LOGIN"Nahihirapan ka bang pumili? Do you want me to order for you?" tanong ni Jonathan nang mapansing parang estatwa siyang nakatingin sa menu."H-hindi na, ako na ang bahala," alanganing sagot niya.Pero bago pa siya makapili ng kahit ano, tinawag na agad ng binata ang waiter at pinag-order siya ng mga pinakasikat at pinakamahal na specialty dish ng restaurant. Habang pinapanood niya itong umorder, pakiramdam ni Amanda ay unti-unti nang nauubos ang laman ng bank account niya.Hindi nagtagal, inihain na ang mga pagkain.Kahit na napakasarap ng hitsura ng mga ito—mga imported steak at mamahaling wine—wala siyang ganang kumain dahil iniisip niya ang posibleng presyo nito."You're not eating much. May problema ba?" pansin ni Jonathan habang hiniwa ang sarili nitong steak.Tumitig si Amanda sa kanya at nagbabakasakali na magtanong, "Teka... you hate owing people favors, diba?"Natigilan ang binata at tinignan siya. "Why do you ask?""Wala lang, kasi... I'm just wondering kung bakit ganu
"What are you thinking about?" tanong ni Jonathan habang mas hinigpitan ang pagkakayakap sa kanya. Ramdam na ramdam niya kasing may gumugulo sa isip ng dalaga."Thinking about you," hindi sinasadyang nasabi ni Amanda.Nagningning ang mga mata ng binata sa labis na tuwa. "I didn't expect na ganoon mo na ako ka-miss."Hinalikan niya ito nang mariin sa labi bago pa man maka-rehistro sa isip ni Amanda ang mga sinabi niya. Dahil sa biglaang halik, natauhan si Amanda sa kanyang sinabi. Bakit ko naman nasabi 'yun nang hayagan? No wonder nag-e-enjoy siya ng sobra!"Tama na, stop kissing me!" iritableng pag-aangkin niya habang tinutulak ito palayo para makahinga.Ngumiti nang nakakaloko si Jonathan. "Since you missed me so much, I'll let you kiss me all you want."Namula nang husto ang mukha ni Amanda. Binigyan niya ito ng masamang tingin. Sino bang nagsabing gusto ko siyang halikan ng paulit-ulit? Ang kapal talaga ng mukha!Maya-maya pa, huminto ang sasakyan.Akala ni Amanda ay diretso
Walang emosyong sumagot si Amanda. "Sorry, I can't do that."Hindi makapaniwala si Easter sa narinig. "What did you just say?""Sabi ko, hindi ko magagawa ang gusto mo," diretsong ulit niya.Boss niya si Jonathan, at magkasama sila sa isang kumpanya. Paano niya ito iiwasan? Ang hiling nito ay isang malaking kahangalan."Hanggang kailan mo ba binabalak landiin si Jonathan?!" bulyaw ni Easter.Tumawa ng mapait si Amanda. "Bakit parang baligtad ang sinasabi mo? Bakit hindi mo tanungin si Jonathan kung bakit siya ang lumalapit sa akin?"Natahimik si Easter dahil alam niyang may punto ito. Kung ayaw talaga ng lalaki, walang babaeng makakalapit dito ng ganoon lang kadali."Kung gusto mo talaga siya, eh di ikaw ang lumapit sa kanya at subukang mag-apply bilang babae niya. Kung pumayag siya, eh di walang problema sa akin!" hamon niya.Namumula sa galit ang mukha ni Easter. Akala ba nito ay hindi niya sinubukan? Kung kaya lang niyang gawin iyon, matagal na sana niyang ginawa."Don't ge
Agad na nagdepensa si Amanda. "I admit na medyo close kami ni Jonathan ngayon, pero hinding-hindi ko siya inahas! Isa pa, hindi mo naman siya fiancée, diba?"Galit na galit si Easter. "True, we aren't engaged yet, pero ang pamilya niya ang nagplano na kami ang magpakasal! It's just a matter of time before we end up together!""So meaning, wala pa kayong kasunduan?" tanong pabalik ni Amanda.Mariing ikinuyom ni Easter ang mga kamao. "Is that even the point here? Alam mong mahal ko siya, at ako ang unang lumapit sa 'yo para humingi ng tulong para mapalapit sa kanya. Pero anong ginawa mo? Sinulot mo siya at pumatol ka sa kanya behind my back! You are so shameless, Amanda!"Alam niyang sa mundong ginagalawan ni Jonathan, normal lang ang magkaroon ng mga babae sa paligid.Pero ang hinding-hindi niya matanggap ay ang katotohanan na ang pinili nito ay walang iba kundi si Amanda.Bakit si Amanda pa?Hindi niya maintindihan. Maraming babae diyan na mas maganda, mas pino, at mas sikat na gu
