LOGIN"น้องใบตองครับ บังเอิญจังเลย เพิ่งเลิกเรียนเหรอครับ"เสียงทุ้มละมุนที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังทำเอาคนที่กำลังเดินกอดหนังสือเรียนชะงักฝีเท้า ใบตองหันไปมองตามต้นเสียงก่อนจะชะงักไปเล็กน้อยเมื่อพบว่าคนที่ยืนส่งยิ้มอบอุ่นมาให้คือธัน รุ่นพี่บริหารธุรกิจปีสี่ที่เพิ่งเดินชนกันเมื่อวาน ชายหนุ่มอยู่ในชุดนักศึกษาที่ดูเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า ในมือของเขามีถุงขนมจากร้านเบเกอรี่ชื่อดังของโรงแรมหรูถือติดมาด้วย"พี่ธัน สวัสดีค่ะ เพิ่งเลิกคลาสพอดีเลยค่ะ พี่ธันมาทำอะไรที่คณะดุริยางค์เหรอคะ?" หญิงสาวยกมือไหว้ทักทายตามมารยาทพลางส่งยิ้มเจื่อนๆ กลับไป"พี่ตั้งใจมาหาน้องใบตองนั่นแหละครับ พอดีพี่ไปทำธุระแถวโรงแรมของคุณพ่อมา ตอนเดินผ่านร้านเบเกอรี่พี่เห็นมาการองเซ็ตนี้แล้วนึกถึงน้องใบตองขึ้นมาทันทีเลย สีมันหวานๆน่ารักเหมาะกับน้องใบตองดี พี่ก็เลยซื้อมาฝากครับ ถือซะว่าเป็นกำลังใจเล็กๆน้อยๆสำหรับการซ้อมดนตรีที่เหนื่อยมาทั้งสัปดาห์นะครับ"ธันยื่นถุงกระดาษลวดลายเรียบหรูไปตรงหน้าหญิงสาวพร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้โลกสดใส แต่สำหรับใบตองแล้วรอยยิ้มนั้นกลับทำให้เธอรู้สึกลำบากใจอย่างบอกไม่ถูก หญิงสาวเหลือบมองถุงขนมสลับกับใบหน้
"เขาก็แค่พูดตามมารยาทไปอย่างนั้นเองค่ะ ไม่มีใครเขาคิดจริงจังหรอก ปล่อยเอวตองได้แล้วค่ะ คนมองกันทั้งตึกแล้วเนี่ย พี่ฟินน์ชอบทำตัวเป็นจุดสนใจอยู่เรื่อยเลย""มองก็มองไปสิครับ พี่อยากประกาศให้คนทั้งมหาลัยรู้ว่าผู้หญิงคนนี้คือดวงใจของฟินนิกซ์ ใครหน้าไหนก็ห้ามมาแหยม พี่หวง หวงมากด้วย หวงจนอยากจะจับตองขังไว้ในห้องไม่ให้ใครหน้าไหนมาเห็นความน่ารักของตองอีกแล้ว""พี่ฟินน์ก็เป็นซะแบบนี้ จะบ้าอำนาจไปถึงไหนคะ ตองมีสังคมมีเพื่อนมีรุ่นพี่ที่ต้องรู้จักนะ จะให้ตองคุยกับพี่ฟินน์คนเดียวหรือไง ตองอึดอัดนะถ้าพี่ฟินน์จะคอยตามหึงตามหวงทุกคนที่เดินเฉียดตองแบบนี้""ก็พี่รักของพี่นี่ครับ ถ้าเป็นไปได้พี่อยากให้โลกนี้มีแค่เราสองคนด้วยซ้ำ แต่พี่ก็รู้ว่าพี่บังคับตองไม่ได้ พี่ถึงได้อารมณ์เสียอยู่นี่ไง ตองต้องสัญญามาก่อนว่าจะไม่ไปกินขนมกับมันเด็ดขาด ถ้าตองอยากกินอะไรพี่จะซื้อมาประเคนให้ถึงที่เลย" ฟินนิกซ์เปิดประตูรถสปอร์ตคันหรูให้ใบตองเข้าไปนั่งก่อนจะอ้อมมาฝั่งคนขับ"ตองไม่ได้ตะกละขนาดนั้นสักหน่อย ตองก็มีเงินซื้อกินเองได้ค่ะ พี่ฟินน์เลิกคิดเรื่องพี่ธันแล้วขับรถพาตองไปหาอะไรกินดีกว่า ตองหิวจนตาลายแล้วเนี่ย ซ้อมดนตรี
