บทที่ 2

Ep.2 SEXAHOLIC ผู้หญิงขาดเซ็กส์ไม่ได้ (F*CK ME PLS)18++

ก่อนที่ฉันจะกลาย...เป็นใครอีกคน

ปลายนิ้วชี้ที่ลูบไล้บนกลีบกุหลาบที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำหวาน ร่องรักที่ร้อนรนและสมองที่ขาดสติโดยสิ้นเชิง

ความต้องการทางกายเข้าครอบงำร่างกายและจิตใจ

จนยากเกินจะควบคุมได้ ฉันมองตรงไปที่ประตูห้องที่ล็อกไว้อย่างแน่นหนา ก่อนจะหลับตาดิ่งเข้าสู่ห้วงเสน่หาต่ำ ๆ นั้น

และปล่อยให้มันเป็นไปตามที่จิตใต้สำนึกจะคิด...

............

ปลายนิ้วชี้ค่อย ๆ สอดเข้าไปด้านในช่องรักช้า ๆ เพื่อช่วยตอบสนองความต้องการ ขาทั้งสองข้างขยับอ้าออกจากกันทันทีอย่างสั่นเทา ปลายนิ้วกลางกดลงหนักแน่นที่ปุ่มกระสันเพิ่มสัมผัสสวาทจน..

“อื้ออออ อ๊าาาา” ฉันร้องครางออกมาสุดเสียงพลางยกสะโพกรับกับแรงนิ้วของตัวเอง

มืออีกข้างค่อย ๆ เลื่อนมาจับที่หน้าอก เปิดเสื้อของชุดราตรีแหวกอกและสอดเข้าไปบีบจับ ปลายยอดปทุมถันที่ชันตั้งขึ้น

“อื้ออออ อื่ออออออ” ฉันขยับทุกส่วนของร่างกายตามความต้องการนั้น ภาพผ่านในหัวที่แสนจะอุบาทว์ค่อย ๆ โผล่ขึ้นมาช้า ๆ

ภาพที่ฉันเห็นเมื่อกี้กลายเป็นภาพชวนจินตนาการสุดต่ำ

ที่ปีศาจร้ายในตัวมันได้สร้างขึ้นมา...

——————

“นั่งทับลงมาสิแซมมี่” เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นข้างใบหูของฉัน

ปลายขาหนีบเกร็ง ราวกับสัมผัสกับบ้างสิ่งที่สอดเข้ามาในร่องสวาทที่อาบด้วย

น้ำหวานที่ไหลเอ่อ จากความผิดปกติของฮอร์โมนของร่างกาย

“แอลตัล” ฉันครางชื่อของชายคนแรกที่ทำให้ฉันรู้สึกถึงพิษสวาทนั้น

ก่อนจะเริ่ม ขยับกายสู้กับแท่งแข็งที่สอดเสียดอยู่คาร่องรัก

“อื้ออออ อื้ออออ ๆ” เอวบางขยับเข้าหามัน ราวกับความฝันที่กำลังนั่งขย่มอยู่บนโคนขาของผู้ชายเปลือย

ท่อนบนอย่างแอลตัล....ริมฝีปากของเขาที่ไล้อยู่บนยอดปทุมถัน จนบีบแน่นและคัดเต้า

“อ่าส์ อื้อออ อื้อออ” ฉันมองภาพของแอลตัล ใบหน้าของเขา ค่อย ๆ ยิ้ม ก่อนที่จะ...

ฟุ๊บบบบ..

“ฮื้อออออ” แอลตัลที่เปลี่ยนเป็นหนุ่มไฮโซที่กำลังจูบอย่างดูดดื่มภายในสระว่ายน้ำกับนางแบบคนนั้น

ภาพฉันกำลังเริงรักอยู่ในสระว่ายน้ำกับชายคนนั้น เป็นคนที่สองที่เข้ามาในโสตประสาทด้านมืด

ที่จดจำทุกรายละเอียดทางเพศที่เป็นสิ่งปลุกเร้าให้ปีศาจ

ในตัวของฉันแสดงตนออกมา

สิ่งยั่วยุต่างมันยิ่งทำให้ฉัน ถลำลึกเข้าไปสู่ห้วงแห่ง กามอารมณ์นั้น...

