LOGINPagkababa ng telepono, tumalikod si Nathaniel at bumalik sa loob ng study room. Sakto namang pagkahila niya sa glass door ng balkonahe para isara ito, nag-angat siya ng tingin at doon niya nakita si Zoe na hindi niya namalayang pumasok pala. Pero hindi na siya ganoong nagulat. Dahil nga inaalagaan ng buong pamilya na parang isang national treasure, sa wakas ay naagawan din ni Zoe si Nanay Sabel sa trabaho nitong maghatid ng kape kay Nathaniel. Habang maingat niyang ibinababa ang tasa sa desk, nagtatakang nagtanong ang babae, "May problema ba? Bakit parang balisa ka at mukhang galit?" Kararating lang niya kaya medyo lutang pa siya sa narinig. Pero ramdam na ramdam niya sa tono ng boses ni Nathaniel kanina na hindi maganda ang takbo ng usapan. May halo itong matinding inis. Tinitigan siya ni Nathaniel. Sa isang sulyap lang sa mukha ng babae, agad na napawi ang init ng ulo sa dibdib niya, pero mas lalo namang nadagdagan ang matinding awa at sakit para rito. Lumapit siya nang ilang
Alam din naman ni Nathaniel ang takbo ng mga balita sa lungsod. Kapag nalaman niya ang tungkol dito, natural lang na mas dodoblehin niya ang seguridad at pag-iingat sa paligid. Iisa lang ang naging takbo ng isip nina Beatrice at Doña Soledad. Pero bago pa man maiangat ni Beatrice ang kanyang cellphone para tawagan si Nathaniel, mas nauna pang umilaw at tumunog ang sarili niyang unit. Ang caller ID—Nathaniel. Bahagyang natigilan si Beatrice bago pinindot ang answer button. Bago pa man siya makapagsalita, narinig na niya ang malamig at tila may yelong boses ng lalaki sa kabilang linya. "Director Beatrice, 'yung nag-ayos ng bail para kay Solenn... galing ba sa pamilya niyo?" Halos malimutan ni Beatrice na nasa Manila sila—ang mismong balwarte at teritoryo ng mga Mendoza. Hindi mas mabagal ang radar ni Nathaniel pagdating sa mga balita kaysa sa kanila. Sa katunayan, baka mas nauna pa nitong nalaman ang bawat detalye bago pa man nakarating ang report sa kanya. Malamang ay matapos nito
Malamig ang boses ni Simon nang sumingit ito sa usapan, "Nawawala? Paanong nawala?" "Mm." Bagamat si Simon ang sumagot sa kanya, hindi man lang inalis ni Beatrice ang matatalim niyang tingin kay Dion. Kalahating oras lang ang nakalipas nang makalabas si Solenn mula sa kulungan para sa isang bail pending trial dahil umano sa health reasons. Sa normal na kalakaran, napakakumplikado ng proseso ng piyansa at hindi ito basta-baba-basta naaaprubahan sa loob lang ng isang saglit. Pero pagdating kay Solenn, naging mabilis pa sa alas-tres ang takbo ng papel. Dahil temporary bail lang naman ito at alam ng mga humawak ng kaso na back-up ni Solenn ang makapangyarihang si Dion, hindi rin naglakas-loob ang mga pulis na bantayan ang babae step-by-step sa loob ng ospital. Mahirap na ngang bumatikos o maghigpit sa mga ganitong tao. Paano kung sa hinaharap ay mawala na si Señor Gustavo at si Dion na ang tuluyang humawak ng kapangyarihan sa pamilya? Sino na lang ang magiging proteksyon ng mga ordi
Kilalang-kilala ng matandang lola ang kanyang apo. Si Marcus, kahit medyo pabalang kung minsan, ay palaging may limitasyon ang mga kilos at kailanman ay hindi gumawa ng anumang bagay na labas sa linya. Hindi tulad ng ibang mga tagapagmana ng mayayamang pamilya sa Manila, kailanman ay hindi nasangkot si Marcus sa mga bisyo tulad ng pambabae, sugal, o uminom nang walang kontrol. Kaya naman, kung umabot sa puntong nagkaasaran at nagkapisikal sila ng kanyang ama, natakot si Señor Gustavo na baka may mas malalim at mas seryosong dahilan sa likod nito. Tumingin si Señor Gustavo kay Beatrice. Nang makita niyang bahagyang tumango ang anak, hindi niya napigilang mag seryoso. "Pumasok muna tayo sa loob at doon natin 'to pag-usapan." Matapos magsalita, siya na ang nangunang maglakad pumasok sa mansyon. Agad namang lumingon si Dion kay Marcus, ang mitsa ng buong gulong ito. Mukhang kalmado lang si Marcus, walang bakas ng takot. "Dapat nalaman mo na nung binuhat mo ang kamay mo sa akin kagabi
