LOGINDahil sa diretso at madaling sagot ni Zenaida, halos lumipad sa tuwa ang puso ni Xander.Sa isip niya, parang wala na ring pinagkaiba iyon sa pagpayag na makipag-date sa kanya.Masayang-masaya siyang nakatingin habang kumakain si Zenaida ng ilang subo ng pagkain, tapos bigla na itong tumigil at sinimulang ligpitin ang mga lalagyan.“Hindi ka na kakain?” tanong ni Xander.“Busog na ako,” sagot niya.“Aalis ka na?” halatang ayaw ni Xander na umalis siya.“Hmm. Late na rin.”Habang inaayos ni Zenaida ang mga gamit para umalis, biglang nagmukhang kawawa si Xander.“Pwede bang… huwag ka munang umalis?” sabi niya.Sumulyap sa kanya si Zenaida. “May kailangan ka ba?”Kumagat sa labi si Xander. Para lang mapatagal ang oras na kasama siya, nag-isip siya ng dahilan.“Ah… pwede mo ba akong samahan sa banyo?”Talagang marunong siyang sumabay sa sitwasyon.“Number one o number two?” tanong ni Zenaida nang walang emosyon.Namula ang mukha ni Xander. “Number one lang.”“Sige,” mabilis
Pumasok si Zenaida sa kwarto habang may hawak na takeout box.“May pinabili akong pagkain. Kung hindi ka pa kumakain, sabay na tayo,” sabi niya.“Okay na okay! Gutom na gutom na rin ako,” mabilis na sagot ni Xander.Pero kakasabi pa lang niya noon, bigla siyang napadighay.“Hic~”Napatingin sa kanya si Zenaida.Medyo napahiya si Xander kaya agad siyang nagpaliwanag. “Ah… sobrang gutom lang talaga siguro. Nagre-reklamo na yung tiyan ko.”Hindi na nagduda si Zenaida. Isa-isa niyang binuksan ang mga lalagyan ng pagkain.Habang nakatingin si Xander, napunta ang tingin niya sa mahahabang daliri ni Zenaida. Tapos napunta ulit sa mga labi nito.Naalala niya ang nangyari kanina sa ward noong umaga, at bigla na naman uminit ang mukha niya.Si Doctor Zey pa mismo ang nagdala ng pagkain para sa kanya.Sa isip niya, sino ba nagsabing malas ang maaksidente? Para sa kanya, parang napakagandang bagay pa nga.“Kain na,” sabi ni Zenaida habang inaabot ang chopsticks.“Salamat,” sabi ni Xan
Parang sabay silang nagising sa isang panaginip.Biglang tumayo nang diretso si Zenaida, habang si Xander naman ay biglang napaupo at nagsimulang umubo nang malakas.Sobrang lakas ng ubo niya na halos hindi siya makahinga. Dahil doon, sumakit pa lalo ang mga nabali niyang tadyang. Namula ang buong mukha niya sa pagpigil ng sakit.Ang nurse na bagong pasok sa kwarto ay nagtatakang tumingin sa eksena.Nakatayo si Doctor Zey na nakatalikod sa pintuan, habang si Doctor Xander ay namumula at halos mamatay na sa kakaubo.Ayos lang ba si Doctor Xander? Parang mamamatay na siya sa kakaubo.Hindi ba tutulungan ni Doctor Zey?“Doctor Zey?” tawag ng nurse.Pagharap ni Zenaida, kalmado na ulit ang mukha niya, parang walang nangyari. Pero hindi pa rin siya tumitingin sa direksyon ni Xander.“May kailangan pa akong ayusin sa office. Magpahinga ka muna. Kung may kailangan ka, pindutin mo lang yung call button,” sabi niya.Pagkatapos, mabilis siyang lumabas ng ward.Medyo nagtataka ang nurs
Pagkatapos bumati ni Xander, agad niyang tinakpan ang mga mata niya habang nakahiga sa stretcher, parang gustong magtago sa kahihiyan.Sa loob-loob niya, halos maiyak na siya.Sa tuwing pakiramdam niya malapit na siyang manalo sa buhay, parang may biglang suntok na ibibigay ang langit sa kanya.Sa dami ng department sa ospital, ang nabalian pa talaga siya ng tadyang at napunta pa sa cardiac surgery ward.Hindi niya alam kung tatawagin ba itong destiny… o malas na destiny.Nagulat din si Zenaida nang makitang siya ang pasyente. Kagabi lang magkasama pa silang kumakain ng barbecue, ngayon naka-stretcher na itong itinulak papasok sa ward.“Ano nangyari sa 'yo?” tanong niya.“Naaksidente ako sa daan papuntang trabaho,” sagot ni Xander na parang kawawa.Tahimik siyang tiningnan ni Zenaida ng ilang segundo. Sa huli, napabuntong-hininga siya at sinabi sa nurse, “Dalhin muna siya sa ward.”Kahit empleyado ng ospital si Xander, dahil kulang ang mga kama, napunta siya sa isang two-perso
