Chapter 4

Ysabel Trinidad’s point of view

"Good answer, Trinidad." Mabilis na lumabas ang mga salitang iyon mula kay Maximo.

Nanatili akong nakatayo sa gitna ng malawak niyang pribadong silid habang pilit na kinakalma ang sarili ko.

Masyadong tahimik ang buong silid. Ang tanging maririnig lang ay ang mahinang ugong ng air conditioner at ang mabilis na tibok ng puso ko.

"Relax." Mababa ang boses niya. Hindi iyon malakas, ngunit sapat na upang mapatuwid ako lalo ng tayo.

"Opo, Señorito."

Nanatili siyang nakatingin sa akin. Those sharp eyes seemed to analyze everything. Parang wala siyang pinalalampas.

Mula sa paraan ng pagtayo ko hanggang sa bahagyang paggalaw ng mga kamay ko.

Napalunok ako.

"Did you have a good breakfast?" Tanong niya habang papalapit sa akin.

Alam kong hindi na ako makaka tras dahil naramdaman ko na ang malamig na pader sa likuran ko.

“Y-yes, Señorito.”

Tumango siya nang bahagya. "Good."

May kakaibang seryosong ekspresyon sa mukha niya.

"I heard you're feeling better."

Agad kong naintindihan na tungkol iyon sa sugat ko.

"Okay na po talaga ako."

Napangiti ako nang bahagya. "Kaya ko na pong magtrabaho."

Hindi siya agad sumagot.

Instead, he crossed his arms and simply stared at me. Pakiramdam ko tuloy ay kinukwestyon niya ang sinabi ko.

“Then, take good care of me.”

Mabilis akong napalunbok at halos tawagin ko na ang lahat ng santo sa sobrang kaba.

“Pleasure me, Trinidad.” Mapang akit niyang sambit habang ang kanyang kamay ay dahan dahang pumupulupot sa aking bewang.

“S-señorito.”

“Call me Maximo, Trinidad.” Muli niyang sambit.

Marahan niyang inaamoy ang aking leeg pababa sa aking balikat. Hindi ko tuloy maiwasang mapahalinghin dala ng kiliti na nararamdaman ko sa ginagawa niya.

“I need you. Make me feel better.” Bigkas ni Maximo habang bahagyang idinidiin sa akin ang kanyang sarili.

“Can you feel this, Trinidad?”

Ano yon?!

“W-what can I do for you, M-maximo?”

“Mhm, what do you think, Trinidad?” Mapang akit niyang sambit habang pinaglalaruan ang naka awang kong labi.

Halatang sanay makipaglaro sa babae si Maximo. Magaling siya mang akit at sa bawat salita at galaw niya ay unti unti na rin akong nadadala.

Wala akong karanasan, pero nakapagbasa na ako ng mga ganoon. Pakiramdam ko nga lang ay hindi ‘yon sapat.

“Kneel, Trinidad.” Malamig at ma-awtoridad niyang sambit.

Mabilis na lumuhod ang katawan ko, tila may sarili itong buhay at kusa nalang gumalaw.

“Do I need to teach you?” Nakangisi niyang sambit.

“No, M-maximo.” Hindi makapaniwalang sagot ko.

In order to please him, kailangan kong mag kusa.

Napalunok ako at nang tangkain kong hawakan iyon ay agad na tumunog ang kanyang cellphone.

"Fuck." Mababa at puno ng inis ang binitawang mura ni Maximo.

Halos kasabay noon ay mabilis niya akong pinatayo mula sa pagkakaluhod.

Napatitig ako sa kaniya, naguguluhan sa biglaang pagbabago ng mood niya. Kanina lang ay kalmado siya, ngunit ngayon ay parang isang mali lang ay papatay na siya.

Mabilis ang paghinga niya nang makarating muli sa kanyang lamesa upang sagutin ang tawag.

"Leave." Malamig ang boses niya.

"We're not yet done, Trinidad."

