Mag-log in“สักปีหน้า เด็ก ๆ โตขึ้นอีกหน่อย เราน่าจะพากันไปเที่ยวทั้งครอบครัวนะ” พี่สาวของไลออนเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมา เพราะเธอเองก็คิดถึงครอบครัวตัวเองทางฝั่งนี้มาก ๆ แต่ด้วยภาระเรื่องลูก ๆ และงานของสามีทำให้เธอขยับตัวไปไหนมาไหนลำบาก“งั้นให้เหมาเครื่องบินไปทัวร์ยุโรปกันสักสองเดือนดีไหม?” ไลออนเองก็เหมือนจะเห
เสียงถาโถมกายเข้าหาเนื้อแนบเนื้อดังกังวาน ตับ ตับ ตับ...เตียงขนาดใหญ่โยกย้ายไปตามแรงขับเคลื่อน คนตัวเล็กยกมือขึ้นปิดริมฝีปากตัวเองแน่นไม่ให้เปล่งเสียงครางออกมาแม้ว่าจะทั้งจุกและเจ็บในช่วงแรก ๆ ริมฝีปากร้อนไซ้ตามลำคอก่อนจะลงไปบีบสองเต้าและสลับดูดดื่มน้ำนมสดจากเต้าของเธอ พร้อมกับขย่มเข้าหาไปพลาง ๆ บี
สามเดือนต่อมา แสงแดดอ่อนยามเช้าสาดเข้ามาทางหน้าต่างห้องนอนใหญ่ที่ถูกดัดแปลงให้เหมาะสำหรับเลี้ยงเด็กอ่อน เสียงหัวเราะคิกคักเบา ๆ ดังขึ้นจากมุมห้อง ลิเดียกำลังนั่งพิงหมอนสามเหลี่ยม มือหนึ่งประคองลูกสาวตัวน้อย“ลูน่า” ที่กำลังดื่มนมจากอกแม่อย่างเพลิดเพลิน ส่วนอีกมุมหนึ่งของเตียง ไลออนกำลังนั่งกับลูกช
ณ ห้องคลอด โรงพยาบาลฮ่องกงวันที่ 31 ธันวาคมเวลา 23:30 น.เสียงร้องครวญครางของลิเดียดังก้องไปทั่วห้องคลอด เธอกัดฟันแน่น พยายามสูดลมหายใจเข้าออกตามที่หมอแนะนำ ความเจ็บปวดที่บีบรัดทั่วร่างทำให้เธอแทบหมดแรง ไลออนยืนอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง มือใหญ่ของเขากอบกุมมือเล็กของเธอแน่นจนเธอรู้สึกถึงความอบอุ่นนั้น“
“คืนนี้มันสวยงามราวกับความฝันเลยนะคะ” ลิเดียพูดเบา ๆ เสียงของเธอแทบจะกลมกลืนไปกับสายลม แต่ไลออนได้ยินทุกคำชัดเจน“แต่มันไม่ใช่แค่ฝันนะ… เพราะเราสองคนทำให้มันกลายเป็นความจริงแล้วนี่ไง” น้ำเสียงของเขาหนักแน่น แฝงความรักและความมุ่งมั่นลิเดียหันหน้าขึ้นมาสบตาเขา ใบหน้าของเธออยู่ใกล้เพียงลมหายใจเดียว ไล
“ยังไม่หิวน่ะ ว่าแต่นี่ทำกระทงเองเหรอเลย?” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะยื่นมือใหญ่จับกลีบดอกบัวมาวางบนใบตองตามเธอ ซึ่งใบตองก็แหลกคามือของเขาเลย“….” ร่างสูงยิ้มเจื่อน ๆ เพราะจากที่จะช่วยทำน่าจะช่วยพังกระทงเสียมากกว่า“มือหนักแบบคุณน่ะ นั่งมองเฉย ๆ ดีกว่านะคะ” ลิเดียหยุดมือที่กำลังจัดดอกไม้แล้วหันมามองเขา
“หมอไม่ให้แผลโดนน้ำ เดี๋ยวฉันอาบน้ำให้แล้วกันนะคะ” เธอบอกด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล ก่อนจะพยุงไลออนไปนั่งลงที่ข้าง ๆ อ่างอาบน้ำ ลิเดียเข้าไปเปิดฝักบัวให้น้ำอุ่นไหลลงมา เธอรู้ว่าต้องระมัดระวังเป็นพิเศษกับแผลของเขาภายในห้องอาบน้ำ“ขออนุญาตนะคะ” ลิเดียเม้มปากทำใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ ปลดกระดุมถอดเสื
“เตียงนี้มันกว้างมาก ๆ เลยนะ ต่อให้นอนกันสามคนผัวเมีย...ก็คงไม่เบียดอะไรหรอกน่า” ไลออนพูดพร้อมกับกระชับมือที่จับเอวลิเดียไว้แน่น ราวกับไม่ยอมให้เธอไปไหนลิเดียพยายามจะดึงมือออกจากไลออน แต่เขากลับยึดเธอไว้แน่นจนเธอขยับตัวไปไหนไม่ได้ สายตาของเจสซี่ที่มองมาทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกกดดันยิ่งขึ้น แม้ว่าริม
“ทำไม!” เธอเดินออกจากห้องอย่างเงียบ ๆ แต่ในตอนที่เธอกำลังจะปิดประตู สายตาริษยาก็ยังคงแอบชำเลืองมองไปทางลิเดียเล็กน้อย____________________ ภายในห้องนอนที่มืดสลัว เหลือเพียงแค่ลิเดียและไลออนเท่านั้น ความเงียบเข้าครอบงำอีกครั้ง แต่เป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยแรงกดดัน ร่างสูงยังคงแอบชำเลืองมองคนตัวเล็ก
“อันนี้เป็นซินนามอนโรลค่ะ” ลิเดียตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม เพราะนานมากแล้วที่ไม่มีใครชมว่าฝีมือของเธออร่อยแบบเขาคนนี้“อืม” รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้าของเขาทันทีที่กัดคำแรกหญิงสาวรู้สึกดีใจที่มีคนชอบในขนมที่เธอตั้งใจทำออกมา และเขายังทำให้เธอนึกไปถึงพี่ชายของตัวเอง เพราะพี่ลีอองมักบอกว่าไม่ว่าเธอจะทำขนม







