LOGINHabang nagbibihis, panay ang sulyap ni Alissa kay Anton upang tingnan kung sumisilip ba ito. Nang makita niyang nakatalikod lamang ito at tila napakaayos ng kilos, medyo nagtaka siya.Hindi iyon makatwiran. Sa ugali nito, papalampasin ba nito ang ganitong pagkakataon?Noong hinahabol sila ng mga assassin noon, sinamantala pa siya nito habang nasa likod ng motorsiklo. Sa pag-iisip na iyon, mas maingat niyang pinagmasdan si Anton.Ang nakita niya ay halos magpasabog sa kanya sa galit.May maliit pala itong salamin na nakapatong sa tabi ng hita, at doon ito sumisilip sa repleksiyon habang siya ay nagbibihis. Nakita pa niyang nakabuka ang bibig nito, halos kasya na ang isang mansanas.Kaya pala napaka-"masunurin" nito—sumisilip pala mula pa kanina.Gusto sana ni Alissa na bunutin agad ang baril at barilin siya, ngunit hindi pa siya tapos magbihis. Kaya minadali na lamang niya ang pagsuot ng damit.Eksaktong-eksakto ang sukat ng damit, maliban sa napakalalim nitong V-neck.Sinadya niya ito
"Magaling ka rin talagang magsalita." sabi ni Miguel na may galit sa boses. "Huwag mo na siyang pansinin, Weiwei. Halatang may diperensya sa utak ang lalaking 'yan at kung anu-ano lang ang pinagsasasabi."Kalokohan lang ba iyon? Hayagang pambabastos iyon!Tinamad nang patulan ni Alissa ang lalaking iyon. Dahil sa dami ng beses na silang nagkaharap, manhid na siya sa asal nito.Kung dumating ang araw na hindi siya lalandiin ni Anton, iyon pa ang magiging himala.Makalipas ang dalawang oras, pumasok ang sasakyan sa isang tunnel. Biglang bumagal ang sasakyang nasa unahan."Reporting! May aksidente sa kalsada sa unahan. Hindi pa malinaw ang sitwasyon," ulat ng pulis sa unang sasakyan sa radyo."Mag-ingat. Ipagpatuloy ang pagmamasid at dagdagan ang pagbabantay," utos ni Miguel sa mikropono.Agad na inilabas ni Alissa ang kanyang baril at maingat na sinuri ang paligid.Nasa loob sila ng isang tunnel. Nakaharang ang mga sasakyan sa unahan at marami ring sasakyan sa likuran. Kung may umatake
"Huwag kayong mataranta. Mag-ingat kayo baka aksidenteng pumutok ang baril," mabilis na sabi ni Anton.Sa panahon ngayon, maraming pulis ang hindi pa nakakaputok ng baril kahit minsan sa buong serbisyo nila. Kapag may aksidenteng pumutok, malaking problema iyon."Ibaba ninyo ang mga baril!" sigaw ni Armando.Lumapit si Camille kay Anton, iniabot ang warrant of arrest at sinabing, "Totoo ang warrant. Huwag kang manlaban. Sumama ka muna sa kanila. Kokontakin ko agad ang nakatataas at sisiguraduhin kong ligtas kang makakalabas."Alam na alam ni Camille kung gaano kahalaga si Anton sa mata ng kanilang superior. Hindi kalabisan ang sabihing wala itong kapalit. Hinding-hindi nito hahayaang may mangyaring masama kay Anton.Ang ikinababahala niya ngayon ay baka tumanggi itong sumama at mauwi sa madugong labanan."Kaya kong ayusin ang sarili kong problema. Hindi ko kailangan ang pakikialam ng matandang iyon," mura ni Anton.Sinilip niya ang warrant at bahagyang napakunot ang noo.Direkta pala
"Nababaliw ka ba? Tingnan mo ang dami naming pulis dito, kailangan pa ba namin ng warrant?" galit na sigaw ni De Guzman habang masamang nakatingin kay Camille. "Si Anton ay pinaghihinalaang sinadyang manakit at makapanakit ng dose-dosenang empleyado ng Kingsmen Hotel. Kumpleto ang ebidensiya. Dadalhin namin siya para sa imbestigasyon.""Para lang sa imbestigasyon, kailangan ninyo ng dose-dosenang pulis? Sobrang pinalalaki ninyo ang bagay-bagay," panunuya ni Camille."Wala kang pakialam. Umalis ka sa daan, kung hindi huwag mo kaming sisihin kapag hindi kami naging magalang," mariing sabi ni De Guzman."Gusto kong makita kung paano kayo magiging 'hindi magalang'," sabi ni Camille habang bahagyang nagtataas ng kilay."Naglakas-loob kang hadlangan ang operasyon ng pulisya? Mga tao, dakpin siya!" malakas na utos ni De Guzman.Agad na lumapit ang dalawang pulis mula sa magkabilang panig at sinunggaban ang mga braso ni Camille.Dalawang mabilis at eleganteng sipa ang pinakawalan ni Camille.