“Sa susunod, kapag may mga ganitong bastos na tao ulit at wala ako sa tabi mo, humingi ka agad ng tulong sa ibang tao. Hindi naman marami ang mga ganitong klaseng tao,” seryosong paalala ni Xander kay Zenaida.Hindi agad sumagot si Zenaida. Nakatingin lang siya sa mga kamay nilang magkahawak pa rin.Doon lang napansin ni Xander. Agad niyang binitiwan ang kamay nito.“Ah, sorry! Pasensya na. Kanina kasi galit pa ako, hindi ko napansin,” sabi niya, medyo nagpanic.Pero kahit nabitawan na niya, parang nararamdaman pa rin ng mga daliri niya ang init ng kamay ni Zenaida. Lalong kumabog ang puso niya.Sa loob-loob niya, nagsisi pa siya. Kanina kasi masyado siyang nakatutok sa galit kaya hindi niya masyadong na-enjoy ang pakiramdam na hawak ang kamay nito.“Okay lang. Salamat nga pala kanina,” sabi ni Zenaida.Sa totoo lang, kahit wala si Xander kanina, kaya naman niyang ayusin ang sitwasyon. Sanay na siyang maging independent sa loob ng maraming taon.Pero nang may biglang tumayo sa
Medyo kinabahan si Xander nang makita niyang nakangiti si Zenaida.“Ah… yung may-ari kasi, medyo friendly lang talaga siya,” paliwanag niya.“Oh?” bahagyang ngumiti si Zenaida. “Siya ba talaga ang friendly… o may nagsabi sa kanya ng kung ano?”Pagkarinig noon, parang may kumabog sa dibdib ni Xander.“Ano… anong sinabi?” nauutal pa siya.“Nakita kitang may kinausap ka pagkatapos mong mag-order ng barbecue. Ano bang pinag-usapan niyo?” tanong ni Zenaida, lalong tumatalim ang tingin.“Wa-wala naman…” Habang tumitindi ang tingin ni Zenaida, lalo namang yumuyuko si Xander. “Hindi ko naman pinasabi yung last line niya.”“So ibig sabihin, yung batang si Jojo… kasama rin sa plano mo?” tanong ni Zenaida.Agad nag-wave ng kamay si Xander. “Hindi! Hindi talaga! I swear wala akong kinalaman doon. Ang sinabi ko lang sa may-ari, tulungan niya akong banggitin na first time kong magdala ng babae dito… na tayo lang dalawa…”Unti-unting humina ang boses niya.“Oh.”Pagkatapos ng mahabang pali
Pagkalma ni Xander, dumiretso siya sa nurse station.Nakaupo sa harap ng computer ang nurse. Nang makita siya, ngumiti ito. “Dr. Cuervo, hindi ka pa pala umaalis?”“May itatanong lang ako. Yung nasa bed 18, anong pangalan nun? At yung babaeng nagaalaga sa kanya, anong relasyon nila?”Tiningnan ng
Huminga nang malalim si Harmony.Okay lang ‘to, kaya ko ‘to.Kahit gano’n kalaki ang kumpanya nila, tao pa rin sila, hindi naman sila tigre.Hinawakan niya ang kamay ni Darien, at hinila siya nito palabas ng kotse.Kahit medyo malayo pa, ramdam na ramdam ni Harmony ang mga mata ng lahat na nakat
“Mas mabuti sigurong pakinggan niyo muna ako bago kayo magdesisyon kung dapat silang maghiwalay o hindi. Okay ba?”Natigilan si Rana at tiningnan si Darien nang may pagdududa.Mula pa nang pumasok sila, kahit ano pang mukha ng galit ang ipinakita nila, nanatili siyang kalmado at magalang. May aura
Pagkatapos niyang magpahinga at kumalma kahit kaunti, alam ni Harmony na hindi na siya puwedeng magtagal. Tahimik siyang lumabas ulit ng kwarto.Napatingin si Darien sa kanya at napansin ang mapulang dulo ng tenga ni Harmony, pero nagdesisyon na hindi na babanggitin yung nangyari kanina. Rabbit bit







