LOGIN
"Mom!” Rinig na rinig ko mula sa ikalawang-palapag ng bahay ang malakas na sigaw ni Angelo. “Ginamit na naman ni ate Allison yung car ko.” Walang mapaglagyan ang inis na sabi nito.
Paniguradong nagluluksa na naman siya sa kotse niya dahil naibangga ko na naman sa puno kaya ayun nasira.Hindi ko kasi alam kung bakit madalas akong sundan ng malas.Wala naman akong balat sa pwet.” Nakakainis kasi yung antipatikong nakikipag unahan sa akin sa kalsada.I swear pag nakita ko yung bugatti na yun ihuhulog ko yun sa bangin kasama yung driver.
Ako nga pala si ALLISON RUSO DEL FIERRO- 25 Years old, hindi maldita pero may pagka-impakta, mabait at masunurin na anak, mayaman ang pamilya pero mahirap ako.Ayoko naman umasa sa magulang ko dahil matanda na ako. I have a son, his named is Drake Ruso Del Fierro.
"Allison! Ano naman itong sinusumbong ng kapatid mo?" malakas na sigaw ni mom kaya lumabas na ako sa pinagtataguan ko.
"Sorry my dear brother"(evil smile) nagpeace sign nalang ako dahil kasalanan ko naman talaga. Alam na ni mom ang mangyayari kapag ako ang gumamit ng mga bagay-bagay dito sa bahay.Lahat nalang ay nasisira sa hindi maipaliwanag na dahilan. Siguro, hindi lang talaga ako maingat sa mga gamit or sinusundan talaga ako ng kamalasan.
"ALLLLIIIIIIEEEEEEEE!"
I closed my ears with my two hands . I really didn't expect Angelo's voice to be this loud. He can even scream louder than a woman.
“Diyan na kayo, may pupuntahan pa ako- Byebye!” sigaw ko at magbilis na nagtatakbo palabas ng bahay. Balak ko kasing puntahan yung boss ko para papirmahan itong resignation letter ko. Ayoko na kasi sa kompanya nila, lahat nalang ng mga babaeng empleyado doon ay walang mga pinag-aralan at ibinibenta ang sarili nilang laman para lamang mapromote sa mataas na posisyon. Isa pa doon, ang suot namin na palda na nuknukan ng iksi na akala mo ay sa bar ang punta hindi sa opisina.
“ARSON COMPANY”
Pagkarating ko sa kompanya ay talaga nmang napairap ako. Parang gusto kong kumuha ng baseball bat at hampasin sila sa ulo. Nasa hallway palang ako ay kitang-kita ko na ang polusyon sa buong paligid.
"Excuse me sir,Pati ba naman rito sa loob ng elevator may katalik kayo? Aba,mahiya naman kayo."
"Ugh..Boss...ahh sige pa. Dilaan mo pa-aahh..."
"Ang kati mo, dati ka bang lipang kalabaw?” Nakairap na sabi ko at binato ko sa kanila ang sapatos ko pero agad ko ring pinulot- alangan naman kasing maglakad ako ng nakapaa.
"Ano bang problema mo Ms.Del Fierro? Naiinggit kaba? Pwede ka namang sumunod mamaya."
"Sa tingin mo papatulan kita? Makita nga lang kita nasusuka na ako. Pakipirmahan nalang nitong paapel na hawak ko nang makalis na ako sa impyernong to!"Sigaw ko.
Dali dali namang kumuha ang matanda ng ballpen at inisang kamay itong pinirmahan dahil ang isang kamay nito ay nakasilid sa palda ng kanyang secretary.
Nakakadiri sila. "Oohhh..."
"Nakakadiri kayo!"Sigaw ko at nagtatakbo palabas.Hanggang ngayon ay nanginginig parin ako dahil sa sobrang pandidiri sa kanila.
Inayos ko muna ang damit ko para hindi ako magmukhang multo mamaya sa interview na pupuntahan ko.Naglagay ako ng light lipstick at natural make up .Ayoko namang magmukhang bakla sa harapan nila.
