เข้าสู่ระบบHindi alam ni Harmony kung ano ang tamang reaksyon. Sumulyap siya kay Zenaida at nakita niyang parang nahihiya ito at hindi malaman kung matatawa o maiinis.Bigla na lang tumalikod si Zenaida at naglakad palayo.Matalas ang mata ni Xander kaya agad niya itong nakita. Bitbit ang malaking bouquet ng rosas, mabilis siyang humabol.“Zey~”Ang bilis niyang nagpalit ng tawag.Habang dumadaan siya kay Harmony, magalang pa niyang binati ito.“Hello po, Sister-in-law.”Pagkatapos ay dumaan na siya at sinundan si Zenaida papasok sa lounge.Dahil likas na mahilig sa chismis si Harmony, nang makita niyang hindi nakasara ang pinto, dahan-dahan siyang lumapit at nakinig sa may pintuan.Sa loob ng lounge, tiningnan ni Zenaida si Xander na may hawak na malaking bouquet ng rosas at napahawak sa sentido.“Anong ginagawa mo dito?”“Of course, dinalhan kita ng flowers,” sagot ni Xander habang pilit inilalagay ang bouquet sa mga braso niya. May bahagya pa siyang hiya sa mukha. “At para sabihin n
Natapos si Harmony habang halo ang kaba at matinding excitement sa nararamdaman niya. Nakahiga siya sa kama, buong katawan ay mamula-mula pa. Nasa ibabaw pa rin niya si Darien, bahagyang hingal. Magkadikit ang kanilang balat at may manipis na pawis na nagdikit sa kanila.Sa kabilang linya ng telepono, wala nang naririnig na boses ni Xander. Mahinang hilik na lang ang maririnig.Nakakatawa isipin na habang may kausap sa phone, nakatulog pa siya.Umabot si Darien para patayin ang tawag.Kiniliti ni Harmony ang tagiliran niya at nagreklamo, “Hindi mo ba puwedeng hintayin na matapos muna siyang magsalita bago ka nagpatuloy?”Malambing ang tono ng boses niya, parang nagtatampo pero mas mukhang naglalambing.Pinatay ni Darien ang tawag at muli siyang niyakap.“Hindi na makapaghintay.”Dominante ang tono ng boses niya.“Tingnan mo nga kung anong oras na. Kapag hinintay ko pa siyang matapos magsalita, malamig na lahat.”Napatawa si Harmony sa sinabi niya. Pero nang maalala niyang gin
Dahan-dahang dumampi ang mainit na labi ni Darien sa talukap ng mata ni Harmony.Bahagyang nanginig ang mahahabang pilikmata niya, parang balahibong marahang dumampi sa labi ni Darien.Sa mga mata ni Darien ay malinaw ang naglalagablab na pagnanasa, at hindi huminto ang mga galaw niya.Namula nang husto ang mukha ni Harmony. Hindi niya napigilan ang mahihinang paghingang lumalabas sa labi niya. Ang maputi niyang leeg ay bahagyang nakaarko, parang isang magandang kurba.Muling tinakpan ni Darien ang mapula niyang labi. Nagtagpo ang kanilang mga dila, parang gusto nitong agawin ang bawat hininga niya.Sa sandaling iyon, biglang umalingawngaw ang pag-vibrate ng cellphone, sumira sa romantikong atmospera ng silid.“Yung… phone mo,” hingal na sabi ni Harmony habang nasa ilalim siya niya.“Hayaan mo na.”Halos mag-aalas dose na ng gabi. Sino bang tatawag sa ganitong oras na walang sense of timing?Namumula ang mukha ni Harmony habang halos matunaw ang katawan niya sa yakap nito. “Pa
Hindi lang ang mama ni Zenaida ang nagulat, pati si Xander.Halos lumaki ang mga mata niya sa gulat. Hindi na niya napigilan ang sarili kahit nasa gitna pa ng tawag si Zenaida.“Kailan ka pa nagka-boyfriend?”Narinig ng mama ni Zenaida ang boses ng lalaki sa kabilang linya. “Zey, may kasama ka ba diyan?”“Hmm,” kalmadong sagot ni Zenaida. “Nasa kotse ko ang boyfriend ko.”Parang biglang nag-hang ang utak ni Xander.Siya?Sinabi ni Zenaida na boyfriend nito siya?Parang nabura lahat sa isip niya. Hindi siya makapag-react.“Boyfriend mo?” sigaw ng mama ni Zenaida sa telepono.“Oo naman.” May bahagyang ngiti sa labi ni Zenaida habang tumingin kay Xander. “Xander, say hi ka kay Mama ko.”Kailangan pa niyang kumausap sa magulang? Hindi ba parang meet the parents na ‘to?Nanigas si Xander, parang lutang, tapos walang pag-iisip na nasabi niya, “Ma.”Natahimik bigla sa kabilang linya.“Pfft.” Hindi napigilan ni Zenaida na matawa.Nang ma-realize ni Xander ang nasabi niya, agad s
