K4

HUNTER

Dalawang araw na ang lumipas simula nang umalis sa kanilang bahay si Claudine. Aminado si Hunter na ramdam niya ang pagbabago sa bahay na iyon. Naging tahimik. At mas gusto niya nga talaga iyon.

Ngunit tila nawalan ng buhay ang malaking bahay na iyon.

Pagkababa niya ng kusina, nakapagluto na ng almusal ang kanyang kasambahay. Kumuha siya ng katamtamang pagkain sa kanyang plato at saka kumain.

Naalala niyang bigla ang mga nilulutong almusal ni Claudine para sa kanya. Ni minsan, hindi siya kumain ng luto ni Claudine. Sa loob ng tatlong taon nilang pagsasama, wala siyang luto ni Claudine na tinikman kahit isa.

'Tsk. Maigi ngang wala na siya dito sa bahay. Komportable na akong makagagalaw. Wala ng papansin pa sa akin,' wika niya sa kanyang isipan.

Binilisan niya ang kanyang pagnguya. At nang matapos siyang kumain, dumiretso na siya sa banyo para makapag-asiko na sa kanyang sarili.

Nang matapos siya, mabilis ang lakad niyang nagtungo sa kanyang sasakyan. Bumukas ang malaking gate ng kanyang bahay at saka niya pinaharurot ang sasakyan niya paalis.

"Nag-message sa akin si River. Naroon daw si Claudine sa bahay nila dati ng daddy niya. Mukhang doon na titira ang asawa mo," sabi sa kanya ni Ryan nang makapunta siya sa kanyang opisina.

"Tsk. Hindi ko na siya asawa. Umalis na siya sa bahay kaya ang ibig sabihin lang no'n, hiwalay na kami," mayabang niyang sabi.

Tinawanan siya ng kanyang kaibigan. "Wala namang divorce sa Pinas. Kaya mag-asawa pa rin kayo. Hindi pa yata siya nagpa-file ng annulment. Hiwalay lang kayo pero mag-asawa pa rin kayo."

"Sa papel lang. Hanggang doon lang. Pero sa totoo lang, hindi. Siya lang naman ang nagmamahal sa aming dalawa. Wala naman akong pakialam sa kanya. Kahit hindi pa siya mag-file ng annulment, ayos lang. Baka may hinahabol pa siyang yaman sa akin. Wala namang problema sa akin kung iyon ang habol niya. Dahil tinupad naman niya ang gusto ko. Ang maglaho siya at umalis sa bahay," nakangising sabi ni Hunter.

Tumango-tango si Ryan. "Okay fine. Paano pala iyan? Nandoon pala sa Ilocos ang asawa mo. Pupunta ka pa ba sa birthday ng lola ni River?"

Mahina siyang tumawa. "At bakit naman hindi? May dapat ba akong iwasan? Kung si Claudine ang tinutukoy mong dahilan para hindi ako magpunta, bakit? Sino ba siya? Wala naman siyang kwenta."

Malakas na tumawa si Ryan. "Grabe ka naman kay Claudine! Baka naman isang araw, pagsisihan mo ang mga sinabi mong iyan? Baka isang araw, magulat na lang ako ikaw na itong naghahabol sa kanya at mahal na mahal siya? Bilog pa naman ang mundo."

Napailing si Hunter sa sinabi ng kanyang kaibigan. "Nagpapatawa ka ba? Hindi kasi ako natatawa sa joke mo. She is not someone I will ever fall in love with. To me, she is nothing. And I will not love her even if it means the end of this world."

"Okay fine. Sige. Sinabi mo iyan, ha. At tatandaan ko ang sinabi mong iyan. Sa susunod na linggo, ha? Pupunta tayo sa birthday ng lola ni River. Baka bigla kang umatras diyan dahil takot kang makita si Claudine," sabi ni Ryan sabay halakhak.

"Sino ba siya para katakutan ko? Gagò!" sigaw niya sa kaibigan.

CLAUDINE

SAMANTALA, abala sa pagtatanim ng gulay si Claudine. Nililibang niya ang kanyang sarili upang hindi maisip si Hunter. Nalaman niyang napakalawak pala ng lupain ng daddy niya. At may mga pananim doon si aling Liza. Ibinebenta ni aling Liza ang mga na-harvest niyang gulay at prutas sa malapit na palengke doon.

May alaga ring hayop si aling Liza. At naisip ni Claudine na dagdagan ang mga alagang hayop para kumita sila ng malaki.

"Masyado pa lang malaki ang lupa ni daddy. Mabuti na lang naasikaso niya ito bago niya ako tuluyang iniwan. Ayos lang ba sa inyo na ibenta ko ang ibang bahagi ng lupaing ito?" tanong niya kay aling Liza.

Mabilis na tumango ang matanda. "Syempre naman po, ma'am.. Hindi naman sa amin ang lupang ito. Hindi sa akin. Nagbabantay lang ako dito. Kayo na ang nagmamay-ari ng lupang ito kaya kayo ang may karapatan kung ano ang gusto niyong gawin sa lupang ito."

Nginitian niya ang matanda. "'Di bale kapag nakahanap ako ng bibili, bibigyan ko po kayo. Para may panggastos po kayo ng dalawa ninyong apo."

"Naku! maraming salamat, Claudine! Napakabuti niyo talaga kahit kailan! Kayong buong pamilya!" masayang sabi ni aling Liza.

Matapos makapagtanim ng talong, okra, sibuyas pati na kamatis, nagpahinga muna sandali si Claudine. At nang matapos si aling Liza sa pagluluto, magana siyang kumain. Napadami ang kain niya dahil napagod siya sa pagtatanim. Ngunit nalibang naman siya ng husto.

"Ay busog! Salamat po sa masarap na ulam aling Liza!" masayang sabi niya sa matanda.

"Walang anuman, Claudine," tugon ni aling Liza.

Tumayo siya at saka mabagal na lumakad-lakad habang nakatingin sa mga tinanim niya upang bumaba ang kanyang kinain. Mayamaya pa, lumapit sa kanya si River. Halos magkapitbahay lang kasi sila.

"Ang sipag mo yata ngayon. Ang dami mong tinanim na gulay," bulalas ng binata.

Nakita kasi siya ni River na nagtatanim kanina. Simpleng ngiti lang ang tinugon niya sa binata kanina.

"Nalilibang ako eh. Sa susunod, mag-aalaga naman ako ng hayop. Bukas, sisimulan ko ng pagawaan ng kulungan ng baboy doon tapos magpapagawa rin ako ng kulungan para sa mga manok. Para ito na ang pagkakakitaan ko. Kahit na may pera ako, gusto ko pa rin iyong may pinagkakakitaan ako," pahayag niya.

Tumango-tango si River. "Mainam nga dahil mabilis lang maubos ang pera kung tutuusin. Ang mahalaga, nakakapaglibang ka dito. Wala ka na ba talagang balak bumalik sa bahay niyo ni Hunter?"

"Wala na. Bakit pa ako babalik doon? Masaya na ako dito."

Lihim na ngumiti si River. "Tama ka. Masaya naman talaga sa lugar na ito. Kaya hindi ko rin maiwan ang lugar na ito. Mas nakakapag-relax ako dito. Sariwa ang hangin. Walang polusyon. Puro luntian pa ang makikita."

Bumuga ng hangin si Claudine. "Basta, paninindigan ko na ang desisyon kong ito. Tapos na ako kay Hunter. Sa ngayon, sarili ko naman ang uunahin ko. Sarili ko naman ang mamahalin ko," wika niya sabay ngiti ng tipid.