Set อีโรติก หวามสวาทเมียเชลย บทที่ 6

ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะเลื่อนสายตาต่ำลงมาอีกเล็กน้อย ชั้นในตัวจิ๋วปกปิดสัญลักษณ์ความเป็นสาวซึ่งเป็นเนินอวบอูมแทบจะไม่มิด ถึงตอนนี้กลับกลายเป็นคีรินทร์ที่มือไม้เริ่มสั่นขึ้นมาเสียเอง

                ไม่ๆๆๆ...เขาต้องไม่ไขว้เขว แต่รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเต้นแรงขึ้นอย่างไร้เหตุผล ตอนแรกที่เห็นว่ายอดชายส่งของปลอมมาให้เขาอยากขย้ำเธอเหมือนเสือขย้ำนางกวางน้อยด้วยซ้ำ

แต่นิ่มเนื้อเต่งตึงหนั่นแน่นตรงหน้ามันทำให้ร่างกายของเขาร้อนผ่าว คีรินทร์มองบราเซียและแพนตี้ซึ่งเป็นเสมือนปราการชั้นสุดท้ายที่ติดอยู่บนตัวของหญิงสาว มันเปียกชื้นและเขาคิดว่าคงจะทิ้งเอาไว้บนตัวเธอไม่ได้เหมือนกัน ชายหนุ่มถอนหายใจก่อนจะก้มลงไปหาร่างแน่งน้อยแต่แล้วร่างสูงกลับคะมำลงไปอยู่เหนือร่างสาวเมื่อมือของยิหวาคว้าหมับเข้าที่ต้นคอของเขาและรั้งลงไปหาเธอพร้อมทั้งละเมอไปด้วย

“พี่ยอด...พี่ยอดช่วยยิหวาด้วย...มารับยิหวากลับบ้านที”

“ยิหวา...นี่คุณ...นี่ผมไม่ใช่พี่ชายคุณนะ!”

คีรินทร์ทำท่าจะผลักไสมือไม้และแขนเรียวที่โอบกระหวัดรอบคอของเขาแต่ยิ่งดึงดันใบหน้าคร้ามคมก็โน้มลงต่ำจนริมฝีปากหยักหนาเกือบชิดกลีบปากของหญิงสาว

“พี่ยอด...พี่ยอดมารับยิหวากลับเลยนะ” หญิงสาวยังเพ้อต่อ เปลือกตาของเธอปรือ ๆ และไม่ยอมคลายแขนเรียวที่กอดคอของคีรินทร์ไว้แน่น

“พี่ยอด...นายคีรินทร์นั่นแกล้วยิหวา...เขาต้องเป็นพวกพ่อค้าอาวุธแน่ ๆ เลย...คนอะไรทั้งบ้าทั้งโหด...ฮือๆๆๆ....พี่ยอดช่วยยิหวาด้วย”

คีรินทร์หยุดชะงักเมื่อได้ยินคำเพ้อของไฮโซสาว

“พ่อค้าอาวุธยังงั้นรึ”

เขาทวนคำพูดของเธอเบา ๆ เสียงเพ้อที่ก่นว่าเขา กลิ่นหอมจากเรือนร่างสาวและแขนเรียวที่กอดเขาไม่ยอมปล่อยยิ่งทำให้ชายหนุ่มรุ่มร้อนในกายมากเป็นทวีคูณ

“ผู้ชายอะไรไม่รู้บ้าที่สุด...ปากก็ร้ายท่าทางก็น่ากลัว ยิหวาอยากกลับบ้าน...อยากกลับบ้าน”

นี่เธอว่าเขาถึงขนาดนี้เลยหรือนี่...คีรินทร์นึกในใจ หล่อนเป็นนางนกต่อเอาของเก๊จากพี่ชายมาส่งให้ถึงมือเขายังไม่พอแถมยังว่าเขาแบบนี้อีกด้วย ยิ่งคิดเจ้าของไร่ชาหนุ่มก็ยิ่งเจ็บใจ

“นี่คุณว่าผมร้ายหรือยิหวา” เขาขบกราม “เออ...ร้ายก็ร้ายวะ!...ในเมื่อคุณคิดว่าผมเป็นพวกค้าอาวุธ ปากร้ายใจร้าย เดี๋ยวผมจะร้ายให้สมใจอยากคุณซะเลยก็ได้!”