จนมาถึงใบหน้าของผู้ชายคนสุดท้าย...ที่ทำให้..

“อื้อออออ่า อื้อออ” แท่นอ่อนขยับเกี่ยว ขยับเข้าออก และกระแทกกระทั้นจนกระทั่ง

“อื้อออ...มอร์ฟิน..” ฉันปลดปล่อยน้ำแห่งความใคร่ไหลย้อนกลับมาที่

โคนนิ้วกลางที่สอดเข้าไปเพื่อ สำเร็จความใคร่.. ทั้งที่หลับตาสนิท ภาพของชายในสระน้ำค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นใบหน้าของเพื่อนร่วมคลาสอย่างมอร์ฟิน

ผู้ชายคนเดียวที่ฉันเจอและรู้จักเขาดีในงานปาร์ตี้ครั้งนี้ และเขาคือใบหน้าที่สุดท้ายที่ทำให้ฉัน..สำเร็จความใคร่ได้..

ร่างกายสั่นกระตุกรับทันทีที่เสร็จ...และใช่

ฉันเลือกที่จะช่วยตัวเองจนเสร็จแบบนี้ทุก ๆ ครั้งที่อาการ แบบนี้กำเริบ...ฉันกลัวผู้ชายทุกคน...แต่นังปีศาจในตัวมันกลับ ต้องการจะพุ่งกระโจนเข้าหาผู้ชายทุก ๆ คนเช่นกัน

และฉันคือผู้ป่วยโรคนิมโฟมาเนีย

โรคของความใคร่ที่ไม่มีวันรู้จักพอ

อาการมโนจินตนาการเรื่องเซ็กส์ที่ยากจะหยุดยั้งเอาไว้ได้

ผู้ป่วยกามวิปริตที่ยังต้องการอยากจะใช้ชีวิตราวกับผู้หญิง

ธรรมดาทั่วไป...

ฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้นพร้อมกับถอนหายใจช้า ๆ...

ปลายนิ้วที่ยังคงมีคราบน้ำใส ๆฉันค่อย ๆ ดึงกระโปรง และจัดแจงชุดในอยู่ในสภาพตามเดิม

ก่อนจะค่อย ๆ ชันตัวลุกขึ้นช้า ๆ พร้อมกับความรู้สึกที่โล่ง มากขึ้น

“ฉันต้องออกไปจากที่นี่” ฉันพูดขึ้นกับตัวเองอย่างกังวลใจ

เพราะว่ายาเม็ดสุดท้ายฉันหมดไปแล้ว และฉันยังไม่ได้พกเอาเข็มฉีดยาฉุกเฉินมาด้วย

ฉันล้วงกระเป๋าหยิบนามบัตรของพี่เฮเลนขึ้นมาดูอีกครั้ง และข่มใจเอาไว้

เพราะฉันจะโทษใครไม่ได้ ฉันมาที่นี่ก็เพื่อเจอพี่เฮเลน และก็เพื่ออนาคตการงานของตัวเอง

และที่สำคัญฉันจะปล่อยให้มันพังไม่ได้...ฉันลุกไปห้องน้ำ

เพื่อที่จะล้างมือ และฉันจัดเสื้อผ้าและเดินกลับไปที่ประตูห้อง ก่อนจะ..

แกร๊กก.. เธอ?” เสียงของชายคนหนึ่งที่ยืนตรงหน้าประตูห้อง

และเขาก็คือ..

“มอร์ฟิน” ฉันเรียกชื่อนั้นอย่างตกใจสุดขีดที่ได้เจอหน้าของเขา ทั้งที่ฉันเพิ่งเห็นภาพตัวเองกำลัง...

