4

MIRABELLA

SUMUNOD NA ARAW, TILA lumalala ang l1bog na nararamdaman ko. Ewan ko ba pero simula nang makita ko ang malaking tit3 ng byenan kong si Adam, hindi na siya mawala sa isipan ko. Kaya naman isang tanghali, naisipan kong umuwi. At natuwa ako nang makita kong naroon siya sa bahay.

“Bakit ang aga mo yatang umuwi?” bungad niya sa akin.

“Masakit po kasi ang ulo ko. Kaya naisipan kong umuwi agad,” pagsisinungaling ko.

“Okay sige. Magpahinga ka na. Huwag mo na lang i-lock ang kuwarto mo. Para ma-check ko kung ayos ka lang ba.”

“Sige po, daddy.”

Mabilis akong umakyat sa kuwarto at nagpalit ng damit. Nagsuot ako ng napakaikling short pero wala akong suot na panty. Nakasuot lang din ako ng spaghetti strap pero wala akong suot na bra kaya bakat na bakat ang ut0ng ko. Isang oras din ang lumipas. Nakahiga lang ako sa kama no’n hanggang sa makarinig ako ng pagpihit ng doorknob. Agad akong nagpatulog-tulugan. Bahagya akong nakabuk@ka para bakat na bakat ang puk1 ko.

Naramdaman kong naupo siya sa gilid ng kama. Pinilit kong galingan sa pagtulog-tulugan.

“Mirabella…” mahina niyang usal.

Muli niyang tinawag ang pangalan ko pero hindi ako sumagot. Hanggang sa maramdaman ko na lang ang kamay niyang gumagapang mula sa binti, patungo sa hita ko. Pasimple kong kinuyom ang kamao ko. Naninindig ang balahibo ko sa katawan sa mga oras na iyon. Ang init ng haplos niya. At ang sarap sa pakiramdam. Nagulat ako nang gumapang iyon patungo sa pagitan ng hita ko. At bahagya niyang pinisil-pisil ang puk1 ko.

“Ang tamb0k ng puk1 mo, Mirabella.. alam mo bang matagal na kitang pinagpapantasyahan? Matagal ko ng iniisip na inaangkin kita. Napakaganda mo.. napaka-sexy mo. At isang kahangalan ang ginawa sa iyo ng anak ko. Sinayang niya ang isang katulad mo…”

Dapat mainis ako sa sinabi niyang iyon pero hindi. Tila mas lalo pa akong natuwa. At hinayaan ko syang pisil-pisïlin ang puk1 ko. Mayamaya pa, naramdaman ko na lang na ibinaba niya ang suot kong salawal.

“Hmmm…wala kang suot na panty. Pasensya na, Mirabella pero gusto ko lang matikman kung gaano ka kasarap.”

Sinimulan niyang dilaan ang hiwa ko. Mariin akong napapikit habang pilit na pinapakalma ang sarili ko. Hindi niya puwedeng malaman na ginang ako. Ang dapat niyang isipin ay tulog ako. Ang kanyang dila ay pinaglalaruan ang t1nggil ko. Habang ang isang kamay niya ay n1lalamas pa ang kabila kung sus0. Para akong mapapadilat sa sobrang sarap. Dahan-dahan kong imulat ang mga mata ko at tiningnan siya. Enjoy na enjoy siya sa ginagawa niya. Hinihigop niya ang katas na lumalabas sa akin. At may panggigigil siyang pinipisil-pis1l ang dibdib ko.

“Ahhh…ang sarap ng puk1 mo, Mirabella…sinasabi ko na nga ba…talagang masarap ka. Ang tanga ng anak ko para ipagpalit ka sa iba.”

Mariin niyang sinipsip ang mani ko kaya muntik na akong mapasigaw. Mabuti na lang talaga at napigilan ko pa ang sarili ko. Mas binuka niya pa ng malawak ang hita ko at sinubsob doon ang mukha niya. Ang galing niyang kumain. Para siyang halimaw. Walang panama ang anak niyang si Jonas. Naramdaman ko na lang na lalabasan na ulit ako. Ang kanyang mahaba at mainit na dila ay naglilikot na sa loob ko. Napakabilis ng paglabas pasok nito at paminsan-minsang sinis1psip ang magkabilang pisngi ng puk1ko.

Kumapit ako ng mahigpit sa bed sheet ng labasan ako. Habang narinig ko naman ang mahinang tunog mula sa kanyang bibig nang higupin niya ang katas ko. Ilang sandali pa, ibinalik na niya ang salawal ko at pagkatapos, narinig ko na lang na sumarado ang p***o.

