Pustaka
Cari
Beranda / Romance / Rejected Wife of A Heartless CEO / Chapter 101 - Maglalaho Na Rin Ba Ang Pag-asa?

Share

Chapter 101 - Maglalaho Na Rin Ba Ang Pag-asa?

Penulis: Alshin07
last update Terakhir Diperbarui: 2025-09-15 01:31:07

Nagkatinginan sina Officer Ramirez at ang forensic doctor bago kumuha ng sample mula sa estatwa. Ang natitira na lang nilang gawin ay maghanap ng paraan para buksan iyon at alamin kung may bangkay ngang nakatago sa loob.

Pero may isang malaking hadlang. Ang estatwa ay pagmamay-ari ni Denver. Kailangan nilang sundin ang tamang proseso bago ito galawin. Tinawagan nila ito at dahil sa kaguluhang ito ay kumalat na kaagad ang balita.

Isa-isang dumating ang mga sasakyan.

Nagulat ako nang makita kong bumaba si Denver mula sa isa sa mga kotse at halatang balisa. Hindi niya man lang pinansin si Lolo Arnulfo na nasa loob pa ng sasakyan. Sa halip ay nagmamadali siyang lumapit kay Officer Ramirez.

Mula naman sa kabilang sasakyan ay bumaba sina Tito Danilo at Aurora habang inaakay si Lolo Arnulfo. May tungkod ito sa isang kamay at mabilis namang nilapitan ng kanyang assistant para isuot ang kanyang balabal at hinawakan ang payong saka samahan siyang dahan-dahang maglakad.

Kasunod niyon ay bumukas
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci
Komen (1)
goodnovel comment avatar
Rose Abanilla
ano bato walang kapusan?
LIHAT SEMUA KOMENTAR
Bab sebelumnya Bab selanjutnya

Bab terbaru

  • Rejected Wife of A Heartless CEO   Chapter 235 - Natuklasan Na Ni Sofia

    Tumango si Jason. “Naiintindihan ko po, Madam.”May isa pang mahalagang dahilan kung bakit iniligtas ko si Sofia— siya ang magiging sandata ko laban kay Nica.Sa ganitong paraan, hindi ko na kailangang kumilos nang personal, upang hindi ako maging target ng grupo ni Nica. Ang manatili sa anino ang pinakaligtas.Madali kong natagpuan si Denver.Nakaupo siya sa balkonahe, pinagmamasdan ang kalangitan, tila malalim ang iniisip— mukha siyang sakitin, parang halamang unti-unting nalalanta, nawawala ang sigla.Nang makita niya ako, kumislap ang liwanag sa kanyang malamig na mga mata. Sinubukan niyang tawagin ang pangalan ko, ngunit sa isang babalang tingin ko, agad niyang binago ang tawag at sinabi, “Tita...”Tumingin ako sa paligid upang tiyaking walang mga kamera.Medyo marumi ang sapatos ko, kaya lumuhod ako at pinunasan iyon ng tisyu, sabay ibinulong ang ilang salita.Marahang bumuntong-hininga si Denver. “Alam ko.”Malinaw na alam niyang ginagamit ko siya, at wala rin naman siyang iban

  • Rejected Wife of A Heartless CEO   Chapter 234 - Sabihin Na Kay Sofia

    Nahulog sa mesa ang hawak kong sushi.Akala ko’y matagal ko nang nakita ang kadiliman ng mundo, ngunit hindi ko inakala na hindi pala iisa lamang ang masamang tao sa mundong ito. Kung saan may tao at interes, nariyan ang kapangitan ng puso ng tao.“Ria...” Nag-alala ang tingin ni Vicento sa akin.Ngumiti ako sa kanya. “Pasensya na, bigla lang akong nawalan ng gana.”Hinila niya ako para maupo sa tabi niya.Tinitigan ko ang sushi sa lagayan nito.“Sa totoo lang, wala tayong pinagkaiba sa mga sushi na ito. Sa isang lipunan kung saan iginagalang ang malakas at ginagamit ang mahina bilang pain, nagiging pagkain tayo ng iba nang hindi man lang natin namamalayan. Kung hindi ka naglagay ng kamera ngayon at hindi natin aksidenteng natuklasan ang plano niya, baka napahamak na kami ng nanay ko—pati ikaw, at si Edmund.”Inakbayan ako ni Vicento at marahang tinapik.“Huwag kang matakot. Nandito ako. May kamera man o wala, hinding-hindi ko hahayaan ang sinuman na saktan ka.”Nang marinig ko iyon,

