Chapter 1: P2

Tumayo si Gilbert sa tabi nila, marahil upang mas malinaw niyang marinig ang mga sagot ng kanyang mga kasamahan.

Ngunit kalaunan, sinabi rin ng ibang mga grupo ng proyekto na hindi rin siya umalis sa kanilang tabi habang sila ay nag-uulat.

Sa buong oras ng pulong, nanatili ang lalaki sa tabi ni Mariposa.

Hindi nangahas si Mariposa na mag-angat ng tingin. Pagkatapos na pagkatapos ng pulong, dali-dali siyang umalis, ni hindi man lang lumingon kahit isang beses.

Sa kilos at asal ni Gilbert, tila matagal na nitong nalimutan ang kanilang maikli ngunit magulong nakaraan.

Kung hindi, bakit siya nito tatabihan nang ganoon katagal nang walang anumang reaksiyon?

Tanging ang mga taong wala nang pakialam ang kayang kumilos na parang walang nangyari.

Si Gilbert noon ang pinakakilalang binata sa Golden Prime School na halos hindi maabot ng sinuman. Sa loob ng apat na magkakasunod na taon, siya ang nahalal bilang pinakasikat at pinakaguwapong estudyante sa campus.

Ang relasyon nila ni Mariposa, ang panganay na anak ng pamilya Madrigal, ay naging usap-usapan din ng buong unibersidad.

Noong panahong iyon, marami ang nagsasabing si Mariposa ang bumubuhay kay Gilbert na ginagamit niya ang kanyang pera upang mapasunod ito at maging kanya.

Maging si Mariposa mismo ay ganoon din ang iniisip noon.

Tutal, noong mga panahong iyon, mistulang isa lamang si Gilbert na mahirap na estudyante sa kolehiyo.

Ngunit sa kabila ng lahat, ni minsan ay hindi nito tinanggap ang perang iniaalok niya.

Noong kaarawan ni Gilbert, nag-log in si Mariposa sa akawnt nito sa isang shopping app upang tingnan kung anu-anong mamahaling bagay ang idinagdag nito sa cart ngunit nag-aatubiling bilhin, para siya na mismo ang umorder bilang regalo.

Ngunit habang ginagamit niya ang account nito, natuklasan niya ang mga pribadong mensahe ni Gilbert sa ibang tao sa loob ng nasabing aplikasyon.

Ang taong kausap niya ay magiliw na tinatawag si Gilbert na "Kuya gil."

Sinabi rin nito na tila hindi naman si Gilbert ang tipo ng taong magkakagusto kay Mariposa.

Pakiramdam ni Mariposa ay para siyang binuhusan ng isang timba ng nagyeyelong tubig mula ulo hanggang paa, na agad na nagpamanhid sa kanyang buong katawan.

Ngunit ayos lang iyon. Hindi naman sumagot si Gilbert sa mensaheng iyon, kaya itinuloy pa rin niya ang pagbili ng regalo.

Nang matanggap ng lalaki, ang regalo sa kanyang birthday party, hindi ito nagpakita ng pagkagulat o saya.

Nagpasalamat lamang ito nang simple.

Habang nasa banyo si Mariposa, siya na rin ang nagbayad ng buong bill.

Ngunit nang bumalik siya, narinig niya ang mga mapanukso at mapang-uyam na boses ng mga taong nasa loob ng pribadong silid.

"Kung hindi dahil sa kapal ng mukha ni Miss Madrigal na pilit lumalapit kay Kuya gil, paano naman magkakagusto si Kuya gil sa isang babaeng ganyan kabastos?"

"Tama! Akala nila kung sino sila dahil lang may kaunti silang pera."

Pagkatapos ay narinig ni Mariposa ang mga salitang binitiwan ni Gilbert, malinaw na malinaw sa kanyang pandinig: "Sa totoo lang, hindi ko rin naman kailanman sineseryoso si Mariposa." anito.

Nilamon ng tawanan ng mga tao sa paligid ang mga sumunod pang salita ni Gilbert.

"Alam ko naman na hindi magkakagusto si Kuya gil sa mga bagong-yamang tulad niya!"

Hanggang ngayon, hindi pa rin makalimutan ni Mariposa ang naramdaman niya noong mga sandaling iyon.

Napakasakit ng kanyang dibdib na halos hindi siya makahinga. Namamanhid ang kanyang mga kamay at paa, na para bang nakuryente ang buong katawan niya.

Sa mga panahong iyon, biglang nagkaroon ng malaking problema sa kanilang pamilya, kaya ipinadala siya ng kanyang ama sa ibang bansa.

Doon siya nanatili sa loob ng tatlong taon.

Pagkaraan ng tatlong taon, nang siya ay bumalik, sino ang mag-aakalang ang magiging bagong boss niya ay si Gilbert pala?

