Chapter 4- LJ's POV

What? Sandali, hindi niya ba ako nakilala?

Nanatili ang mga mata ko kay Jensen, ibang-iba talaga siya sa Jensen na nakasama ko sa resort two months ago. Matured ang Jensen na ito, dark ang aura niya't kung makatitig ay parang mahahati ang katawan ko sa dalawang bahagi.

"Ahm," kunot-noong simula ko, "It's me Louisee Jane, remember?"

Napakalawak ng ngiti na ibinigay ko sa kaniya, naghihintay nang magiging responce nito.

"Sorry, but do I know you?" Sabi niya sabay iwas ng tingin sa akin, inayos niya ang dulo ng kaniyang sleeves.

Hindi ko maintindihan, sigurado akong siya si Jensen WInchester, ang nakatatandang kapatid ng Ex kong si Jarred. Kilalang-kilala ko siya, sa tagal ng panahon na binuntutan ko siya'y nakabisado ko na ang ilang detalye patungkol sa kaniya, eh.

"You're an intern?" Naroon pa rin nag baritong tono ng boses nito, impossible naman na basta niya akong makalimutan. Wala rin akong nabalitaan na nagkaroon siya ng amnesia o ano pa man.

"Which department?" Diretso na ang mga mata nito sa unahan, masyadong mataas ang pagiging bossy niya.

"M-marketing po," sumunod na lang ako sa agos. Baka hindi niya lang ugali na dalhin sa trabaho ang personal na buhay niya.

"Marami ng empleyado sa Marketing, nagdagdag pa sila," pabulong lang nitong sabi. "Ask your superior for the manual copy of company policies. Ayokong may tatanga-tangang empleyado ang pagala-gala sa Kumpaniya ko."

"P-pero-"

Hindi ko na nagawa pang tapusin ang sinasabi nang sa bumukas ang elevator sa sixth floor, narito na ako. Subalit mukhang dumikit na lang ang mga paa ko rioon, hindi na ako makakilos.

"It's your floor, and you're delaying my working time, Miss."

Oh my Gosh! Ano bang nangyayari sa akin? Nagpabalik-paroon ang mga paa ko, hindi malaman kung lalabas na nga ba talaga ako gusto ko pang samahan sya sa floor niya.

"Sorry po ulit sir, hindi na po mauulit." Yumukod pa ako para makahingi ng paumanhin sa kaniya, nasa labas na ako ng elevetor no'n.

At eksaktong pagpasara na ang pintuan ng muli kong i-angat ang mukha. Hindi ko na naiwasan ang pasalubong ng mga tingin namin.

'Jensen. ..' sigaw ng utak ko.

One, two, three. Napabuntong-hininga na lang ako nang magsara na ngtuluyan ang elevator.

"Ni hindi ko nagawang magpaliwanag, ay ano ba iyan." Kagat-labing reklamo ko sa sarili. "Bahala na nga, sa susunod na makasalubong kami talagang dapat ay makausap ko siya ng maayos. Siguro, galit siya kaya gano'n na lang ang reaksyon niya sa akin. Tsk." May patagsik-tagsik ko pang napapailing.

"Pero sa ngayon, kailangan ko munang magtrabaho. Dapat ay maging maayos ang mga unang araw ko rito, kailangan kong makalipat sa Design team." Ikinuyom ko ang aking mga kamay at nag-sign na para bang lalaban ako.

"At kailangan ko munang mahanap kung nasaan ang HR."

Na hindi rin nagtagal ay natapos ang halos eighteen minutes ko sa pakikipag-usap kay Ms. Haira, ang Resource Manager ng THE HOUSE OF WINCHESTER.

"Fourth floor ang Marketing Department, hanapin mo lang si Mr. Carlo Prelegera, siya ang head mo doon," utos ni Ms. Haira. "And make sure na maganda ang maging impresyon niya a iyon, okay?"

Huh? Ano'ng ibig niyang sabihin?

Binalewala ko na nga lang iyon at nagtungo pababa sa fourt floor. Nagkaroon na ako mga kasama sa elevator pagsakay ko. Nginitian ko lang siya kahit na hindi sila ngumiti pabalik.

Nasa likuran lang ako ng dalawang babae, at hindi ko man sadya ang napakinggan ko na ag mga mga hinaing nila sa trabaho.