Madiing tinitigan ni Jonathan siya. Ang mga salitang iyon ay parang malamig na tubig na bumuhos sa buong init ng gabing pinagsaluhan nila."Para sa 'yo, ang tanging silbi ko lang ba ay ang mag-satisfy ng physical needs mo?" seryosong tanong nito, halatang nasasaktan at dismayado.Karamihan sa mga babaeng lumalapit dito ay pera o kapangyarihan ang habol. Pero si Amanda, tila ang tanging tingin lang sa kanya ay isang simpleng "tool" para sa sarili nitong kasiyahan.Ganito na lang ba talaga ako kababa sa paningin niya? Para na akong isang bayarang lalaki, ang pinagkaiba lang ay hindi niya ako binabayaran ng cash."We are satisfying each other," pagtatama ni Amanda.Hindi lang naman siya ang nakikinabang; pareho silang may kailangan sa isa't isa, kaya para sa kanya ay patas ang naging kasunduan nila.Bakit kailangan nitong magtampo? Wala siyang balak na mag-prolong ng diskusyon, kaya dumeretso na siya sa banyo para maligo.Naiwang nanggigigil sa inis si Jonathan sa kwarto. Shit!Pa
Nanghina ang mga tuhod ni Amanda at halos nanginginig pa ito habang nakadapa sa sofa, hindi agad makagalaw pagkatapos ng matinding tagpo.Hinalikan ni Jonathan ang basang pawis na likod nito. Gustong-gusto niya ang hitsura nitong tila naging ligaw at mapanukso kanina. Ito ang unang beses na nakita niyang ganito kakulay at kabuhay si Amanda habang magkasama sila.Nabusog nang husto ang sistema niya, at ang puso niya ay napuno ng kakaibang kasiyahan."Do you like it?" bulong nito nang may malalim at mababang boses malapit sa tainga niya.Naramdaman ni Amanda ang panginginig sa balat niya dahil sa init ng hininga nito. "Ayusin mo nga 'yan."Sinubukan niya itong itulak palayo, pero hinigpitan lamang nito ang hawak sa kaniyang baywang at sinipsip ang earlobe niya."Kung sasabihin mong hindi mo nagustuhan, we can do it all over again until you love it..."Kinabahan si Amanda. Ang nangyari kanina ay halos umubos sa buong lakas niya. Kung uulitin pa nila ito ngayon, malamang ay himatayin
NAPATIGIL si Amanda dahil sa narinig niya. Napansin ni Warren ang bahagyang lungkot na dumaan sa kanyang mga mata. Ngunit nanatiling malamig ang boses nito na tila ba walang pakialam.“Sorry. Ilang beses ko ng sinabi sa’yo na may obsessive compulsive disorder ako,” wika ni Warren kay Amanda..“P
UMALIS si Amanda sa clinic, kinuha ang gamot, at dali-daling lumabas ng ospital.Nang maalala niya ang nangyari kanina, how a male doctor ordered her to take off her pants and examined her—hindi niya maiwasang mamula ng todo. Kapag kumalat ang balitang iyon, she wouldn’t be able to face anyone anymo
“Hubarin mo… then lie down!”Kasabay ng isang mababa at malamig na boses ng lalaki. Biglang kumabog ang dibdib ni Amanda sa narinig.. Hindi niya alam kung kailan siya nagkaroon ng ganitong klaseng sakit, something she couldn’t even explain, a kind of shameful condition. Kapag umaatake ito… she just
HALATANG hindi inaasahan ni Dr. Jonathan Ramirez ang sitwasyon. Pero pareho naman silang adults, some needs don’t need to be said. At alam din niyang may kondisyon si Amanda.“Sir…” ani niyang pabulong. Nanigas si Amanda. Parang nag-hang ang utak niya nang narinig ang boses ng lalaki sa kabilang lin







