MasukWala man lang akong naging kahit isang araw na koneksyon sa kanya noong nabubuhay pa siya, pero ako ang taong pinakanakaunawa at pinakanakaramdam ng sakit niya.Hindi ko kailanman inasahang buhay pa siya; halos hindi ako makapaniwala sa sobrang tuwa.Mahigpit ko siyang niyakap at ayokong bumitaw.“Salamat sa Diyos… salamat sa Diyos…” buhay ka pa rin.“Mariel, sino siya?”Muling narinig ang boses na may malambing at mapanuksong tono. Wala sana akong pakialam sa problema ng ibang pamilya, pero ibang usapan kapag si Ria Canlas na ang sangkot.Mula sa usapan nilang tatlo, halos nahulaan ko na agad ang relasyon nila. Ako si Ria De Leon na dalawampu’t walong taong gulang, at siya naman si Ria Canlas na dalawampung taong gulang—parang kalahati kong kapatid.Hindi ko namalayang hinila ko siya palapit sa likuran ko habang sinusukat ng tingin ang babaeng nakatayo sa tabi ng lalaking naka-suit.Sa totoo lang, guwapo si Ivan sa tipo ng isang elegante ngunit mapanganib na lalaki—matangkad, payat,
“Puwedeng gamitin ang DNA na makukuha sa skin flakes at ang tattoo na ito bilang lead. Baka matunton natin kung saan nagtatago ngayon si Nica.”“Oo. Kung may maisip pang clue si Mrs. Victorillo, puwede kayong lumapit sa amin anumang oras.”“Sige, officer , mag-ingat kayo.”Pagkaalis ni Officer Ramirez saka lang lumuwag ang pagkakakapit ng tensyon sa katawan ko. Tumayo si Vicento mula sa wheelchair niya at umupo sa tabi ko. Humiga ako sa kandungan niya.“Gabi na. Kumain ka muna,” marahan niyang hinaplos ang buhok ko.Akala ko matapos pagdaanan ang lahat ng iyon, wala na akong mararamdaman sa tuwing makakakita ng bangkay. Pero nang maalala ko ang mga litrato at ang namamaga at halos deforming na mukha ni Sofia na nakita ko kaninang umaga, tuluyan akong nawalan ng gana.“Hindi ako makakain.”“Pumapayat ka na.”“Masama kasi sila… hindi man lang sila nag-iiwan ng buo at maayos na bangkay.”Mahinang napabuntong-hininga si Vicento. “Ria, naiisip ko ngang ipadala ka muna kay Mama Diana. Sa lo
Nasusuka ako matapos ko lang masulyapan ang litrato kaya agad ko itong itinapon palayo. Si Vicento naman, hindi man lang nagbago ang ekspresyon habang isa-isang tinitingnan ang lahat ng larawan.Ang huling litrato ay hindi kay Sofia—kundi sa puntod ni Raul. May blur o censor ang larawan. Sa harap ng puntod ni Raul ay may nakahandusay na ulo ng tao, dumadaloy ang dugo mula sa pitong butas ng mukha nito, at may matingkad na pulang nunal sa pagitan ng mga kilay.Ako ang nasa larawang iyon.Humigpit ang hawak ni Vicento at umumbok ang mga ugat sa likod ng kamay niya.“Pinapahiwatig niyang gagamitin niya ang ulo mo bilang handog kay Raul.”Itinaas ni Ryan ang salamin niya. “Ma'am, sisiguraduhin kong susuriing mabuti ang lahat ng deliveries mula ngayon. Hindi na ito mauulit.”“Taga-team ba lahat ng nasa secretary department ni papa? May outsider ba?” tanong ni Vicento.“Wala po, Mr. Victorillo makakaasa po kayo. Lahat sila ay mahigit sampung taon nang kasama ni Mr. Canlas. Mapagkakatiwalaan
Bukod sa kakulangan ng matibay na ebidensya, halos sigurado na konektado si Nica sa mga nangyari sa mga pamilyang De Leon at Victorillo.“Mrs. Victorillo, kung tama ang hinala mo, papatayin niya ang lahat ng may koneksyon sa pagkamatay ni Raul.”Isa-isa iyong binilang ni Officer Ramirez.“Si Marvin at ikaw rin.”Sa tingin ko, ako talaga ang taong pinaka gustong patayin ni Nica. Mula nang pumasok siya sa pamilya Victorillo, ako na ang pinakamalaking hadlang sa mga plank niya.Pero may pribadong sasakyan ako at mga bodyguard, kaya hindi niya ako malapitan.Sa halip, si Sofia—na wala nang pera at proteksyon—ang naging perpektong target niya. Noong una, balak naming gamitin si lola para ilabas si Nica, pero mukhang hindi na iyon kailangan ngayon.Sa lohika, wasak na ang organisasyon nila, at iniimbestigahan na rin ng mga nakatataas ang kaso. Umaasa silang may mas marami pang lalabas na impormasyon para tuluyang mabunyag ang katotohanan.Kung tama ang hinala ko tungkol sa magkapatid na Aur
