LOGIN"Ahhhh!"Nagulat si Amanda. Kahit mabilis siyang umiwas, tumama pa rin ang mga bubog sa kaliwang pisngi niya at nag-iwan ng hiwa."You are pushing your luck! Huwag kang masyadong mayabang!" sigaw ni Julio habang padabog na umalis.Hinawakan ni Amanda ang sugat sa pisngi habang malamig na pinapanood ang pag-alis nito."Amanda!"Nagmamadaling tumakbo palapit ang inang si Charity. "Anong nangyari?""Binato ako ni Dad ng tasa," kalmadong sagot niya.Pero sa halip na aluin siya, nagreklamo pa ang ina. "Bakit mo na naman siya ginagalit? Alam mo namang mainit ang ulo niya ngayong nahihirapan siya sa kumpanya."Napakurap si Amanda sa gulat.Sa halip na kamustahin ang sugat ko, mas pinili niyang kampihan ang ama niya? Wala na talaga siyang dapat asahan mula sa kanyang mga magulang."Sinabi ko lang na hiwalayan na niya si Soledad para pakasalan ka, tapos nagalit na siya," depensa niya.Natigilan si charity. May bahagi sa kanya na natuwa dahil ipinaglaban siya ng anak, pero nandoon pa
Ngunit ang lumabas pa rin sa bibig nito ay ang mga salitang puno ng yabang at kawalang-galang.Sumimangot si Julio at mariing nagbanta, "Watch your tone when talking to your elders! Hindi ba tinuruan ng nanay mo ng kahit konting manners?""I only show manners to people who deserve respect," malamig na sagot ni Amanda.Ibig sabihin, wala siyang nakikitang dahilan para igalang ang sarili niyang ama."You!"Halos mamula sa galit si Julio dahil sa sagot ng anak. Pero dahil kilala na niya ang ugali nito, pinilit na lang niyang magtimpi ng kanyang galit. "Dahil iniligtas mo ang pamilya natin noon at pinatawad ko na ang ginawa mo, hindi na muna kita paparusahan," sabi nito habang humihinga ng malalim.Walang emosyong tiningnan siya ni Amanda. "Hindi ko kailangan ng pasasalamat mo."Lalo na namang uminit ang ulo ni Julio. Pilit niyang kinalma ang sarili bago ibinaling ang usapan sa sadya niya. "Ang pakay ko kaya ako nandito ay para kumbinsihin ka na magtrabaho sa Fernandez Corporation
Kahit medyo nag-aalinlangan, pumayag na rin si Jonathan na ihatid siya.Habang nasa biyahe, tahimik lang si Amanda sa tabi ng bintana. Paulit-ulit na naglalaro sa isip niya ang boses ng ina ni Jonathan kanina.Nang makarating sila sa tapat ng tatay niya agad niyang tinanggal ang seatbelt. "Dito na ako, thank you!""Do you want me to come with you?" tanong ni Jonathan.Nagulat si Amanda. Sasamahan pa niya ako sa loob? Bilang ano? Boss? O lover? Parehong hindi pwede."Huwag na, kaya ko na ito,” tanggi niya. Agad siyang bumaba ng sasakyan at naglakad palayo.Pinanood lang siya ni Jonathan habang naglalakad palayo. Pakiramdam niya ay may kakaiba kay Amanda ngayong umaga—parang may iniinda itong problema na ayaw nitong sabihin sa kaniya.Pagpasok na pagpasok ni Amanda sa gate, nakasalubong niya agad si Marcus."Amanda?" tawag nito. "Sino 'yung kasama mo kanina? Si Mr. Ramirez ba 'yun?""Bakit?" tipid na tanong niya.Tuwang-tuwang lumapit si Marcus. "Wow, talagang close na kayo ha!
