LOGINTuluyan nang nalaglag isa-isa ang pang-itaas kong kasuotan. Tanging maiksing palda na lamang ang naiwan na nagtatakip sa ibabang parte ng aking katawan. Wala akong nagawa kung hindi ang mapahawak na lamang sa kaniyang batok habang ang isa kong kamay ay napapahaplos na sa kaniyang broad shoulder.
Ang tibok ng puso ko ay mas lalong bumilis pa. Napapakagat-labi na ako habang dinarama ng aking katawan ang mainit niyang haplos na may halong pagpisil sa bawat maraanan ng kaniyang mga palad. “I missed this body so much..” usal ni Kuya Francis na ikinalunok ko at ikinaiwas ng tingin. Titig na titig siya sa hubad kong katawan na nakatambad sa kaniyang harapan. Ramdam ko kung gaano siyang nasasabik at natatakam na muli akong maangkin nang mga sandaling iyon. Kung pagkain lang siguro ako baka kanina niya pa akong naubos. “Kuya Francis… baka mahuli tayo ni Mommy..” mahina kong bulong sa kaniya nang muli niya akong sunggaban ng halik. Patuloy pa rin siya sa marahang paghalik sa aking leeg na nag-iiwan ng kakaibang init sa aking balat. Tinitiis ko na lamang ang kiliting namumuo sa kalamnan ko. Dahan-dahan pang dumausdos pababa sa dibdib ko ang kaniyang mga labi dahilan para mapasabunot ako nang tuluyan sa kaniyang maiitim na hibla ng buhok. “Huwag kang mag-alala, hindi siya pupunta rito… and I locked the door already..” anas niya nang nagnanasang tumitig sa akin habang walang tigil ang pagkamkam at paglamas sa aking mga suso. “Do you like it, huh? Don't worry, I’ll make you satisfy, bunso… this is what you want, right?” “Oh..” napapapikit kong bulalas nang palipat-lipat niyang tikman at paglaruan ng kaniyang dila at bibig ang dalawang bundok sa aking dibdib. Hindi ko alam pero gustung-gusto ko ang kaniyang ginagawa. Tila ayaw ko siyang patigilin. Ang sarap, ramdam na ramdam ko ang sarap kahit pa para na siyang sanggol sa ayos niya na tila uhaw na uhaw sa gatas ng ina. ‘Ganito pala si Kuya Francis kung s******p,’ saad ko pa sa isipan habang napapakagat-labing pinagmamasdan siya. “Kuya…” sambit ko nang bigla akong mapapitlag matapos kong maramdaman ang pagkamkam niya sa buo kong hiyas na nasa gitna ng aking mga hita. Ang mga kamay niya ay nasa ilalim na ng aking palda. “Oh, shit…” muli kong bulalas nang mapayapos sa kaniya habang pinaglalaruan ng kaniyang daliri ang hiwa ko roon. Ngumiti siya nang pilyo. “Basang-basa ka na, a..” Namula ang pisngi ko sa hiya. “I'll lick that.” Napakapit ako nang buhatin niya ako at ihagis sa kama. Ang wild ni Kuya. Napapalunok ako habang pinagmamasdan siyang tinatanggal ang kaniyang sinturon. Inaamin kong nasasabik ako nang labis sa gagawin namin ng Kuya Francis ko. Hindi pa man pero nagbubunyi na ako. Napasikdo ako at halos mabulunan pa nang makita nang mas klaro ang alaga niyang tayung-tayo at handa nang manuklaw anumang oras. Witness ako kung gaano kahaba, kalaki at katigas ng kaniyang pagkalalaking iyon na kayang magpaligaya ng isang tulad ko. Lihim akong natakam habang binabasa ng aking laway ang nanunuyo kong mga labi. Tila ba hindi na rin makapaghintay pa ng looban ng kweba ko na muling matikman ang masarap na masaheng kayang ibigay ng kaniyang pagkalalaki. Malalakas ang kabog sa dibdib ko nang sumampa na siya sa kama. He then spread my legs na nagpasabik sa akin lalo. ‘Shit… this is it… hmm…’ “Oh…” Napahawak na lamang ako sa bedsheet nang maramdaman ang kaniyang