                ว่าแล้วเขาก็ฉกริมฝีปากลงไปหากลีบปากบางนุ่ม จ้วงปลายลิ้นร้อนเข้าไปในปากของร่างแน่งน้อยที่นอนบิดส่ายไปมาอยู่ใต้ร่างเขา ก็ไฮโซสาวเล่นยั่วโทสะเขาก่อน ทีนี้จะหาว่าเขาใจร้ายจริง ๆ ไม่ได้

บทที่ 5

คีรินทร์จูบยิหวาทั้งหนักหน่วงและเนิ่นนานกว่าที่เขาตั้งใจ ชายหนุ่มบดขยี้ริมฝีปากลงไปราวกับว่าไม่อยากปราณีเธออีกแล้ว แต่ในความร้อนรุ่มนั้นเขากลับสัมผัสได้ถึงความหวานละมุนในอุ้งปากเล็ก เหมือนกับมันเป็นแอ่งน้ำหวานรสเลิศที่แมลงอย่างเขาพลัดตกลงไปแต่ไม่พยายามตะเกียกตะกายกลับขึ้นมา

“อือ...อืม”

ยิหวาครางอยู่ในลำคอ มันเป็นเสียงที่ยิ่งยั่วยุความร้อนเร่าในกายหนุ่มเหมือนเธอกำลังตกหลุมที่เขาปลุกปั่นโดยไม่รู้สึกตัว เสียงครางลึก ๆ นั้นน่าฟังมากกว่าตอนที่สติสัมปชัญญะของเธอยังเต็มร้อยเพราะไฮโซสาวทั้งกรี๊ดทั้งแผดเสียงใส่เขาแต่ตอนนี้เจ้าหล่อนกลับกลายเป็นนางแมวน้อยเชื่อง ๆ ตัวหนึ่งเท่านั้น

“ยิหวา...อืม...อา”

และแม้แต่คีรินทร์เองก็ยังหักห้ามความต้องการของเขาไม่ได้แม้มันจะเกิดจากความโกรธแค้นที่ได้ยินหญิงสาวเปิดเผยความรู้สึกลึก ๆ ทั้งที่ยังไม่รู้สึกตัว เธอคิดว่าเขาเป็นพวกนอกกฎหมาย เป็นเจ้าของไร่ชาแต่ค้าอาวุธสงคราม

แต่มันก็น่าที่ยิหวาจะคิดอย่างนั้น อาจเป็นเพราะหน้าตาหล่อเหลาแต่ดุดันแถมยังทำท่าเหมือนเสือร้ายจ้องจะตะปบเหยื่อ ก็เขาเป็นแบบนี้ หวาน ๆ กับผู้หญิงไม่ค่อยเป็นอยู่แล้ว

“อือ...จะกลับบ้าน...อือ”

ร่างแน่งน้อยที่บิดไปมาอยู่เบื้องล่างยังครางเพราะเธอไม่รู้สึกตัว แขนเรียวยังเกาะเกี่ยวลำคอของคีรินทร์ไม่ยอมปล่อย มันทำให้ชายหนุ่มยิ่งเกิดจินตนาการเตลิดไปไกล

ตอนนี้เขาเองก็แทบควบคุมสติไม่ได้เพราะร่างนุ่มนิ่มเกือบเปลือยที่เสียดสีอยู่กับลำตัวแข็งแกร่งเหมือนยิ่งทำให้ไฟร้อนในกายของชายหนุ่มปะทุและแผดเผาอารมณ์ของเขามากขึ้นทุกขณะ