LOGIN"ALLISON P.O.V"
"Wala kapa rin bang trabaho Allison? Paano na itong anak mo?"
Ayan na naman po ang nanay kong daig pa ang gong sa lakas ng panenermon.
"Pasensya na mom, wala pong gustong tumanggap sa akin." Nakangusong sabi ko.Eh sa totoo naman, parang ayaw sakin ng lahat ng kompanya.Maganda naman ako pero ayaw talaga nila. Ilang kompanya na ang nangreject sakin, meron namang tumatanggap pero hindi rin naman ako tumatagal. Hindi dahil sa pasahod nila kundi dahil sa mga ugali ng boss at ibang empleyado.
"Paanong matatanggap ka, eh kung umasta ka ay parang ikaw ang boss sa kanila." highblood na sabi ni mom. Well, totoo naman talaga kasi konti lang ang pasensya ko sa mga katrabaho kaya pag di kami nagkaintindihan kahit maliit na bagay pa yan, lalaki yan hanggang sa pare- parehas kaming matanggal.Alangan naman magpatalo ako sa kanila-Sino ba sila?
"Tanda mo, noong tinanggal mo yung isang helper without the permission of your CEO, hindi ba’t ikaw pa ang natanggal?”
Naalala ko nga yun. Sinubukan ko lang naman kung paano maging boss sa isang kumpanya eh at isa pa hindi ko naman alam na seseryosohin ng helper na yun.Hindi ko rin naman inaasahan na magsusumbong siya.Ayun, naterminate ako.
Ang saklap...
Minsan nalang kasi ako mantrip, sineryoso pa ng gago.
"Ayus-ayusin mo naman yang buhay mo honey may anak kana't lahat dika parin nagtitino." Alam ko naman yun.Ginagawa ko naman ang lahat para sa anak ko pero parang ayaw parin pumabor sa amin ng tadhana.
"Sorry mom."Yun nalang ang nasabi ko dahil may point naman siya kahit papano. Hindi rin naman habang buhay ay nandito ako sa puder nila. Kailangan ko din bumukod para sa anak ko.
Binuhat ko nalang ang anak kong mag-dalawang taon na ngayong June 9.
"Kumusta ang maghapon ng baby ko?" Gigil na gigil ako sa anak ko dahil ang taba-taba nito.Pasalamat nalang ako dahil malusog ang anak ko kahit papano. Hindi rin siya madalas magka-sakit at talaga namang napaka-bibo.
"Ma-me." Cute na sabi ng anak ko.Bulol pa kasi ito at talagang nagpaka-masayahin. Noon, wala talagang patutunguhan itong buhay ko.Ang alam ko lang pumarty at magbulakbol pero ng mabuo si Drake sa sinapupunan ko, nagbago ang lahat sakin. Nagkaroon ako ng rason para tumino at magsumikap pa sa buhay.
Siya lang naman ang kayamanan na meron ako. Hinding-hindi ako papayag na mawala siya sa buhay ko.
"Hindi mo ba hahanapin ang daddy niyan? Lumalaki na kasi si Drake at alam nating dalawa na mag- uusisa yan tungkol sa ama niya." Bigla nalang akong kinabahan sa sinabi ni mom.
"Ma naman! Kaya ko namang maging tatay sa kanya, diba? Napagsasabay ko naman,diba?" Malungkot na sabi ko.Ayokong malaman ng lalaking yun na may anak siya dahil baka kunin niya sa akin ang anak ko.Si Drake nalang ang yaman na meron ako at hindi ako makakapayag na may umagaw sakin nito.
"Magtitimpla lang po ako ng gatas.Excuse me po." Malumanay na sabi ko habang karga-karga ang anak ko.
Pagkatapos kong maitimpla siya ng gatas ay agad ko siyang pinadede hanggang sa makatulog siya.Kailangan ko kasing umalis ulit para maghanap ng trabaho.
"Angelo,bantayan mo muna si Drake!" Sigaw ko sa kapatid kong busy na naman sa paglalaro ng mobile legend.
“Hanep to si karina, palagi nalang kill steal. Ang bobo ng mga kakampi ko.” “Ano ba yan? Bakit reconnecting?”
“Ate!”
Pinatay ko lang naman ang wifi dahil hindi naman siya nakikinig sa akin.
"Ang sabi ko bantayan mo muna si Drake, hindi yang puro pag-aattack yang inaatupag mo.Buti sana kung nakakaalis ka sa grand master. Ni hindi ka nga makaalis sa rank ng mga bobo.”
"Ang yabang mo naman! Eh ikaw nga Elite palang. " Inirapan ko nalang siya dahil wala akong panahon para makipagtalo sa kanya.
"Atleast tumataas rank ko, warrior ako nung isang linggo eh." Tinapunan ko siya ng masamang tingin ng humagalpak siya ng tawa.
"Hahaha-Patawa to si ate.Sige na umalis kana, ako na bahala sa pamangkin ko."sabay agaw niya sa akin ng saksakan.
"Pahiram muna ng kotse mo." Biglang nagbago ang hitsura nito. Namilog ang mga mata niya at iiling na sana nang batukan ko siya.
