LOGINSa loob ng mahabang oras, nanatiling nakayuko si Nathaniel at hindi sumasagot.Tila wala siyang pakialam sa ingay at gulo sa paligid niya.Hindi na nakatiis si Winston at tinabig siya. "Ano ba talagang nasa isip mo? Puputulin mo na ba ang ugnayan mo kay Zoe dahil lang dito?"Cut off contact.Nagawa na ito ni Nathaniel noon. Dapat ay madali na lang itong ulitin, pero bakit sa tuwing naiisip niya ang ideyang iyon, tila may tsunami ng kawalan ng pag-asa na lumalamon sa kaniyang katinuan?Nanatili siyang nakayuko, ang mga mata ay namumula at ang boses ay paos—tila pinagtatawanan ang sarili. "Puputulin? Paano?""Matagal na akong... hindi kayang mabuhay nang wala siya."Siya, si Nathaniel, ang hindi kayang mabuhay nang wala si Zoe. Sa kabilang banda, kapag iniwan siya ng dalaga, tila wala itong epekto rito.Sa ibaba, sa gitna ng mainit na dance floor, suot ni Solenn ang isang tight top at mini-skirt na hantad ang kaniyang hubog ng katawan.Isang kaibigan ang lumapit sa kaniya at sumigaw par
Huminga nang malalim si Elijah, ngumiti, at pabirong nagsabi: "Ano bang pinuproblema mo? Magkaibigan naman kami, hindi ko naman siya ipapakulong."Bahagya siyang natigilan bago nagpaliwanag, "Napadala lang din ako ng emosyon kanina, kaya nasabi ko 'yun kay Nate."Ang tinutukoy niya ay ang tungkol sa batang dinadala ni Zoe.Tumango si Zoe. "Alam ko."Tinitigan siya ni Elijah sa mga mata. "Pero kung sakaling magsisi ka balang araw, ako mismo ang magpapaliwanag sa kaniya."Magtatanghali na nang bumalik si Doña Soledad sa ospital dala ang isang nutritious meal para kay Zoe. Pinilit niya itong pakanin nang marami."Sabi ng doktor, pwede ka na raw ma-discharge bukas?" tanong ni Doña Soledad.Alam ni Zoe na sincere ang pag-aalala nito kaya tumango siya agad. "Opo, sabi ko naman sa inyo wala lang 'to. Huwag na kayong mag-alala.""O, kapag lumabas ka na, saan ka tutuloy?"Sinabihan din kasi ng doktor si Doña Soledad na hindi muna pwedeng mag-biyahe nang malayo si Zoe."Sa hotel muna siguro ako
Sa loob ng opisina ng doktor.Pinagpapawisan ang attending doctor sa harap ng lalaking tila may bitbit na sariling bagyo sa sobrang bigat ng aura. "Mr. Mendoza, hindi naman sa ayaw ko, pero hospital regulations po talaga."In short, batas ito ng mga Valderrama.Hindi ito Maynila, at hindi ito ospital ng mga Mendoza. Mula lobby hanggang rooftop, ang ospital na ito ay pagmamay-ari ni Señor Gustavo. At higit sa lahat, si Beatrice mismo ang nagdala sa pasyente. Kahit bigyan pa ng isang daang lakas ng loob ang doktor, hindi siya mangangahas na mag-leak ng impormasyon.Bahagyang yumuko si Nathaniel, ang mga kamao ay nakakuyom sa kaniyang gilid. Sakto namang narinig niya ang boses ni Beatrice sa likuran niya."Kailangan mo ba talaga 'yang makita?"Dahil magkaibigan sina Nathaniel at Winston, hindi na nagpaligoy-ligoy pa ang lalaki. Frank at seryoso ang kaniyang tingin kay Beatrice. "Ate, utang ko sa 'yo 'to. I need to see that report."He was desperate. Kapag hindi siya pinagbigyan dito, gag
Nanigas ang katawan ni Winston. "Anong ibig mong sabihin?" Anong huwag nang hanapin?"Nasa akin siya. Hindi naman malala ang injury niya, kaya don't worry."Dahil kapatid naman niya ang kausap, hindi na naglihim si Beatrice. Pero bago pa makahirit ang kapatid, dinagdagan niya ito: "Pero gabi na. Kailangan niya ng pahinga. Bukas ko na ibibigay ang address sa inyo."Nakahinga sana nang maluwag si Winston, pero biglang na-anxious ulit nang maisip ang pressure na galing kay Nathaniel. "Ate, ate... my own sister, ibigay mo na ang address ngayon. Sisilip lang kami, promise. Isang tingin lang."Pinatayan siya ng telfono. Malamig na mechanical voice na lang ang narinig niya.Inilapag ni Winston ang phone sa mesa at hinarap si Nathaniel na parang maiiyak na. "Hindi sa ayaw kitang tulungan, Bro. Wala talaga akong silbi rito. Sa Puerto Azul, kapag si Ate na ang nagtago ng tao, walang makakahanap niyan."Ang buong news network at intelligence ng mga Valderrama ay nasa kamay ng panganay nilang si
