Set อีโรติก หวามสวาทเมียเชลย บทที่ 5

คีรินทร์สบถกับตัวเองก่อนจะถอดเสื้อออกแล้วกระโดดลงไปในสระเพื่อคว้าร่างที่กำลังจะหมดแรงเข้ามาไว้ในอ้อมแขน เนื้อตัวของยิหวาเปียกปอนและมือทั้งสองตะกายไปตามตัวเขาเพื่อไขว่คว้าเป็นหลักยึด เธอกำลังอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด คีรินทร์กอดร่างเล็กไว้แน่น เขาแน่ใจแล้วในตอนนั้นว่าไฮโซสาวไม่ได้เสแสร้งแต่เธอว่ายน้ำไม่เป็นจริง ๆ

“ช่วยด้วย ๆ.....ช่วยด้วย”

“ผมมาช่วยนี่แล้วไง จับผมไว้แน่น ๆ ก็แล้วกัน”

ชายหนุ่มรัดเอวบางด้วยแขนแกร่งก่อนจะค่อย ๆ ลากหญิงสาวขึ้นจากสระบัว สระเล็กที่ลึกพอดูและอาจทำให้คนว่ายน้ำไม่เป็นจมลงไปได้อย่างง่ายดาย

                ใจหนึ่งคีรินทร์ก็รู้สึกโมโหที่ถูกยอดชายพี่ของยิหวาหลอกเรื่องที่จะใช้หนี้ แต่ตอนนี้เขากลับโมโหตัวเองมากกว่าที่ไม่ใจร้ายพอจะปล่อยให้น้องสาวของคนที่ปลิ้นปล้อนเล่ห์เหลี่ยมทั้งตัวอย่างยอดชายต้องตายไปต่อหน้าต่อตา

                ชายหนุ่มพาร่างอรชรที่เปียกปอนไปหมดและอยู่ในสภาพหมดแรงกลับไปที่ห้องของเขา ห้องนอนในเรือนไม้สักที่ไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้ามารบกวนตลอดระยะเวลาหลายปีที่ใช้ชีวิตในไร่ชาแห่งนี้

                “ยิหวา...นี่คุณ...คุณ!”

                คีรินทร์พยายามเรียกสติของหญิงสาวให้กลับคืนมา เขาวางร่างน้อยลงบนพื้นห้องซึ่งปูด้วยไม้ลายปาเก้ ชายหนุ่มเขย่าตัวเธอหลายหนก่อนที่เขาจะนึกได้ว่าควรต้องทำอย่างไรกับคนจมน้ำ

                “เอาละวะ...สงสัยคงต้องทำแบบนี้แล้วล่ะ”

                คีรินทร์ตัดสินใจก้มลงไปหาดวงหน้าสวยหวานของยิหวาแล้วประกบปากของเขากับปากของเธอเพื่อเป่าลมเข้าไป ดูเหมือนจะได้ผล พอเขาถอนริมฝีปากออกยิหวาก็สำลักน้ำออกมาแต่เธอยังอ่อนเปลี้ยและไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะส่งเสียงร้องแหบเบา

                “พี่ยอด...พี่ยอด”

                เสียงอ่อนโหยเรียกหาพี่ชายทำให้คีรินทร์ถอนหายใจและส่ายหน้าด้วยนึกระอาเมื่อได้ยินชื่อของไอ้ยอดชายตัวแสบพี่ชายของยิหวา นี่ถ้าเขาแกล้งบีบคอให้หล่อนตายไปต่อหน้าก็คงไม่มีใครรู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้น

                แต่...เขาคงทำแบบนั้นได้ยากลำบาก ร่างอรชรเนื้อตัวเปียกปอนที่นอนบิดส่ายไปมาตรงหน้าทำให้สติของเขาเริ่มไขว้เขว ดูดี ๆ ยิหวาเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ผิวขาวผ่องที่มีหยดน้ำเกาะพราวนั้นเปล่งประกายงดงามแม้เธอจะอยู่ในสภาพที่แทบไม่รู้สึกตัวในตอนนี้

                “ยิหวา...นี่คุณ...”

                คีรินทร์ส่งเสียงเรียกอีกหนแต่ร่างแน่งน้อยก็ยังคงบิดไปมาเบา ๆ ริมฝีปากจิ้มลิ้มที่เขาประกบปากลงไปเมื่อครู่ยังทิ้งรสชาติหวาน ๆ ติดอยู่ในปากและมันทำให้ชายหนุ่มคิดว่าเขาคงปล่อยให้เธอตัวเปียกชื้นแบบนี้ไม่ได้

                แล้วเขาควรต้องทำอย่างไรล่ะ นี่มันงานหนักโดยแท้ ช่วยชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งที่ตอนนี้เขาดึงตัวไว้เป็นเชลยไว้ต่อรองกับหนี้สินของยอดชายไม่พอ แถมยังต้องมารับหน้าที่เป็นสุภาพบุรุษช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธออีกหรือนี่ ถ้ายอดชายยอมชดใช้หนี้สินทุกอย่างก็คงจบสิ้นไปแล้ว

                ร่างสูงใหญ่ช้อนร่างเล็กที่เสื้อผ้าเปียกชื้นแนบเนื้อขึ้นไปวางบนเตียง เตียงของเขาที่ไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาเกลือกกลิ้งกกกอดด้วยแม้แต่คนเดียว

                “อืม...พี่ยอด...พี่ยอดมารับยิหวาแล้วใช่มั้ย...พี่ยอด...ยิหวาอยากกลับบ้าน”

                ยิหวาส่งเสียงครางเบา ๆ เหมือนกำลังเพ้อ เธออาจตกใจมากหรือจะด้วยเหตุผลใดก็แล้วแต่ คีรินทร์กลับถอนใจแล้วบ่นพึมพำ

                “เรื่องอื่นค่อยคิดเถอะแม่คุณ ตอนนี้น่ะเปลี่ยนเสื้อผ้าซะก่อน เดี๋ยวก็เป็นปอดบวมตายกันพอดี”

                คีรินทร์ตั้งใจจะถอดชุดออกจากร่างเล็กที่บิดไปมาบนเตียงนุ่มอยู่แล้ว แต่พอเนื้อผ้าปียกปอนหลุดออกจากร่างอรชรเท่านั้นก็ถึงกับทำให้เจ้าของไร่ชาหนุ่มถึงกับผงะ มันทำให้เขามีอาการอึ้งไปเหมือนกัน

                ผิวขาวผ่องผุดของยิหวาอวดความงามแก่สายตาของเขา เนื้อเนียนที่มีละอองน้ำเกาะพราวยิ่งทำให้เจ้าของร่างแน่งน้อยดูเย้ายวนมากขึ้นหลายเท่า สัดส่วนทรวดทรงองเอวของไฮโซสาวก็ไม่ใช่เล็ก ๆ หน้าอกอิ่มที่อยู่ใต้บราเซียล้นทะลักออกมา หน้าท้องแบนราบแขม่วขึ้นลงเพราะแรงหายใจ เอวคอดกิ่วและสะโพกผายราวกับประติมากรรมแสนงามที่มีชีวิต