LOGINPara makabawi kay Daria, napagdesisyunan ng mag-asawa na ilabas siya at bilhan ng ice cream.Nakatayo sina Harmony at Daria sa gilid ng kalsada, hinihintay si Darien na bumalik dala ang mga ice cream. Pagdating niya, tuwang-tuwa si Daria at agad na tumakbo palapit.“Strawberry flavor~”Ice cream lang ang laman ng mata niya. Agad niyang kinuha iyon mula sa kamay ni Darien. “Thank you, Papa.”Napansin ni Harmony na may hawak pang isa si Darien. “May akin din?”Inabot niya iyon, pero biglang inurong ni Darien ang kamay.“Hindi. Para sa akin ’to.”Hindi siya naniwala.Hindi naman talaga mahilig si Darien sa matatamis. Madalas, tikim lang ang kaya nito.Lumapit si Harmony at biglang kinagat ang ice cream.Mas mabilis pa ang reaksyon ni Darien. Tinaas niya ang kamay kaya wala siyang nakagat.Hindi siya pumayag na matalo. Hinawakan niya ang braso ni Darien para hindi makagalaw at sinubukan ulit kagatin.Akala niya this time makukuha na niya, pero pinalit lang ni Darien ang ice cre
Lahat ng tao gustong magkaroon ng kapangyarihan. Pero kapag may kapangyarihan ka na, hindi ibig sabihin nun pwede mo nang gawin ang kahit ano. Dapat ginagamit iyon para magkaroon ka ng boses sa mga desisyon, at para ipagtanggol ang mga taong nasa mas mababang kalagayan sa lipunan.“Actually, no’n iniisip ko talaga, paalis na rin naman ako, bakit ko pa kayo iintindihin? Kaya sinagot-sagot ko silang lahat. Kung nakita mo lang mga mukha nila, grabe,” sabi ni Harmony sabay tawa. “Parang uling, sobrang itim. Nakakatawa talaga.”Habang nagsasalita siya, lalo siyang nae-excite. Kita sa mukha niya ang tuwa at yabang, at lalong lumiwanag ang mga mata niya, halatang proud sa sarili.Mas okay ang mental state niya kaysa sa inaakala niya. Ang pagiging matatag ng isang tao ay hindi lang nasusukat sa galing o sa dami ng resources na meron siya, kundi sa tibay ng loob. ’Yung kahit may pagsubok, hindi agad nadudurog. Kahit nasa gitna ka ng bagyo, titingala ka sa madilim na langit at masasabi mo pa
Nasa klase si Darien nang tawagan siya ni Rosalie. Sa screen ng cellphone niya, kumikislap ang salitang “Mom”. Habang nagtuturo, hindi niya sinagot ang tawag. Alam niya ang ugali ng nanay niya, kung may emergency talaga, tatawag ulit iyon.Isa ’yon sa hindi na kailangang pag-usapan na kasunduan sa pamilya nila. Nang hindi niya sinagot, naintindihan ni Rosalie na busy siya kaya hindi na tumawag ulit.Pagkatapos ng klase, lumabas si Darien ng classroom at agad na tinawagan pabalik ang nanay niya. Hindi malinaw kung ano ang sinabi sa kabilang linya, pero unti-unting naging seryoso ang tingin ni Darien. “Okay, I know,” maikling sagot niya.Pagkababa ng tawag, binuksan niya ang Vïber ni Harmony. Ang huling message doon ay yung tanghalian pa nila kanina. Sandali siyang nag-isip, saka isinara ang chat. Sa halip, hinanap niya ang number ni Miguel at tinawagan ito.“Teacher Miguel, may urgent na lakad ako today. Yung lab mamayang gabi, baka pwede ikaw muna ang magbantay.”Mabilis pumayag s
Napakagat-labi siya at sa huli, kahit labag sa loob, sinabi niya, “Sorry.”Pagkasabi noon, para siyang manok na natalo sa sabong, yumuko ang ulo, wala na ang kaninang yabang.Lumipat ang tingin ni Harmony sa tiyuhin ni Leign. Hindi na niya kailangang magsalita, malinaw na malinaw ang ibig sabihin ng tingin niya.Namula ang mukha ng tiyuhin ni Leign, halatang pigil na pigil.Ibig sabihin ba, siya rin kailangan mag-sorry?Sabay-sabay na napatingin ang lahat sa kanya. Sa dami ng matang nakatutok, bahagya niyang ginalaw ang labi. “Pa… pasensya na.”Pagkatapos niyang magsalita, ramdam niyang parang nasusunog ang mukha niya sa hiya.Isang vice president ng ospital, humihingi ng paumanhin sa isang simpleng doktor. Kung kumalat ang balitang ’to, wala na, durog ang dignidad niya.Napatingin si Dean Lorenzo kay Gerry na parang humihingi ng tulong.“Bakit kayo tumitingin sa akin?” malamig na sagot ni Gerry. “Ang magsasabi kung okay na o hindi, anak ko ang bahala.”Muling bumalik ang lah