mainit na labi na dumampi sa aking kaselanan. Akala ko ay ipapasok na niya ang sandata niya ngunit nagkamali ako. Gayunpaman, mas masarap itong ginagawa niya ngayon na siyang nararamdaman ko kaysa sa bagay na iniisip ko kanina. Tama, ayokong umabot agad kami sa climax. Mas masarap pa rin kapag dinadahan-dahan at inuunti-unti. Naiipit ko na ang kaniyang ulo dulot ng sarap ng kaniyang ginagawang paglabas-masok ng daliri sa aking kweba habang sabay na dinidilaan ang hiyas ko. Tanging sunud-sunod na mahihinang ungol na lamang ang lumalabas sa aking bibig habang dinadama at nilalasap ang sarap na dulot ng kaniyang paggalugad sa bahaging iyon. Walang kasing ligaya at sarap ang pagsamba niya nang paulit-ulit sa akin. Pakiramdam ko ay para akong lumilipad sa hangin sa himpapawid at inuugoy ng duyan sa ibabaw ng kalangitan. Mas masarap ito kaysa sa una kong natikman. Habang tumatagal ay mas lalong sumasarap. Halos tumirik na ang aking mata sa sarap. Hindi na ako mapakali habang mas lumalalim ang kiliting dulot niyon sa aking sarili. Pakiramdam ko ay mababaliw na ako at halos manghina na kaya’t inangat ko ang aking hips at iniwas sa kaniyang bibig. Kahit anong pigil niya at hawak sa mga hita ko ay napapaliyad lamang akong muli sa tuwing dumadampi roon ang kaniyang mga labi. Hanggang sa tila naubos na ang pasensya niya’t siya na ang kusang tumigil sa kaniyang ginagawa. Tinitigan niya ako’t may pagnanasang pumwesto sa ibabaw ko. “Well then, let's start..” Pinagmasdan ko siya sa kaniyang ginagawa. Gusto kong makita ang reaksyon ng kaniyang mukha habang inaangkin akong muli nang buo. “Oh… ganyan nga Kuya Francis..” Hindi ko mapigilan ang mapausal nang magsimula na siyang bumayo. Nang una ay mahina lamang at dahan-dahan ang kaniyang mga galaw hanggang sa palakas nang palakas at pabilis nang pabilis. Nakikisabay na rin ang kama sa bawat indayog niya. “I really loved this part… ugh, Gabriella, you're so still tight! Shit!” kagat-labing bulalas ni Kuya. Nagpupugay ang puso ko habang naririnig ang mga katagang iyon mula sa kaniya. “Fuck, yeah,” usal niya habang nakatitig sa akin nang mataman. Tuluy-tuloy pa rin sa paglabas-masok ng kaniyang manigas-nigas na sandata. Habang ako naman ay walang tigil sa paulit-ulit na pag-ungol. Sa sobrang haba ng alaga niya ay tumatama ito sa kailalimang bahagi ng aking pagkababae na nagdudulot ng pinaghalong kaunting sakit at sarap. Gayunpaman ay gustung-gusto ko pa rin ang pinagsasaluhan naming sandali. “Ayan na, Gab… malalabasan na ‘ko!” gagad niya na nagpabilis lalo ng kaniyang galaw. “Just go on, Kuya… I felt the same..” “Fuck!” Niyakap niya ako nang mahigpit habang patuloy siya sa pag-angkin sa akin. Pareho kaming nasasabik nang husto nang sabay naming inaabot ang rurok ng kaligayahan. Napapaangat na rin ang hips ko. Ramdam ko ang pagbugwak ng mainit-init niyang likido sa loob ng pagkababae ko. Hanggang sa hinihingal siyang bumagsak sa higaan.