มอร์ฟินมองเข้ามาในห้องทันทีอย่างสำรวจ

​”ไอ้แอลตัลละ?” เขาถามขึ้นอย่างขมวดคิ้ว

“ห่ะ?” ฉันทวนคำนั้นอย่างงง ๆ

มอร์ฟินเดินเข้ามาสำรวจผ่านในห้อง และหันมามองหน้า ของฉัน

“เธอ..นอนคนเดียวงั้นหรอ?” มอร์ฟินถามฉันอย่างสงสัย

“ฉันแค่มาเข้าห้องน้ำนะ” ฉันตอบอย่างหลบสายตา

“แต่ฉันรอหน้าห้องนานมากเลย” มอร์ฟินขมวดคิ้วถามขึ้น

“เออ...” ฉันก้มหน้าอย่างไม่ร้ว่าควรจะตอบเขาอย่างไง

“อ่อ...เธอคงท้องเสียเพราะมันบดเนยนั้น กับค็อกเทลนั่น เหมือนฉันแน่ ๆ เลย” มอร์ฟินลูบท้องของตัวเองและยิ้ม ๆ

“ใช่ ๆ” ฉันรีบตอบไปทันที

มอร์ฟินหันหลังเดินกลับไปอีกทางทันที

ฉันมองแผ่นหลังของเขาอย่างใจวาบหวิว..

“เออ แซมมี่ เอวาลีนตามหาเธออยู่น่ะ” มอร์ฟินหันกลับมาบอกฉัน

“ใกล้เที่ยงคืนละ ฉันยังหาเจ้าของงานไม่เจอเลย ใครจะมา เป่าเค้กวะเนี่ย” มอร์ฟินบ่น ๆ และเดินออกไปอย่างหัวเสีย ก่อนจะไล่เปิดประตูห้องทุกบานบนชั้นนี้

ฉันยืนกำหมัดแน่น อย่างข่มอารมณ์เอาไว้

เพราะฉันกลัวไปหมด กลัวว่าเขาจะได้ยินในห้องนั้น

กลัวว่ามอร์ฟินจะได้ยินเสียงที่ฉัน กำลังช่วยตัวเอง และเรียกชื่อของผู้ชายเหล่านั้น รวมถึงชื่อของเขาด้วย....

กลัวว่าคนอื่นจะรู้ว่าฉัน...ไม่เหมือนกับคนทั่ว ๆ ไป

_________

ในงานปาร์ตี้ที่สนุกสนาน แต่ฉันไม่สนุกกับมันเลย

“แซมหายไปไหนมาอะ” เอวาลีนที่เดินหน้าแดงก่ำมาทางฉันด้วยท่าทีเมา ๆ

“เข้าห้องน้ำนะ พอดี....ท้องเสีย” ฉันพูดกับเอวาลีนอย่างยิ้ม

“ฉันอยากจะกลับ...” ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดในสิ่งที่ต้องการออกไป

“อ้าวแซมมี่หายไปไหนมาลูก ใกล้เวลานั่งเทียน เอ้ย! เป่าเทียนแล้วนะ”

พี่เฮเลนที่มึนเมาควงกับชายหนุ่มอีกคนหนึ่งเดินมาทักทายฉัน

ซึ่งชายหนุ่มคนนั้นก็คือนายแบบที่เธอปั้นขึ้นมาเอง..

อย่างที่บอกว่าเธอเป็นสาวสองที่สวยมาก ๆ ไม่แปลกถ้าผู้ชาย บางคนจะสนใจ

“งั้นผมไปเอาเครื่องดื่มนะ” ผู้ชายคนนั้นบีบแก้มของพี่เฮเลนก่อนจะเดินแยกออกไป

“ไป ๆ เข้าไปในงานกันสาว ๆ” พี่เฮเลนลากเราสองคนกลับเข้าไปงานภายในตัวบ้าน

ที่ปิดไฟมืดสนิท และคนรวม ๆ สามสิบกว่าคนก็กลับเข้าไปในนั้น เพื่อที่จะรวมฉลองวันเกิดให้เจ้าของงาน