"ระวังครับน้อง"เสียงทุ้มแปลกหูเตือนขึ้นพร้อมกับวงแขนแข็งแรงที่ตวัดโอบรอบเอวบางเอาไว้ได้อย่างทันท่วงที ร่างเล็กของใบตองที่กำลังจะหงายหลังล้มกะทันหันเพราะสะดุดขาตัวเองตอนหอบแฟ้มโน้ตเพลงกองโตเซถลาเข้าไปปะทะกับแผงอกกว้างของคนตรงหน้าอย่างจัง แฟ้มร่วงหล่นกระจายเต็มพื้นทางเดินหน้าอาคารเรียนรวม"เป็นอะไรหรือเปล่าครับ? เจ็บตรงไหนไหม?"เจ้าของวงแขนแกร่งก้มลงถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ใบตองเงยหน้าขึ้นมองคนช่วยชีวิตแล้วก็ต้องชะงักไปเล็กน้อย ผู้ชายตรงหน้ามีโครงหน้าหล่อเหลาละมุนละไม ผิวขาวจัดแบบคนดูแลตัวเองมาอย่างดี รอยยิ้มที่ส่งมาให้ดูอบอุ่นและเป็นมิตรจนคนมองรู้สึกเกรงใจ"มะ ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยรับไว้ ไม่อย่างนั้นตองคงหัวฟาดพื้นไปแล้ว" ใบตองรีบขยับตัวออกจากอ้อมแขนของเขาด้วยความเกรงใจพร้อมกับยกมือไหว้ขอบคุณ"ไม่เป็นไรครับ พี่เห็นเราหอบของมาเยอะแยะแล้วมัวแต่ก้มมองทางก็เลยเดินเข้ามาดู ไม่คิดว่าจะสะดุดล้มจริงๆ" ร่างสูงหัวเราะเบาๆในลำคอ ก่อนจะย่อตัวลงไปช่วยเก็บแฟ้มโน้ตเพลงและชีทเรียนที่หล่นกระจายอยู่บนพื้น"ขอโทษที่ทำให้วุ่นวายนะคะ ตองซุ่มซ่ามเองค่ะ" หญิงสาวรีบนั่งลงช่วยเก็บของด้วยความรู้
"ตื่นเต้นสิคะ คนมารอดูเยอะมากเลย ตองกลัวร้องเพี้ยน กลัวลืมเนื้อ กลัวไปหมดเลยค่ะพี่ฟินน์" หญิงสาวซบหลังมือลงบนท่อนแขนแกร่งที่โอบเอวเธออยู่เพื่อหาความอุ่นใจ"แฟนพี่เก่งที่สุดอยู่แล้ว ไม่มีคำว่าเพี้ยนหรอกครับ ตองแค่ทำใจให้สบาย ร้องเพลงให้เหมือนตอนที่ร้องให้พี่ฟังในห้องซ้อมก็พอ มองมาที่พี่นะ พี่จะยืนอยู่ตรงกลางหน้าเวทีคอยส่งกำลังใจให้ตองตลอดเวลาเลย ตองทำได้อยู่แล้วครับพี่เชื่อมั่นในตัวตองนะ"ฟินนิกซ์หมุนร่างเล็กให้หันมาเผชิญหน้าก่อนจะหยิบสร้อยคอเส้นเล็กที่มีจี้รูปตัวเอฟและตัวบีไขว้กันออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ชายหนุ่มบรรจงสวมสร้อยเส้นนั้นลงบนลำคอระหงของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา"สร้อยเส้นนี้พี่สั่งทำพิเศษให้ตองโดยเฉพาะเลยนะ ตัวเอฟคือพี่ ตัวบีคือตอง ให้มันเป็นเครื่องรางนำโชคของตองในคืนนี้นะครับ ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น ตองมีพี่อยู่ตรงนี้เสมอ"ใบตองก้มมองจี้สร้อยคอด้วยความซาบซึ้งใจ น้ำตารื้นขึ้นมาคลอเบ้าด้วยความตื้นตัน หญิงสาวโผเข้ากอดคอคนรักแน่น"ขอบคุณนะคะพี่ฟินน์ ตองจะทำให้ดีที่สุด ตองจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังค่ะ""เตรียมตัวสแตนด์บายได้เ