Nag-apply kasi ako bilang Personal Assistant ng CEO sa Sandoval Corporation. Noon paman ay pinapangarap ko ng makapasok rito ngunit kulang pa kasi ang experience ko at alam ko din sa sarili ko na hindi ko pa kakayanin. Pinasok ko lang naman talaga ang Arson Company para makakuha ng sapat na experience dahil pinaghahandaan ko talaga ang makapasok sa Sandoval Corporation.Sana naman ay matanggap ako, malaki din kasi ang pasahod nila sa mga empleyado at marami rin silang benepisyo. Sumakay lang ako ng jeep-malapit lang naman at saka wala akong magagamit na kotse dahil nasira ko nga yung kotse ng kapatid ko.
Pagpasok ko pa lamang sa building nila ay talaga namang namangha ako sa ganda at laki nito. Pinilit kong alisin ang kaba sa dibdib ko ng makita kung gaano kadami ang mga nag-aapply.
Mabuti na lamang ay nagsisimula na ang interview. And guess what kung pang-ilan ako? Nakapanlulumo dahil pang-number 30 ako.
My god!
Paano kung may napili na sila, paano na ako? Kainis!
"Manang, saan po yung C.r niyo dito?" Tanong ko kay manang na abala sa pagma-mop ng sahig.Tinuro naman niya ang daan kaya naman tumakbo ako doon-naiihi na kasi ako.
"A-ate, Pakibantayan po ng pila ko-iihi lang ako saglit." sabi ko sa babaeng kasunod ko.Tumango naman siya at bahagyang umirap sa akin. Ang taray naman.
Pagpasok ko sa girls C.r napasinghap ako ng hangin dahil sa haba ng pila .Hindi ko na kaya, nakakapanlumo.Wala akong nagawa kundi sumilip sa Men's Cr. Nang masiguro kong walang tao ay pumasok na ako. Sa sahig lang ako iihi--utang na loob sana walang pumasok.
Patapos na sana ako ng makarinig ako ng yabag papasok.Shit!
Pagbukas ng pintuan agad ko siyang sinapak at mabilis akong tumakbo palabas. Sana hindi niya ako nakita.Sinadya kong sapakin siya sa may mata para hindi niya ako makita. Rinig na rinig ko ang pagdaing niya nang makalabas ako.
Naglakad ako sa hallway na taas noo at hindi man lang ininda ang pangyayari pero pagdating ko sa Interview Room nagkakagulo na ang mga tao.
"Maa'm, ano pong nangyayari?" Tanong ko sa isang empleyado ng kumpanya.
"Sobrang galit na galit si Sir dahil may sumapak sa kanya kanina sa loob ng cr." Umiiling na sabi ng babae.Napalunok nalang ako sa narinig. Ako ba yung sumapak sa kanya?
Please I need a job. Sana hindi niya malamang ako iyon.Tinawag ko na rin ang lahat ng santo para hindi niya malaman pero napatigil ako sa pagdarasal ng may kumaladkad sa akin.
"A-ano ba! Saan niyo ako dadalhin?" Natatarantang sabi ko.Nagpupumiglas ako pero sobrang lakas nila natangay parin nila ako.
Ipinasok nila ako sa isang opisina at doon nila ako ibinagsak. Blagggg...
"A-aray ko ha, Mga walang-hiya kayo.Ang sakit!" Sigaw ko sa kanila pero tumalikod lang sila at iniwan akong nakalupasay sa sahig.
Mga salbahe...
Nagpagpag ako ng damit at humarap ako sa lalaking nakatalikod sa akin.Pagharap nito ay nagulat ako ng sobra.Kung nananaginip man ako ay sana magising na ako-ang laki ng gulong pinasok ko.
“Pagbabayaran mo ang pagsapak sa mukha ko!” galit na galit ang tono niya na parang sasakalin na niya ako.
"Ha?" Maang-maangan pa ako.
"Huli ka sa CCTV na pumasok ka sa Men's Cr. Ngayon,anong gusto mong gawin ko sa iyo?" Galit paring sabi niya kaya natakot ako ng sobra.Nangatal ang tuhod ko ng pasadahan niya ng tingin ang buong katawan ko.