“Má, itigil na natin ito. Ayokong pag-usapan ang tungkol diyan,” pairap na wika ni Ralph kasabay nang paglakad nito. Mabilis na tumago si Gabriella nang akma nang lalabas ang kaniyang pinsan. Ayaw niyang mahuli siya na nakikinig sa usapan ng dalawa. Alam niyang sa mga oras na iyon, galit sa kaniya ang kaniyang tiyahin dahil sa nangyaring usapan sa baba. Hindi na kumibo ang ginang. Hanggang sa napasunod na lamang si Gabriella ng tingin sa papalayong si Ralph. Halata sa mukha ng binata ang pagkadismaya. Napasulyap na lamang siya sa ginang na nanonood sa dalawang nag-uusap, ang daddy at tiyuhin niya. Hindi maipinta ang mukha nito habang tila nakikinig rin sa usapan ng dalawa kahit na may kalayuan naman ang mga ito sa kanilang kinaroroonan. “Maghanda kang Gabby ka, hindi ako papayag na muli kang makapasok sa buhay namin,” mariin nitong wika na abot hanggang doon sa kaniyang kinaroroonan ang boses nito. “I'll find a way.” Maya-maya pa'y muli siyang nagtago sa malaking aparador ng mg
“Pero kuya, totoo ang mga sinasabi ko. Bakit hindi mo itanong diyan sa magaling mong anak?” “Mary..” saway rito ng kaniyang tiyuhin nang unti-unti nang tumaas ang boses ng kaniyang tiyahin, ngunit sinamaan lamang nito ng tingin ang asawa. Hindi maipinta ang mukha ng babae nang muling sulyapan ng kaniyang ama. “Anong kalokohan ang pinagsasabi nitong tiyahin mo, hija, anak?” kunot-noong tanong ni Valliente sa kaniya. “Totoo ba?” Lihim siyang napangiti nang sarkastiko at kaagad na hinawakan ang braso ng kaniyang ama. “I’m sorry, dad pero hindi po iyan totoo,” pagtanggi niya. “Maybe nagkamali lamang sina tita at inakalang ako ang gf ng anak nila. And maybe because kamukha ko lang ang babaeng iyon at kapangalan. I guess–” Naputol ang mga sasabihin ni Gabriella nang palihim siyang bulungan ng kaniyang ama. “Ito ba ang dahilan kung bakit ayaw mo akong samahan rito sa Manor?” Hindi siya nakaimik at kabadong napatitig na lamang dito. “Ah..” nag-aalangan niyang sagot. “Okay,” wika nit
“Kailangan kong pumunta ng Manor, samahan mo ako, hija,” wika ng kaniyang ama. “Sa Manor?” ulit niya. “Ano pong gagawin natin do’n?” taka niyang tanong. “Isa pa, hindi po ba't ngayon natin sisimulan ang paghahanap kay mom?” “Oo, nangako nga ako na hahanapin natin ang iyong ina pero bago tayo umalis, dadalhin muna kita sa tiyuhin mo upang makita ka niyang muli at para na rin makilala ang tiyahin at pinsan mo roon,” tugon ng kaniyang ama na ikinabahala naman ni Gabriella. Babalik siya sa lugar na iyon kung saan tinakbuhan niya. ‘Tiyuhin..’ Pilit na inalala ni Gabriella ang tiyuhin niya na sinasabi ng kaniyang ama. “Tiyuhin, tiyahin at pinsan?” ulit niyang bulong nang iabot sa ama ang flashlight na hinihingi nito. “H-Hindi ba pwedeng sila na lang ang papuntahin natin dito?” may halong pakiusap na tanong niya rito. “Hindi pwede, anak,” seryoso ang mukhang sagot nito nang ipasok sa backpack ang mga gamit. “Siyempre tayo ang pupunta ro’n. Gusto ko silang kumustahin lalo na itong
Lumabas si Francis ng silid at nagtungo sa veranda. Maganda ang umaga, kakasikat lamang ng araw. Nagbinat siya ng kaniyang mga braso nang mapapitlag siya dahil sa mga brasong yumapos sa kaniya mula sa likuran. “Good morning, babe, surprise!” walang gatol na bati sa kaniya ni Mildred. Napapunas siya ng mukha at napasinghap kasabay nang pagdistansya mula rito matapos tanggalin ang nakayakap nitong braso. “Ano’ng ginagawa mo rito? Who told you na welcome ka rito sa pamamahay ko?” salubong ang kilay na saad niya. Napasimangot ito. “Mommy mo,” tipid nitong sagot nang sumandal sa rails. “I don't care, basta ayaw kita rito kaya't lumayas ka,” mahinahon ngunit mariin niyang wika. She crossed her arms. “Ganyan mo ba dapat kausapin ang bride-to-be mo?” Napailing siya. “That’s not gonna happen. Hindi ka bagay maging asawa ko, kaya't huwag ka nang mangarap kung ayaw mong magkaroon ng runaway groom.” Kaagad itong napairap. “Iyan ang hindi mangyayari. Wala ‘yan sa kapalaran ko.” Na
