SWNBR KABANATA 3

Tinakasan yata ng dugo si Vivienne sa kaba. Baka mawasak siya nito mamayang gabi.

Kinabahan siya lalo sa naisip. Marahan niyang binawi ang kamay sa hawak ni Rowan. Napasulyap ito sa kanya ngunit wala namang sinabi.

Pilit lang siyang ngumiti noong makapasok sila sa study room.

Naroon na ang Daddy ni Rowan at ang Attorney na magkakasal sa kanila.

"Dad, pwede niyo pang bawiin ang utos niyong pakasalan ko itong baliw na ito," mahinahong pakiusap niya sa ama.

Pumirmi ang mga labi ni Crisanto, "She's the perfect candidate, Rowan. Wala siyang alam, inosente, at mukhang masunurin. Hahayaan mo bang mawala ang tiwala sa'yo ng mga kasosyo natin dahil lang hindi mo kayang lumagay sa tahimik?" mahina ngunit madiing bigkas ng ama niya.

Nakaramdam agad ng panlalamig sa kwarto si Vivienne. Kahit nakangiti si Crisanto Montesor, ang mata naman nito ay may banta. Si Rowan naman ay nagngangalit ang panga at matalim ang titig.

"Fine," matigas nitong sagot at agad na kumuha ng signpen at pumirma agad sa dokumento.

Napahabol pa ng tingin si Vivienne kay Rowan noong galit itong lumabas sa study room at malakas na isara ang p***o.

Napailing si Crisanto, "Don't mind him and just sign the papers, Vivienne."

Giniya nito ang kamay niya, pinahawak ang signpen sa kanya at tinulungan siyang magpirma.

Sinulyapan niya agad ang dokumento. Napataas ang kilay niya. Paano nakakuha ng dokumento ang mga ito tungkol sa kanya?

"The marriage is real, Hija. Kung iniisip mo ang mga dokumento mo, lahat 'yan totoo, Vivienne Natividad," may bahid ng ngisi sa labi ni Crisanto.

"Iyon po ang apelyido ko? How?" simpleng tanong ni Vivienne.

"Face recognition, biometrics, Dear," makahulugang sagot nito.

Doon pa lang, alam niyang mapanganib na tao rin si Crisanto Montesor. Maraming connections.

"Walang sikretong nakakalusot sa'kin, Hija. Be good and....act good," paalala nito sa kanya.

Napalunok na lang si Vivienne at hindi nagpahalatang kinabahan kahit pa nanlalamig na ang pawis niya.

Anong klaseng tao ba ang mga Montesor? Pakiramdam niya ay hindi lang simpleng mga negosyante.

"Hindi ko po maintindihan ang ibig niyong sabihin. Wala po akong sikreto," maang-maangan niya.

Tumawa ito. Tawa na nakakapanindig balahibo.

Tumalikod na siya at aalis na sana ngunit nagsalita pa ito.

"Nathaniel Natividad. Hilda Diumano. Pamilyar ba sa'yo ang mga pangalan, Hija?" mapaglarong tanong nito.

Agad na natigilan si Vivienne matapos marinig ang pangalan ng bunsong kapatid at ang mayordoma nila.

Humigpit ang hawak niya sa metal stick.

"Nasa ICU si Nathaniel, ang bantay ay si Hilda. My men are everywhere, Vivienne. Pwede namang ipag-reunion na natin ang pamilya mo sa langit—" 

"Don't touch my brother!" galit niyang sigaw pagharap dito.

Nanginginig na siya sa galit. Tama siya. Hindi simpleng tao si Crisanto Montesor.

Ngumiti ito nang malaki, "Oo naman. Para sa'yo daughter-in-law ko, hindi ko gagalawin ang kapatid mo....kung masunurin ka."

Nagpupuyos na siya sa galit, "What do you want, Mr. Montesor?" walang ngiting tanong niya sa matandang lalaki.

Naglaho ang ngiti nito. Sumeryoso at naging mapanganib ang mga mata.

"Ligtas ang kapatid mo kung mapapaamo mo si Rowan. Siguraduhin mong mapapasunod mo ang anak ko sa'yo. Isa pa, bigyan mo ko ng apo, tagapagmana ni Rowan. Pagkatapos no'n, wala na akong pakialam kahit umalis ka pa sa puder ni Rowan," madiing bigkas nito.