"Ang unang henerasyon—wala pang nakakita sa kanila. Hindi rin tiyak kung talagang may unang henerasyon. Ayon sa mga tsismis, lahat ng unang batch ng mga test subject ay nabigo. Nagtagumpay lamang ang ikalawang henerasyon dahil kinuha ang mga gene mula sa mga namatay na test subject ng unang henerasyon. May nagsasabi rin na ang mga gene warrior ng unang henerasyon ay may pulang mga mata—ang maalamat na dugong-pulang mga balintataw."Nanginig ang katawan ni Anton at nabalot ng pagkabigla ang kanyang mukha.Posible bang isa ako sa maalamat na first-generation gene warriors?Naalala niya ang kanyang mga nakaraang misyon. Nakipaglaban hanggang kamatayan ang buong grupo nila, at siya mismo ay nagtamo ng napakalubhang sugat hanggang mawalan ng malay.Matapos siyang mabihag, lutang ang kanyang isip. Hindi niya alam kung nasaan siya o kung buhay pa ba siya. Sa kanyang malabong kamalayan, pakiramdam niya ay nakababad siya sa isang likido.Hindi niya alam kung gaano katagal ang lumipas, ngunit n
Mula sa mga sinabi ni Anton, naunawaan ni Danica na bibigyan siya nito ng isang mahalagang posisyon."Magtatatag ang hotel kung may isang Public Relations Department na siyang hahawak sa lahat ng usaping may kinalaman sa media at mga mamamahayag. Dati nang mayroon nito, pero isinara bago pa ako dumating dahil sa pagbabawas ng empleyado. Ngayong bumabangon na muli ang hotel, ibabalik natin ang departamentong ito.Ikaw ang mamamahala rito. Ang probationary salary mo ay 15,000. Kapag natapos mo ang probation period, tataas ang sahod mo batay sa kakayahan mo. May nakalaang limang posisyon ang kumpanya para sa departamento mo, at ikaw na rin ang bahala sa pagkuha ng mga empleyado. Sige, pumunta ka na sa HR Department at simulan mo na ang trabaho."Pagkasabi ni Anton, iwinagayway niya ang kamay bilang hudyat na maaari na itong umalis.Natigilan si Danica, na para bang bigla siyang tinamaan ng napakalaking suwerte. Dahil sa sobrang tuwa, lalo niyang napagtanto kung gaano siya kasama noon.Ba
Isang mesa na puno ng iba't ibang putahe ang nakahain. Sina Pilar at Danica, kapwa nakasuot ng apron, ay abalang naghahanda at nag-aasikaso.Nang makita ni Danica si Anton na pumasok, mabilis niya itong sinulyapan bago agad umiwas ng tingin.Nagkunwaring walang napansin si Anton at naupo, ngunit li
Kinabukasan, matapos ihatid si Marionne sa kumpanya nito, nagmaneho si Anton papunta sa Queenstar Hotel.Pagdating pa lamang niya, agad siyang sinalubong ni Danilo. “Anton, libre ka ba mamayang gabi? Gusto kang imbitahan ni Mama na maghapunan.”“Napakabait talaga ni Tita Pilar. Siyempre pupunta ako
"Walang makapagliligtas sa'yo." Sumugod si Anton na parang isang mabangis na lobo.Nang malapit na niyang maabutan si Abigaile, biglang may isang pigurang humarang sa kanyang harapan at malamig na tumitig sa kanya. "Subukan mong gumawa ulit ng kalokohan."Si Marionne, na nakasuot ng konserbatibong
Inilabas ni Anton ang sasakyan mula sa paradahan at saka naglabas ng isa pang maliit na bote ng dilaw na likido mula sa kanyang damit. Bahagya siyang ngumiti.Mula pa noong makita niya ang dilaw na likido kay Garry, alam na niyang siguradong magpapadala ang Black Dragon ng tao upang kunin iyon. Kay