Nagsimulang mamula ang mata ng kaniyang ama at narinig niya ang pagsinghot nito. “Mula nang makulong ako hindi ko na siya nakita pang muli. Ni hindi siya nagpakita sa akin o bumisita sa kulungan. Hindi ko alam kung saan siya nagpunta bigla na lamang siyang naglaho. Nang makalabas ako matapos ng sampung taon. Kaagad ko kayong hinanap ngunit nabigo ako. Walang araw na ako'y huminto. Dala-dala ang alaala ninyo ng iyong ina, puno ng pag-asang hinanap ko kayo. At ngayon, sa wakas natagpuan na rin kita.. kaya lang, ang iyong ina..” Nanikip ang dibdib ni Gabriella nang marinig ang mga katagang iyon. Tagos sa puso ang pinagdaanan nitong hirap makita lamang sila ng kaniyang ina. Ngunit, siya lang ang nahanap nito. Kung gayon, nasaan ang kaniyang ina? Mahigpit siya nitong niyakap habang walang tigil sa pagluha. Pilit na pinipigilan ang sariling mapahagulhol at mapahikbi sa kaniyang harapan. Ramdam ni Gabriella ang pagdadalamhati ng kaniyang ama. Wala siyang ideya noon kung ano ang nangyar
Napaatras si Gabriella matapos manigas sa kaniyang kinatatayuan. Nag-aagaw ang isipan kung sisigaw ng tulong o kakaripas ng takbo. Ngunit, bago pa man muling makahakbang sa inaapakang lupa, natumba ang estranghero sa kaniyang harapan. Nagulat na lamang siya nang manginig ito. Mukhang hindi ito nagbibiro sa kalagayang iyon. Tunay na nanghihina ang lalaki. Mabilis siyang napalingon sa kaniyang likuran kung saan siya nanggaling. Sinigurado niya kung may nakasunod sa kaniya na mga tauhan ni Ralph. “Hija, t-tulungan mo ako, pakiusap..” anas nito. Hindi alam ni Gabriella kung saan ito dadalhin dahil maging siya ay hindi rin alam ang daan pauwi. Ngunit, nang makitang namimilipit ito sa sakit. Hindi siya nakatiis at inalalayan na makatayo at makalakad ang lalaki. Hindi na niya inisip pa ang panganib na maaaring hatid nito. Mas pinili niya ang makatulong sa kapwa kaysa ang malunod sa takot. Hindi alam ni Gabriella kung bakit unti-unting naglaho ang kaba at takot na kaniyang nararamdaman
Hinawakan siya ni Jordan. “Ano ba talaga ang nagyayari, Mamá? Bakit ganyan na lang ang galit ninyo kay Gab?”“Huwag mo siyang hawakan dahil marumi siyang babae, Jordan. She's not worthy! Malandi iyan, nagpakain tayo ng ahas sa bahay natin. Baka ikaw naman ang sunod na biktimahin ng babaeng iyan!”
Napakunot ang kaniyang noo nang titigan ang seryosong mukha ng lalaki. “Ano? Kasalanan ko ba talaga na ginaganito ako ng mamá mo? Kasalanan ko ba na ito ang kinahantungan ng ginawa natin? Ako lang ba ang may kasalanan dito, ha, Francis?” Turo niya sa sarili. “Pareho nating ginusto ang lahat ng ito
“So, totoo nga..” Sarkastiko itong natawa. “Talaga bang wala na kayong delikadesa? Pati ba naman dito sa pamamahay? Hindi na kayo nahiya,” mariing wika ni Jordan.Hindi siya nakaimik.“Gab.” Baling nito sa kaniya. “Malaki ang respeto ko sa ‘yo, pero sana.. hindi ka nagpadala sa tuksong ‘yan!”Tina
Umihip ang banayad na hangin. Umindayog ang mga dahon sa puno ng mangga. Habang si Francis ay nakatayo sa bar, tanaw niya ang malinaw na tubig sa nag-aasul na pool sa gitna ng malawak na hardin. ‘Bakit ko ba nasabi iyon sa kaniya? Sinaktan ko siya. Hindi ko dapat ginawa iyon. Masyado akong nadala.







