยขาวผ่องและขบกัดเบาๆ เพื่อสร้างความเป็นเจ้าของ

ตั่บบบ ตั่บบบ ตั่บบบบ

"อ๊าส์ พี่จะเสร็จแล้ว" ใบหน้าหล่อคราวออกมาเบาๆ บ้างใบหูเล็กอย่างพอใจเวลามีเซ็กส์กับเธอครั้งไหนเขาก็พอใจทุกครั้งแม้เอากี่ทีๆ เธอก็สร้างความพอใจให้เขาไม่น้อย

"อ๊ะๆ จะจุก อ๊าๆ ไม่ไหว อ๊ะๆ อร๊ายย" ร่วงเล็กส่ายหน้าไปมาอย่างจุกเสียดเมื่อมือหนากดหน้าท้องแบนราบของเธอราวกับหยอกล้อก่อนที่เธอจะปลดปล่อยออกมา

"อร๊าย" ร่างเล็กกระตุกเกร็งเพราะยังไล่อารมณ์กระสันไม่หมดก่อนจะส่งเสียงออกมาเบาๆ เมื่อมือหนาบีบเค้นอกสวยที่เต็มไปด้วยรอยขบกัดก่อนจะรู้สึกว่ามีปลายลิ้นร้อนตะหวัดเสียและดูดดื่มยอดออกสีสวยของเธอ

ตั่บบบ ตั่บบบ ตั่บบบบ

"อ๊าส์ แน่นมาก" ร่องสวาทจอดรดแก่นกายของเขาเป็นอย่างดีและมันก็รู้สึกพอใจไม่น้อยเพราะเหมือนเธอจะเกิดมาเพื่อเขาจริงๆ เขาคนเดียวเท่านั้น!!

ชายหนุ่มขยับสะโพกอีกสองสามครั้งเพื่อปลดปล่อยน้ำรักทั้งหมดเข้าไปในกายเธอก่อนจะเห็นว่าเธอหลับไปแล้ว ก็แหงน่ะสิมีอะไรกันมาเกือบสี่ชั่วโมงถ้าเธอไหวก็บ้าแล้ว

เขาผละออกจากร่างเล็กก่อนจะเดินไปในห้องแต่งตัวเพื่อหาชุดและผ้าชุบน้ำสะอาดมาเพื่อเช็ดตัวให้เธอก่อนที่เขาจะเดินไปเพื่ออาบน้ำและเข้ามานอนกอดเธอ

ในระหว่างที่กำลังสวมกางเกงนอนขายาวและเปลือยกายท่อนบนชายหนุ่มก็นึกอะไรขึ้นมาได้และเดินเข้าไปเปิดถุงบางอย่างที่วางไว้เที่ห้องทำงาน

สร้อยคอเงินแท้ประดับไปด้วยเพชรที่ไม่เยอะและไม่น้อยเกินไปโดยมีชื่อเขาภาษาอังกฤษ Key คีย์ที่แปลว่ากุญแจ กุญแจที่จะล็อคเธอให้ผูกติดกับเขาตลอดไป

ชายหนุ่มบรรจงสวมใส่ลำคอสวยให้เธออย่างเบามือก่อนจะล้มตัวลงนอนโอบกอดเธอ

"อื้อ อ๊ะ เจ็บ" หญิงสาวตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าด้วยโอบกอดของแฟนหนุ่มก่อนจะเผลอขยับตัวแรงๆ และรู้สึกเจ็บบริเวณกายสาวอย่างกับตอนเสียความบริสุทธิ์ก็ไม่ปราน

"เจ็บจัง" ร่างเล็กน้ำตาคลอเบ้ามือกุมหน้าท้องแบนราบอย่างรู้สึกจุกหน่วงๆ ก่อนจะสังเกตว่าแฟนหนุ่มของเธอไม่ได้อยู่ในห้อง

แกร๊ก!! พูดไม่ทันจบเขาก็เดินเข้ามาในห้องในชุดที่สบายๆ วันนี้เขาคงไม่ไปทำงานสินะ

"ตื่นแล้วก็มาทานข้าวจะได้กินยาแล้วนอนพัก" ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบนิ่งและแปลกไปจนเธอสัมผัสได้

เขายังคงโกรธเธอหรอ?