Kumuyom ang kamao ni Vivienne. Tuso ang matanda. Hindi nito mapaamo ang anak kaya siya ang gagamitin nito.

"At kapag hindi ako pumayag?" lakas loob niyang tanong.

Ginawa nitong baril ang mga daliri at tinapat sa sentido nito.

"Shoot," tipid na sagot nito pero nakangisi.

Nanlamig si Vivienne. Si Nathaniel na lang ang natira sa kanya. Hindi pwedeng pati kapatid niya ay mamatay!

"Fine. Payag na ako pero sabihin mo sa'kin kung saang ospital naroon ang kapatid ko at..... layuan mo siya. Alisin mo ang mga tauhan mo roon," hamon niya rin dito.

Lalo itong ngumisi, "Clever. Sure. Your secret is safe with me. Nasa Saint Marry Hospital ang kapatid mo. Hindi ko lang alam kung...... tatagal pa," pang-uuyam nito.

Tiningnan niya ito nang masama at hindi na umimik.

"Don't worry, haharangin ko ang private investigator ng anak ko kapag naghalungkat siya ng tungkol sa'yo. I'm sure, kahit simpleng detalye, aalamin niya," pangako nito sa kanya.

"Thanks, Father-in-law," labas sa ilong na bigkas niya.

Matapos iyon ay pinahatid siya sa guestroom. Buti na lang at hindi sa kwarto ni Rowan!

Napaiyak na lang siya pero hindi siya pwedeng maging mahina. Gagamitin niya rin ang mga ito para sa mga plano niya!

Kaya pala pabor sa kanya ang doktor. Malamang, binayaran ito ni Crisanto!

"Ma'am, kailangan niyo po ba ng tulong para maligo? Mamaya po kasi ay ihahatid ko kayo sa kwarto ni Sir Rowan," alok ng katulong sa kanya.

Napakurap siya at mabilis na pinunasan ang mga luha niya.

Pilit siyang ngumiti, "Kaya ko na po. Ako na ang bahala sa sarili ko," taboy niya rito at agad sinara ang p***o.

Binugso siya ng kaba lalo na noong matapos maligo at magsuot ng roba. Hinigpitan niya ang tali.

Paano ba niya aakitin si Rowan para sumunod ito sa gusto niya?

Nagstretching pa siya ng mga hita at balakang bago lumabas para hanapin ang kwarto ni Rowan.

Kumatok siya sa katabing p***o sa pag-iisip na kwarto iyon ni Rowan.

Pumihit ang doorknob at agad niyang nasamyo ang mabangong amoy ng shower gel. Panlalaking amoy na masarap singhutin.

Bumulaga sa mata niya ang basa pero matipunong katawan ni Rowan. Nakaikot sa bewang nito ang itim na tuwalya.

Napalunok siya noong sundan ng tingin ang tubig na tumulo sa abs nito papunta sa V-line nito papasok sa tuwalya at malamang na papasok sa pagkalalaki—

"What are you doing here?" may inis at may kalamigan ang boses nito. 

Napalunok siya at binawi ang tingin. Jusme! Baka mabuko siyang hindi bulag.

Nahigit niya ang paghinga noong tumaas ang braso nito at tinukod ang palad sa hamba ng pintuan, nag-flex tuloy ang mga muscles nito na nagpalaki sa mga mata niya. Kahit ang buhok nito sa kili-kili, ang lakas ng dating!

Natulala na siya roon. Kaya naman pala pinipilahan ito ng mga babae. Amoy pa lang, nakaka-adik na.

Kinurap niya ang mata noong tumitig sa kanya ang itim na mga mata nito. Para bang hinahalukay ang buong pagkatao niya. Pati yata kaluluwa niya, nababasa nito.

Tumikwas ang kilay nito. Kiniling ang ulo at halatang naiinip.

"Sagot at baka maubos ang pasensya ko sa'yo," nagtitimping bigkas nito.

Napalunok si Vivienne at kinabahan pero nagsalita rin, "Uh, t-atanong ko lang sana kung magse-s*x na ba tayo ngayon? Nagstretching na kasi ako kanina eheh."