"Kung hindi lang talaga mataas ang sahod rito ay hindi ako magtitiis, eh. Tignan mo 'tong design na isang buwan ng pinapa-ulit-ullit sa akin ni sir. Ubos na ubos na ng juice ng utak ko beh."

Pasikreto akong sumisilip sa papel na ipinapakita ng babaeng may maikling buhok sa kasama niyang mas matangkad sa kaniya ng ilang pulgada.

Infairness maganda ng design niya, necklace iyon na my sun pendant na mayroong yellow Canary diamond design sa gitna na para bang sunset ang aurahan. Ayos rin naman ang details ng mismong lace niyon, pero kung titignan ay para talagang may kulang.

"Bakit, ano ba kasi talaga ng gusto ni sir diyan?" tanong ng matangkad na babae.

"Medyo emo ang bet ni sir dito, gusto niya na may Love, happiness at heartbreak sa mismong design, paano ko naman kaya mapagsasabay-sabay 'yon?" Reklamo pa nito.

Napailing-iling ako, bakit naman iyon ang gusto ni Jensen?

"Ayoko na beh, ang masaklap pa binigyan na ako ng ultimatum na one week, kapag hindi ko nagawa sisisantehin na ako. Grabehan lang talaga."

Napapatagsik na lang ako sa utak ko, grabe nga 'yon. Gagawin ba talaga ni Jensen 'yon?

Hindi ko na pinigilan ang sarili't kinalabit ang stressed na babae, medyo nairita man ito ay nilingon pa rin nila ako.

"Bakit hindi mo kaya gawing kakulay ng sunset ang diamond sa pendant? Aurora Sunset diamond ang babagay diyan, tipong ang paglubog ng araw ang saksi ka pagmamahaln at heartbreak ng magmamay-ari sa jewelry na iyan. Isang pangako na sabay nilang sasalubungin ang pag-alis ng araw ngunit hindi na nangyari pa, 'diba, super emotional no'n?" May pagtakip pa ako sa aking bibig.

"Wow, medyo romantic nga 'yon. 'Yun na lang beh," may pagtapik pang sabi ng matangkad na babae sa kaniyang kaibigan.

"Maganda nga, pero hindi ko naman idea 'yon be. At saka, hindi nga natin kilala kung sino ang babae na ito eh."

AY medyo may attitude pala siya, "Naku, naku! Intern lang ako sa Marketing, at saka open naman ang idea na 'yon. Puwede mong gamitin, "buong ngiti kong sabi sa kaniya.

"Weh?"

"OO nga, walang kaso 'yon at isa pa-"

TING!

Napatingala ako, naku, nandito na pala ako. Sinipat ko ang aking orasan, ang sabi ni MIss Haira ay hindi rin dapat ako ma-late.

"Dito na pala ako, bye sa inyo. Subukan mo na 'yong idea ko, o gusto mo bang mawalan ng trabaho?"

Hindi ko na hinintay ang isasagot nila, kumaway na ako bilang paalam sa dalawa.

"Wooh! First day of work mo ito, JL kaya naman galingan mo. Kung kailangang magpa-impress ka gawin mo para ma-promote ka sa Design department. Fighting lang!" Isang malaking mortivation ko sa sarili.

MARKETING 1.

"Heto na 'yon," sabay turo ko sa sign. "Good Mormning po sa inyong lahat. . ."

Nagpalinga-linga ako ng tingin sa mga taong nasa kani-kanilang desk na, wala silang naging reaksyon sa greetings ko, nakatitig lang silang lahat sa akin.

"You're late."

"Hm?" Idineretso ko ang tingin sa harapan, just to see a familiar figure standing, locked his eyes on me. Walang kahit katiting na masayang emosyon.

"Sorry po sir, mukhang ito na ang intern na itinawag ni Miss Haira sa akin. Maupo ka na," bulong sa akin ni sir Carlo, nalaman kong siya 'yon dahil sa bigote nito na siyang iniwang palatandan sa akin ni Miss Haira.

Sinunod ko naman ang utos nito na nanatiling nakasulyap sa nagsasalitang si Jensen.

Ano'ng ginagawa niya rito? Nasa tenth floor ang opisina niya ah, wait, baka naman naalala niya na ako ngayon?