Doon ko na minulat ang mga mata ko at napahawak sa pagitan ng hita ko. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko at saka ako napangiti.

“Sh1t! Ang sarap niyang kumain!”

GABI NA nang bumaba ako mula sa kuwarto ko. Nagpalit na ako ng maayos na damit. Bago ako lumabas dahil ayokong mapansin ni Adam na kanina pa ako hindi mapakali. Ilang beses kong sinubukang alisin sa isip ko ang nangyari noong kanina, pero sa tuwing naaalala ko ang mga sandaling iyon, kusa akong napapangiti kahit.

Pagdating ko sa dining area, naroon na si Adam at naghihintay habang inaayos ng mga kasambahay ang hapunan. Nang mapansin niya ako, saglit siyang tumingin sa akin bago niya ibinalik ang atensyon niya sa mesa. Umupo ako sa tapat niya at pilit na naging normal ang kilos ko kahit ramdam kong hindi pa rin nawawala ang kaba sa dibdib ko.

“Okay ka na ba?” tanong niya habang inaayos ang plato niya.

“Opo. Okay na po ako.”

“Mabuti naman. Mukhang pagod ka kanina. Mahimbing ka ba nakatulog?”

Napatingin ako sa kanya at hindi ko napigilang ngumiti nang mapang-akit bago ko sinagot ang tanong niya.

“Opo. Mahimbing na mahimbing. Hindi agad ako nagigising.”

Saglit siyang natigilan habang nakatingin sa akin, na para bang may napansin siyang kakaiba sa paraan ng pagsagot ko.

“Talaga?”

Tumango ako habang pinipigilan ang sarili kong ngumiti ng sobra.

“Opo.”

Hindi na siya nagtanong pa at nagsimula na kaming kumain. Ako naman ay pilit na itinutuon ang atensyon ko sa pagkain kahit paminsan-minsan ay hindi ko maiwasang mapatingin sa kanya. Sa tuwing nagkakasalubong ang mga mata namin, mabilis akong umiiwas na parang may tinatago akong bagay na hindi niya dapat malaman.

“Mirabella,” tawag niya makalipas ang ilang sandali.

Napatingin ako sa kanya. “Yes, daddy?”

“Bakit parang ang saya mo ngayon?”

Bahagya akong natawa at nagkunwaring abala sa pagkain.

“Wala naman po. Siguro dahil mas okay na pakiramdam ko. At isa pa, ayokong maging malungkot. Ayokong ma-stress dahil sa nalaman kong pagloloko ng asawa ko.”

“Tama iyan. Huwag mo ng isipin pa ang anak kong iyon. Noon pa man, matigas na ang ulo niya. Kaya dapat hayaan mo na lang siya kaysa ikaw pa ang maapektuhan. Siguro mas mainam nga na magpakasaya ka rin.”

“Ano po ang ibig niyong sabihin? Na humanap din ako ng taong magpapasaya sa akin?”

Saglit siyang natigilan at napalunok ng laway.

“Oo…parang ganoon na nga. Gumanti ka sa anak ko. Hindi puwedeng siya lang ang masaya. May lalaki diyang nasa paligid lang na matagal ka ng pinapantasya.”

Tipid akong napangiti at tumango. Malamang tinutukoy niya ang sarili niya. Napangiti ako habang nakayuko. Hindi ko alam kung talagang may napapansin siya o iniisip ko lang iyon…dahil hindi ko pa rin maalis sa isip ko ang nangyari kanina. Ang hirap kumilos ng normal kapag alam kong may isang bagay na nagbago sa paraan ng pagtingin ko sa kanya.

Mayamaya ay nagsalita ulit siya habang tahimik kaming kumakain.

“Kahit maayos na pakiramdam mo, magpahinga ka pa rin mamaya. Huwag mong pagurin ang sarili mo.”

“Opo. Gagawin ko.”

“May pasok ka bukas, hindi ba?”

“Opo, pero kaya ko naman.”

“Siguraduhin mong maayos ang tulog mo.”

Napatingin ako sa kanya at muling ngumiti.

“Opo, Daddy.”

Hindi na siya nagsalita pagkatapos noon, pero napansin kong ilang beses niya akong tiningnan habang kumakain kami. At napansin kong napapatingin na naman siya sa sus0 ko.

Habang nagpapatuloy ang hapunan, pilit kong kinokontrol ang sarili ko at inaayos ang kilos ko para hindi niya mahalata ang laman ng isip ko. Alam kong hindi dapat ganito ang nararamdaman ko para sa kanya dahil siya ang ama ng asawa ko.

Pero bahala na…sa kanya na ako naliligayahan ngayon.