ซึ่งแน่นอนว่า ฉันไม่กล้าที่จะขอตัวกลับแน่ ๆ และไหนจะมือของพี่เฮเลนที่ควงแขนของฉัน

“เดี๋ยวมานะ ไปจุดเทียนก่อน” เสียงเอวาลีนดังขึ้นก่อนที่เธอ จะหายไป

ฉันมาที่นี่ไม่ใช่เพราะวันเกิดของใคร แต่มาเพื่อรู้จักกับ พี่เฮเลน และฉันควรอยู่ต่อเพื่อสนิทกับเธอมากขึ้น และฉันควรจะต้องอดทนสู้กับตัวเอง และสิ่งรอบกายนี้ให้ได้ ฉันเหลือบมองพี่เฮเลนอย่างยิ้ม ๆ และมีหวัง

ฟู๊บบบบบบบ เสียงคัตเอาท์ไฟในงานดับลงสนิท...

“ขอขุ่นแม่ถ่ายไอจีสตอรี่แปป”

พี่เฮเลนปล่อยแขนที่ควงฉันออกก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นมา

อัดวิดีโอเหมือนกับคนอื่น ๆ

คนเกือบสามสิบคนกรูเข้ามารอบโต๊ะขนาดกลางลายหินอ่อน สุดหรู จึงทำให้พื้นที่ในงานแคบลง

ฟั่บบบ ฟึ๊บบบ เสียงของผู้คนที่เริ่มตีวงเข้ามาเบียดเสียดเพื่อร้องเพลงอวยพรวันเกิดให้กับเจ้าของงาน และเริ่มต้นความชุลมุนวุ่นวายจนสลับที่ สลับทางไปหมด

ฟึ๊บบบ ร่างของใครบางคนชนเข้ากับแผ่นหลังของฉัน

ก่อนจะขยับแนบชิดราวกับจะเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายของฉัน

happy birthday to you

ขาของคนด้านหลังแนบชิดกับขาของฉัน...เพราะคนเบียด

และแออัด

happy birthday to you

แต่ว่า...

มือของเขาค่อย ๆ.. เลื่อนมาจับที่เอวบาง.. อย่างช้า ๆ.... ยิ่งเบียดเข้ามา เขาก็ยิ่งบีบเอวของฉันกดแน่น..

happy birthday to you

เสียงร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ดังก้อง เสียงไฟจากเทียน เริ่มเคลื่อนที่ตามตำแหน่งของเค้กนั่น

มือนั่นค่อย ๆ ลูบขึ้นลงระหว่างสะโพกกับเอวบาง...

และฉันเหลือบหันไปมองพบว่า มันเป็นเงาลาง ๆ ของผู้ชาย คนหนึ่ง...

“แฮปปี้เบิร์ด...เดย์...ทู....ยูววว...เป่าได้” เสียงร้องเพลงดังสนั่น และเจ้าของวันเกิดที่กำลังอธิฐานเตรียม ที่จะเป่าเทียนนั่น.....

มือของชายคนนั้นเริ่มที่จะลุกล้ำฉันมากขึ้น

ฉันรวบรวมสติที่มีเพื่อที่จะต่อต้านความรู้สึกของตัวเอง

ฟุ๊บ ฉันปัดมือของผู้ชายคนนั้นออกไป

ลมหายใจอุ่น ๆ ที่พ่นใกล้ลำคอ ขยับตัวมาเบียดกับฉัน มากขึ้น

ก่อนจะใช้บางสิ่งที่น่ารังเกียจนั้น ถูกไถกับด้านหลังของฉัน อย่างแนบแน่นและบดขยี้

มือไว ๆ นั้นฉวยโอกาส ที่จะจาบจ้วงล้วงตรงใจกลาง ความเป็นสตรี

แต่ฉันก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยปากร้องออกไป แม้ว่าเขากำลัง จะคุกคามทางเพศฉันอยู่ก็ตาม