Pagkasabi niya ng salitang iyon, halos lahat ng nasa loob ng silid ay napatigil. Lalo na ang tiyuhin ni Leign.Sino ba naman ang hindi nakakakilala kay President Legaspi ng Auspicious Medical? Siya ang inaasahang mag-iinvest sa ospital, kaya personal siyang dumating para mag-inspection. Sobrang big deal nito, ang hospital president mismo ang sumalubong, kasama ang halos lahat ng matataas na opisyal.At ngayon sasabihin mong ang isang simpleng doktor na hindi pa regular ay anak ng President Legaspi?Biglang kumabog ang dibdib ng tiyuhin ni Leign. Ramdam niyang may masamang mangyayari. Pero sa kasamaang-palad, ang pamangkin niyang kulang sa situational awareness ay biglang nagsalita.“Who do you think you are?”Hindi talaga ito sineryoso ni Leign. Tatay ni Harmony? So what? Akala niya dahil nakaayos at mukhang may kaya ay big deal na?Pero pagkasabi niya noon, agad namula ang mukha ng tiyuhin niya na parang atay ng baboy sa galit. Malakas itong sumigaw, “Leign, shut up!”Hindi pa
Agad na tumango ang dean. “President Legaspi, please.”Naglakad ang grupo sa loob ng ospital na halatang may bigat ang dating. Isang tingin pa lang ng mga tao sa paligid, alam na nilang puro high-level management ang nandoon. Nasa unahan pa mismo ang hospital president. At doon sa lalaking naka-suit na napapalibutan ng mga tao, matikas ang tindig, kalmado pero may authority, kitang-kita na hindi siya ordinaryo. Kung personal siyang sinalubong at inasikaso ng top management ng ospital, malinaw na mataas ang estado niya.Silence… Isang kakaibang katahimikan ang bumalot sa opisina.Hawak ni Billy ang sentido niya, halatang sumasakit na ang ulo. Si Harmony naman ay maayos pa ring nakaupo sa tapat niya, parang naghihintay kung ano ang magiging desisyon niya.Matapos ang ilang sandali, nagsalita si Billy. “Harmony, alam mo naman na hindi ko kayang magdesisyon mag-isa sa bagay na ’to.”“Kung gano’n,” kalmadong sagot ni Harmony, “sabihin niyo na lang po sa taas exactly ang sinabi ko. S
Gabi na nang kumatok si Kiana sa pinto ng opisina ni Darien. Pagbukas ng pinto, bumungad ang mukha ni Darien.“Professor Darien,” sabi ni Kiana, kinakabahang mahigpit ang hawak sa laylayan ng damit niya. Sumilip siya sa likod ng balikat ni Darien at nakita si Harmony na nakatayo sa loob.Tumango s
Paglapit niya sa pintuan, doon niya napansin na may pulang suction cup na nahulog sa sahig.Dumilim ang tingin ni Joselito. Dahan-dahan niyang hinawakan ang doorknob at marahang pinihit.Pagkabukas ng pinto, bigla siyang sumugod papasok.Pero sa loob, walang tao.Tahimik ang buong laboratoryo. M
Hindi inakala ni Darien na pipigilan siya ng babaeng si Kiana. Nang matauhan siya, nakita niya ang kaba at nerbiyos sa mukha nito sa likod ng makapal na salamin.Parang inipon nito ang lahat ng lakas ng loob bago mahina itong nagsalita. “Professor Darien… puwede ba kitang pagkatiwalaan?”Bahagyang
Napatawa si Sammy, parang napasinghap pa. “Kahit ikaw, akala mo lalaban ako pabalik, ’di ba? Pero mali ka. Kung ako ngayon ’yon, I swear, hindi ako magdadalawang-isip. Lalaban ako agad, hindi ko siya pagbibigyan. Pero ewan ko ba, noon… hindi ko talaga kaya. Alam ko naman sa sarili ko na kung ginanti