Hindi kailanman inakala ni Mariposa na si Gilbert, na noon ay umaasa lamang sa mga part-time na trabaho at scholarship para mabuhay, ay ang nag-iisang anak ng Kompanyang Saison.

Ngunit base sa kanyang naging kilos kanina, marahil ay balak nitong magkunwaring hindi siya kilala.

Mabuti na rin iyon.

Gayunpaman, sa loob ng opisina ng CEO.

Umupo si Gilbert sa malambot na leather sofa, habang ang kanyang mahahabang daliri ay nagki-click sa mouse at madaling binubuksan ang impormasyon tungkol sa lahat ng empleyado.

Isa sa mga pangalan ay si Mariposa Madrigal.

Dumating siya sa kompanya isang taon na ang nakalipas, at dahil sa kanyang kahanga-hangang resume at mahusay na kakayahan sa trabaho, hindi lamang siya naging full-time employee sa loob ng isang taon, kundi naging project team leader pa.

Mabigat ang ekspresyon ni Gilbert habang paulit-ulit na ipinapadyak ang kanyang mga buko sa mesa.

Nakatayo naman sa gilid si Sekretarya Lorence Mendez, maingat na minamasdan ang mukha ng kanyang nakatataas.

“Boss Gilbert? Ano po ang inyong mga utos?” kalmadong tanong ni Lorence.

Kinuha ni Gilbert ang kanyang tasa ng kape, humigop habang nagpapakita ng pagiging mataas ang tingin sa sarili, at mahinahong nagsalita: “Bago pa lamang ako rito at hindi pa lubusang nakikilala ang mga proyekto. Hayaan ninyong ipakilala ang mga pinuno ng bawat pangkat.”

Naintindihan agad ito ni Lorence at isa-isang ipinakilala ang mga ito.

Si Mariposa ang huling binanggit.

“Si Madrigal ay bata pa at isang taon pa lamang sa punong-tanggapan. Dati siyang nagtrabaho sa kagawaran sa ibang bansa at nakamit ang mahuhusay na resulta.”

Mahuhusay na resulta? Napangisi nang mapakla si Gilbert.

Ang panganay na anak na babae ng angkan ng Madrigal na naaalala niya, maaari ba itong magpakumbaba at magtrabaho nang ganito?

Mahirap paniwalaan na ang mga tinatawag na tagumpay na iyon ay hindi binayaran ng yaman ng angkan ng Madrigal.

Sa katunayan, nasisiyahan pa nga itong gumastos ng pera upang ipahiya ang ibang tao.

At higit sa lahat, gusto ko ang gawaing iyon na sa oras na tila matibay na ang samahan, bigla ka na lamang aalis nang walang paalam.

Nang makitang hindi nagsalita si Gilbert, pinagmasdan muna ni Lorence ang kanyang mukha bago nagpatuloy: “Si Mariposa Madrigal ang namahala sa proyektong ito, at labis itong pinagkakatiwalaan ng lupon ng mga direktor.”

Bahagyang bumuntong-hininga si Lorence.

Naging tauhan ni Lorence si Mariposa noong siya ay nagsasanay pa lamang, at siya rin ang gumabay at nagturo rito.

Hinahangaan ni Lorence si Mariposa, isang kabataang kaunti magsalita, hindi makulit, maayos kumilos, at may kakayahan.

Hindi niya napigilang magdagdag pa ng ilang salita.

“Kung sakaling magkamali man siya o hindi magampanan nang maayos ang kanyang tungkulin, Boss, huwag kayong mag-atubiling pagsabihan siya. Bigyan lamang po siya ng pagkakataon.” 

Malamig na itinaas ni Gilbert ang kanyang tingin, bahagyang itinaas ang kanyang mga talukap, at ang kanyang mga mata ay puno ng nakakakilabot na lamig na nakapagpapanginig ng buong katawan.

Isang taon pa lamang siya rito, ngunit mayroon nang mga taong handang ipagtanggol siya?

Mukhang magaling pa rin siyang umani ng simpatiya at magpaikot sa isipan ng iba, tulad ng dati.

Bumuntong-hininga si Lorence at nagpatuloy: “Hindi naman mayaman ang pamilya ni Mariposa Pumanaw na ang kanyang ama, malubha naman ang karamdaman ng kanyang ina, at mayroon pa siyang inaalagaan na munting anak na babae na mahina rin ang pangangatawan. At ang lalong nagpapabigat sa kanyang kalagayan, ang kanyang asawa ay…”

Malamig siyang pinutol ni Gilbert habang masidhing tinitigan ito.

“Lorence, binabayaran ba kita para magkwento ng mga bagay na walang kabuluhan?”