บรรยากาศในงานยังคงครึกครื้น และเสียงอวยพร เสียงถ่ายภาพไปที่เจ้าของงานดังก้อง

กลบกับความมืดมิดที่ไม่มีใครรู้ว่าฉันกำลังเจอกับ

หมับ...หน้าอกของฉันถูกบีบขย้ำ และชายคนนั้นยังลูบไล้ลงต่ำไปที่ท่อนล่างใต้สะดื้อ

ฉันพยายามจะขัดขืนทั้งที่จริง ๆ แล้ว ทุกสัมผัสทางกาย ทางเพศนั้นมันไวต่อฉันและโรคที่ฉันเป็นอยู่เอามาก ๆ

“อย่าดิ้น ถ้าไม่อยากให้คนหันมาทั้งงาน”

ชายคนนั้นเอ่ยขึ้นข้าง ๆ ใบหูของฉันก่อนจะควักเอา ของเขาออกมา ดุน ๆ กับร่องกลางระหว่างขาหนีบของฉัน

อย่างไม่อายหรือเกรงว่าจะมีใครเห็น...

มือของเขาค่อย ๆ จับขาของฉันทั้งสองข้างที่หนีบกัน ๆ ไว้แน่น ออกจากกันช้า ๆ

กระโปรงราตรีค่อย ๆ ถูกขยับขึ้นทีละเล็กทีละน้อย.... จนเกือบจะถึงโคนขา..

“เฮ้ๆๆๆๆ....” เสียงคนในงานร้องเฮ้ เย้กันก่อนที่..

ฟุ๊บบบบบ เสียงไฟในงานจะติดขึ้นสว่างไสวไปทั่วบ้าน

“ เฮืออกก” ฉันหายใจอย่างติด ๆ ขัด ๆ และตัวสั่น อย่างทำอะไรไม่ถูก

พรึ๊บบบ กระโปรงยาวของฉันสะบัดลงอยู่ในแบบเดิม

ใจของฉันที่เต้นสั่นระรัว...ร่างกายที่สูบฉีดและความ..

เสียวซ่านนั้นที่ทวีคูณเป็นเท่าตัว

ฉันหันกลับไปหาเขาคนนั้น...

“นาย” เขาคือผู้ชายคนที่คั่วอยู่กับพี่เฮเลน

ฉันก้าวถอยหลังเล็กน้อย อย่างสั่น ๆ

ทั้งที่ร่างกายตอบสนองเขาอย่างห้ามไม่ได้

ผู้ชายคนนั้นลูบเป้ากางเกงของเขาที่ตุงอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่เขาจะใช้ลิ้นดุนที่กระพุ้งแก้ม ราวกับต้องการสื่ออะไร บางอย่างกับฉัน

“ไม่นะ.....หยุด..” ฉันเอามือจิกเข้าที่มือทั้งสองข้างให้หยุดใจเอาไว้

ทั้งที่ร่องสวาทของฉันร้อนผ่าวและคันราวกับต้องการเสียดสีกับบางสิ่ง

ฉันพยายามควบคุมปีศาจร้ายนั้น แม้ว่ามันเกือบจะทนไม่ได้อีกแล้ว

ฉันควบคุมมันมาเกือบสิบแปดปีและฉันจะเสียท่าให้มันไม่ได้

ผู้ชายคนนี้ฉันไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ...

ฟึ๊บบบ ชายคนนั้นผลักฉันเข้าไปหลบมุมหลังกำแพงหลังจากที่ทุกคน

ออกไปจากบริเวณนี้เพื่อตรงไปโดนสระว่ายน้ำและปาร์ตี้กันต่อ..

เขามองตรงมาที่หน้าของฉัน และจับปลายคางของฉันแน่น ก่อนจะ....