Madalas akong mag-video call kay Aling Sita.Nakakaupo na ngayon si lola sa wheelchair, at hindi na ganoon kakulimlim ang mga ekspresyon niya sa mukha. Medyo malabo pa rin ang pananalita niya, pero mas maganda na ang lagay ng loob niya.Galit na galit si Nica kay lola, ang pinakamalaki niyang kinatatakutan ay ang magising ito.Sa pag-iisip na babalik na si lola ngayon, napakaganda ng mood ko at espesyal pa akong nag-ayos. Mahal na mahal ako noon ni lola; siguradong matutuwa siyang makita akong maayos ang buhay.“Vicento, tingnan mo nga kung masyadong maputla ang makeup ko. Uuwi na si lola, kailangan pinakamaganda ako kapag nakita niya.”Dahan-dahang sinuot ni Vicento ang relo niya, elegante at marangal ang bawat galaw. Marami nang tsismis sa university tungkol sa kasal namin; may gumawa pa nga ng kuwento tungkol sa isang disabled na tycoon at sa dominante niyang asawa.Paano nila malalaman na napaka-charming ng lalaking ito sa lahat ng aspeto?Niyakap ni Vicento ang bewang ko at pinag
Nanatili pa si Edmund dito sa syudad nang kalahating buwan.Wala na ang isip niya sa kumpanya. Ipinasa niya sa akin ang lahat at naghanda nang umalis.Ngayong gabi, nagsalo kami sa isang farewell dinner.“Nasa mga kamay mo na ang kumpanya mula ngayon.”Alam kong gusto niyang bumalik agad sa tabi ni mama, at naiintindihan ko iyon.“Papa, hindi kita bibiguin.”“Vicento, alagaan mo siyang mabuti mula ngayon. Kapag sinaktan mo siya, hindi kita palalampasin.”“Huwag kayong mag-alala, papa. Kahit buhay ko pa ang kapalit, hindi ko pababayaan si Ria.”Mabilis kong hinila ang manggas niya. “Huwag kang magsalita nang ganyan.”Ngumiti lang siya. Itinaas niya ang baso niya at sumang-ayon sa kahilingan ni Edmund. Paglabas namin ng restaurant, nakita namin si Sofia na tumatakbo papunta sa amin—gusot ang buhok at duguan ang katawan.Sa loob lamang ng kalahating buwan, narinig kong napakahirap na ng buhay niya. Ginawa ni Marvin ang lahat para mailipat sa pangalan niya ang bahay at kotse, pero tumangg
Sa puntong iyon, nanlamig ang katawan ko.Pero si Denver, kahit sa harap ng ebidensya, pilit pa ring ipinagtatanggol si Nica. "Hindi… hindi ako naniniwala. Baka may maling impormasyon dito. Kilala ko si Nica. Hindi niya kayang saktan si Ria. At saka, magkapatid sila, paano niya magagawang ipahamak
Napaatras ang nurse nang makita si Denver. "S-Sir Denver..."Pinanood ko ang pagkataranta ng nurse, halatang hindi mapakali. Kung lalaki lang ang nurse na ito, malamang ay hinawakan na niya ito sa kwelyo para piliting magsalita."Ano iyong sinabi mo kanina? Ano ang nangyari kay Ria at sa bata?" De
Madalas may mga volunteer na pumupunta sa bahay-ampunan upang magbigay ng tulong. Kabilang dito ang ilang artista at negosyante.Pero alam kong karamihan sa kanila ay may kanya-kanyang dahilan— hindi lahat ay may dalisay na puso. Ang iba ay ginagawa ito para sa publicity, para linisin ang kanilang
Simula nang bumalik siya sa opisina ay napansin kong tila wala siya sa kanyang sarili. Hindi niya magawang mag-fokus sa trabaho.Dahil dito ay nagkamali siya sa pagpirma ng ilang dokumento. Isang bagay na hindi niya karaniwang nagagawa.Nang i-report ng mga executives ang quarterly profit ng kumpan







