Chapter 3: Reencounter with Raegan

Chapter 3: Reencounter with Raegan

DAHIL sa hindi inaasahang gulo na ito, biglang natapos ang kanilang pagkain. Sinamahan ni Jestia si Wreyella pababa ng gusali habang bakas ang labis na pakiramdam ng pagkakasala sa kanyang mukha at boses.

"Pasensya ka na, Wreyella. Kasalanan ko ang lahat dahil naging pakialamera ako at ipinakilala kita sa bastos na lalaking iyon, kaya mo tuloy naranasan ito," malungkot na sabi ni Jestia.

Para kay Jestia, palaging mabait at maunawain si Wreyella, at palaging nag-aalaga sa mga tao sa paligid niya. Ang isang mabuting babaeng tulad niya ay dapat na inaalagaan at pinoprotektahan, hindi trinatraydor nang ganoon kadali.

"Walang kinalaman dito ang ginawa mo. Kasalanan ko rin dahil nagkamali ako sa pagkilala sa tao at hindi ko nalaman ang pagkakaiba ng mabuti sa masama," kalmadong sagot ni Wreyella, na mas mahinahon pa kaysa sa galit na galit na si Jestia.

"Ang makipaghiwalay sa walang pusong lalaking iyon ang tanging solusyon!" galit na sabi ni Jestia habang hinahawakan ang braso ng kaibigan. "Napakaganda ni Wreyella at napakahusay pa sa medisina. Karapat-dapat ka sa mas mabuting tao na magpapahalaga sa iyo."

"Sige na, huwag ka nang magalit. Hindi ko naman iyon sineseryoso. Tsaka nga pala, sana ay maging matagumpay ang negosyo mo!" nakangiting sabi ni Wreyella habang marahang tinatapik ang likod ng kamay ng kaibigan dahil natutuwa sa itsura nito.

Nagbukas ng isang beauty salon si Jestia ilang araw na ang nakalipas. Ito ang masayang balita na ibinahagi niya kay Wreyella kanina.

"Salamat sa magandang hiling mo! Pwede kang pumunta sa beauty clinic ko kapag gusto mong magpa-facial!" nakangiting sabi ni Jestia sabay bitaw sa kamay nito.

"Mag-iingat ka sa daan. Tandaan mong mag-text sa akin kapag nakauwi ka na para malaman kong ligtas ka," paalala pa niya.

Tumango naman si Wreyella bilang pagsang-ayon, pumara ng taxi sa tabi ng daan, at mabilis na nawala ang kanyang sasakyan sa dilim ng gabi.

Nawala agad ang ngiti ni Jestia nang makitang paalis na ang taxi, at napalitan ito ng galit. Humakbang siya pabalik sa kabilang bahagi ng restaurant. Sa sandaling iyon, katatapos lang magbayad ng bill ni Ethan nang makita niya ang galit na mukha ni Jestia.

"Asawa ko," nakangiting bati ni Ethan.

"Tatanungin kita, alam mo ba ang tungkol sa relasyon nina Alistair at Ciara?" inis na tanong ni Jestia.

"Wala akong alam, asawa ko!" mabilis na sabi ni Ethan sabay kaway ng kanyang mga kamay bilang pagtanggi. "Kung alam ko lang, matagal ko na siyang pinayuhang makipaghiwalay kay Wreyella. Gumagawa siya ng ganoong kaduming bagay sa likod natin, kaya hinding-hindi ko siya iimbitahan sa dinner na ito kung alam ko!"

"Si Wreyella ang nakipaghiwalay sa bastos na lalaking iyon!" pagtatama ni Jestia sa matigas at seryosong boses. "Huwag kang makikipagkaibigan sa mga taong walang konsensya. Nakakadiri sila."

"Sige, sige, makikinig ako sa iyo, asawa ko," mabilis na pagsang-ayon ni Ethan.

Unti-unting nawala sa malayo ang tunog ng kanilang mga hakbang at pagtatalo.

Sa likod ng halaman na malapit sa kanilang kinatatayuan kanina, may kausap si Raegan na isang lalaki na naka-business jacket.

"Mr. Santander, bago ka pa lang dito sa Vigan City, kaya baka hindi mo pa ito masyadong kabisado. Ang lugar natin ay hindi lang magandang tirahan, sikat din ito dahil sa maraming magagandang babae rito," nakangiting sabi ng lalaki para magpalakas sa kanya.

"Kung titingnan nga e kitang-kita nga na maganda ang pag-aalaga ng Vigan City sa mga tao rito," natatawang sabi ni Raegan habang nakatingin sa medyo malaking tiyan ng lalaki.

"Palabiro ka talaga, Mr. Santander," tawa ng lalaki sabay tayo. "Gusto mo na bang umakyat tayo sa taas?"

Ang lalaking iyon ay si Sony Donato, ang direktor ng Commerce Department. Kadalasan ay siya ang s****p sa iba sa harap ng publiko, ngunit ngayon ay napaka-mapagpakumbaba niya sa harap ni Raegan.

Malaki ang kapangyarihan ng pamilya Santander sa Dumaguete. Hindi nanatili si Raegan sa Dumaguete kundi pumunta siya sa Vigan City para magsilbing chairman ng R&R Co. Marami ang nag-iisip na pumunta siya rito para lang kumuha ng karanasan at mas mapo-promote pa kapag bumalik siya doon. Anuman ang dahilan, ang pagsipsip kay Raegan ay makakatulong sa kanya sa hinaharap.

Naglakad ang grupo papunta sa elevator. Mabilis na hinawakan ni Mr. Donato ang p***o ng elevator para patuluyin muna si Raegan bago siya sumunod sa likod nito.