จ๊วบบบ ประกบปากจูบฉันอย่างดูดดื่ม ซึ่งปีศาจร้ายในตัวของฉันก็จูบตอบกลับไปอย่างเร่าร้อนทันที

มือของเขาขย้ำเข้าที่หน้าอกของฉันอย่างรุนแรง ยิ่งทำให้ฉัน..เสียวซ่านมากขึ้นและมากขึ้น

ซึ่งฉันในเวลานี้ไม่ต่างจากผู้หญิงใจแตกทั่ว ๆ ไป

ความร่านและไฟราคะของโรคร้าย แผดเผาทำลายสติยั้งคิด และความถูกต้อง

เขาพยายามจะถลกกระโปรงของฉันขึ้นอีกครั้ง...ซึ่งร่างกายของฉันก็ต้องการ

ต้องการที่จะนอนกับเขา ทั้งที่ไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำ...

“เธอสวยมาก..สวยที่สุด” เขาพูดพ่นกลิ่นแอลกอฮอล์นั้นออกมา

ฉันแทบจะล้มทั้งยืน ด้วยความรู้สึกต้องการที่เกินจะควบคุม

โรคร้ายกำเริบ ความรู้สึกหวาบหวิวและแทบจะขาดใจ...ถ้าฉันไม่ได้นอนกับเขา...

ชายคนนั้นดึงมือของฉันไปจับที่ของเขาที่ใหญ่ตุงขึ้นจนแน่นคับกางเกง...

“​ไม่ ไม่ ไม่ฉันจะทำ”

พรึ๊บบ ฉันผลักตัวของเขาออกทันทีอย่างหวาดกลัว

ก่อนจะ

เพี้ยะ !!! ฉันสะบัดมือตบใบหน้าของตัวเองอย่างตั้งสติ

ความเจ็บเนี่ยแหละที่จะเรียกสติของฉัน

เพี้ยะ ๆ เพี้ยะ ๆ ฉันตบหน้าตัวเองและถอยห่างจากชาย คนนั้น

“เฮ้ ๆ ตบหน้าตัวเองทำไม..” ชายคนนั้นพยายามจะเดินเข้ามาหาฉันอย่างตกใจไม่แพ้กัน...

.......

“เราขึ้นห้องกันก็ได้” ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ..

...........

“เนตัลไปทำอะไรตรงนั้น.....พี่หาเธอทั้งงานเลยนะ” เสียงของพี่เฮเลนกระแทกเสียงและดังขึ้นจากด้านหลังของเรา

สองคน...

ก่อนที่เธอจะเดินมาคั่นกลางระหว่างฉันกับผู้ชายของเธอ...

สีหน้าของเธอไม่พอใจอย่างชัดเจน...

“อ้าวพี่เฮเลน ผมตามหาพี่แทบแย่” ผู้ชายคนนั้นพุ่งเข้าไปโอบกอดพี่เฮเลน

“ผมแค่มาถามหาพี่จากเธอคนนี้น่ะ” ชายคนนั้นตอบกลับราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

และรีบพาเธอเดินเข้างานไปทันที เธอเองก็ดื่มจนเมาไม่ต่างกัน

แต่คนที่กำลังแย่ ก็คือฉัน..ฉันต่างหากที่ควบคุมมันไม่ได้แล้ว

ฉันวิ่งออกจากงานมาอย่างเสียสติ เหงื่อตกและหอบเหนื่อย...

“แท็กซี่...” ฉันโบกเรียกแท็กซี่คันหนึ่งที่ขับผ่านมา...

ก่อนที่จะบอกที่อยู่ของบ้านตัวเอง...

และแน่นอนว่าฉันที่..ร่องรักเปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานแห่ง

ความใคร่จนแทบจะเดินก้าวขาไม่ออก

ฉันรู้สึกต้องการมาก ๆ และต้องการกับผู้ชายทุกคน ๆ.... ฉันกลัวว่า..กลัวว่าตัวเองจะ...

ยังไม่ทันจะก้าวขึ้นไปได้...

“ยังไม่ไปดีกว่าค่ะ...ขอโทษที” ฉันหันหน้ากลับมาทันที และปิดประตูรถแท็กซี่

ใบหน้าที่ร้อนผ่าว ความต้องการที่ไม่มีที่ระบาย

ฉันจำใจเดินกลับเข้าไปในงานอีกครั้ง

แต่ความรู้สึกครั้งนี้มันทวีคูณ และรุนแรงมากกว่าครั้งไหน ๆ

เพราะมันถูกปลุกเร้าด้วยผู้ชายจริง ๆ และของจริง ความรู้สึกที่เป็นจริง...