"Pero hindi ko....
"Tumigil ka! Hindi ko sinabing sumagot ka." Galit paring sabi ng lalaki.
"Edi huwag kang magtanong.Ngayong magpapaliwanag ako ayaw mo kong magsalita? Tanga kaba?" Asar kong sabi sa kanya na ngayon ay nanlalaki na ang mga mata.
"A-ano??" Hindi makapaniwalang tanong nito.
"Ewan ko sayo, diyan kana nga. I don't want to be part of your company-I quit! " Sigaw ko at nagmadali akong lumabas.Ginawa ko yun dahil malaki ang kasalanan ko.Nasapak ko lang naman ang CEO at wala akong laban sa kanya kapag nagkataon.
DWAYNE'S P.O.VNATIONAL CENTER FOR MENTAL HEALTH "Anong room po na-admit si Doktora Santos?" tanong ni Allison sa isang matandang Mental Health Techinican/Aide na nagbabantay sa labas ng facility habang ako naman ang may karga kay Drake. Kung bakit pa kasi gusto niyang makita ang baliw na 'yon na parang awang-awa siya sa kalagayan nito. "Samahan ko na po kayo Ma'am, delikado po sa loob ng facility." sabi ng matandang babae. Sinamahan niya kami sa loob at itinuro ang kwarto. Nakita namin si Doktora Santos, nakaupo sa kama habang nakatingin sa labas. Tulala ito, at wala sa sarili. "Pwede pong pumasok?" Pipigilan ko sana si Allison pero nauna na siyang pumasok. Hindi naman sa takot ako sa baliw na Doktorang yan, mamaya niyan bigla yan manakal. Sinamahan pa rin naman kami ng matandang babae na makalapit sa kanya. Bumaling siya sa amin, hindi na nanlilisik ang kanyang mga mata. Nakangiti niya kaming sinalubong. "Hi, Mrs. Del Fierro!" masayang pagbati nito na parang wala siyang gina
ALLISON P.O.V. Ang sarap lang sa pakiramdam na makita mo ang mag-ama mong natutulog ng magkatabi sa kama. Hindi ko maiwasang mapaluha dahil sa wakas ay wala nang problema, at kung may dumating man sa amin na panibagong hamon, ay sama-sama naming haharapin. "Baby!" Nagising si Dwyane at nagkukusot ng kanyang mga mata. Ngumiti ako sa kanya at yumakap. Ayokong mahalata niya na umiyak ako; masayang-masaya lang talaga ako ngayon. "Sundan na natin si Drake?" pilyong sabi niya habang hinahagod ang buhok ko. Pinusan ko ang mga luha ko at tumingin sa kanya nang seryoso. "Gusto mo na ba?" nakangiting sabi ko. Kahit naman planuhin niya ang pangalawa, ay hindi na kailangan dahil nauna na siyang mabuo. Paniguradong matutuwa siya ng sobra kapag sinabi ko sa kanya ang magandang balita. "Syempre, oo. Malaki-laki na naman si Drake," nakangising sabi niya at hinimas ang pwet ko, kaya agad kong pinalo ang kamay niya. "Oy! Nasa bahay tayo, umayos ka," natatawang sabi ko. "Ay, oo nga pala. Sorry,"
DWAYNE'S P.O.V We returned to the police station after the accident. From across the facility, I saw John—standing calmly while lighting a cigarette and watching us as we were in chaos earlier. I couldn’t help but clench my fist. What is he doing here? "BOGGGSHHH" "BLAGGGG" Sinuntok ko lang naman siya dahilan upang mabuwal siya mula sa kinatatayuan at pumutok ang kanyang ibabang labi. "ANG KAPAL MONG MAGPAKITA RITO! IPINAGKANULO MO KAMI SA MATANDANG IYON!" gigil na gigil na sigaw ko habang hawak siya sa kanyang kwelyo. Hindi ko maiwasang magalit sa kanya. Hindi ko rin kasi akalain na magagawa niya sa akin iyon. Isa siya sa pinagkakatiwalaan ko ng sobra. "Sir! Tama po yan! Nasa presinto po kayo. Igalang po natin ang mga high ranking officials na nandito.' Seryosong sabi ng isang pulis na pilit akong inilalayo kay John. "Dwayne! Tama na yan. Tapos na rin naman ang gulo! Wag mo nang dagdagan pa," iritableng sabi ni Allison kaya bahagya akong napabuntong-hininga ng malalim. Inalis
