Chapter 5 I See You

Three Days. Tatlong araw na lang ang ibinigay ng kalaban bago masira ang mundo ni Gabriel.

Sa ilalim ng matinding seguridad ng kanyang penthouse, nakaupo siya sa isang leather couch habang titig na titig sa lumang larawan na natanggap niya kagabi.

Si China… at ang lalaking iyon.

May lungkot sa mga mata ng dalaga. May galit. May takot.

At ang lalaking kausap niya—may pamilyar na tapik sa balikat ni Gabriel. Matagal na itong patay, ngunit ang implikasyon ng litrato ay buhay na buhay.

“Ano ‘to, China?” bulong niya habang nilalaro ang singsing sa kanyang daliri.

Samantala, nasa silid ni China...Hindi mapakali sa di maunawaang dahilan.Hindi siya makatulog. Kanina pa siya balisa, yakap-yakap ang sarili habang nakatanaw sa city lights mula sa floor-to-ceiling window ng penthouse.

Napaka-ganda ng tanawin. Pero hindi iyon sapat para itago ang kaba sa kanyang dibdib.

"They found me again," bulong niya. "Hindi pa rin ako ligtas."

Tumunog ang pinto at iniluwa niyon si Gabriel.

"Can we talk?" tanong ng lalaki, malamig ang tono ngunit mabigat sa intensyon.

Tumango lang siya. Naupo siya sa gilid ng kama, habang siya nama’y tumayo sa harap niya.

Itinapon ni Damien sa kama ang envelope.

“Tignan mo.”

Bumukas ang sobre. Isa… dalawang larawan. Luma, grainy, pero malinaw.

Siya. At si—

Bigla siyang napasinghap. Namilog ang mga mata.

“P-paanong nakuha nila ‘to?”

“‘Yan din ang gusto kong malaman,” aniya. “Sino siya, China?”

Nagkagulo ang kanyang dibdib. Nanginginig ang kamay niya. “Hindi ko alam kung paano ko ikukuwento ‘to…”

Hindi niya akalain na darating ang panahong ito,na babalikan niya ang isang yugto ng buhay niyang ibinaon na niya sa limot at ayaw nang balikan.

“Then start from the beginning.”

Tumulo ang luha ni China. “Hindi lang ‘to tungkol sa nakaraan, Gabriel This man… he ruined everything I believed about love.”

Flashback - Anim na taon ang nakalipas

Eighteen si China noon. Freshman. Scholar sa isang kilalang unibersidad.

Isang gabing walang ulan pero may unos sa puso niya.

Nakilala niya si Brice Dela Vega—isang guro sa isa sa kaniyang minor subjects. Matinik magsalita. Magaling makinig. At higit sa lahat, mabait sa kanya—kakaibang bait na hindi inaasahan.

Naakit siya. Napaniwala. Hanggang sa isang gabi sa isang convention sa Baguio…

“Trust me,” sabi nito. “Walang makakaalam.”

Pero nagsinungaling si Brice..

Hindi ito simpleng pagkakamali. Pinagsamantalahan siya nito. At pagkatapos, iniwan siyang luhaan sa labas ng hotel, sinisigawan na siya raw ay isang manipulative liar.

Ilang linggo siyang hindi nakatulog. Walang nagsalita para sa kanya. Wala siyang pruweba.

At ngayon, pagkatapos ng anim na taon, bumalik ang multo.

Balik sa kasalukuyan...

Tahimik si Gabriel.

Nakita niya ang panginginig ng kamay ni China.. Ang totoo sa kanyang mga mata. Ang trauma.

“Hindi ko sinabi sa'yo kasi... akala ko tapos na 'to,” bulong ni China.

He gently took her hand.

“I believe you.”

Lumambot ang kanyang puso. Hindi siya sanay marinig iyon—lalo mula sa isang tulad ni Gabriel.

Pero sinundan niya ito ng malamig na salita.

“But believing you isn’t enough. Kung gusto mong mabuhay, we need to fight back.”

Kinabukasan…

Bumaba si Gabriel sa private command center ng Buenavista Corp. Pinalibutan siya ng mga eksperto: cybersecurity heads, former agents, legal teams.

Nasa gitna ng digital board ang larawan ni Brice at Paulina.

“Find out how they’re connected,” utos niya.

“Yes, Mr. Buenavista.”

Sa kabilang dako…

Sa isang private villa ni Paulina sa Antipolo, isang pulong ang nagaganap.

Si Brice—ngayon ay consultant ng Chiu Group—ay nakaupo sa harap ng wine cabinet.

“She remembers me,” aniya, walang takot.

“You should’ve finished the job,” sagot ni Paulina, malamig.

“She was just a girl. How was I supposed to know she’d end up his wife?”

Paulina’s eyes glinted. “Because Buenavista men always fall for the broken ones. Nakaka-awa raw. Kaya madaling paikutin. But not this time. I’m taking her down.” Anito na may pagkasarkastiko at paninigurado sa tono.

Sa penthouse…

Nagising si China sa impit na sigaw sa panaginip.

Basang-basa ng pawis ang kanyang likod. Niyakap niya ang sarili habang humihikbi.

Pumasok si Gabriel, walang pakialam sa oras.

“You dreamt of him again, didn’t you?”

Tumango siya. “He told me no one would believe me. And no one did.”

Gabriel sat beside her, quiet for a moment.

“Kung hindi kita kayang ipagtanggol noon, ngayon babawiin ko.”

Umiling si China,nilulukuban siya ng takot at pangamba.. “Gabriel, this isn’t just about me anymore. You’re risking your empire—”

“I don’t care about the empire. I care about you.”

Makalipas ang ilang araw...

Isang anonymous video ang lumabas sa internet.

“The Secret Past of China Asuncion—Is the CEO’s Wife Really Innocent?”

Mabilis ang pagkalat. May mga edited voice clips, sinadyang tanggalin sa konteksto. Pinalalabas na inakit daw ni China si Brice para umangat sa buhay.

May mga interview clips ng hindi kilalang tao, nagsasabing "madiskarte" daw si China.

Comment section: brutal.

"Gold digger."

"Artista lang pala siya ng sariling script."

"Puro paawa, pero sanay palang mag-manipulate."

Ngunit hindi pa sila tapos.

Naglabas ng opisyal na pahayag si Gabriel.

“To those spreading false accusations about my wife, be warned: You’re going after the woman I vowed to protect with my life. And I never break my vows.”

Ngunit isang sorpresa ang hindi inaasahan…

Tumawag ang legal assistant ni Gabriel.

“Sir… may bagong testigo.”

“Kanino?”

“Sa kaso ni Brice. Isang dating janitress sa hotel na pinanggalingan nina China—handa na siyang magsalita.”

Gabi bago ang hearing.

Tahimik si China habang pinagmamasdan si Gabriel sa dining area.

Hindi na siya CEO sa paningin niya ngayon. Isa na siyang sundalong handang mamatay para sa mahal niya.

Lumapit si Gabriel sa kanya, at marahang hinawakan ang kanyang pisngi.

“Whatever happens tomorrow… I’ll be right beside you.” paalala nito sa kanya na tila karugtong ng vow na binigay nito sa kanilang pag-iisa bilang mag-asawa.

“Thank you,” bulong ni China. “For not seeing me as broken.”

“No,” he said, “I see you as the woman they never should have touched.”