Kabanata 4: Alagang Zellorion

"Achoo!"

Hindi ko maiwasang bumahing ng ilang beses dahil sa labis na pangangati ng aking ilong.

Bughaw na namimilog na mga mata ang tumambad sa aking pagdilat. Napabalikwas ako ng bangon at napatili dahil sa gulat.

"Inaaay!"

Ni hindi ko namalayang nahulog na pala ako sa kama kung hindi sumakit ang aking pang-upo.

The sudden actions made my head dizzy. Muntik pa akong muntog sa maliit na mesang nasa gilid ng kamay.

"Anong nangyari? Ayos ka lang ba?"

Agad kong itinuro ang kulay itim na pusa na may bughaw na mga mata. Prenteng-prente itong nakaupo sa kama habang dinidilaan ang kanyang balahibo.

"May pusa. Pwede bang paki-alis ng pusa?" Paos na pakiusap ko sa bagong dating ng hindi inaalis ang titig sa pusa.

"Ah, andito ka lang pala, kanina pa kita hinahanap. Luffy, halika rito."

Nang marinig ng pusa ang sinabi ng lalaki ay kusa itong tumalon pababa sa kama at dahan-dahang naglakad palayo sa akin.

Sinundan ko ito ng tingin hanggang sa mapako ang mga mata ko sa isang pamilyar na lalaki.

Matangkad ito na may kayumangging balat. Kapansin-pansin din ang kulay asul na langit na mga mata nito na animo ay nangungusap.

Mga matang mahirap kalimutan. I think I saw him somewhere.

"Selio?"

Nagpakawala ito ng buntong hininga bago tumango at dinampot ang pusa. Hindi ko maiwasang mapatitig sa mga braso niyang nakabalandra saking mga mata sapagkat wala siyang suot ng pang itaas.

"Kinagat ka ba ni Luffy? O kinalmot? Teka, napilayan ka ba?" Seryosong tanong nito.

Nang akmang lalapit ito karga ang pusa ay itinaas ko ang aking kamay upang pigilan siya sa paghakbang.

Napailing ako at sinagot ang sunod-sunod niyang tanong.

"Hindi! Nabigla lamang ako kanina. Pasensya na, kaya kong tumayo. Gusto ko lang maupo dito sa sahig."

Pinilit kong tumawa at iwinagayway ang kamay, senyales na wala itong dapat ipag-alala.

"Ganon ba? Naghahanda nga pala ako ng simpleng almusal sa baba. Gigisingin sana kita para alukin kang kumain."

Tinuro niya ang pinto sa kanan.

"You can wash up. May bagong toothbrush at toothpaste rin diyan na maari mong gamitin. Tatapusin ko lang ang niluluto ko."

Tumango ako sa kanya saka ngumiti at si Selio naman ay tuluyan na ngang umalis.

Ako lang ba o talagang nagmamadali lamang itong lumabas ng silid? Napailing ako sa naisip, siguro ay nagaalala lamang ito na baka masunog ang niluluto niya.

Nakahinga ako ng maluwag ng tuluyang mawala si Selio sa aking paningin.

Napaka seryoso kasi ng mukha nito at mata sa mata kung makipag-usap. I couldn't help but remember his tantalizing eyes.

Teka.

"Shit."

Natampal ko na lamang ang aking noo ng maalalang hindi ko nga pala ito natanong kung bakit nandito ako.

Ang tanging bumabalik lamang sa isip ko ay ang pag-inom ko ng dalawang bote ng alak sa tabi ng dagat at ang pagbulusok ko sa tubig.

Muntik na pala akong maging memory.

Akala ko ng mga oras na iyon ay katapusan na din ng mga masasama kong balak.

Hindi pa nga ako nakakaganti sa damuhong Lejandro na yon. Buti na lang may pag-asa pa.

Pero bago ang lahat, si Selio ba ang tumulong sa akin?

"Paganahin mo ang isip mo Xanthiaña. Paano ako napadpad sa puder ng gwapong yon?"

Inalis ko ang kumot na nakabalot sa aking mga paa ngunit agad napadako ang aking tingin sa halos nakalantad kong dibdib.

Agad na inayos ko ang damit dahil konting galaw na lamang ay tiyak na sisilip na ang aking korona.

Nasapo ko ang nag-iinit kong mga pisngi ng wala sa oras. Pakiramdam ko ay pwede na akong lamunin ng lupa dahil sa kahihiyan.