Napakalambing ng boses ni Zoe. Palagi naman siyang ganito kapayapa at kahinhin magsalita, pero bawat salitang binitawan niya ay tila nag-iwan ng malalim na marka sa puso ni Nathaniel. Tinitigan ni Nathaniel ang kumikinang at tila may luhang mga mata ng babae. Ramdam na ramdam niya ang matinding init sa kanyang dibdib. Bakit ba sobrang sarap niyang mahalin? Hindi naman manhid si Zoe. Nang mapansin niyang unti-unti nang bumibigat at lumalalim ang paghinga ng lalaki, mabilis niya itong pinaalalahanan: "Bi, baka naman... hindi mo na mapigilan ang sarili mo dyan." Sa ganitong yugto ng pagbubuntis niya, baka makaapekto sa baby sa sinapupunan kapag nagpadalos-dalos sila. Nang makita ni Nathaniel ang pag-aalala sa mukha ni Zoe, hindi niya napigilang mapangiti. Iniunat niya ang kanyang kamay at marahang pinisil ang pisngi nito. "Ano bang iniisip ng maliit mong utak, ha? Mukha ba akong hayok na walang kontrol?" Alam naman niyang hindi pa pwede dahil sa kondisyon ng katawan nito, kaya hind
Napa-facepalm na lang si Nathaniel sa pagpapanic ng lola niya. "Lola naman, kailan ka ba nagkulang sa etika at pagtanggap sa bisita? Sobrang asikaso mo nga, eh." "Iba 'yung kanina, hindi ko naman alam na pamilya pala ni Zoe 'yun!" hirit ni Yuan. Natural lang naman na mas maging extra ang pag-aalaga at pagtanggap mo kapag nalaman mong pamilya ng manugang mo ang kaharap mo, kumpara sa mga normal na bisita lang. Sabi naman ni Nathaniel, "Honest mistake, Lola. At hindi naman mapaghanap o mahirap kausap ang pamilya Valderrama." "Sabagay, may punto ka." Matapos makasalamuha ang mga Valderrama kaninang tanghalian, sang-ayon din talaga si Yuan sa ugali ng mga ito. Kung ikukumpara sa ibang dambuhalang pamilya sa Manila—lalo na kung itatabi sa ugali ng pamilya Mendoza—ang kultura, ugali, at urbanidad ng mga Valderrama ay milya-milya ang abante. Ramdam mo ang pagiging class at edukado. Habang naglalakad, may biglang naalala si Yuan. "Pero kailan ba talaga balak ng pamilya Valderrama na po
"Oo, mayroon."Nanlaki ang mga mata ni Zoe sa tuwa habang nakatingin kay Nathaniel. "Anong tinawag mo sa kaniya? Bambi rin ba?"Lumapit si Nathaniel para sana haplusin ang ulo ng aso, pero ang aso ay sadyang nagpasiksik sa mga braso ni Zoe at hindi siya pinansin. Walang utang na loob na tuta, isip
Biglang uminom ng apoy ang mukha ni Zoe. Iniwas niya ang tingin sa mga matang tila may gustong basahin sa kaniya. "S-sasabihin ko na lang sa teller 'yung height at weight mo. For sure naman may experience sila sa pag-estimate ng size...""Oh?" biglang tumayo si Nathaniel. Humakbang siya palapit, ha
Kumunot ang noo ni Zoe. "May ginagawa ako ngayon."Tumawa nang bahagya si Elijah. "Sige, pasok na lang ako sa loob?"Wala siyang malisya sa tanong na iyon. Para sa kaniya, kahit nag-move out si Zoe, asawa pa rin niya ito. Tingin niya, kapag naayos na ang lahat kay Athena at humupa na ang galit ni Z
"Tuwang-tuwa nga siyang malaman na darating ka, sabi pa nga niya galingan ko raw magluto para ma-entertain ka nang husto..."Naputol ang masayang kwento ni Lola Yuan nang mapansin niyang bakante ang living room. Lumingon siya sa labas ng bakuran—wala na rin ang kotse!Bastos na bata!Tumakas habang