Noong pasara na ang p***o, may isang tao na nagmamadaling lumapit kaya bumukas itong muli.

Nakatayo si Wreyella sa tapat ng elevator habang nakatingin sa lalaking naka-suit. 

Natigilan siya sandali nang makita ang malamig nitong mukha. 

It was him.

Nang umagang iyon sa loob ng consultation room, ang gilid lang ng mukha nito ang nakita niya, pero ngayong magkaharap na sila nang ganito kalapit ay nakilala niya agad ito.

"Aakyat ba tayo?" tanong ni Raegan sa kalmadong boses na sumira sa maikling katahimikan.

Natauhan si Wreyella, mabilis na pumasok sa elevator, at yumuko nang bahagya para pindutin ang room number sa panel.

Sakaling nakatayo si Raegan sa tabi ng mga pindutan. Habang yumuyuko si Wreyella para pumindot, naamoy niya ang banayad na amoy na nagmumula sa lalaki. Malinis at kalmado ang amoy na ito, na biglang nagpadama sa kanya ng kaba.

Noong nag-a-acupuncture sila kaninang umaga, nakadapa ito kaya wala siyang napansing kakaiba. Pero ngayon, dahil magkasama sila sa maliit na espasyo ng elevator, nakakaramdam siya ng matinding bigat dahil sa akas ng presensya ng lalaki.

Buti na lang at hindi malayo ang ikaapat na palapag kaya mabilis na dumateng ang elevator.

Huminga nang malalim si Wreyella dahil sa ginhawa at mabilis na lumabas ng elevator.

Bumalik siya rito dahil nawawala ang kanyang mga susi. Kung wala ang mga ito, hindi siya makakapasok sa kanyang apartment.

Bukod doon, nandoon din ang mga susi para sa kanyang opisina at mga drawer, kaya magiging mahirap para sa kanya kapag nawala ang mga ito.

Pumasok siya sa banquet hall kung saan sila kumain kanina at naghanap sa paligid, pero wala siyang nakita. Kaya naman nagpasya siyang bumaba para magtanong sa waiter na nag-asikaso sa kanila sa pribadong kwarto kung nakita ba nito ang mga susi. Gusto niyang malaman kung may nakapansin sa mga ito.

Habang nangyayari iyon, umakyat naman si Raegan at ang kanyang mga kasama sa ikaanim na palapag. May ilang tao na, mga lalaki at babae, ang nakaupo na sa loob ng pribadong kwarto.

Karamihan sa mga lalaki ay mga may-ari ng negosyo na dinala ng commerce bureau ng lungsod nitong mga nakaraang taon, at nag-uusap sila nang mahina.

Dumeretso si Raegan sa pinakapangunahing upuan, at mabilis namang sumunod si Mr. Donato para maupo sa kanyang kaliwa.

Pagkaupong-pagkaupo ni Raegan, agad na tumayo ang isang batang babae na nasa kanyang kanan, kinuha ang takure sa lamesa, at nagprisintang magsalin ng tsaa para sa kanya.

Napakasangsang ng pabango ng babae na halos sumakit ang ilong niya, kaya hindi siya naging komportable.

"Ako na ang gagawa, salamat," sabi ni Raegan sabay hudyat sa babae na ibaba na ang takure.

Nahiya ang babae at nawala ang ngiti sa labi, pero sumunod din naman siya at umupong muli habang bakas ang inis sa mukha.

"Ipakikilala ko siya sa’yo, Mr. santander. Siya ang pamangkin ko, si Demy. Nagtatrabaho siya sa administration department ng First Hospital ng Vigan City," pakilala ni Mr. Donato.

Nang marinig ang First Hospital ng Vigan City, napatingin si Raegan sa babaeng nasa tabi niya.

Naalala niya na dalawang beses niyang nakita si Wreyella ngayong araw. Naka-jeans at simpleng damit lang ito, walang makapal na kolorete sa mukha, pero napakaganda pa rin nito tingnan. 

Saka dumating ang waiter dala ang mga binuksang bote ng alak.

"Demy, salinan mo ng alak si Mr. Santander," utos ni Mr. Donato.

Tumayong muli si Demy at aabutin na sana ang bote ng alak.

"Huwag na, hayaan mo na lang ang waiter ang gumawa niyan," pigil ni Raegan sa kanya.

Namula ang mga pisngi ni Demy. Dalawang beses na siyang tinanggihan sa harap ng maraming tao, at may pride din naman siya bilang babae.

Eksakto namang may kumatok sa p***o ng pribadong kwarto at bumukas ito.

Nakatayo si Wreyella sa may p***o at mabilis na tiningnan ang mga tao sa loob bago huminto ang kanyang tingin sa waiter na nasa tabi ni Raegan.

Nakilala rin ng waiter si Wreyella.

"Magandang gabi po, gusto ko lang sanang itanong kung may nakita kayong mga susi sa Greenery Hall sa fourth floor?" tanong ni Wreyella.

"Opo, inilagay ko po ang mga iyon sa service desk sa fourth floor," sagot ng waiter.

Nagpasalamat si Wreyella at isasara na sana ang p***o para umalis.

"Dra. Valeros!" tawag ni Demy sa kanya.

Sa dami ng doktor sa ospital, imposibleng makilala silang lahat ni Demy. Pero iba si Wreyella dahil may nakaraan silang hindi pagkakaunawaan. Bukod doon, matalik na kaibigan ni Demy si Ciara, kaya binabantayan niya talaga ang ate nito.