ALLISON P.O.V. As we made our way to the Manila City Jail in Oroquieta, Sta. Cruz, Manila, I couldn’t help but feel nervous and think negative thoughts. What if he escapes? What if he goes after another member of my family again? I prayed several times that he would be chained up multiple times and have his feet bound so he could never get away again. Halos mamawis ang mga kamay ko habang unti-unting kaming papalapit doon. Napansin siguro ni Dwayne ang kaba ko, kaya agad niya akong hinawakan sa kamay at pinisil-pisil ito. Pagdating namin doon, ay wala na si Ninong. Umalis din daw kaagad ito nang madakip si Tito Lucio dahil may mahalaga siyang gagawin. Iyon ang sabi ng pulis na nasa information desk sa labas ng presinto. Sinamahan nila kaming makapasok at nakita namin ang matanda na nakakulong sa isang maliit na selda. Tila nababaliw na ito dahil kanina pa siya pabalik-balik sa paglalakad sa loob ng kanyang kulungan. "Mukhang wala siya sa katinuan, Mr. Sandoval and Ms. Del Fierro,
ALLISON P.O.V. Paglabas namin ng ospital, isang magandang balita ang natanggap ko galing kay Ninong. Nakakuha sila ng impormasyon kung saan nagtatago si Tito Lucio. Kung sino man ang nagbigay nito, ay dapat kaming magpasalamat. "Dwayne, nakakuha ng tip si Ninong kung nasaan si Tito Lucio," seryosong sabi ko. Nagmamaneho siya ng sasakyan pauwi. "Saan daw?" interesadong tanong niya, kaya biglang tumaas ang kilay ko. "Bakit? Susugod ka na naman doon? Hindi ka pa nadadala sa balang bumaon diyan sa dibdib mo," masungit na sabi ko, ngunit agad naman niyang tinawanan. "Nagtatanong lang ako. Makasermon naman 'to, akala mo'y namatay ako," natatawang sabi niya, pero mas lalo ko siyang sinamaan ng tingin. "Nasa Cabuyao, Laguna daw. Nagtatago sa isang abandonadong mansyon na pagmamay-ari niya noon," walang-ganang sabi ko. "Sana mahuli na ang matandang iyon," nakatiim-bagang na sabi niya. Bumuntong-hininga ako. Sana nga. "Nagpadala na raw ng mga pulis si Ninong para kumpirmahin kung t
DWAYNE'S P.O.V Paano ko ba sasabihin na sa lahat ng babaeng nakilala ko, sa kanya ko lang naramdaman ang saya, sakit, problema, inggit, selos, galit at marami pang emosyon na hindi ko aakalain na mararamdaman ko. Siya ang babaeng dumating sa buhay ko na ayaw ko nang mawala. Her lips are my favorite part of her. I moved closer to her and kissed her gently—a kiss that would soothe all the problems we’re facing right now. Her sweet moans were like enchanting music to my ears. Her tongue created a unique sensation that burned through my entire being. Nasa ganoon kaming posisyon nang bigla na lamang may lapastangang kumatok sa pintuan. Tinulak agad ako ni Allison kaya napangiwi na lang ako. Tinamaan kasi ang sugat ko. Inayos niya rin ang sarili niya't nagusot ko ang damit niya. Buti nga at hindi ko naisipan na punitin. "Paistorbo muna saglit, naiwan ko yung cellphone ko," natatawang sabi niya at mabilis na dinampot ang cellphone na nakalagay sa isang upuan. "Ituloy niyo na kung saan n