“อื้อออออออ” ฉันหมัดแน่น ความต้องการที่แทบจะยับยั้งไม่ได้อีกแล้ว ฉันแทบอยากจะร้องกรี้ดออกมาให้ดังที่สุด

ฮอร์โมนแอนโดรเจนที่หลั่งออกมามากเกินว่าปกติ...และความต้องการที่มีมากกว่าผู้หญิงที่ถูกยาปลุกเซ็กส์เข้าไปซะอีก

แอ๊ดด... ปั๊กกก..

ฉันผลักประตูเข้ามาในห้องว่างห้องหนึ่ง

ก่อนจะทรุดตัวลงนอนกับพื้นราวกับขาดสติ...

มือบีบแน่นที่หว่างขาและขย้ำอยู่แบบนั้น เพราะมันร้อน และต้องการบางอย่าง

จนฉันแทบจะยืนไม่ไหว ต้องการบางอย่างทิ่มเข้าไป สอดเข้าไป...

ฉันค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองแสงไฟบนห้องก่อนจะเริ่มถอด เสื้อผ้า ออกจนหมดด้วยความร้อนที่แผดเผาจากด้านในร่างกาย

ความใคร่ที่ไม่รู้อิ่ม ความต้องการที่ไม่รู้จัก..

ฉันบี้นิ้วลงกับกางเกงในลายลูกไม้จน ยับเข้าไปด้านใน ร่องสวาท ฉันแอ่นกายสู้ปลายนิ้วตัวเองอีกครั้ง

“ฮื้อออ อื้อออ”

ฉันร้องครางออกมาทั้งน้ำตาอย่างไม่อาจจะห้ามหรือ

ต้านทานมันได้....

“ทำอะไรอะ?”

เสียงของใครอีกคนดังขึ้นจากด้านหน้าประตูห้องที่ไม่ได้ล็อกนั่น...

ฉันหันไปมองเขาอย่างเลื่อนลาง ความต้องการที่ไม่สน อีกแล้วว่าเขาคือใคร

และสิ่งที่ต้องการคือการได้นอนกับเขา เพื่อหยุดอาการบ้านี่ เพื่อหยุดอาการทรมานนี้

“หรือเขาจะเป็นแค่ภาพจินตนาการเท่านั้น..”

ฉันมองไปที่ชายคนนั้น ก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปจนลึกสุดโคน สายตายังคงมองตรงไปที่แววตาของชายคนนั้น

เสื้อผ้าที่ไม่มีแนบกาย มืออีกข้างที่บีบหน้าอกและยอดปทุมถันเร้าอารมณ์ตัวเอง ก่อนที่จะขยับขึ้นนั่งหน้าตรงและมองที่เขา พร้อม ๆ กับช่วยตัวเอง...

“เธอมัน..” เสียงนั้นสั่น ๆ ก่อนจะเดินเข้ามาในห้อง และกดล็อกประตูแน่นหนา...เพราะเหมือนจะมีเสียงของใคร

กำลังเดินมาทางนี้...

ฉันที่นั่งบดขยี้ร่องสวาทและจ้องมองเขาด้วยสายตาที่ยั่วยวนอย่างไม่ได้ตั้งใจจะเป็น..

เขาที่มองเรือนร่างของฉันอย่างนิ่งไป เรือนร่างที่บิดตัวยั่ว.. และสอดนิ้วคาเอาไว้แบบนั้น

ยอดปทุมถันสองเต้าที่ชี้ตรงที่ใบหน้าของเขา และสะโพก ที่ขยับเบา ๆ....

“เธอกำลังยั่วฉันนะ..” มอร์ฟินมองเรือนร่างของฉันอย่างไม่ละสายตาไปไหน

“นอนกับฉันสิ”

“เอากับฉันที”

“....มอร์ฟิน....”