"A-aray naman! Wag ang bago kong kotse baka ibangga mo na naman." Naiiyak na sabi nito. Wala naman siyang magagawa dahil hawak ko na ang susi niya.Actually, hindi naman kami mahirap.Sa totoo lang mayaman ang pamilya ko pero since kailangan ko ng magsettle kasama ang anak ko kailangan ko ng mag-ipon at magpatayo ng sariling bahay.Ayoko namang habang
buhay ay aasa nalang ako sa mga magulang ko.Hindi habang buhay ay nandito sila para sa akin.
"GREG P.O.V"
"F*ckshit talaga, Hindi na ako babalik sa kompanya mo! Kita mo to-” sabay turo ko sa pisngi ko na namumula.
“Nasapak lang naman ako." Hindi ko alam kung kanino ba dapat ako mainis. Dito ba sa pinsan ko o doon sa babaeng ginawang punching bag ang mukha ko.
"Easy bro,sino bang may gawa niyan?" Tanong niya habang natatawa.Galing pa niyang mang- asar samantalang iniinda ko ang sakit ng pisngi at mata ko.
"Isa sa mga aplikante mo.” Nakabusangot na sabi ko.
“Bumalik kana kasi Dwayne, ayoko ng magpanggap na ikaw." Inis kong sabi sa kanya na tinawan lang niya.
"Bakit hindi mo gantihan yung gumawa niyan sayo?" Tanong niya habang abala sa pagsimsim ng alak.
Kung pwede nga lang bakit hindi.hmmmm
"Babae yun, Paano ko yan gagantihan? Bakit kasi nasa cr siya ng mga lalaki? Nakakasira siya ng araw."Halos magsilabasan lahat ng ugat ko sa mukha dahil sa galit.
"Baka naman kasi sinilipan mo hahaha." "Gago, Hindi ako manyak kagaya mo!"
"Oyy Gregorio, Baka nakakalimutan mo kung sino ang boss mo." Ayun,Ganon naman talaga dahil laging panakot ang salitang "Boss"
"Oo na, hindi ko nakakalimutan .Pero ang pangalan ko huwag mong papangitin.Hindi bagay sa gwapo kong mukha" mayabang na sabi ko pero umismid lang ang katabi ko.
"Pwede ko bang malaman ang pangalan ng babae" Interesadong tanong nito kaya napabuntong-hininga nalang ako.
"ALLISON RUSO DEL FIERRO" Matabang na sabi ko pero bigla nalang itong natigilan.Balak ko sana siyang tanungin ng bigla siyang magsalita .
"Hire her." Tila may kasabikan sa mga tinig nito."I want her to be my personal assistant." Parang bangag na sabi niya habang nakangisi.
Hindi ko alam kung anong plano niya pero iba talaga ang timpla ng hangin kapag ganito siya. Parang may binabalak siyang masama sa babae.
Pero wala akong pakialam dahil binira niya ang mukha ko. Kung pwede nga lang, halik nalang igaganti ko sa kanya.
DWAYNE'S P.O.VNATIONAL CENTER FOR MENTAL HEALTH "Anong room po na-admit si Doktora Santos?" tanong ni Allison sa isang matandang Mental Health Techinican/Aide na nagbabantay sa labas ng facility habang ako naman ang may karga kay Drake. Kung bakit pa kasi gusto niyang makita ang baliw na 'yon na parang awang-awa siya sa kalagayan nito. "Samahan ko na po kayo Ma'am, delikado po sa loob ng facility." sabi ng matandang babae. Sinamahan niya kami sa loob at itinuro ang kwarto. Nakita namin si Doktora Santos, nakaupo sa kama habang nakatingin sa labas. Tulala ito, at wala sa sarili. "Pwede pong pumasok?" Pipigilan ko sana si Allison pero nauna na siyang pumasok. Hindi naman sa takot ako sa baliw na Doktorang yan, mamaya niyan bigla yan manakal. Sinamahan pa rin naman kami ng matandang babae na makalapit sa kanya. Bumaling siya sa amin, hindi na nanlilisik ang kanyang mga mata. Nakangiti niya kaming sinalubong. "Hi, Mrs. Del Fierro!" masayang pagbati nito na parang wala siyang gina
ALLISON P.O.V. Ang sarap lang sa pakiramdam na makita mo ang mag-ama mong natutulog ng magkatabi sa kama. Hindi ko maiwasang mapaluha dahil sa wakas ay wala nang problema, at kung may dumating man sa amin na panibagong hamon, ay sama-sama naming haharapin. "Baby!" Nagising si Dwyane at nagkukusot ng kanyang mga mata. Ngumiti ako sa kanya at yumakap. Ayokong mahalata niya na umiyak ako; masayang-masaya lang talaga ako ngayon. "Sundan na natin si Drake?" pilyong sabi niya habang hinahagod ang buhok ko. Pinusan ko ang mga luha ko at tumingin sa kanya nang seryoso. "Gusto mo na ba?" nakangiting sabi ko. Kahit naman planuhin niya ang pangalawa, ay hindi na kailangan dahil nauna na siyang mabuo. Paniguradong matutuwa siya ng sobra kapag sinabi ko sa kanya ang magandang balita. "Syempre, oo. Malaki-laki na naman si Drake," nakangising sabi niya at hinimas ang pwet ko, kaya agad kong pinalo ang kamay niya. "Oy! Nasa bahay tayo, umayos ka," natatawang sabi ko. "Ay, oo nga pala. Sorry,"