ช่วงบ่ายเป็นเวลาซ้อมของวงอัลตร้า ห้องซ้อมดนตรีเต็มไปด้วยความตึงเครียดเล็กน้อยเพราะใกล้ถึงวันแสดงจริงแล้ว ใบตองยืนจับไมโครโฟนร้องเพลงด้วยความตั้งใจ เสียงหวานใสของเธอกังวานไปทั่วห้อง ฟินนิกซ์เปิดประตูเข้ามาเงียบๆพร้อมกับถุงขนมและน้ำดื่มเย็นจัด เขาทรุดตัวลงนั่งมุมประจำแล้วท้าวคางมองแฟนสาวด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความชื่นชมเมื่อเพลงจบลงทุกคนก็พักดื่มน้ำ ใบตองเดินตรงมาหาคนตัวโตที่รีบเปิดขวดน้ำเสียบหลอดรอไว้ให้เสร็จสรรพ"เหนื่อยไหมครับคนเก่ง เสียงเริ่มแหบแล้วนะ ค่อยๆจิบน้ำนะครับเดี๋ยวสำลัก" ชายหนุ่มใช้กระดาษทิชชูซับเหงื่อตามไรผมให้อย่างเบามือ"เหนื่อยนิดหน่อยค่ะ แต่สนุกดี พี่ปืนแก้อเรนจ์เพลงใหม่ดนตรีมันส์มากเลย พี่ฟินน์ว่าตองร้องเป็นยังไงบ้างคะ? เพี้ยนตรงไหนไหม?""แฟนพี่ร้องเพราะที่สุดในโลกเลยครับ ไม่มีเพี้ยนเลยสักนิด พี่ฟังแล้วยังเคลิ้มตามเลยเนี่ย วันจริงคนดูต้องกรี๊ดตองสลบแน่ๆ""โหย ไอ้คุณชายฟินนิกซ์ มึงจะอวยเมียเกินไปแล้วมั้ง ร้องผิดคีย์ไปท่อนนึงมึงยังบอกว่าเพราะที่สุดในโลก ความรักบังตาจนหูหนวกไปแล้วเหรอวะ" ปืนเดินถือไม้กลองเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วยสีหน้าหมั่นไส้"มึงไม่ต้องมาขัดจังหวะ
"ถึงหอพักแล้วครับคนขี้เซา ตื่นได้แล้วนะ แฟนใครเนี่ยนอนน้ำลายยืดเชียว"เสียงทุ้มกลั้วเสียงหัวเราะดังขึ้นข้างใบหูพร้อมกับสัมผัสแผ่วเบาที่พวงแก้มทำให้ใบตองค่อยๆ ปรือตาขึ้นมา หญิงสาวขยับตัวบิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนจะหันไปค้อนวงโตใส่คนขับรถกิตติมศักดิ์ที่กำลังยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน"พี่ฟินน์มั่วแล้ว ตองไม่ได้นอนน้ำลายยืดสักหน่อย" หญิงสาวยกมือขึ้นเช็ดมุมปากตัวเองอัตโนมัติเรียกเสียงหัวเราะเอ็นดูจากร่างสูงได้เป็นอย่างดี"พี่ล้อเล่นครับ แฟนพี่นอนหลับยังสวยเลย ปะ ขึ้นห้องกันเถอะเดี๋ยวพี่ถือกระเป๋าไปส่ง" ฟินนิกซ์เตรียมจะเปิดประตูรถแต่ใบตองรีบคว้าแขนแกร่งเอาไว้ก่อน"ไม่ต้องเลยค่ะ ตองถือเองได้ กระเป๋าใบแค่นี้เอง พี่ฟินน์ขับรถมาตั้งไกลรีบกลับหอไปพักผ่อนเถอะค่ะ ตองเกรงใจ""เกรงใจอะไรกันครับ เราเป็นแฟนกันแล้วนะ หน้าที่ดูแลตองเป็นของพี่ครับ ขับรถแค่นี้พี่ไม่เหนื่อยหรอก ให้พี่ขึ้นไปส่งนะ พี่อยากแน่ใจว่าตองเข้าห้องเรียบร้อยปลอดภัยดี" แววตาออดอ้อนของเขาทำเอาใบตองต้องถอนหายใจอย่างยอมจำนน"ก็ได้ค่ะ ตามใจพี่ฟินน์ก็แล้วกัน แต่ส่งแค่หน้าประตูพอนะคะ ห้ามเนียนขอเข้าไปกินน้ำในห้องเด็ดขาด""รู้ทันตล