"Nakakahiya! Pano ko ito haharapin mamaya?"

Ngayon alam ko na kung bakit tila sa mata ko lamang nakatitig ang lalaki kanina at kung bakit walang lingon-lingon itong lumayo.

He saved both of us from further embarrassment.

Pinilit kong pakalmahin ang sarili bago tinungo ang banyo. Pakiramdam ko ay nanlalagkit ang buong katawan ko.

I face the mirror and my brow unconsciously furrow. Inilapit ko ng kaunti ang mukha sa salamin at maiging pinagmasdan ang sarili.

My lips looks a bit weird. Did I have some allergy reaction? Namamaga ito at may maliit na sugat sa gilid.

As if on cue, fragmented scenes began assaulting my vision. Dinala ako ng mga ito sa isang nakakapanindig balahibong eksenang pilit kong inaalala kanina pa.

...

Wala sa sariling hinuli ko ang mapupulang labi ng lalaki. Hindi ko na malaman kung bakit buhat buhat niya ako habang naglalakad at halos ga-hibla na lamang ng buhok ang pagitan namin.

All I know is that, I needed to get rid of my virginity, after experiencing a drowning nightmare. I need to seize this opportunity, but first I need to check his qualifications.

I peered at the man through my lashes, tracing every inch of his face in satisfaction.

"Matangkad, matipuno, gwapo," mas inilapit ko ang aking mukha at sinamyo ang nakakabaliw na amoy na nanggagaling sa kanya, "Mabango. Palagay ko gusto kita, ikaw gusto mo ba ako?"

Animo ay umuukit, pinasadahan ko ng daliri ang hugis nang kanyang mamasa-masang labi. Napakalambot nito hindi katulad ng kanyang braso at dibdib na napakatigas.

"Gusto mo ba?" Muling tanong ko sa kanya.

Instead of answering, his hand caught my fingers and his eyes turned sharp. Ramdam ko ang init na nagmumula sa kanya, nakakapaso, nakakaliyo.

"Huwag kang malikot, Miss. Kung hindi ihuhulog kita."

May pagbabantang saway niya ngunit imbis na matakot, ikiniskis ko ang aking pisngi sa kanyang leeg at walang pakundangang kinagat ang kanyang baba.

He froze under my touch. His muscles tense, making me feel a bit guilty but satisfied.

Para bang mas lalong nag-init ang aking katawan ng marinig ko ang mababang tono ng kanyang boses.

"What is wrong with you?"

Sinasadya ba nitong paseksihin ang kanyang boses?

Imbis na sumagot ay ipinulupot ko ang aking mga binti sa kanya agad naman niyang sinalo ang pang-upo ko.

Wala sa huwisyong, gumalaw ako para sa mas magandang posisyon dahilan para kumiskis lalo ang aking kabuuan sa matigas na katawan ng lalaki.

Hindi ko man intensyon ay napa-awang ang aking mga labi sa kilabot na nanalaytay sa aking balat sa simpleng galaw na iyon.

Mas lalong lumakas ang loob ko ng maramdaman ko ang unti-unting pagtigas ng bagay na tumatama aking tiyan.

Kahit pa wala pa akong eksperiyensya sa mundo ng kapusukan alam ko kung ano ito. Ngunit hindi pa ako nakakita o nakahawak sa personal pawang guhit lamang dahil sa mga nababasa ko sa online.

"Binabalaan kita, don't go too far."

Parang walang narinig na sinapo ko matigas na kahabaan niya at pinisil dahil sa kuryusidad. Even with the clothes blocking his rod, I can still feel it slightly trembling and heated against my palm.

"Miss!" Gulat na bulyaw niya.

Binigyan ko lamang ito ng nang-uudyok na ngisi ng hindi binibitawan ang kanyang kahabaan, imbes ay minasahe ko ito.

"Kumikislot ang alaga mo at mainit. Nilalagnat ka ba? O kaya, tulungan kita mag lulu?"

"Kilala mo ba kung sino ang kausap mo?"

May pagpipigil na tanong ng lalaki. Humigpit din ang pagkakahawak ng malapad niyang kamay sa aking pangupo na kanina lang ay taimtim na nakasuporta lamang dito.

Ni hindi ko namalayan na tumigil na pala ito sa paglalakad.

"Bakit, masarap ba Selio?"

Muli kong pinisil ang kahabaan niya at pinaglaruan ito habang nagpakawala naman ng mahinang mura ang lalaki.