"อึก เจ็บ เจ้าขาเจ็บ" ได้ที่ก็รีบอ้อนเพราะไม่อยากเจ็บอย่างเมื่อคืนเพราะตอนนี้ร่างกายเธอระบมไปหมดแล้ว

ฟรึบ!! "อ๊ะ" เธอตกใจโอบกอดลำคอหนาไว้แน่นเมื่ออีกคนเข้ามาอุ้มเธอแบบอกก่อนจะเดินออกจากห้องเพื่อมาทานข้าวเพราะตอนนี้เกือบจะเที่ยงแล้ว

"มหาลัยไม่ต้องไปพี่ลาให้แล้ว" ก็คงเป็นเขานั่นแหละที่กดมือถือเธอเพื่อไลน์ไปบอกเพื่อนๆ ของเธอ

"เจ็บจังเลยค่ะ" ร่างเล็กส่งเสียงออดอ้อนราวกับไม่โกรธเคืองอะไรซะอย่างนั้นซึ่งเขาก็ชะงักไปคิดว่าเธอจะโกรธจนไม่อยากพูดกับเขาเสียอีก

"เจ็บแล้วก็จำว่าอย่าไปคุยกับมัน" พูดเสียงดุดันอีกแล้ว เธอเริ่มจะกลัวแล้วนะ

เธอค่อยๆ เดินเข้ามาสวมกอดเขาจากด้านหลังและโอบกอดไว้แน่นพร้อมใบหน้าสวยแนบแผ่นหลังแกร่งราวกับกำลังง้อเขา

"ขอโทษ ผิดไปแล้ว ขอโทษนะคะ เจ้าขาจะไม่คุยกับใครแล้ว เจ้าขารักพี่คีย์นะคะ" ใบหน้าสวยปล่อยน้ำตาออกมาเพราะคิดว่าเขาจะไม่รักเธอแล้ว

"ฮรึก อย่าทิ้งเจ้าขาเลยนะ อย่าเย็นชาแบบนี้" เธอรู้ตัวว่าผิดที่คุยกับผู้ชายคนอื่นลับหลังเขาโดยที่ไม่คิดจะบอก เธอไม่เคยชินกับท่าทีแบบนี้ของเขาเลย

"ไม่เอาไม่ร้องสิคะ เดี๋ยวคนดีไม่สวยนะ" น้ำเสียงดุดันแปรเปลี่ยนมาเป็นอ่อนโยนเช่นเคย

"ค่ะ อึก เจ้าขาจะไม่ร้อง" ร่างเล็กรีบเช็ดน้ำตาก่อนจะซบหน้าแนบกับอกแกร่งเมื่อเขาอุ้มเธอมานั่งบนตัก

"ถ้าเจ้าขาไม่สวยพี่คีย์จะทิ้งเจ้าขามั้ยคะ" เธอถามอย่างกังวลเธอกลัวเขาจะทิ้งเธอ เธอรักเขามากเธอไม่อยากเสียเขาไป

"ถ้าไม่รักเด็กดื้อคนนี้แล้วจะให้พี่รักใครคะ หื้ม" เขาพูดอย่างเอ็นดูพรางใช้นิ้วเกลี่ยน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยน เขารักเธอคนเดียวไม่เปลี่ยน และจะรักตลอดไปและจะไม่ให้ใครหน้าไหนมาแย่งเธอไปจากเขาไปได้ทั้งนั้น!!

***********************************

น้องรักอิพี่มากจริงๆ แงง🥺

ยังไม่แก้คำผิด

ขออภัยในความมาดึกเพราะไรท์เพิ่งตื่น😂