Huminto siya sandali. Hindi man siya nakatingin sa akin, ramdam kong bawat salita niya ay sinadya niyang iparinig nang malinaw.

"Remember that."

Napakurap ako. Hindi ko alam kung bakit, pero lalo akong nalito sa sinabi niyang iyon.

Makalipas ang ilang segundo ay tuluyan na siyang naupo sa likod ng kaniyang mesa. Binuksan niya ang laptop at tila ibinalik ang atensyon sa trabaho.

Mabilis akong naglakad palabas ng private room. Pagkasara ng pinto sa likuran ko ay saka lamang ako nakahinga nang maluwag.

"Ano ba naman iyon..." Mahina kong bulong sa sarili.

Napailing ako habang naglalakad pabalik sa servant quarters.

Sino ba naman kasi ang baliw na gustong guwama ng kababalaghan sa ganitong katirik na araw. Halata namang busy siya tuwing umaga.

Dahil bawal pa akong magtrabaho para sa araw na iyon, diretso na akong bumalik sa kwarto.

Pagbukas ko pa lamang ng pinto ay agad kong nadatnan si Amaris. Nakahiga ito sa couch habang may kinakain at nakatutok ang buong atensyon niya sa pinapanood sa TV.

"Ay."

Napalingon siya sa akin at saka ngumisi.

"Buhay pa siya."

Napairap agad ako. "Mukha bang hindi ako makakalabas nang buhay doon?"

Tumawa siya.

"Oo."

"Ngayon lang may pinapasok si Señorito sa private room niya." Sambit niya at muling itunon ang atensyon sa TV.

"Bakit ka nga pala pinatawag?"

Napatigil ako.

Biglang bumalik sa isip ko ang nangyari kanina. Ang usapan namin, ang alok niya bilang personal maid at sex slave niya.

Hindi ko alam kung dapat ko bang ikuwento iyon kay Amaris. Kung sasabihin ko ang totoo, siguradong hindi na ako titigilan ng babaeng ito. At kung magsisinungaling naman ako... Hindi rin yata ako makakatakas sa mga tanong niya.

"Huy!"

Naputol ang pag-iisip ko nang maramdaman ko ang daliri ni Amaris na kumakaway sa harapan ng mukha ko.

"Tulala."

Bahagya niya pa akong tinapik sa balikat. Naningkit ang mga mata niya.

"Uy, nandiyan ka pa ba?"

Napakurap ako.

"Ah?"

"Ayan." Napahalukipkip siya.

"Saan ka lumulutang?"

Mabilis akong umiwas ng tingin.

"W-Wala."

Lalo siyang naghinala. "Bakit?"

Napakamot ako sa batok ko. Pakiramdam ko ay bigla naging awkward ang pagitan naming dalawa..

"K-Kinamusta lang niya iyong paa ko." Bahagyang lumakas ang boses ko sa huling bahagi ng pangungusap, na para bang sinusubukan kong kumbinsihin hindi lang siya kundi pati sarili ko.

Nanahimik si Amaris. Mariin siyang nakatitig sa akin at pagkatapos ay dahan-dahang umangat ang sulok ng kaniyang labi.

Iyong ngiting alam kong hindi maganda, at may balak na mang asar.

"Ayun lang?"

Napasinghap ako.

"Oo."

"Ayun lang talaga?"

"Oo nga." Singhal ko.

"Sure ka?"

Napahawak ako agad sa noo ko. Ang hirap talaga paniwalain ng babaeng ‘to.

“Oo nga, pinatawag niya ako para kausapin at kamustahin lang.” Depensa ko.

“E ano laman nung kwarto?” Kuryoso niyang tanong.

Mabilis akong napalunok at halos hindi alam ang sasabihin.

Kung muli kong iisipin ang loob ng kwartoi ay baka mapa sign of the cross nanaman ako at matawag si Lord ng wala sa oras.

Ang tamang deskripsyon sa kwarto na ‘yon ay it’s either si Sanatas ang susundo sayo, o makikita mo ang langit… Langit sa sarap.