LOGINAng gabi ay dahan-dahang gumugol ng oras, ang hangin ay malamig at tahimik. Ngunit sa loob ng kanilang silid, hindi naririnig ang anumang ingay maliban sa malalim na hinga at tunog ng mga puso ng dalawang taong naglalaban para sa kanilang pagmamahalan. Sa bawat salitang binigkas ni Jarred, sa bawat kilos at tingin, tila lahat ng kabigatan ng mundo ay nawawala siya at si Veronica lang ang naroroon, at ang kanilang puso ay sabay na tumitibok, sabay na lumalaban.“Veronica,” tawag ni Jarred habang dahan-dahang hinawakan ang kamay ni Veronica. “I know we’ve been through so much. And I know this isn’t easy for you. But I want you to know that no matter what happens, I will never let you go.”Habang tinatanaw ni Veronica ang mga mata ni Jarred, naramdaman niya ang bigat ng mga salitang iyon, pero sa kabila ng lahat ng iyon, naramdaman din niya ang init ng pag-ibig at proteksyon. Isang pangako isang pangako na walang makakatalo sa kanila. “I’m not going anywhere, Jarred,” sagot ni Veronica,
Pagbukas ng pinto ng kanilang mansyon, naghintay si Madam Venus na may seryosong hitsura, nakatayo sa sala, ang mga mata nito'y puno ng malalim na pagmamasid. Hindi siya madalas maghintay ng ganito, kaya't nagbigay ito ng pakiramdam ng bigat at tensyon sa hangin. Matapos ang mga maghapon nilang abala at puno ng mga gawain, si Jarred at Veronica ay humarap sa kanilang matriarkang lola.Si Veronica ay huminga ng malalim bago pumasok sa sala, ang puso nito ay mabilis na tumibok sa kaba. Hindi pa siya sanay sa mga ganitong pagkakataon—ang pagtanggap ng pagbabalik-loob at ang pagsunod sa mga pamamahala ng pamilya. Si Jarred naman, sa kabila ng lahat ng nangyari, ay hindi tinatablan ng takot. Alam niyang kailangan niyang ipaliwanag ang lahat kay Madam Venus—hindi lamang para kay Veronica kundi para na rin sa kanilang pamilya.“Jarred, Veronica,” nagsimula si Madam Venus, ang boses nito ay may kalakip na pagmamasid. “Kamusta ang trabaho? May mga isyu ba sa kompanya?”Si Veronica ay tumingin
"Aminado ako sa pagkakamali ko, Veronica. Please don’t hate me." Ang mga salita ni Kenny ay may kasamang pagdapo ng pag-asa, ngunit ang mga ito ay napako sa hangin. Si Veronica ay hindi na magpapadala sa mga pangako ng lalaking ito.Ngunit ang mas mahirap ay ang nararamdaman ni Jarred. Tumayo siya nang matikas, ang mga mata nito ay puno ng tapang at galit. "She doesn’t need your apologies, Kenny. All our transactions end today. And I will make sure you suffer — both of you and Honey." Ang galit ni Jarred ay sumabog, hindi mapigilan. “Veronica is my wife now, and don’t question my love for her."Ang mga mata ni Kenny ay kumislap sa matinding galit. "Kung hindi ka lang pumasok sa buhay ni Veronica, asawa ko na dapat siya ngayon!" Ang tinig ni Kenny ay puno ng pagkamuhi, ang mga mata ay puno ng paghihirap.Naglakad si Honey papalapit kay Veronica, ang mga kamay nito ay nakapaloob sa mahigpit na galit. "Give Jarred to me. You don’
Habang ang mga araw ay lumilipas, patuloy na sumusubok si Honey at Kenny na makabawi mula sa kanilang pagkatalo. Hindi sila basta-basta sumusuko. Isang hatingabi, nagplano sila ng lihim na pagpupulong upang harapin si Jarred at Veronica, at bagama't hindi nila alam kung anong magiging resulta, handa silang gawin ang lahat upang makuha muli ang kanilang posisyon.Si Honey, kahit na nawalan ng lahat ng puwesto at tiwala mula sa kumpanya, ay nanatiling determinado. "We can't just let them win, Kenny," sabi ni Honey habang sila ay nagmamadali patungo sa parking area ng kumpanya. "We’ll make them pay. We’ll make them regret this."Si Kenny ay tahimik na nakatingin sa kanya, ngunit kitang-kita sa kanyang mga mata ang hindi mapigilang galit. "I know, but we need to be careful. Jarred and Veronica won’t back down. And they’re not as weak as we thought.""We don’t have a choice," sagot ni Honey, ang tinig nito ay puno ng galit at pagsisisi. "If they don’t listen to us, I’ll make sure they feel
Sa labas ng kumpanya, ramdam na ramdam ang hirap at pagkabigo sa mukha ni Honey Dee at Kenny Bill. Ang mga security guard ay patuloy na nagpapalabas sa kanila, na walang pakundangan. Si Honey ay galit na galit, at ang kanyang mga mata ay puno ng pagkadismaya."Can't believe Jarred did this to me!" sigaw ni Honey Dee, ang boses ay puno ng galit at pagkadismaya. Hindi niya matanggap na, pagkatapos ng lahat ng kanilang ginawa, ay siya pa ang itinulak palabas ng kumpanya. "I gave everything for this company, and this is how he repays me?"Si Kenny Bill, na nararamdaman din ang bigat ng pagkatalo, ay tahimik na nakatayo sa gilid. Ang kanyang mga mata ay puno ng hinagpis, ngunit wala siyang lakas na magsalita. "Honey, calm down," sabi ni Kenny, ngunit ang boses niya ay puno ng kalungkutan. "This isn’t the time for anger. We need to think this through."Hindi makapaniwala si Honey sa nangyari. Mula sa pagiging isang pangunahing tao sa kumpanya, ngayon ay wala na silang lugar doon. Ang lahat
Mabilis na lumipas ang ilang minuto, at si Marco ay bumalik sa telepono at nagsabi. "Ms. Honey, Sir Jarred said he will meet with you, but only at the scheduled time. He's very busy today. I’ll let you know when you can talk to him."Ang mga salitang iyon ay tila nagpatibay kay Honey sa kanyang pananaw—wala nang pagpipilian kundi ang maghintay. Kahit pa galit siya, nakaramdam siya ng kaba at sakit. Ang mga plano niya ay unti-unting nagiging isang pagkatalo. Hindi ito ang labanan na gusto niyang ipagpatuloy."Fine. But if Jarred doesn't hear me, I'll make sure he regrets it," sabi ni Honey, ang boses ay puno ng poot, ngunit sa ilalim nito ay isang taktika na gumagana para sa kanya."I’ll inform him," sagot ni Marco, bago pinatay ang tawag.Pagkatapos ng tawag, si Honey ay lumingon kay Kenny, ang mga mata niya ay kumikislap ng galit at poot. "They think they can just throw us out like this?" tanong niya, ang boses ay puno ng hindi malirip