Galit na nagreklamo si Emma. "Do you really think na mas maganda si Easter kaysa sa isang babaeng may asawa?"Walang pag-aalinlangan sumagot si Jonathan. "Yes!" "You... are you out of your mind? Anong wala sa kanya na mayroon ang babaeng 'yun? Si Easter ay isang first-class socialite, beautiful, well-bred, and comes from a prominent family! Maraming lalaki ang nagkakandarapa na ligawan siya..." bulalas pa ni Emma.Malamig na putol ni Jonathan sa sinabi ng ina. "Kung ganoon, bakit hindi na lang ikaw ang umampon sa kanya bilang anak mo?""Hindi ko kailangan ng anak na babae, ang gusto ko ay proper daughter-in-law!" ani pa ng ina."Makukuha mo ang gusto mong daughter-in-law, pero hinding-hindi si Easter 'yun,” madiin na sagot ni Jonathan.. Pagkasabi noon, pinatay na niya ang tawag nang hindi na hinintay pang magsalita ang ina.Nag-aalala siyang baka lumingon ito kaya mabilis na tumakbo pabalik si Amanda sa loob ng kwarto.Magulo ang isip niya. Pagkatapos marinig ang usapang iyon,
Gulat na gulat si Sally habang nakatingin sa likuran ng anak. Bakit parang pumanig pa ito kay Amanda?"Warren..."Pero hindi na lumingon pa ang binata."Kahit anong gawin mo, ngayon na ikaw na ang tagapagmana ng pamilya Aguirre, kailangan mong mag-asawa ulit para magkaanak at magpatuloy ang lahi natin. Malapit na ring mag-isip ang daddy mo tungkol sa bagong kasintahang ipapakilala sa 'yo," bulong ni Sally sa sarili habang nanlilisik ang mga mata.Kinabukasan, nagising si Amanda saktong sikat ng araw.Mag-isa siyang natulog sa master bedroom kagabi. Tinupad ni Jonathan ang pangako nito at hindi siya ginalaw o inistorbo man lang habang nagpapahinga siya.Nang pumasok siya sa banyo para mag-ayos, nagulat siya nang makitang puno na ito ng mga pambabaeng gamit—kulay pink na tuwalya, toothbrush, mug, at iba pang pang-araw-araw na kailangan ng isang babae.Lahat ng ito ay sakto at sadyang inihanda para sa kanya.He really planned this out.Maliwanag pa sa sikat ng araw na ginagawa n
Pagkatapos sabihin iyon ay lumabas na si Jonathan ng banyo.Naiwan si Amanda na nakatulala habang nakatingin sa direksyon kung saan ito lumabas. Malamang ay nagtampo ito sa kanya. Pero kahit ganoon ang sitwasyon, pinilit pa rin nitong ipagamit sa kanya ang sarili nitong kwarto at hinayaan siyang matulog ng payapa roon ngayong gabi.Sa lumang mansyon ng pamilya Aguirre."Mom, bakit mo naman ako pinauwi nang ganito kaaga? Ano ba talagang meron?" tanong agad ni Warren pagdating na pagdating niya.Sinamaan siya ng tingin ng kanyang inang si Sally. "Anong meron ka diyan? Edi iyong tungkol sa annulment ninyo ni Amanda! Bakit mo itinago sa akin ang napakabigat na balitang ito?"Seryosong umiling si Warren. "Ayaw ko lang na ma-stress ka pa sa mga desisyon ko sa buhay."Pero halata sa mukha ni Sally ang labis na tuwa na hindi niya magawang itago. "Na-stress? Mali ka ng iniisip, anak! Nang marinig ko ang balitang hiwalay na kayo, tuwang-tuwa pa nga ako."Parang may bumatikos sa dibdib ni
MAHIGPIT siyang tinitigan ni Manager Reyes.“Ano bang kasalanan ang ginawa mo?” tanong pa nito sa kanya.Bigla siyang tinawag ng Big Boss, hindi lang si Amanda ang nagulat, pati ang manager niyang si Reyes.Kumindat si Amanda ng inosente. “I… I don’t know either…”Pinagpapawisan ang palad niya. Ang
HALOS hindi nakatulog si Amanda. The emptiness in her body at ang sakit sa puso niya ay hindi siya pinatulog nang maayos. Buti na lang, hindi siya na-late kinabukasan. Habang humihikab si Amanda papasok sa office ay napansin niya agad may kakaibang atmosphere sa paligid.“May bagong CEO na darating
NAPATIGIL si Amanda dahil sa narinig niya. Napansin ni Warren ang bahagyang lungkot na dumaan sa kanyang mga mata. Ngunit nanatiling malamig ang boses nito na tila ba walang pakialam.“Sorry. Ilang beses ko ng sinabi sa’yo na may obsessive compulsive disorder ako,” wika ni Warren kay Amanda..“P
UMALIS si Amanda sa clinic, kinuha ang gamot, at dali-daling lumabas ng ospital.Nang maalala niya ang nangyari kanina, how a male doctor ordered her to take off her pants and examined her—hindi niya maiwasang mamula ng todo. Kapag kumalat ang balitang iyon, she wouldn’t be able to face anyone anymo