Habang nangyayari ang lahat, matagal nang nagpadala si Jiro ng mga tauhan para palihim na bantayan si Zoe. Pero dahil sa sobrang bilis at bigla ng paglitaw ng off-road vehicle, hindi na umabot ang mga bodyguard para harangin ito.Nang makarating ang balita kay Nathaniel, tila tumigil ang mundo niya. Bigla siyang napatayo, ang mukha ay mababakas ang hindi maipaliwanag na takot. "Anong lagay niya?""Sir..." Napayuko si Jiro, batid ang kaniyang pagkukulang. "Wala na po siya roon."Pagkatapos ng aksidente, naging magulo ang paligid. May ilang sasakyan mula sa gobyerno ang mabilis na nakalagpas sa blocked road. Nang makalapit muli ang mga tauhan ni Nathaniel sa sasakyan ni Zoe, wala na itong laman.Naging kasing-lamig ng yelo ang boses ni Nathaniel. "Wala na? Alam mo ba ang sinasabi mo?""Lolo..." Lumapit si Louie para mamagitan. "Sinadya ng kabilang panig na sa Puerto Azul ito gawin para iwasan ang impluwensya natin. Walang magagawa ang paninisi kay Jiro ngayon; ang kailangan nating gawin
Ayaw na niyang balikan ang nakaraan. Para sa kaniya, ang tatlong taon na iyon ay bahagi na lang ng kasaysayan na hindi na kailangang ungkatin pa. Dahil sa kaniyang malamig na pakikitungo, lalong nakaramdam ng panghihinayang si Elijah. Pagkatapos mag-bow nang tatlong beses sa harap ng puntod, nagsalita ulit ang lalaki."Sige na, kausapin mo muna sina Tito at Tita. Hihintayin na lang kita sa gate ng sementeryo."Pagkaalis niya, nawalan na ng sasabihin si Zoe. Naupo na lang siya sa tabi ng puntod at tahimik na pinagmasdan ang mga pangalan ng kaniyang mga magulang. Matagal siyang nanatili roon—hanggang sa mamanhid ang kaniyang mga binti na parang kinagat ng libu-libong langgam.Naglakad siya nang dahan-dahan pa-exit nang may makasalubong siyang grupo ng mga tao."Zoe?"Isang babae sa grupo ang tila nakilala siya. Sinundan nito ang kaniyang tingin mula sa pinanggalingan niya at mabilis siyang hinabol. "Ikaw si Zoe, 'di ba?"Napatigil si Zoe at nilingon ang babaeng pamilyar pero tila estran
Dahil alam niyang hindi naman pala si Sabrina Villareal ang girlfriend nito, subconsciously niyang binalewala ang katotohanang may ibang babae sa buhay si Nathaniel.Pero hindi si Sabrina. Ibig sabihin, may iba.Kaya ano ang tawag sa ginawa niya kagabi?Naramdaman ni Zoe ang matinding hiya at pagka
Mabilis na itinuwa ni Zoe ang hinala ni Jack.Hindi niya alam kung hanggang kailan tatagal ang three-minute heat o ang biglaang interes ni Nathaniel sa kaniya. Baka bukas o sa makalawa, pagsawaan na siya nito at paalisin. Walang point na sabihin pa iyon kay Jack at mag-alala lang ito.Iniba ni Zoe
Alam ni Zoe na kapag hihingi ka ng pabor, kailangang marunong kang yumuko. Hindi sapat ang pakiusap lang; kailangan mong mag-alok ng kapalit na hindi kayang tanggihan ng kabilang panig.Kay Mariana, handa niyang ipangako na itatago ang divorce hangga’t gusto nito. Kay Elijah, kaya niyang maging coo
Blanko ang isip ni Zoe.Pareho na silang adult, at kahit wala siyang personal experience sa ganoong bagay, alam na alam niya kung ano ang aksidente niyang nahawakan kanina.Ngayon, para siyang preso sa kandungan ni Nathaniel at hindi siya makagalaw. Isang manipis na tela lang ang namamagitan sa kan