DWAYNE'S P.O.V We returned to the police station after the accident. From across the facility, I saw John—standing calmly while lighting a cigarette and watching us as we were in chaos earlier. I couldn’t help but clench my fist. What is he doing here? "BOGGGSHHH" "BLAGGGG" Sinuntok ko lang naman siya dahilan upang mabuwal siya mula sa kinatatayuan at pumutok ang kanyang ibabang labi. "ANG KAPAL MONG MAGPAKITA RITO! IPINAGKANULO MO KAMI SA MATANDANG IYON!" gigil na gigil na sigaw ko habang hawak siya sa kanyang kwelyo. Hindi ko maiwasang magalit sa kanya. Hindi ko rin kasi akalain na magagawa niya sa akin iyon. Isa siya sa pinagkakatiwalaan ko ng sobra. "Sir! Tama po yan! Nasa presinto po kayo. Igalang po natin ang mga high ranking officials na nandito.' Seryosong sabi ng isang pulis na pilit akong inilalayo kay John. "Dwayne! Tama na yan. Tapos na rin naman ang gulo! Wag mo nang dagdagan pa," iritableng sabi ni Allison kaya bahagya akong napabuntong-hininga ng malalim. Inalis
ALLISON P.O.V. As we made our way to the Manila City Jail in Oroquieta, Sta. Cruz, Manila, I couldn’t help but feel nervous and think negative thoughts. What if he escapes? What if he goes after another member of my family again? I prayed several times that he would be chained up multiple times and have his feet bound so he could never get away again. Halos mamawis ang mga kamay ko habang unti-unting kaming papalapit doon. Napansin siguro ni Dwayne ang kaba ko, kaya agad niya akong hinawakan sa kamay at pinisil-pisil ito. Pagdating namin doon, ay wala na si Ninong. Umalis din daw kaagad ito nang madakip si Tito Lucio dahil may mahalaga siyang gagawin. Iyon ang sabi ng pulis na nasa information desk sa labas ng presinto. Sinamahan nila kaming makapasok at nakita namin ang matanda na nakakulong sa isang maliit na selda. Tila nababaliw na ito dahil kanina pa siya pabalik-balik sa paglalakad sa loob ng kanyang kulungan. "Mukhang wala siya sa katinuan, Mr. Sandoval and Ms. Del Fierro,
ALLISON P.O.V. Paglabas namin ng ospital, isang magandang balita ang natanggap ko galing kay Ninong. Nakakuha sila ng impormasyon kung saan nagtatago si Tito Lucio. Kung sino man ang nagbigay nito, ay dapat kaming magpasalamat. "Dwayne, nakakuha ng tip si Ninong kung nasaan si Tito Lucio," seryosong sabi ko. Nagmamaneho siya ng sasakyan pauwi. "Saan daw?" interesadong tanong niya, kaya biglang tumaas ang kilay ko. "Bakit? Susugod ka na naman doon? Hindi ka pa nadadala sa balang bumaon diyan sa dibdib mo," masungit na sabi ko, ngunit agad naman niyang tinawanan. "Nagtatanong lang ako. Makasermon naman 'to, akala mo'y namatay ako," natatawang sabi niya, pero mas lalo ko siyang sinamaan ng tingin. "Nasa Cabuyao, Laguna daw. Nagtatago sa isang abandonadong mansyon na pagmamay-ari niya noon," walang-ganang sabi ko. "Sana mahuli na ang matandang iyon," nakatiim-bagang na sabi niya. Bumuntong-hininga ako. Sana nga. "Nagpadala na raw ng mga pulis si Ninong para kumpirmahin kung t
DWAYNE'S P.O.V Paano ko ba sasabihin na sa lahat ng babaeng nakilala ko, sa kanya ko lang naramdaman ang saya, sakit, problema, inggit, selos, galit at marami pang emosyon na hindi ko aakalain na mararamdaman ko. Siya ang babaeng dumating sa buhay ko na ayaw ko nang mawala. Her lips are my favorite part of her. I moved closer to her and kissed her gently—a kiss that would soothe all the problems we’re facing right now. Her sweet moans were like enchanting music to my ears. Her tongue created a unique sensation that burned through my entire being. Nasa ganoon kaming posisyon nang bigla na lamang may lapastangang kumatok sa pintuan. Tinulak agad ako ni Allison kaya napangiwi na lang ako. Tinamaan kasi ang sugat ko. Inayos niya rin ang sarili niya't nagusot ko ang damit niya. Buti nga at hindi ko naisipan na punitin. "Paistorbo muna saglit, naiwan ko yung cellphone ko," natatawang sabi niya at mabilis na dinampot ang cellphone na nakalagay sa isang upuan. "Ituloy niyo na kung saan n