“Hindi ito basta-basta. Tingnan mo muna.”Parang batang may ipinagmamalaking kayamanan si Xander habang binubuksan niya ang tarpaulin. Maingat niya itong iniladlad sa harap ni Zenaida.Sa gitna ng tarpaulin ay may cartoon na doktor na naka-white coat. Pero ang mukha ng cartoon ay malinaw na mukha ni Zenaida. Mukhang kinopya lang ang mukha niya mula sa isang litrato at idinikit sa katawan ng cartoon. Kung tama ang hinala niya, iyon pa mismo ang larawan mula sa beach trip nila noon.“Look, look,” masayang sabi ni Xander habang itinuturo ang mga nakasulat sa magkabilang gilid ng larawan. “Nakasulat dito, ‘Greatest Doctor: Life's Savior.’ Ang cool diba?”Pagkatapos ay bahagya niyang ibinaba ang boses at lumapit nang kaunti kay Zenaida.“Sa 'yo lang talaga ito. Ikaw lang ang pinagawa ko ng ganito,” bulong niya. “Itago mo na lang secretly, okay? Huwag mo nang ipaalam sa iba.”Minsan talaga naiisip ni Zenaida na buksan ang ulo ni Xander para tingnan kung ano bang laman ng utak nito.Pe
“Magro-round kami sa ward.”May ilang doktor na naka-white coat ang pumasok sa kwarto. Pagpasok pa lang nila, agad napansin ni Xander na kasama sa kanila si Zenaida. Mabilis niyang ibinaba ang cellphone at humiga sa kama na parang walang ginagawa.“Doctor Xander, kamusta pakiramdam mo ngayon?” tanong ng isa sa mga doktor mula sa cardiovascular department.“Okay naman, okay naman,” sagot ni Xander na nakangiti. “Sa ilang araw ko dito sa ospital, parang tumaba pa nga ako.”“Eh kasi naman, si Doctor Zey ang nag-aalaga at nagpapakain sa 'yo,” biro ng isang doktor. “Hindi ganyan ang treatment ng ordinaryong pasyente.”Pagkarinig noon, halos mamulaklak ang puso ni Xander sa tuwa.“Tumahimik ka nga,” sabi ni Zenaida at tinapik nang bahagya ang katrabaho.Wala namang problema kay Xander, kaya lumipat ang mga doktor sa kabilang kama para tingnan ang ibang pasyente. Nakatayo si Zenaida sa gitna ng dalawang kama nang bigla niyang maramdaman na may humihila sa manggas ng coat niya.Pagling
Pagkatapos kumain ng kaunti sa tuktok ng bundok, nagsimula na silang bumaba.Mas madali ang pagbaba kaysa pag-akyat, kaya may ilan sa kanila ang nagkukuwentuhan habang naglalakad, masaya at relaxed ang atmosphere. Tanging si Penelope lang ang nauuna, parang hindi talaga sumasabay sa grupo.Pagdati
Tahimik lang na nakinig si Harmony.“Naalala ko noon, sabi talaga ni Xander sa akin, ‘Darien, parang wala talagang sense maging doktor, sobrang nakakadrain.’”Agad nakaramdam ng matinding empathy si Harmony. Parang ramdam na ramdam niya ang naramdaman ni Xander noong mga panahong iyon.“Paano niy
Ipinagtanggol ni Miguel ang sarili niya, “Ano’ng pinipilit na parang api si Professor Darien? Ganyan naman talaga ang itsura ni Professor Darien kapag nagpa-picture siya, okay!”Pero bigla niyang naalala, noong siya ang kumuha ng litrato nina Darien at Harmony, hindi naman ganun ang expression ni D
“Yung part na tinusukan kanina, huwag munang gagalawin nang mabigat sa loob ng dalawang araw. I-observe muna natin. Kapag wala namang kakaiba, puwede na kayong mag-discharge,” sabi ni Harmony habang hinuhubad ang gloves at kinakausap ang bantay ng pasyente.“Thank you, Doc,” paulit-ulit na nagpasal







