All Chapters of Seducing Jensen Winchester: Chapter 1 - Chapter 10

Pinigilan kong hindi mag-ingay sa bawat paghalik na ginagawa ni Jensen sa aking leeg pababa sa pagitan ng aking mga dakilang yaman. It was late at night, the party we attended had just finished. I enjoyed myself so much and got a little drunk, while Jensen just danced with me, never sipping even a single drop of alcohol. Paano niyang natanggal ang nakatakip sa akin ng gano'n-gano'n lang? and he started devouring every inch of it. Kumurba ang kat@wan ko sa ginawa niyang iyon, ang isang kamay ko ay nasa unan at ang kabila ay nasa kaniyang buhok. Naglaro ang kaniyang mga labi ng ilang minuto doon bago tuluyang umangat ang kaniyang ulo't tinitigan ako. Nasa ibab@w ko siya, wala ng pang-itaas kaya nagawa kong haplusin ang batuhan niyang d*bdib. "Call my name, Louise Jane. Call me, please. I want to hear you call my name." Sobrang perfect ng facial features ni Jensen—his chiseled jaw, thick eyebrows, brown eyes, pointed masculine nose, and those lips of his. I think I want it, badly

2 months passed after I came back home. Family dinner ng pamilya namin. Present ang lahat ng kasapi ng pamilya magmula sa head of the family, my grandma, Hermina Barcelona. Naroon na rin sina mom and dad. Sa tabi ni grandma ay nakaupo ako habang naghihintay kay Leanne na magmumula pa sa sarili nitong tahanan kasama ang asawa niya. "LJ, hija, two weeks from now ay ipapakilala kita sa magiging asawa mo. You should prepare, kailangan ay presentable ka at nasa kondisyon," simula ng matandang Barcelona. "Magiging asawa? What do you mean, grandma? Ipapasok niyo po ako sa arranged marriage?" Ibinaba ko ang hawak na kubyertos na lumingon kay grandma. "Yes, this plan was settled a long time ago. At napagkasunduan na oras na para magkakilala kayo." Napangiwi ako, napakuyom ang aking isang kamay na nakapatong sa aking lap. "But grandma, this is unfair. Bakit kayo ang kailangang magdesisyon nito sa akin? Bakit ang kapatid ko hindi niyo nagawang pakialaman ang personal na buhay? Mas matanda s

"Kung matagalan ka pa sa pag-park ng sasakyan ay bababa na ako rito. Itabi mo na." Utos ko kay Henry. Paano ba naman ay kanina ko pa namataan ang pagdating ni Louise Jane sa kumpaniya. Ilang minuto na rin ang lumipas ng pumasok siya sa main entrance. "Sigurado po ba kayo sir?" "Yes. Yes. Sige na, ako nang bahala." Hindi ako nagpahalata na sabik akong makita ang babaeng halos dalawang buwan kong hinanap. Nang malaman ko mula kay Jarred na papasok si Louise Jane sa Kumpaniya ay ipinaayos ko na ang lahat. Sa Marketing ko siya ipinalagay kahit na ang abiso ng kapatid ko ay sa Design team siya papasok. Hands on ko ang designs ng mga jewelries, at ayaw kong maapektuhan ang bussiness. Sigurado kasi ako na kapag maramdaman ko ang presensiya niya'y matutuliro lang ako. "Good Morning," pabalik kong bati sa mga bumabati rin sa akin. "Sir, naayos ko na po ang lahat ng papeles na kailangan niyong pirmahan sa araw na ito. Dederetso na po ba tayo sa scheduled inspection niyo ngayon sa

I may be out of my mind when I decided to transfer someone from Marketing department to Sales. Bigla na lang kasing tumaas ang dugo ko sa ulo nang makitang nakangiti ang lalaking iyon na nakikipag-usap kay Louise Jane. Ako ang boss kaya valid naman ang kilos ko na 'yon. Kailangan na siyang ihiwalay kay Louise Jane habang maaga pa, baka maging close pa sila't walang atupagin kundi ang magdaldalan."Sir, parang sobra naman po ata ang ginawa niyo. Isa pa, akala ko po ba ay tapos na ang ano mang nakaraan niyo ni Miss Barcelona? Engaged na nga po kayo hindi ba?" Pagbasag ni John sa katahimikan ko sa loob ng Opisina. Napatingin ako rito, ang hirap talagang mag-open up kay John masyadong binibigay ng malisya ang ilang bagay."Okay lang 'yon, isa pa, wala naman akong ibang ibig sabihin no'n,"sabi ko, sabay ang pag-iwas ng tingin rito. Alam ko kasi sa sarili kong hindi ako nagpapakatotoo sa sarili ko.Matapos ang meeting ko sa Board at chineck ang pagdating ng bagong mga dyamante na agad kon

Dali-dali akong lumabas ng elevator, hindi ko kakayanin kung nagtatagal pa ako ng kahit na isang minuto. Narito na naman ako sa point na parang na parang sa init ng katawan ni LOuise Jane, hindi man naging direkta ang interaksyon naming iyon ay naroon pa rin ang factor na halos nakasadig na nag likuran niya sa akin."Did you call the driver?" tanong ko kay John."Yes sir, nakaabang na po siya sa harapan ng Company," sagot niya sa akin na ngayon ay diretso na rin ang tingin sa labas."Good, we call it a day John. You can go home.""Thank you sir." Hindi na siya sumabay sa pagtungo ko sa mismong sasakyan. Sumalubong sa kaniya ang driver ng convoy car ko, si Lenon, doon niya ini-abot ang suitcase ko.Naroon na nga rin si Henry, nakaabang na ang nakabukas na pinto ng backseat. Yumukod ito sa akin ng akmang papasok na ako sa loob. "Diretso na tayo sa bahay."Hindi kami inabutan ng traffic sa daan kaya naman mas maaga ang dating namin sa bahay kumpara sa mga nakaraang araw. Pagkapasok pa