  • Rejected Wife of A Heartless CEO   Chapter 233 - Madilim Na Plano

    Bagama’t sa panlabas ay mukhang tuwid at dominante si Vicento, lumaki siyang kulang sa pagmamahal ng pamilya, kaya’t ang puso niya’y parang tigang na lupain.Ang batang nagutom sa pagmamahal ay madaling magduda sa sarili dahil lamang sa isang salita mula sa akin.Masakit sa puso ko na makita siyang ganoon. Napabuti niyang tao, ngunit lumaki siya sa isang madilim na attic, ni minsan ay hindi nasilayan ang liwanag.Noon, ako’y malikot at masigla, samantalang siya’y nakikinig lamang sa aking halakhak mula sa anino, takot na takot na makisali.Marahil ang aking kalayaan at tawa ang unti-unting nagpagaling sa kanyang lungkot, kaya siya nagsimulang mangarap ng liwanag at minahal ako sa loob ng napakaraming taon.Kahit ngayon na siya’y nagbinata na, ang kanyang kaibuturan ay nananatiling yaong batang palihim akong minamasdan mula sa attic.Marahan akong yumakap sa kanyang baywang, nais magtanim ng binhi ng pag-ibig sa kanyang puso. “Vicento, huwag mong pagdudahan ang sarili mo. Tunay, tunay

  • Rejected Wife of A Heartless CEO   Chapter 232 - Magandang Palabas

    Hindi ko na kinailangang pagdudahan pa ang pagiging mapagkakatiwalaan ng impormasyon niya; agad akong sumagot ng “oo.”Mabilis kaming sumakay sa kotse, at para maiwasang makasalubong si Susan ay sadyang pumili kami ng ibang ruta papunta sa airport.Kumakabog ang dibdib ko sa pananabik, nanginginig ang mga kamay ko. “Sabihin mo na nga agad, ano bang nangyayari? May iba siyang lalaki?!”Sa wakas, naunawaan ko na ang mga matatandang nagkukuwentuhan at nagbibitak ng buto ng pakwan sa may bungad ng baryo tuwing Bagong Taon. Gusto ko rin ng ganoong buto ng pakwan.Kinurot ni Vicento ang ilong ko.“Tingnan mo, atat na atat ka.”“Hindi mo naiintindihan—likas sa bawat babae ang tsismis! Sabihin mo na, dali!”Niyugyog ko ang braso niya sa pananabik.“Matapos kong mahulaan na ikaw nga si Ria, pinasiyasat ko nang detalyado ang pamilya Canlas, pati na rin si Susan, at may nakita nga akong mga palatandaan.”“Sino ang lalaking iyon?”Hindi nagmamadali si Vicento.“Hindi ba’t bawat tao ay may isang ‘

  • Rejected Wife of A Heartless CEO   Chapter 231 - Sikreto Ni Susan

    Nagulat ang lahat sa biglaan kong kinilos, at maging ang pagluhod ni Lin Hui ay naging mukhang katawa-tawa.Hindi—ang ibig kong sabihin, may malubha ba siyang sakit?Sa mga nakakakilala sa kanya, iisiping normal lang ang pagluhod niya, pero ang paraan ng bigla niyang pagsugod—parang aagawin niya ang mga kidney ko—ay talagang katawa-tawa.Pasensya na, parang nagkaroon na ako ng trauma.Pakiramdam ko, lahat ng tao ay gustong manakit sa akin.Si Vicento lang ang nakakaalam ng dahilan ng aking reflex, at may bahagyang kirot sa kanyang mga mata.Marahan niyang hinaplos ang likod ko at mahinahong sinabi,“Okay lang. Ayos lang.”Sandaling kumalma si Susan bago muling nagsalita.“Ria, kasalanan ko ang lahat. Bilang ina, hindi ko siya napalaki nang maayos kaya humantong sa ganito. Aakuin ko ang responsibilidad. Pero bata pa si Sofia. Kung may paparusahan, ako na lang. Ako ang luluhod.”Ngumisi ako. Tutal, matagal nang nakaluhod si Sofia—ginagamit lang niya ang taktika ng pananakit sa sarili, h

  • Rejected Wife of A Heartless CEO   Chapter 230 - Trauma

    Nang gawin ko ang kahilingang iyon, malinaw kong nakita ang pagkunot ng noo ni Edmund.“Ano’ng problema, papa? Nag-aalala ka ba?”“Hindi naman sa nag-aalala ako, napakalamig lang talaga ng ganyang ideya.”Nasingit ko siya nang may pagkainip. “Malamig? Alam mo palang malamig, papa ? Huwag mong kalimutan ang ginawa mo noong sampung taong gulang ako.”Noong taong iyon, dinala si Ria Canlas sa maliit naming bahay para magdiwang ng bagong taon. Ngunit pinaratangan siya ni Sofia at pinalabas na siya ang nakabasag ng paboritong plorera ni Edmund, habang si Susan naman ay lalong nagsindi ng apoy.Kung tutuusin, hindi sana ganoon magagalit si Edmund dahil lang sa isang plorera, ngunit masyadong matigas ang ulo ni Ria Canlas. Sa halip na ipagtanggol ang sarili, iginiit niyang hindi niya iyon binasag. Dahil sa patuloy na panunulsol ng dalawang tao, pinarusahan siya at pinilitan na lumuhod sa mga basag na plorera.Kung hindi dumating agad si Mama Diana, hindi alam kung gaano pa siya katagal palul

Bab Lainnya

Anda juga akan menyukai

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status